_-_1
- سلام.
ممنون که چند روزی بردیش.
- اوه، داری شوخی می‌کنی؟ بچه‌های من عاشق میلو هستن.
آره، یه برگه اطلاعات تخت بچه هست که اطلاعات دامپزشکمون روش نوشته.
و دستورالعمل‌های تغذیه‌ی میلو.
و اگر مشکلی پیش بیاید، فقط چند ساعت با شما فاصله خواهیم داشت.
- حالش خوب میشه. خوش بگذره.
- من واقعاً از این بابت قدردانی می‌کنم.
و تو، تو پسر خیلی خیلی خوبی باش.
- ♪ بزرگراه ونتورا ♪
♪ در آفتاب
♪ جایی که روزها طولانی‌ترند ♪
♪ شب‌ها از مهتاب قوی‌ترند ♪
♪ تو خواهی رفت ♪
♪ من می‌دانم ♪
- همه چی آماده‌ست.
باید به جاده بزنیم.
- لوکیشن‌ها رو داری؟
- من مسیرها را چاپ کردم.
چرخ‌ها در عرض ۱۰ ثانیه بالا می‌روند.
آیا برای این آماده‌اید؟
- آفرین که رفتیم.
- شکلات و وانیل، درسته؟
- روبی، خامه‌ی آبی، درست همونطور که می‌خواستی.
- نمی‌دونستم دختره هم باهاش ​​میاد.
- می‌دونم، اما...
- شمع‌ها را فراموش کردم.
- یه کم تو انباری داریم. - کافیه؟
می‌تونم برگردم داخل - جیم، اوضاع خوبه.
باید برم سر کار.
سوار شو، روبی.
- پس پاول مکس رو برای کل روز نگه داشته، درسته؟
- ام-هم. - ام-هم.
حیف است که این فرصت را از دست بدهیم.
بله؟ - اممم.
- آه.
متاسفم. - چی؟
- من باید برم سر کار.
-چی؟ -میدونم.باید برم.
- درسته. البته.
چرخ‌های مشاوره استراتژیک برای هیچ‌کس از حرکت نمی‌ایستد.
چه اورژانسی؟
- محرمانه.
- درسته.
اوه، با این حساب، من موفق شدم برنامه‌ام را برای آن خالی کنم.
پیک نیک شرکتی در خانه رئیستان.
متاسفم که اینقدر طفره رفتم.
کالین، تو یه حسابرس بحران هستی -
تو نمی‌تونی فقط برنامه‌ات رو خالی کنی،
چون شما نمی‌توانید بحران را پیش‌بینی کنید.
- آره، معلومه که.
اما چیزی که دارم میگم اینه که، من میتونم کاریش کنم که کار کنه.
و من یک بعلاوه یک عالی هستم.
- مطمئنم که هستی.
اما واقعاً، لازم نیست بیایی.
هیچ فشاری وجود ندارد.
به هر حال، این یک چیز پدر و پسری است.
و من فقط نمی‌خواهم او را ناامید کنم.
- آره.
می‌دونی، اگه من هیچ چیز بهتری نمی‌دونستم،
میگم که دیگه نخواستی بیام.
- باشه.
ببین، مکس فکر می‌کنه تو روی آب راه میری،
و او هشت ساله است.
پس اگه بهش بگم که قراره پیشم باشی،
و من نمی‌دانم، شما تماس می‌گیرید
که یه مدیرعامل تو برزیل با شلوار پاره گیر افتاده --
خب، واقعاً باید فرستادن اون یاروها به ریو رو تموم کنن.
- ناپدید می‌شوی.
تو از اون دسته آدمایی هستی که همه چی رو ول می‌کنی و میری،
و من واقعاً، واقعاً این رو در مورد تو دوست دارم.
اما مکس به کسی نیاز دارد که بتواند به او تکیه کند.
- آره.
فهمیدم. آره.
- پاول از پس پیک نیک برمی‌آید، و فکر می‌کنم همین‌طور باشد.
برای همه کمتر گیج کننده است.
باشه؟
- باشه. آره. نه. البته.
- باشه.
- برو. تو برو.
ای خدا.
اوه.
- آخرین احترام خود را به خانواده ون کمپ تقدیم کنید.
آنها در انفجار یک خودرو کشته شدند
در پارکینگ یک سوپرمارکت در ویلمینگتون، دلاور.
دخترش، روبی، فردا نه ساله می‌شد.
- این وحشتناکه.
- کورا ون کمپ مدیر ارشد علمی بود
در شرکت سیستم‌های داده آکسیون، که آن هم در ویلمینگتون واقع شده است،
و ADS پروژه‌های سایبری فوق سری را برای پنتاگون انجام می‌دهد.
- خب که چی، اونا فکر می‌کنن کار همینه
از تروریست‌های بین‌المللی؟
- یا یک حالت بدخیم.
- هنوز اطلاعاتی در مورد دستگاه دارید؟
- میگل؟ - بله.
قطعاتی از آن در حال حاضر در راه TEDAC در آلاباما هستند.
برو ببین دقیقاً روی چه چیزی کار می‌کرده.
و اگر دشمنی داشت.
- باشه. بیا این کار رو بکنیم، باشه؟
- فکر کردم شماها دوست دارید قاطی جمع بشید.
قضیه پیراهن چیه؟
- این بلک پینکه. یه گروه کی-پاپ.
- من تا حالا اسمشون رو نشنیدم.
چی، داری یه دختر نوجوون رو یه جایی قایم می‌کنی؟
- بهت تضمین میدم، من نخواهم بود.
تنها برادر فنی این شرکت
یه تیشرت کی پاپ پوشیده.
- اوه، پس این نمایش توئه؟
داداش، من خودم از پسِ دفتر امنیتی برمی‌آیم.
- درخشان.
- کوانتیکو ۲۰۱۶، درسته؟
- درسته.
- من 20 تای خودم رو انجام دادم و رزرو کردم.
وقتی اینجا امنیت رو تامین می‌کنم، چهار برابر GS-13 خودم رو نگه می‌دارم.
باید در موردش فکر کنی.
- شاید.
پس تو کورا ون کمپ رو میشناختی؟
- البته. خیلی حیف شد.
خانم خوبیه، اصالت خوبی داره.
از لاکهید آمدم. مسئول علوم داده بودم.
- روی پروژه‌های وزارت دفاعشون؟ - حدس می‌زنم همینطور باشه.
آنها جزئیات کار من را نمی‌خوانند.
- آره.
خب، آیا کورا تا حالا تهدیدی رو گزارش داده؟
ارتباطات مشکوک؟
- هیچی. همه‌مون رو زمین‌گیر کرد.
- هوم.
من باید اینو بگیرم - برو جلو
- باشه.
هی، عزیزم. آره.
- خدای من. خیلی متاسفم.
بد من، بد من. - بیشتر مراقب باش، داداش.
- حالم بده، حالم بده.
سلام، ببخشید. کسی اینجا نشسته؟
- اوه، نه.
- اینجا بودن یه کم سخته، نه؟
- وحشتناک.
آره. - دخترامون با هم دوست بودن.
- به هیچ وجه.
- قرار بود بریم جشن تولدشون.
- ای وای... ای وای، خیلی متاسفم.
اوه، این وحشتناکه.
- از کجا شناختیش؟
- من، امم، من-- من واقعاً نمی‌تونم بگم.
- هوم.
پروژه وزارت دفاع؟
من نه می‌توانم تأیید کنم و نه می‌توانم رد کنم.
ضمناً من مایک هستم.
- تامارا. - هی.
- این باید مربوط به کار باشه، درسته؟
تنها برداشتی که ازش میتونم داشته باشم همینه.
زندگی شخصی او کاملاً سرد بود.
- نمی‌دانم.
منظورم این است که کدنویس‌ها کسانی هستند که تمام تخصص‌ها را دارند.
چرا باید روی او تمرکز کنند؟
- کورا، اون سعی کرد خودشو مخفی نگه داره، اما...
او یک بار به من گفت که آیا ستاد مشترک ارتش
همیشه می‌خواستم شبکه‌های برق پکن را خاموش کنم،
آنها به او زنگ می‌زدند.
- وای.
وای.
- و ما باید یک محل پرتاب اضافه کنیم
برای به حداکثر رساندن کارایی خود، به شمال غربی اقیانوس آرام نزدیک‌تر می‌شویم
زیرا کل آن بخش کاملاً نادیده گرفته شده است.
حدس بزنید این بی‌توجهی از جانب چه کسی بود؟
همه چیز مال منه.
اما چیزی که الان می‌خواهم در موردش صحبت کنم، سخنرانی‌های TED است.
ببین چقدر بیننده داره اون صفحه؟
۵۰ میلیون بازدید.
- آقای مایرز، نظرتون در مورد یه عکس برای اینستاگرام چیه؟
الان؟
- خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
ما خیلی باحالیم.
سخنرانی TED ت در مورد هوش مصنوعی شکست خورد رفیق.
- آره. باشه. بیا دیگه.
بفرمایید.
اوه، بیا--
خدای من.
-بیا از اینجا بریم.
خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
- کامرون مایرز.
ایلان ماسکِ بیچاره.
- مرد بیچاره شما یک مولتی میلیاردر است
که شرکتش ماهواره‌های ما را پرتاب می‌کند
و محموله‌های نظامی.
شرکت او در آن رستوران یک جای خالی داشت.
هر دوشنبه.
- پزشک قانونی معتقد است که او بر اثر قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی درگذشته است.
به یک عامل عصبی VX که استفاده شده بود
به داخل کلاه بیسبال.
- خب، دخترا چی؟ مگه اونا هم در معرض دید نبودن؟
آره، دنیل، کسی که کلاه رو بهش داد، تازه مرده.
- بمب‌های خودرویی، گاز اعصاب با فاصله شش ساعت؟
- من می‌دانم که ترورها مسری هستند،
اما دو قربانی در فناوری نظامی؟
این تصادفی نیست. - نه.
آره. من یه شبیه‌سازی مونت کارلو اجرا کردم.
محتمل‌ترین سناریو، قتل‌ها بخشی از ... هستند
از توطئه‌ای برای فلج کردن پیشرفت‌های ما
توانایی‌های جنگی.
- بالاخره یه خبر خوب شنیدیم.
کسیدی، دختری که از حمله فیلم گرفت، خوش شانس بود.
مواجهه محدود. داره از حالت آرامبخش خارج میشه.
- کجاست؟ سنت مایکل؟
- آره، برو.
- باشه.
- او گفت که به ما ۵۰۰ دلار می‌دهد.
اگر ما او را شوخی کردیم و از آن فیلم گرفتیم.
- با کلاه بیسبال.
- همه می‌دانند که او طرفدار سرسخت بوستون است،
پس اگه بتونیم یه ویدیو ازش با کلاه نیویورکی بگیریم--
او پول و کلاه را در یک کیسه دربسته به ما داد.
به ما گفت که او کجاست.
گفت وقتی ویدیو رو براش بفرستیم ۵۰۰ تای دیگه هم می‌گیریم.
- و حتی به ذهنت هم خطور نکرد که زیر سوال ببریش؟
- نمی‌دونم. نمی‌دونم... نمی‌دونم.
ببین، قسم می‌خورم، ما نمی‌دونستیم همچین چیزی وجود داره،
سم روی آن کلاه.
خیلی متاسفم. باشه؟
دنیل مرده است.
کامرون مایرز هم.
همه برای لایک‌های اینترنتی.
- و این زن، چه شکلی بود؟
- مثل سن پسرهای شما، حدوداً پنجاه و چند ساله.
- چیز دیگه ای یادت میاد؟
- موهای تیره، چشم‌های تیره.
او آنجا بود، در بار رستوران نشسته بود.
قرار بود ویدیو را برایش بفرستیم
تا بتوانیم بقیه پول را دریافت کنیم، اما...
بعد احساس بیماری کردیم.
- این فیلم دوربین‌های امنیتی رستورانه.
- اممم-هوم.
- حتماً اونه که تو بار داره خودشو قاطی مردم می‌کنه.
- همین جا، همه برمی‌گردند، به هیاهو نگاه می‌کنند،
به جز زن مرموز ما.
- آره، فرار نمی‌کنه.
او سعی نمی‌کند کمک کند.
او فقط با آرامش دور می‌شود، چون کارش تمام شده است.
- و این هم فیلم شهر کی.
- خب، باشه. بس کن. روش زوم کن.
باشه، می‌تونیم باهاش ​​کار کنیم.
آن را از طریق معاینه صورت اجرا کنید.
تا وقتی که چیزی برای ادامه دادن پیدا نکردی، متوقف نشو.
- روی آن.
- علاوه بر اینکه یک کارآفرین بسیار موفق است
و یک عزیز رسانه‌ای، کامرون مایرز
یک دانشمند مهندسی بود.
چند صد فضاپیمای CX Aerospace وجود دارد
همین الان دارند دور زمین می‌چرخند، و او همه آنها را طراحی کرده است.
- و چه تعداد از آنها برای استفاده نظامی در نظر گرفته شده‌اند؟
یا نیروی فضایی؟
- من اجازه ندارم در مورد فناوری‌هایمان بحث کنم.
- خب، مطمئن باش، هر دوی ما داریم
دارای بالاترین مجوز امنیتی از پنتاگون.
- تو دنیای من، اون توپ AA هست.
قبل از اینکه بتونم نظرت رو بخونم، باید به «استثنایی» امتیاز بدی.
در مورد قابلیت‌های استراتژیک فضاپیماهای خاص.
- خب، خانم بیلی، لازم نیست چیزی را ارزیابی کنم،
اینکه بدونیم CX مایه آبرو و حیثیتشه
دارد زشت‌ترین اسباب‌بازی‌های دنیا را عرضه می‌کند
به دامنه چهارم.
من بهشون نمیگم اسباب بازی. نه؟
سیستم‌های ضد ماهواره، سلاح‌های لیزری--
- شریک زندگیم را به خاطر خودنمایی ببخش.
نه، نه، منظورم اینه که یه دوجین بازیگر بدجنس وجود داره
همین الان اونجام و دارم شامپاین میخورم
چون رئیست مرده.
- بدون شک. اما آنها که هستند--
- این چیزیه که ما دوست داریم بفهمیم.
خب، این چطوره؟
آیا شرکت شما با Axion Data Systems ارتباط برقرار می‌کند؟
- باز هم، حتی اگر می‌دانستم، نمی‌توانستم به تو بگویم.
- بیا، بیا، بیا.
من اینو همین الان از بخش بمب اف‌بی‌آی گرفتم.
دستگاه احتراق یک مشعل رده پایین بود.
باشه، شماره سریال قابل ردیابی دارید؟
- جزئی، و این مدل خاص
به هفت فروشگاه رفاه توزیع شد
در شمال نیوجرسی.
باشه. سفر جاده‌ای؟ -
- صبر کنید، فکر کنم بتونم یه کم وقتتون رو بگیرم.
- اوه، لطفا این کار را بکن.
او حداکثر با سرعت ۵۸ مایل در ساعت رانندگی می‌کند.
- ما تعداد انگشت شماری از بازدیدهای صورت را دریافت کردیم
از ویدیوی رستوران، بنابراین اگر بتوانم آن را به هم ربط بدهم
با فیلم از کی-تاون، با... مطابقت داره.
او
- فرح آبانپور، تینک، نیوجرسی.
- و ما شوهرش، جو آبانپور، را هم گرفتیم.
صاحب یک کسب و کار محوطه سازی است.
شهروندان آمریکایی دارای تابعیت،
در سال ۲۰۱۴ از ایران به اینجا مهاجرت کرد.
- وسیله نقلیه ای هست؟
آره، یه ون پنلی هوندا و فورد.
- خیلی خب، من بولوها رو خاموش می‌کنم.
- هوندا رو تو حیاط گذاشتیم.
- اما ون نه.
- آلفا آماده‌ست. برو، برو، برو
- اونجا رو چک کن.
- پاک!
- کاملاً درسته!
- عقب را خلوت کن!
- اتاق خالیه!
- پاک!
- اوه، یه کم زیادی رکیکِ، نه؟
جبران بیش از حد کلاسیک.
قاتل ما عاشق حیوانات و اهل بازیافت است.
مایه دلگرمی است.
- و آنها لپ تاپ خود را جا گذاشتند.
- نه، نه، نه، نه!
- حرکت کن! برو، برو، برو! - مرد، زمین خورد!
- حالت خوبه؟
- آره. - آره؟
باورم نمیشه که نزدیک بود جونیک بشی.
- چی رو گرفتی؟
- لپ‌تاپ به حسگر حرکتی مجهز بود.
من آن را در اوکراین دیدم.
پس وقتی که تو...
- وقتی که بهت گیر دادم. آره.
اما اگر آن را برداشته بودی...
- من یکی به تو بدهکارم.
- راستش را بخواهید، دو تا، اگر بخواهیم حساب کتاب کنیم.
- آبانپورها لپ‌تاپ را بمب‌گذاری نمی‌کردند.
اگر آنها به خانه برمی‌گشتند.
آیا آنها در حال دویدن یا شکار هستند؟
نمی‌دانم. آنها در مسیر درست هستند.
پس چرا الان متوقف شویم؟
- اون چاپگر پاک شده؟
خیلی خب، اینو بده، و بریم چمدون رو ببندیم
آنچه از لپ‌تاپ باقی مانده است.
- من یه بررسی عمیق روی جو و فرح آبانپور انجام دادم.
جو و فرح آبانپور وجود ندارد.
آن نام‌ها افسانه‌هایی هستند که برایشان ساخته شده است
توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران.
- همونطور که فکر می‌کردم.
جاسوسان سپاه قدس.
- 11 سال پیش یواشکی وارد روستا شدم
و از آن زمان تاکنون از رادار ما دور ماند.
- پوشش های حرفه ای آنها چیست؟
- فرح از دانشکده داروسازی تورو فارغ التحصیل شد،
در فروشگاه محلی والگرینز خود کار می‌کند،
و جو یک شرکت طراحی منظر را اداره می‌کند.
چیزی که نمی‌فهمم اینه که، بیش از یک دهه گذشته، و--
من می‌توانم به آن پاسخ دهم.
- کوین، به تاندردوم خوش اومدی.
- چی داری؟
- همانطور که ممکن است شنیده باشید، وزارت دفاع در حال توسعه ...
یک سنگرشکن جدید و بهبود یافته در تلاش
برای نابودی زیرساخت‌های هسته‌ای ایران.
- من آشنا هستم.
- میز ما معتقد است که در پاسخ،
یک سلول خفته‌ی طولانی مدت اینجا در آمریکا
بیدار شده است.
- اممم... اممم... توسط تهران فعال شده
بعد از ۱۱ سال. - آره.
- تو یه زمانی اونجا مستقر بودی، مگه نه، نیکی؟
- تهران؟ هیچ‌وقت نرفته‌ام.
اما اگر ما در حال توسعه سلاح‌هایی برای استفاده در نبرد هستیم
سیستم‌های هسته‌ای آنها، تلافی خواهند کرد.
- و دو قربانی شما، کامرون مایرز و کورا ون کمپ،
هر یک از آنها مستقیماً درگیر بودند
در توسعه سلاح.
- اگر کارشان انجام شود، به زیر زمین می روند.
ما باید آنها را پیدا کنیم.
- باشه، یه لحظه صبر کن، یه چیزی گیر آوردم.
ما تراشه حافظه را برای پردازش فرستادیم--
همانی که روی چاپگر پیدا شده در خانه آبانپورها بود.
آخرین کارهای چاپی، مسیرهای GPS بودند
به محل شام کامرون، ون کمپس،
و باشگاه کانتری ساوند پوینت.
- دفاتر کل عضویت مرجع متقابل
به هر شرکت مرتبط با آکسیون یا کامرون مایرز.
- آره.
صبر کن، انگار کامرونه
تازه شرکت بنت را خریده‌ام،
که یک شرکت کوچک تولیدکننده است
دستگاه‌های الکترومغناطیسی، و جان بنت، مدیرعامل،
عضو باشگاه است.
- چی؟
- او امروز ساعت ۱ بعد از ظهر وقت تی داشت.
به همراه پسر نوجوانش.
کسی جان بنت رو می‌شناسه؟
جان بنت؟ ببخشید، یه نفر هست.
ببخشید. جان بنت؟ کسی جان بنت را می‌شناسد؟
تو جان بنت هستی؟ - کایل، سوار ماشین شو.
- اوناهاش! اوناهاش! - اوناهاش! اوناهاش!
- از ماشین پیاده شو! از ماشین پیاده شو!
حرکت کن، حرکت کن، حرکت کن! از ماشین پیاده شو!
من باید برم - پسرت رو از ماشین بیار بیرون!
- از ماشین پیاده شو! از ماشین پیاده شو!
- جان بنت؟
یعنی پنج قربانی در دو روز.
آبانپورها به آنچه می‌خواستند رسیدند.
احتمالاً دارند از زندان آزاد می‌شوند.
و حالا اداره پلیس وستچستر ون خود را در جاده ۶۸۴ از دست داد.
- و تازه سرنخ‌هامون هم تموم شده.
- نه کاملاً.
اگر فقط می‌توانستم -- متشکرم.
- اوه، بله؟
بخش مبارزه با تروریسم میدونه چطور باید مسئول ترور رو شناسایی کنه؟
- این مثل شکار کردن ماه میمونه، اما من بهترین چیز بعدی رو بدست آوردم.
ما همیشه مراقب هیئت نمایندگی دائم ایران هستیم.
اونجا خیلی آشوبه
به این معنی است که همه چیز آماده‌ی تصاحب شدن است.
- داری میگی یه هدف نرم وجود داره؟
- لیلا کریمی.
اون خوشگله، مگه نه؟
این هیچ‌وقت جواب نمی‌ده.
ایرانی‌ها خیلی سخت‌گیر هستند.
- همین الان میذارمش جلوی پاهات.
هر کاری می‌خواهی با آن بکن.
- باشه. باشه، شب خوبی داشته باشی.
- خداحافظ.
- ببخشید. ببخشید. خیلی متاسفم.
این دوچرخه رزرو شده است.
- شما نمی‌توانید دوچرخه رزرو کنید.
سلام.
- اوه، خب، معلومه که حواست نیست.
از سیستم رزرواسیون پیشرفته جدیدی که برای افراد مهم دارند؟
- به نظر من خیلی VIP به نظر نمیای.
- ای، وای.
باشه. - حالا می‌تونم دوچرخه‌ام رو داشته باشم؟
چرا اینو با یه نوشیدنی حل نکنیم؟
- داری ازم خواستگاری می‌کنی؟
- باشه، کاملاً شفاف‌سازی،
هیچ سیستم رزرو پیشرفته‌ای وجود ندارد.
این یک - یک حیله بود.
- ممم. خیلی بیچاره‌ام.
- نمی‌دونم، فکر کردم ارزش امتحان کردن رو داره.
یا نه.
باشه، عه...
با دوچرخه به سلامت به خانه برگردید.
- صبر کن.
من لیلا هستم.
- درک.
- من همیشه آرزوی سفر داشتم.
من این سفرهای خیالی را به ریو، بانکوک برنامه‌ریزی می‌کردم.
- لندن چطور؟ تا حالا اونجا رفتی؟
نمی‌خواستم حدس بزنم، اما اهل اونجا هستی؟
- آره، آره.
در واقع، تمام عمرم را آنجا گذراندم،
تا اینکه شرکت بریتانیایی‌ام مرا به نیویورک تبعید کرد.
اینجا واقعاً باب میل من نیست.
- آه، دلتنگی.
من این حس را می‌شناسم.
- دلت برای تهران تنگ شده؟
- خانواده‌ام، فرهنگم.
آره، اون قسمت.
- پدرم در واقع در دهه هفتاد میلادی، وقتی هیپی بود، به آنجا رفت.
عاشق اونجا شدم، راستش
گفت تهران مثل یک واحه جهان‌وطنی است.
- آره، به شرطی که در مقابل شاه تعظیم کنی.
زمان‌های مختلفی است.
- خب، هرچند الان خیلی بدتر شده، مگه نه؟
اوه، ببخشید. منظورم این نبود--
- اصلاً اینطور نیست.
فقط جاییه که من کار می‌کنم،
تو... تو نمی‌تونی در مورد همچین چیزهایی صحبت کنی.
- درسته.
خب، نگران نباش، رازت پیش من امنه.
- در مورد رازهایت چطور؟
- روحان جعفری 20 سال پیش به اینجا مهاجرت کرد.
با همسرش در خیابان پارک زندگی می‌کند.
دو بچه در دالتون.
- زندگی در رویای منهتن. - هوم.
آره.
- این مترجم در نمایندگی ایران.
- چی لیلا؟
- اون قابل اعتماده؟
خب، فرض کنیم که نمیتونه جلوی مشروب خوردنش رو بگیره.
بعد از خوردن چند کوکتل، هر چه لازم بود بدانم را به من گفت.
- پس این تو برنامه‌ی شرکت شماست؟
- بله، همینطور است، چون خیلی مؤثر است.
- هست؟
- خب، بدیهی است، همانطور که لیلا هم به من گفت.
اینکه کسی دو گذرنامه کانادایی را امضا کرده است
امروز صبح از گاوصندوق اداره بیرون آمدم.
و مطمئنی که ما رو دنبال یه مشت سگ ولگرد نمیفرسته؟
فقط برای خریدن کمی زمان؟
- بله، بیل، کاملاً مطمئنم.
و این یک تعقیب و گریز وحشیانه است.
- باشه.
- اوه. - اونجاست.
- خودشه، آره.
انگار که حسابی کیف کرده.
بیا بریم.
- اوه، اوه، اوه، اوه، اوه، اوه، اوه. - آره، آره، آره.
باشه، اون حتماً همون قطره‌ی مرده‌ست.
- باشه، پس آبانپورها اینجا تو شهرن.
اممم.
- داره میره.
- باشه، تو اینجا منتظر بمون و قلاده‌شون رو ببند.
من با دکتر جعفری می‌مانم.
- کپی. - کلیدهایت را به من بده.
شاید به ماشینت نیاز داشته باشم.
- اوه، هیچ کاریش نمیشه کرد.
این خلاف مقررات است.
- جدی میگم، بیل.
تحقیقات فعال.
کلیدها را به من بده.
قول میدم مثل مال خودم باهاش ​​رفتار کنم.
- منم از همین می‌ترسم.
نه، نه، نه، نه. بیا دیگه.
هی رفیق. لطفا من کیف رو میگیرم.
- امکان نداره، مرد. - خب، مال منه.
راستش اینجا رو زودتر یادم رفته بود.
- من اول گرفتمش.
- یه بار دیگه مودبانه ازت می‌پرسم.
وای، وای. لازم نیست بدخلق بشی.
- باشه.
- بفرمایید، کابوی.
- متشکرم.
روز خوبی داشته باشید.
هنوز نیومدن؟
- نه، و قرار هم نیست این کار را بکنند.
- خب، منظورت چیه؟ چه اتفاقی داره میفته؟
- این یه کیف پول از مطب دندونپزشکشه.
او رو به ما بود.
- آه.
یه مرگ الکی؟ دوباره ازت می‌پرسم.
ممکنه لیلا تو رو بازی داده باشه، بهشون خبر داده باشه؟
- اوه، نمی‌دانم. شک دارم.
شرط می‌بندم جعفری فقط داره محتاطانه رفتار می‌کنه.
- موفق شدی تعقیبش کنی؟
- آره، من چند ماشین ازش عقب ترم.
او درست در آستانه‌ی تغییر مسیر به سمت شمال در امتداد رودخانه‌ی پالیسیدز است.
حدس می‌زنم شاید داره یه بسته رو شخصی تحویل می‌ده
به آبانپورها. - باشه.
باهاش ​​بمون. باهاش ​​درگیر نشو.
من چند تا مامور پیدا می‌کنم و اوضاع رو پیگیری می‌کنم.
- ازش کپی کن.
- باشه.
ما در پالیسیدز، نزدیک هیستینگز هستیم.
- باشه، داره ماشینش رو به یه جورایی مسافرخونه بین راهی میرسونه.
- کپی کنید.
باشه، من تو کلاب ریک آمریکا کنار بزرگراه ۳۰۳ نیویورک هستم.
- پنج دقیقه فاصله داره.
- باشه، سعی می‌کنم جلوشو بگیرم.
فقط عجله کن.
ببخشید، آقا. هی. خیلی متاسفم.
تلفنم تازه تموم شده، و دارم سعی می‌کنم با نیاک تماس بگیرم؟
- ببخشید، نمی‌دونم. - می‌تونی کمکم کنی؟
ببین، اگه می‌تونستم فقط یه ثانیه گوشیت رو قرض بگیرم...
- ببخشید، من وقت این کار را ندارم.
تو نمی‌فهمی. من یه مشکل خانوادگی دارم.
- من عجله دارم--
- خواهش می‌کنم، آقا، آقا، التماستون می‌کنم.
- سوار ماشین شو و برو.
باشه. برگرد تو.
باشه، باشه. دارم سوار می‌شم. دارم سوار می‌شم.
- سوار ماشین شو!
اف‌بی‌آی. آقایان، ما اینجا مشکلی داریم؟
- خیلی متاسفم.
داشتم از این مرد آدرس می‌پرسیدم،
و بعد اسلحه را به سمت من گرفت. - دروغ می‌گوید، افسر.
او سعی کرد از من دزدی کند.
- سلاح را محکم ببندید.
- من برای آن مجوز دارم.
آره، مطمئنم که این کار رو می‌کنی. بهش دستبند بزن.
- آقا، اشکالی نداره برم داخل و به همسرم زنگ بزنم؟
بفرمایید. - بله؟ ممنون.
- دست نگه دار، دست نگه دار.
اینجا چه چیزی داریم؟
اون چیه؟
شما به جرم جاسوسی بازداشت هستید
علیه ایالات متحده آمریکا
و تخریب اموال.
او را از اینجا بیرون ببر.
چیزبرگر بیکن، ها؟
آمریکایی‌های قلابی تا آخرین لحظه.
من این کار را نمی‌کنم، جو.
ماموران اف‌بی‌آی درست بیرون هستند.
تمام شد.
- آیا اف‌بی‌آی متوجه ون من در بیرون شد؟
یک بمب داخل آن است که به 20 کیلوگرم C4 مسلح شده است.
دکمه‌ی ارسال را فشار می‌دهم، و این ساختمان نابود خواهد شد.
- در کنار تک تک این آمریکایی‌های واقعی.
- داری بلوف میزنی.
- از جان بنت یا خانواده ون کمپ در این مورد بپرسید.
یا می‌توانید با تیم خنثی‌سازی بمب تماس بگیرید.
می‌توانیم صبر کنیم.
عقب بمان!
- هی، هی، هی، هی، هی، هی، هی!
تفنگ رو بنداز! - از اینجا ببرشون بیرون.
- چه اتفاقی داره میفته؟
ون رو با سی۴ مسلح کردن.
یه ماشه تلفن همراه داره.
فقط برو بیرون. من حلش می‌کنم.
باشه، برو. - فهمیدم.
عقب بمونید، بچه‌ها، عقب بمونید.
- کسی تکان نخورد.
دست‌هایی که بتوانم ببینمشان.
حالا گوشی‌هاتون رو بذارید رو میز.
همین حالا! عجله کنید!
شما هم همینطور.
تو، تو، گوشی‌ها رو بردار.
آنها را روی میله قرار دهید.
سلام!
فرح
تو، پرده‌ها را بکش.
- خیلی خب، همگی آروم باشید.
ما سعی می‌کنیم این موضوع رو حل کنیم، باشه رفقا؟
جو؟ جو، با من حرف بزن.
نقشه ات چیه؟
- یک فرودگاه در اوگدنسبورگ، نیویورک وجود دارد.
من ونمون رو با چهار تا گروگان تا اونجا می‌برم.
آنها وقتی جت خصوصی آزاد می شوند
که شما برای ما در تهران زمین تهیه کنید.
اگر سعی کنی جلوی ما را بگیری--
- باشه، باشه، باشه.
بذار برم بیرون و با اف‌بی‌آی صحبت کنم.
دلم می‌خواد همه از اینجا زنده بیرون بیان، حتی خودم.
- به دوستت بگو که دم در منتظرت باشه.
جایی که بتوانم تو را ببینم.
اگر تو یا او هر ترفندی را امتحان کنید،
همه ما به بهشت ​​می‌رویم.
- فهمیدم.
- این قضیه واقعیه؟
- 90% مطمئنم. آره.
اونا میخوان با یه جت شخصی از اینجا برن.
آره، منم همینطور. بمب با تلفن فعال شده؟
اممم.
خب، باید با FCC تماس بگیریم و تعطیل کنیم.
هر دکل مخابراتی که اینجا پینگ داره.
- فکر بهتریه. به میگل زنگ بزن.
کاری کن بتونه با هک کردن واردش بشه.
خب، وقتی همه اینجا اینترنت موبایلشون رو از دست بدن،
دمتون گرم بچه ها، بیاین تو.
من گوشیم رو ندارم، بنابراین نمی‌دونم کی این اتفاق می‌افته.
باشه؟ - کافیه.
- گرفتمت.
باید برم - برو
- باشه، یه خبر خوب.
آنها با خواسته‌های شما موافقت کرده‌اند.
- تا کی؟
- دارم سعی می‌کنم، نیکی. دارم سعی می‌کنم.
باشه، سه تا برج تو محدوده‌ی رستوران هست.
بریم. - بالا! بالا!
- تو، تو، تو، بیا بریم. بیا دیگه.
- اوه. این بده. این بده.
اگر این مکان را ترک کنند، خدمات دریافت خواهند کرد
در برج‌های دیگر
بیا بالا، بالا، بالا -
شما دو تا، بريم جو، چه خبره؟
- الان میریم.
- اما هواپیما از لاگاردیا میاد.
آنها نیاز به سوخت گیری مجدد دارند.
حداقل یه ساعت طول میکشه
- برام مهم نیست، الان میریم.
- بهتره اینجا بمونی. اونجا دستشویی داره.
- ما تو فرودگاه منتظر میمونیم. فرح.
بریم بچه‌ها. عجله کنید. - بریم.
- تو اول برو. بریم.
برو، برو، برو. برو!
- اولی معلوله.
- تو برو جلو.
برو.
ادامه بده.
حرکت کن!
برو داخل. برو.
برو!
همونجا بمون.
کافیه. خوبه.
- سوار شو، سوار شو.
- بیا، بیا، بیا، بیا.
- دومی معلوله.
خیلی خب.
خوبه - تو.
خوبه، خوبه، خوبه. برو داخل.
اگر دنبالمان بیایند، یک مسافر کمتر می‌شود.
- جو، من را هم با خودت ببر.
من می‌تونم تو کارهای بعدی کمکت کنم.
- نه، می‌ترسم که اینطور نباشد.
- وای، وای، وای، وای، وای.
برج سوم هیچ تنظیمات رمزی ندارد--
مهم نیست. من فهمیدم.
- جو، تو شرایط رو درک نمی‌کنی.
اف‌بی‌آی قراره یه کاری با این جت بکنه.
- حرفت رو باور نمی‌کنم.
- بریم، بریم.
بیا بریم.
گرفتمش.
- اسلحه‌ها را زمین بگذارید!
- حرکت کن بالا!
- ولش کن!
بندازشون.
گفتم بندازشون! همین الان!
ولش کن.
زانو بزن! تفنگ رو بنداز!
دست‌ها بالا - همه چی آرومه.
- بریم.
- دست‌ها بالای سرتان.
اون اسلحه رو محکم کن. بهش دستبند بزن.
تو خوبی؟
- کارت خوب بود، همکار.
- خیلی تکان دهنده بود.
- آره، آره.
به نیکی زنگ می‌زدم که بگویم تمام شده، اما خبری از سرویس نبود.
-خب، حق با تو بود.
او عاشقشه. - آه.
خب، اون یه مردیه که هوای دل منو داره.
من وقتی همسن او بودم، راگبی بازی کردن را شروع کردم.
فقط صبر کن تا بهش نشون بدم چطور یه پاس چرخشی درست و حسابی بده.
- می‌بینم داری چیکار می‌کنی، می‌دونی؟
- و اون چیه؟
-اتفاقاً داشتی از اونجا رد می‌شدی.
یک فروشگاه لوازم ورزشی در وسط روز؟
- این رشوه نیست سارا.
نه، می‌دانم.
من فقط...
هیچ چیزی را تغییر نمی‌دهد.
مکس از قبل پدر دارد.
پاول کسل‌کننده است، اما سر و کله‌اش پیدا می‌شود.
- خب، این منم که الان دارم میام.
- شما مهمان هستید. یه فرقی وجود داره.
- باشه.
زمان صداقت بی‌رحمانه.
امم، ببین، من می‌دانم که می‌توانم کمی دمدمی مزاج باشم،
و من انگیزه‌ی تو برای کنار کشیدن به خاطر این موضوع را درک می‌کنم.
نه، کالین، این چیزی نیست که من--
- نه، نه. خواهش می‌کنم، سارا، خواهش می‌کنم.
می‌فهمم که از خودت و مکس می‌ترسی،
اما فکر کنم باید بدونی که من هم می‌ترسم.
من کسی را خیلی وقت پیش از دست ندادم،
کسی که من--
که من واقعاً دوست داشتم.
او درگذشت.
- من اصلاً خبر نداشتم.
خیلی متاسفم.
- اشکالی نداره.
از آن موقع تا حالا مثل کسی که نیمه‌خواب است، راه می‌روم.
من با تو آشنا شدم، و...
تو مرا از خواب بیدار کردی.
فکر نمیکردم هیچوقت بتونم همچین حسی داشته باشم
دوباره در مورد کسی.
اما من می‌توانم، چون این کار را می‌کنم.
سارا، من واقعاً، واقعاً بهت اهمیت میدم.
و فکر می‌کنم که من--
دارم می‌افتم. - من هم.
من هم همینطور.
- پسر شما، آقای کالین گلس، ردیابی او آسان نیست.
در ساعات بیکاری تلفن همراهش را خاموش می‌کند.
اینجا و آنجا برای ماساژ صورت ظاهر می‌شود،
اما او می‌داند چگونه در سایه‌ها بماند.
- هیچ‌وقت اینو بهش نگو. به عنوان یه تعریف برداشت می‌کنه.
- اوه، منظورم تعریف و تمجید بود.
آن مرد بهداشت دیجیتال را رعایت می‌کند
و ضد نظارت.
- هر کسی یه نقطه کوری داره.
- کاملاً درسته.
و فکر کنم پیداش کردم.
اون ردیابی که روی اون آستون مارتین گذاشتی.
- ماشین شوهر سابق نیکی. پسش نداد؟
- او این کار را کرد، اما نه قبل از اینکه به ملاقات خانم سارا لوید برود.
- مگه اون مهمه؟
- خب، شاید.
خب، برای شروع، دوستت کالین زیاد اونو می‌بینه،
بلکه از طریق یک شرکت صوری که او را وام می‌دهد
به یک شرکت با مسئولیت محدود دلاور.
به نظر می‌رسد که او در بخش توسعه بین‌المللی کار می‌کند.
جالب اینجاست که شرکت مادر، شرکت Pyramid Security.
- امنیت هرمی. بهم یادآوری کن.
- آنها چنین و چنان می‌کنند.
جاسوس‌های مشکوک برای استخدام.
و جهانی هستند.
- پس دوست دختر مخفی کالین
در یک فروشگاه اطلاعاتی میلیارد دلاری کار می‌کند.
- خب، می‌خوای چیکار کنم؟
ردیابیش کنم؟
- همه چیز را پاک کن. تا وقتی که گزارش ندهم، هیچ کاری نکن.
- تماس شما.
- ممنون، ایان.
- مواظب خودت باش.