‫« اقتباسی از رمانِ آتش و خون به‌قلم جرج آر. آر. مارتین »
‫« خاندان اژدها » ‫« قسمت پنجم: سرافراز و سربلند »
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫یه معبر دیگه رو هم سوزوندن
‫با این اوضاع شاید هیچ‌وقت ‫پامون به تامبلتون نرسه
‫خب، چقدر طول می‌کشه ‫دوباره این وامونده رو بسازید؟
‫باید بگردیم دنبال یه معبر دیگه
‫- مسیر رو دور بزنیم ‫- ملکه بابت تأخیر شاکی میشه
‫لرد پایپر، صدتا از ‫چابک‌ترین سواره‌هات رو بردار و
‫راه بیفتید سمتِ سپت سنگی
برامون ‫قایق‌ تأمین کن که ‫از همون‌جا رد بشیم
‫این‌جوری یه هفته تأخیر می‌خوریم، ‫اما چاره‌ای نیست
‫با همچین لشکر بزرگی، آخرین امیدمون ‫برای گذر از رودخونه همینه
‫تا کِی قراره این کول و نوچه‌های سیریشش رو
‫تحمل کنیم؟
شدن خرمگسِ مزاحم؛ ویزویزشون تمومی نداره
‫توی شمال با این جماعت ‫جورِ دیگه تا می‌کنیم
‫خرمگس بِه از سرمای استخون‌سوز شماله
‫منتها دیگه نمی‌تونم کول رو تحمل کنم، شمال و جنوبش فرقی نداره
‫پس من و گرگ‌هام رو بفرست پیِ شکارش، ‫بلکه زمین‌گیرش کنیم
به سبک و سیاقِ خودش هم می‌تونیم بازی کنیم
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫شبیخون زدن!
‫بهمون حمله شده!
‫بریم سراغ معبرِ بعدی؟
‫میرن سمتِ سپت سنگی، ‫باز هم یه قدم ازشون جلوتر می‌مونیم
‫عقب‌نشینی کنید!
‫کاش می‌دونستم مهمون داریم،
‫این‌طوری اقلاً رخت‌خواب پهن می‌کردم
‫اومدیم دنبال ایموند تارگرینِ
‫- خویشاوندکُش ‫- آهان، بله. از موقعی‌که
اون ملکه‌ی نمک‌نشناس ‫واسه سرش جایزه گذاشته، امثال شماها گله‌ای میان اینجا
‫خب، زدید به کاهدون
فقط ‫یه پیرمرد نابینا داریم که برامون کَره می‌گیره
‫با یه پسرک که به اسب‌ها آب‌ و دون میده
‫به‌علاوه‌ی ارواح
‫گویا از تاریخچه‌ی اینجا چیزی به گوشتون نخورده
‫عمله‌هایی که اینجا رو بنا کردن…
‫زیر یوغ هرنِ ستمکار…
‫دست‌وپابسته مُردن
‫این قلعه جون داره
‫جماعت حریص و غافل رو می‌بلعه
‫خشت‌به‌خشتش با خون آدمیزاد آبیاری شده
‫همیشه هم تشنه‌کامه
‫هوی! بزدل عوضی؟!
‫کیرم تو این خراب‌شده
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫جلو نیا! برو عقب!
‫داداشم. اگان، همین‌جا بود
‫صورتش آتیش گرفته بود
‫خودم دیدمش. بهم چنگ انداخته بود، می‌خواست ‫منو بکشونه تو دلِ سیاهی
‫- برادرم ‫- باز هم فقط همون خواب تکراریه
‫هیس، هیس
‫دوباره همون خواب تکراریه
‫اون هم دید
‫بهم گفت قراره بمیرم، ‫که من همه‌چی رو خراب کردم
‫نه
‫هیس، هیس، هیس
‫مادر
‫کسی اجازه‌ی ورود نداره، ‫مگر به اِذن خود ملکه
مسئله‌ تا حدودی خصوصی و حساسه
‫نمی‌دونم تا چه حد ‫از این‌دست ناخوشی‌های…
‫زنانه سر درمیارید
‫هوم؟
‫باز هم ممنون بابت وفاداریت، حکیم اعظم
‫بنده همیشه خودم رو خادم وفادارِ
‫علیاحضرت می‌دونستم
دوستِ عزیزم هم بودی
‫ولی حالا یه ملکه‌ی جدید روی کار اومده
‫حس می‌کنم به‌شدت زیر ذره‌بینم
‫متأسفانه از امروز به بعد، ‫دیگه برام مقدور نیست که
‫بدون گزارش رسمی بهتون کمکی بکنم
‫متوجهم
‫من نمی‌خورم
‫چاره‌ای نداری
‫شاید پسر باشه. می‌فهمی؟
‫وارثِ اگان میشه رقیبِ جافری
‫چه‌بسا خودِ رینیرا
‫می‌کُشتش. مجبوره این کار رو بکنه
‫حتی اگه نکُشتش هم، بچه رو ازت می‌گیره
‫تا جایی که ما خبر داریم، ‫ایموند هنوز زنده‌ست
‫توی هرن‌هاله
‫نه، اونجا بود، الان فرار کرده
‫- غیب شده ‫- خودم دیدمش
‫می‌سوزه، اما آتیشی در کار نیست
‫اگه ایموند با رینیرا دربیفته، ‫رینیرا این بچه رو می‌کنه سپر بلاش
‫من نمی‌تونم
‫هلینا، خواهش می‌کنم. تو رو خدا
‫به‌خاطر خودت میگم، نمی‌خوای آزاد و رها باشی؟
‫نمی‌تونم
‫- نه، نه ‫- فرض کن یه فنجون چاییه
‫همین و بس
‫نیست خب
‫نه. نه، نیست. گوش کن به من. باور کن موهبته
‫دواییه که حکما توی سیتادل تعلیم می‌بینن
‫من رو از بی‌آبرویی و تباهی نجات داده
‫ناجیِ خودِ رینیرا هم بوده، ‫وقتی کم‌سن‌وسال بود
‫تو رو هم از این مخمصه نجات میده
‫- هلینا. تو رو خدا. خواهش می‌کنم ‫- نه
‫گوش بده به حرفم
‫دلت میاد بچه‌ای رو به‌دنیا بیاری که
‫تهش یا اسیر میشه یا بازیچه‌ی مردم؟
‫بچه‌ی منه!
‫پاره‌ی تنمه، بچه‌ی خودمه!
‫خیال می‌کردم یه کُرسی توی شورا ‫پاداش درخوری برای
‫وفاداری خاندان فری باشه
‫اما طبق وعده‌ای که خودِ پسرتون داد، ‫قرار بود در ازای عبور گرگ‌های زمستان از
‫قلعه‌ی دوقلوها، هرن‌هال نصیب ما بشه
‫- پسر من مُرده ‫- حالا کاشف به عمل اومده که
‫قراره قلعه‌ی ما رو دودستی تقدیم
‫هر شوالیه‌ی سرگردونی کنید که ‫بتونه سرِ ایموند تارگرین رو
‫- براتون بیاره ‫- بفرما، این گوی و این میدان
‫قشون کریگن استارک از ‫روخونه‌ی سه‌شاخه رد شده و
‫ما توقع داریم به وعده‌ی تاج‌وتخت پایبند بمونید؛
‫حالا مهم نیست که یه مزدور بی‌سروپا
‫این وسط خودش رو لرد هرن‌هال می‌خونه یا نه
‫منتها، عجالتاً،
‫با کمال میل به شورای علیاحضرت می‌پیوندم
‫آخه شهر وندیش چی داره که ‫ما خبر نداریم؟
‫خود شهر وندیش نه، علیاحضرت، ‫بلکه یه دهکده توی حومه‌اش
‫چندین مزرعه سوخته بودن و
‫شاهدها هم قسم می‌خوردن کارِ ویگار بوده
‫حروم‌زاده‌ی مار دریاست که ‫الان اژدهاسوار شده
‫- اون هم برادرشه ‫- لرد دری توی جبهه‌ی ماست
‫شاید ایموند می‌خواد ما رو تحریک کنه
‫با غارت دوسه‌تا مزرعه؟ ‫که چی بشه؟
‫اژدهایان هم غذا می‌خوان
‫لقش کِرم سفید بود
‫منتها الان فراری‌ان. ‫به‌زودی نیست‌ونابودشون می‌کنیم
‫- فاحشه‌ی معروف ‫- اوهوم
‫دیشب دم دروازه‌ی اژدها ‫یه زد و خوردی پیش اومد
‫به‌ناچار با سواره‌نظام متفرق‌شون کردیم
‫ای‌کاش بانو میساریا اونجا بود و
‫با خورش و نون مشکل رو رفع و رجوع می‌کرد
‫یا اینکه به فرضِ محال، ‫نگهبانان پایتخت تحت‌امرِ همسر ملکه،
‫برای رسیدگی به جزئی‌ترین جرایم، ‫سر سوزنی خویشتن‌داری به‌خرج می‌دادن و
‫- پیش‌پاافتاده‌ترین مجرم‌ها رو… ‫- کسی ندید ویگار کدوم‌ طرفی رفت؟
‫با نهایت سرعت رفتیم که ردش رو بزنیم،
‫اما بعدِ دو روز، دیگه اثری ازش نمونده بود
‫باز دوباره ایموند غیبش زده
‫جنازه‌ی دوتا از شنل‌طلایی‌هامون ‫صبح کفِ خیابون پیدا شد
‫معلوم نیست قاتل کیه
‫کجای شهر؟
‫- فلی‌باتم ‫- فلی‌باتم
‫از قدیم‌الایام محله‌ی خودمختاری بوده و هست
‫کاملاً بی‌قانون و پُر از اوباشه
‫درست وقتی‌که اورمند های‌تاور داره
‫با نیت شومش توی تامبلتون تجدید قوا می‌کنه، ‫سروکله‌ی ویگار پیدا میشه
‫لزومی نداره حرص روباهی رو بخوریم که
‫توی لونه‌اش کِز کرده. ‫اگه خیال سوزوندنش رو نداری…
‫- هیچم… ‫- …پس، قشون خودم
‫به‌زودی دمار از روزگارش درمیاره
‫در خصوص همین ماجرا، ‫یه خبر جدید از
‫اردوگاه لرد تالی رسیده
‫مزاحمت‌های سر کریستون کول و افرادش
‫سرعت پیشروی‌شون رو آورده پایین
‫معبرها رو قبل رسیدن نیروها می‌سوزونن
‫برگردید ریورلندز
‫اگه ایموند یک بار آفتابی شده، ‫یحتمل باز پیداش میشه
‫بی‌گدار به آب نزنید، ‫فقط ببینید کجاست و هدفش چیه
‫جسارتاً، علیاحضرت
‫ما تازه امروز صبح برگشتیم
‫بانو بیلا نه چیزی خورده و ‫نه چشم روی هم گذاشته
‫من مشکلی برای دیده‌بانی ندارم
‫اژدهای خسته و سواره‌ی بی‌رمق
‫گره‌ای از کارمون باز نمی‌کنه
‫دیمون رو می‌فرستم
‫اول غائله‌ی توی شهر رو می‌خوابونم، بعد میرم
‫سرباز از دست دادیم. ‫باید تاوان پس بدن
‫- باهام موافق نیستی؟ ‫- من از عهده‌اش برمیام، علیاحضرت
‫به قطع و یقین، قتل نگهبانان پایتخت
‫جنایت محضه، اما ‫سر لوتر بهش رسیدگی می‌کنه
‫- این مسئله ارتباطی به دربار نداره ‫- ناسلامتی من فرمانده‌شونم
‫بقای سلطنت خودت هم ‫وابسته به همین افراده
‫به‌خصوص حالا که مواجب‌شون هم عقب افتاده
‫- علیاحضرت ‫- بعداً
‫همیشه این‌ وضعه؟
‫اوهوم
‫دیمون
‫نکنه اینجا هم به‌نوبه‌ی درگن‌استون پیش میریم؟
‫باز قراره روی حرفِ من حرف بزنی؟
‫اتفاقاً برعکس. من قسم خوردم که ‫مطیع دستوراتت باشم
‫منتها…
‫یه‌کم دیرتر
‫الان وقتِ مسخره‌بازی نیست. ‫اگه قرار باشه هر وقت و هر کجا
‫دلت خواست مطیعم باشی، ‫اون‌وقت چه ملکه‌ای‌ام من؟
‫تو ملکه‌ای
‫من به فکرِ صلاح توئم
‫خوبه. صلاح من اینه که ‫بریم سراغ ویگار
‫متقابله. اما عجله‌ای برای این کار نیست
‫ایموند ترسیده. قبلاً هم ‫یک‌بار از دستت فرار کرده
‫- خطری تهدیدمون نمی‌کنه ‫- بوی خیانت میاد
‫باید سر از ماجرا دربیارم
‫تو فقط تشنه‌ی انتقامی
‫خدایان شاهدن که من مانعت نمی‌شم، ‫ولی وقت برای انتقام هست
‫در حال حاضر، توی شهرت بلوا به‌پا شده و
‫احتمالاً هم مسببش خودتی
‫من از سر لوتر نخواستم زیاده‌روی کنه
‫اصلاً نباید چیزی ازش می‌خواستی
‫یعنی با چهارتا تیکه و متلک
‫خط‌خطی روی دیوار میخونه‌ها ‫دست‌وپات می‌لرزه؟
‫صرفاً تیکه و متلک نیستن. ‫این کار اهانت به پسرهامه
‫دهن‌کجی به مشروعیتِ خودم
‫تو ملکه‌ی اژدهایانی
‫مشروعیتت قدرتیه که داری
‫علیاحضرت؟
‫چشم‌تون روشن
‫الان شاهزاده جافری از ویل برگشتن
‫بهم گفتن سراغ شما رو گرفته
‫در اولین فرصت میرم پیشش. ‫مطمئنم الان خسته‌ست
‫خیلی‌وقته هوا روشن شده
‫به‌درک
‫غرب کدوم‌وریه؟
‫نمی‌دونم والا
‫- جسارتاً، اعلی‌حضرت… ‫- محاله برگردم
‫- جای دیگه‌ای نمونده که بریم ‫- خودت دیدی چیکار کردم
‫ویگار توی شهر وندیش دیده شده
‫دو روز گذشته. معلوم نیست الان کجاست
‫خب، پس بریم هرن‌هال. ‫بالاخره یکی پیدا میشه چهارتا چیز بدونه
‫حتماً ایموند یه پیغامی یا نشونی از ‫خودش به‌جا گذاشته
‫- می‌تونیم ردش رو بزنیم ‫- تا هر‌ن‌هال
‫تقریباً ۵۰۰ کیلومتر راهه، اعلی‌حضرت. ‫توی دشت و
‫بیشه‌زار هم پُره از اهالی ریورلندز
‫حماقتِ محضه. خیلی خطرناکه
‫تُف تو این زندگیِ کیری!
‫گیریم که پیداش کردید، ‫می‌خواید چیکار کنید؟
‫برادرتون عین افعی کمین کرده و شما…
‫هم گرسنه‌اید، هم درب‌وداغون و هم فرسوده. ‫از طرفی هم دست‌تنهاییم
‫اگه گیر بیفتیم…
‫بسه، فهمیدم هیچ کاری از دستم برنمیاد!
‫همه‌ش تقصیر اونه
‫همه‌چی
‫مسبب تک‌تکِ بدبختی‌های من اونه و ‫به خدای جنگجو قسم،
‫هرطورشده پیداش می‌کنم و می‌کشمش، ‫یا توی همین راه کشته می‌شم
‫فکر کنم منو بشناسی
‫یه چیزهایی شنیدم
‫توفیق حاصل شده که ‫اتفاقی توی قلعه‌ی سرخ از زیر چشمم در نره
‫- مهمون‌ها و… ‫- حرف حسابت چیه؟
‫هدایایی که دریافت می‌کنید
‫نشونم بده
‫دخترم ناخوش‌احواله
‫همون‌طور که می‌بینی، ‫سردرد امونش رو بُریده
‫حکیم اعظم هم لطف می‌کنه و ‫بهش می‌رسه
‫ظرف که پُره
‫بعد از ویسریس، با کسی رابطه داشتم
‫خودِ ملکه در جریان هست. ‫بی‌مبالاتی کردم و از این بابت شرمنده‌ام
‫سخته، منتها دیگه تعلل جایز نیست
‫از اشراف بود یا رعایا؟
‫نکنه جفتش بوده؟
‫دستم به‌دامنت، بانو میساریا
‫شما که دیگه بهتر از همه درک می‌کنی…
‫ما زن‌ها زیر بارِ چه خفت‌ها که نمیریم
‫مسلماً دیگه نیازی نیست ‫دوباره این مسئله مطرح بشه
‫مطمئناً نمی‌خوای به ملکه دروغ بگی
‫من اسیرشم
‫اگه اشتباه نکنم، ‫خودت هم توی این وضعیت بودی
‫حق با شماست
‫تابحال برج های‌تاورِ
‫توی الدتاون رو دیدی، سر کریستون؟
‫تعریفش رو شنیدم
‫من و اورمند همیشه مسابقه می‌ذاشتیم
‫هر کی زودتر برسه بالای برج
‫قبل سپیده‌دم از پایینِ برج راه می‌افتادیم
‫ببینیم کی زودتر می‌رسه بالا و ‫از فانوس طلوع خورشید رو
‫تماشا می‌کنه
‫البته که من می‌ذاشتم اول بشه
‫از بچگی لوس و بی‌جنبه بود
‫لحظه‌ای که خورشید ‫از فرسنگ‌‌ها فاصله،
‫به هفت‌‌پادشاهی می‌تابید…
‫امیدوارم یه روز بتونم نشونت بدم
‫می‌تونی توی الدتاون سر و سامون بگیری، سر کریستون
‫از شوالیه‌ای با این شأن و منزلت، ‫برای خدمت به خاندان‌مون…
‫به‌شدت استقبال میشه
‫ایست! جلو نرید!
‫نزدیک نشید!
‫سرِ جاتون بمونید!
‫موضع‌تون رو حفظ کنید!
‫تله‌ی چهارمیخ
‫ای خدایان
‫یعنی از ما جلو زدن؟
‫مجازات‌شون خیلی سنگین‌تر از خودِ جرم بود
‫خیلی خوب تعلیم دیدم، نه؟
‫دست‌پرورده‌ی بهترین فرمانده‌ها هستم
‫در هر صورت، ملکه دستور دادن ‫غائله ختم بشه
‫ملکه داغ‌دارِ پسرشه. ‫حق داره این‌طوری از کوره در بره
‫- توقع دارید از فرمان ملکه سرپیچی کنم؟ ‫- نه، فقط نذار تندی کنه
‫با احوالاتش مدارا کن
‫لزومی نداره برای تموم خواسته‌های احساسیِ ملکه ‫این‌طور با تموم قوا وارد عمل بشی
‫خبر دارید که شکم‌شون رو هم ‫عین گلوشون سفره کردن؟
‫بهتون خبر دادن؟
‫سربازهای شریف‌مون با زجرِ تموم ‫میون دل‌وروده‌ی خودشون جون دادن
‫تلافی جنایت‌شون رو ‫عیناً سرشون درمیاریم
‫روحیه‌ی سربازها چطوره؟
‫از بابت مواجب‌ِ پرداخت‌نشده‌شون می‌نالن
‫خودم باهاشون صحبت می‌کنم
‫سخنرانیِ شورانگیز از زبونِ ‫شخصِ شخیصِ شاهزاده‌ی سرکش
‫بعید می‌دونم جای خالیِ مستمری‌شون رو پُر کنه
‫تا پای جون پشتِ‌سرِ من میان
‫مدتِ مدیدیه که
‫دیگه شاهزاده‌ی فلی‌باتم نیستید
‫اکثر این سربازها قنداق‌پیچ بودن، وقتی شما…
‫قتل!
‫« خون شنل‌طلایی‌ها ریخته شد. سه مورد ثبت شد. ‫حساب هم‌چنان بازه »
‫دفاع‌مون در چه وضعیتیه؟
‫برج و باروها به‌سرعت بالا میرن، سرورم
‫اما با کمبود چوب، نیرو و زمان مواجهیم
‫به‌زور نیروی بیشتری به کار بگیرید و
‫تا بیتربریج، تک‌تکِ درخت‌ها رو قطع کنید
‫باید دیوارهای قلعه رو مستحکم کنیم
‫قطعاً لشکر رینیرا داره میاد سمتِ ما
‫از حکیم شنیدم به‌شدت توی درس‌هات ‫پشتکار به‌خرج میدی
‫داریم درباره‌ی شجره‌نامه‌ی اجداد های‌تاورم
‫مطالعه می‌کنیم
‫منظورم نبردها و دشمنان‌شونه
‫سه‌روزه مُدام دارم این کتاب‌های تاریخِ خشک رو
‫بالا و پایین می‌کنم
‫به‌نظرت خشکه؟
‫نه. به هیچ وجه
‫یعنی در واقع، شاید در وهله‌ی اول ‫خشک به‌نظر بیان،
‫منتها پند گرفتن…
‫بزرگداشت و تکریم گذشتگان، ‫کاریه بس پسندیده
‫من هم به‌غایت قدردانم
‫خوبه
‫دوست دارم بدونم چی‌ها یاد گرفتی
‫مُفصل جنگ و اختلافاتِ
‫خاندانِ گریجوی با خاندان پیک و
‫آزگرِی با گاردنرها و
‫خاندانِ دِینِ دورن رو بر…
‫از مریا مارتل بگو
‫ملقب به وزغِ زردِ دورن
‫لازمه چند کلمه‌ای با مربی‌ات صحبت کنم
‫تنها زنی بود که در کل تاریخ، ‫خدایان هوش نظامیِ مقتدری
‫بهش عطا کردن
‫هرچند در ازاش، از نعمتِ زیبایی محروم شد
‫شاهدختی نابینا؛
‫کریه و کچل و بدقواره
‫اون‌قدرها هم هولناک به‌نظر نمیاد
‫اگانِ فاتح که خواست سرزمین‌هاش رو غصب کنه،
‫هیچ‌جوره سر خم نکرد
‫خودِ اگان رو غاصب خوند و
‫تک‌تکِ نفراتِ لشکرش رو
‫خائن به هفت‌پادشاهی دونست
‫سوگند خورد که دورن تا ابدالدهر ‫سرافراز و تسلیم‌ناپذیر بمونه
‫قشون عظیمی از سمتِ کوهستان سرخ هجوم آوردن که
‫متأسفانه ما، های‌تاورها هم جزوشون بودیم
‫مریا توی چاه‌های آب سرزمینش زهر ریخت و
‫افرادش رو توی شنِ بیابون مخفی کرد
‫به قلعه‌اش که رسیدن، ‫دیدن متروکه و خالیه
‫به‌خیالشون که مغلوب شده
‫منتها از دلِ سیاهیِ شب بیرون اومد و ‫همه‌شون رو توی رختخواب قتل‌عام‌ کرد
‫با اینحساب، قهرمانه یا شرور؟
‫تارگرین‌ها هیچ درکی از تمدن ما،
‫مذهب هفت‌یکتا و سیتادل نداشتن
‫تنها داراییِ دیروز و
‫امروزشون، قدرت مطلقه
‫نشأت‌گرفته از سپاهیان و اژدهایان کفرآمیزشونه
‫مریا مارتل با مکر و حیله ‫دشمنش رو دور زد
‫یه ذهنِ مکار می‌تونه جلوی ‫درنده‌ترین هیولاها هم قد علم کنه
‫به‌خاطر همینه که دورن تا به امروز ‫تن به ذلت و اسارت نداده
‫شانس آوردم
‫بیاید از اول
‫هیچ‌وقت بابت پیروزی عذرخواهی نکن
‫دادم اینا رو برامون بزنن
‫به‌نظرت شبیه شده؟
‫تو نشونه‌ای هستی که ‫هم‌پیمان‌هامون چشم‌انتظارش بودن
‫پسرِ ویسریسِ فقید؛ ‫نور هدایتی که بر فراز برج های‌تاور می‌تابه
‫از بی‌نواترین مؤمن‌های دین گرفته ‫تا خودِ باروس باراتیون
‫نه، بهش دست نزن
‫هلینا؟
‫می‌دونی چرا؟
‫برگِ گیاه تاج‌ریزی رو می‌خوردن که ‫برای من و تو کُشنده‌ست
‫راز بزرگیه
‫جهیرا، بیا پیش من
‫بیا
‫خوب گوش کن، دخترکم. ‫ما باید از اینجا بریم
‫همین امشب
‫ظاهراً توی شهر آشوب به‌پا شده و
‫قراره یه‌عده از نیروهای رینیرا رو ‫بفرستن کمکِ نگهبانان شهر
‫واسه همین امشب، ‫یه نگهبان بیشتر نداریم
‫گردنبندت
‫دادمش به یه ندیمه که ‫توی فرار کمک‌مون کنه
‫یه در مخفی توی اتاق ایموند هست که ‫به بیرون راه داره
‫از زیر قلعه تا اون‌طرفِ دیوارها راه داره
‫همون راهی که ازش اومدن و ‫پسرم رو کشتن؟
‫الان اتاق دستِ بیلاست
‫اون هم مسلماً میره برای دیده‌بانی
‫اگه بخت باهامون یار باشه، ‫فرار می‌کنیم و
‫توی کوچه‌های پایتخت گم و گور می‌شیم
‫جهیرا چی؟
‫اتاقش نگهبان داره
‫کافیه یه‌ذره نِق بزنه…
‫- اون‌وقت فاتحه‌مون خونده‌ست ‫- من دخترم رو ول نمی‌کنم
‫مسیری که در پیش داریم، ‫برای یه بچه خطرناکه
‫اینجا کُلی ندیمه بالاسرشن و ‫رینیرا هم اذیتش نمی‌کنه
‫رقباش هم محاله بخوان یه دختربچه رو ‫برای حکومت تربیت کنن و…
‫در حقیقت، عاقلانه‌ترین کار اینه که
‫ملکه این بچه رو تحت‌الحمایه‌ی خودش بپذیره
‫شاید حتی بتونیم یه روزی… ‫برگردونیمش پیش خودمون
‫دروغ که میگی، چشم‌هات رو می‌دزدی
‫چند روزی میشه که دیگه ‫ویگار این طرف‌ها پیداش نشده
‫شکار می‌کنه و ‫سریع از چنگ‌مون فرار می‌کنه
‫توی دو هفته‌ی اخیر، بالغ بر ۵۰ بار ‫رودخونه‌ی سه‌شاخه رو بالا و پایین کردیم
‫فعلاً باید خستگی در کنیم
نکنه ایموند رفته توی سرزمین‌های غربی مخفی شده؟
‫لنیسترها باهاشون هم‌پیمانن،
‫و یه عالمه غار و سوراخ‌سنبه ‫توی اون کوه‌ها پیدا میشه
‫هر وقت یه‌کم خوابیدی و غذایی خوردی،
‫با کمال میل همراهت میام که ‫اون سوراخ‌سنبه‌ها رو بگردیم
‫- ممکنه شبانه حرکت کنه… ‫- بیلا!
‫- بانوی من ‫- برای تو که بد نیست
‫ملکه فکر می‌کنه تو براش یه‌جور ‫طلسم خوش‌شانسی هستی،
‫نشونه‌ای از طرف خدا، ولی من…
‫تقصیر تو نبود
‫دیگه نگاهم هم نمی‌کنه
‫به‌نظرم حق هم داره
‫آدام، حقیقت اینه که ‫خودم می‌خواستم برم
‫خودم رو قهرمان می‌دونستم
‫می‌خواستم سرنوشت ‫یه نبرد بزرگ رو تغییر بدم و…
‫شایستگی خودم رو ‫برای این سرزمین ثابت کنم
‫خواسته‌ی من هم همینه، ‫بقیه هم همینطور
‫همه‌اش از سر غروره و ‫دارم تاوانش رو میدم
‫آینده‌ام از قبل تعیین شده بود
‫قرار بود یه روز ملکه بشم
‫مسیرم صاف و روشن پیشِ پام بود، ‫ولی حالا…
‫مسیرت از بین رفته
‫ولی شاید یه مسیر دیگه ‫جایگزینش شده باشه
‫یه ماجراجویی
‫به احتمال زیاد منو شوهر میدن،
‫به یه لرد سالخورده و خودپسند توی پایک،
‫یکی که اون‌قدر طلا جمع کرده که ‫بتونه بدهی‌های رینیرا رو صاف کنه
‫بعدش من میام پیدات می‌کنم
‫بعدش با هم به تبعیدگاه پرواز می‌کنیم
‫ولی به شرطی که اول غذا بخوریم
‫ویگار!
رفته
‫نه
‫نه، نه، محاله ترکم ‌کنه
‫فقط می‌دونم که شبونه پرید و ‫من ندیدم کجا رفت
‫شاید ترسیده بود
‫من زندانی‌ام؟
‫نه
‫بدون اون، من هیچی نیستم
‫- اشتباه می‌کنی ‫- باید پیداش کنم
‫اگه اون اژدها فرار کرده باشه، ‫چطور می‌خوای پیداش کنی؟
‫ملکه هم در به در دنبالشه
‫ملکه؟
‫بهت که گفتم، بارانداز پادشاه سقوط کرده
‫خیال می‌کردم همه‌ش یه خوابه
‫اگان؟
‫ملکه میگه مُرده
‫و به دست تو هم کُشته شده
‫هر چند نمی‌دونم چقدرش راسته
مُرده چون دست از سرم برنمی‌داشت
‫اون…
‫عذابم می‌داد
‫بچه‌ که بودم…
‫می‌پرستیدمش
‫با این‌حال مادرمون…
‫گاهی…
‫همون بچه‌ای که دل مادر رو می‌شکونه…
‫سوگلی و عزیزدردونه‌ی مادره
‫تو کی هستی؟
‫یکی که دلش رو شکستن
‫یالا
‫بگو
‫اژدهام مُرده
چلاق بدبختی بیش نیستم
‫هیچ‌جوره هم نمی‌تونم خودم رو ‫برسونم به شهر وندیش
‫تا برادر کیری احمقم رو بکُشم
‫هر چی شما بگید، حالا… ‫برگردیم اردوگاه، سرورم؟
‫دلم نمی‌خواد کسی اینجا بی‌دفاع گیرم بیاره،
‫مخصوصاً وقتی هوا تاریک میشه
‫اون حیوون دست‌آموزِ کول بود، یادته؟ ‫یه اعجوبه توی شمشیرزنی
‫البته پدرم نذاشت ‫توی مسابقات شرکت کنم
‫دیگه حتی یادم نمیاد به چه بهونه‌ای
‫احتمالاً فقط می‌ترسید که از اسب بیفتم
‫پس مجبور بودم بشینم و تشویقش کنم
‫ایموندِ قهرمان
‫چه شاگرد تیز و زرنگی هم بود
‫لامصب عین بلبل به زبان والریایی حرف می‌زد
‫به من گوش کنید، من…
همه‌چی‌تمومم
‫مطمئنم خیال می‌کرد از من پادشاه در نمیاد، ‫ولی ببین من چی می‌شدم
‫اگه امتیازهای اون لعنتی رو داشتم
‫مادرم هم نازش رو می‌کشید. ‫راستش بیشتر از من دوستش داشت.
‫بیچاره ایموند طفلکی ‫با اون چشم چرکی و زخم‌خورده‌اش
‫الان هم منو کُشته و ‫کل سرزمین خبردار شدن
‫- سرورم، می‌خوام یه چیزی بگم ‫- چی؟
‫تمام این مدت که با هم بودیم…
‫از همون لحظه‌ای که زخمی شدید،
‫مست و بی‌دعوت پریدید وسط نبرد
‫جز ناله و خودخوری هیچ کاری نکردید
‫با تأکید و سماجتی که واقعاً برام حیرت‌آوره
‫شمایی که همه‌جور امتیاز توی زندگی داشتید
‫شمایی که هزاران فرصت برای درخشیدن داشتید
‫پسرِ اول خاندان، شاهزاده‌ی سرزمین، ‫بهترین معلم‌ها، بهترین شوالیه‌ها که
‫فنون شمشیرزنی رو یادتون می‌دادن
‫اژدهای شما اونقدر زیبا بود که ‫اسمش رو از اسم خورشید گرفتن
‫می‌تونستید به اوج برسید
‫ولی به جاش، حق مادرزادیت رو ‫پایمال کردی
‫به تن‌پروری مشغول شدید…
‫از میان‌مایگی و زندگی معمولی لذت بردید…
‫به هیچ سوراخی رحم نکردید و گاییدید،
‫و با اون دوستان چاپلوس‌تون اونقدر ‫مشروب می‌خوردید تا از هوش برید
‫حقیقت رو بهتون میگم
‫شما پادشاه افتضاحی بودید
‫ولی بدتر از این…
‫شما انسانِ افتضاحی هستید
‫نکن
‫گفته بودن اینجایی
‫گفتم شاید یه اشتباهی شده
‫شاید تنها چیزی که از من می‌خواستن، ‫ذره‌ای احترام یا توجه بود
‫- مردم یا هفت خدایان؟ ‫- جفت‌شون
‫حداقلش اینه که هیچ ضرری نداره. ‫می‌تونی امتحانش کنی.
‫چهار نفر از افرادم مُردن
‫اگه دوتای دیروزی رو هم حساب کنیم، شش نفر
‫همگی شنل‌طلایی‌پوش، ‫همگی دقیقاً به یک شکل کُشته شدن
‫گلوشون بُریده شده
‫دل‌ و روده‌شون رو پاشیده بود بیرون
‫و می‌ترسم این تازه شروع ماجرا باشه
‫پس…
‫من اشتباه می‌کردم
‫دشمنِ من همین داخله
‫طبق یه الگو و هدف جلو رفتن
‫- یه نفر… ‫- یا چندین نفر که هماهنگ عمل می‌کنن
‫اونا توی روز روشن کُشته شدن، ‫ولی هیچ شاهدی نیست
‫یک ذهن بیشتر نیست، مصمم و استوار…
‫و علیه حکومت من توطئه می‌کنه
‫یا علیه نگهبانان شهر
‫شاید حکیم اعظم منو ‫به رسمیت نشناخته باشه
‫ولی خدایان خودشون مقام ملکه رو بهم دادن
‫توی اوج درماندگیم، یه اژدها برام فرستادن
‫خدایان هیچ نیازی به حکیم‌ها ندارن
‫ما هم نداریم
‫پس چرا خدایان منو طرد می‌کنن؟ ‫بهم بگو
‫اگه این خواسته‌ی اوناست، ‫پس کی جرئت داره سر راه من بایسته؟
‫خیال کردی قراره همه باهات ساز موافق بزنن؟
‫در کمال شکوه به تاج‌وتخت برسی،
‫ملت مُتحدی داشته باشی و ‫تابستون ابدی باشه و هیچوقت برف نیاد؟
‫تو یه زنی، رینیرا، همیشه یکی هست که ‫باهات ساز مخالف بزنه و
‫از خداش باشه شکست بخوری و سقوط کنی…
‫ما کور شدیم، دیمون!
‫ایموند کجاست؟ اگان کجاست؟
‫الان توی تامبلتون چه توطئه‌ای ‫داره شکل می‌گیره؟
‫طلاهامون کجاست؟
‫ارتش‌ وامونده‌مون کجاست؟
‫یه چیزی داره علیه من شکل می‌گیره:
‫موجودی در کمین، بی‌قالب و بی‌صورت
‫وحشتش رو حس می‌کنم. ‫یه حس سرد و شوم.
‫خسته‌ای
‫صدای باد رو توی این ‫برج‌های بلند می‌شنوی و
‫خیال می‌کنی نشونه‌ست، ‫در حالی که نیست
‫اونا چندتا آدم بیش نیستن
‫- همین و بس ‫- پس چرا نمی‌تونی پیداشون کنی؟
‫تو دیمون تارگرین هستی، کسی که ‫در وصف تیزهوشی و جسارتش
‫هزاران ترانه سروده شده
‫ولی الان بقیه گوی سقبت رو ازت گرفتن
‫از تو بعیده
‫این کار وقت گرانبهامون رو تلف کرد
‫شک نکن هدف‌شون همینه
‫می‌دونستن همین که از اسب‌ها پیاده بشیم، ‫از مسیر خارج می‌شیم
‫شاید اینجا قلمرو اونا باشه، ‫ولی حتی اونا هم نمی‌تونن
‫یهویی وسط مسیرمون ‫باعث رویش خار و خاشاک بشن
‫افرادمون هم به دلشون افتاده فرار کنن
‫سر کریستون. رفیق
‫اونا ادامه دادن این نقشه رو ‫بی‌معنی می‌دونن. راستش رو هم بخوای،
‫منم همینطور. داریم کم میاریم
‫- هنوز تا سپت سنگی خیلی راهه ‫- اوهوم
‫اگه همینجا راه رو کج کنیم و
‫مستقیم از دشت‌های پایین‌دست ‫بریم سمت گذرگاه،
‫شاید هنوز بتونیم یکی دو روز ‫از سپاه تالی جلو بیفتیم
‫قایق کوفتی رو کرایه کن دیگه
‫چجور قایقی هست اون‌وقت؟
‫هفت جهنم بزنه به کمرت
‫اون رفته. بانوی من، سریع باشید
‫گفتی پرستار با جهیرا میاد دیدنمون
‫همینطوره، ولی اینجا نه، اون‌طرف
‫- کجا؟ ‫- بیاید، سریع
‫خیال کردی حواسم نیست؟
‫پس اونه که حامله‌ست
‫چه وارث نامطلوبی
‫لازم نیست رینیرا ‫از اتفاقات امشب باخبر بشه
‫دیگه هیچ رازی رو ‫از ملکه پنهان نمی‌کنم
‫اون‌وقت اگه بهش بگی، ‫نتیجه‌اش چی میشه؟
‫همین الانش مثل موم توی مُشتش هستیم
‫طولی نمی‌کشه که برآمدگی ‫شکم هلینا باعث لو رفتن قضیه میشه
‫چون این چیزها رو نمیشه قایم کرد
‫تصمیمش با من نیست
‫شنیدم از کِرم سفید حرف می‌زنن
‫سال‌ها پیش
‫کارش راز و باج‌گیری و تهدید بود، ‫مردهایی رو می‌شناختم که ازش می‌ترسیدن
‫اون انقدر زرنگ بود که ‫با همه‌ی جناح‌ها بازی می‌کرد،
‫نه اینکه فقط سگِ دست‌آموزِ ملکه باشه
‫این حرف‌ها واسه دهن ‫یه های‌تاوری زیادی گنده‌ست
‫فقط ازت می‌خوام به فکر خودت باشی
‫رینیرا ذاتاً آدم بدی نیست، ولی…
‫سنگینی بار تاج‌وتخت آدم رو له می‌کنه
‫رینیرا آخرش کاری رو می‌کنه که مجبوره،
‫و کاری که مجبوره بکنه، سخت و هولناکه
‫فقط یه نفر هست که می‌تونه ‫توی این مسیر باهاش هم‌قدم بشه،
‫رینیرا هم خیلی وقتش انتخابش کرده
‫اون خوب می‌دونه دیمون چجور آدمیه
‫اونا همیشه دو روی یک سکه بودن…
‫هر چقدر هم که رینیرا انکار کنه
‫شاید الان توجهش به تو معطوف باشه،
‫شاید الان توی گرمای نگاهش ‫غرق شده باشی، ولی
‫واقعاً می‌خوای روی هوس‌های ‫یه اژدهاسوار همچین شرط سنگینی ببندی؟
‫من می‌خوام برم بیرون
‫- الان نه، عزیزم ‫- چرا
‫می‌خوام ماه رو ببینم
‫از پنجره ببینی واست بسه
‫اگه حرف بزنی، نه به کسی خدمت کردی، ‫نه کمکی به ملکه می‌کنی
‫ولی اگه زبون باز نکنی، ‫هیچ اتفاق بدی نمیفته
‫اون‌وقت پیش های‌تاورها ‫برای خودت اعتبار می‌خری
‫و شاید یه روز همین به دردت بخوره
‫سعی کرد بیدار بمونه و ‫منتظرتون بشه، علیاحضرت
‫یالا، حرکت کنید!
‫ادامه بدید!
‫به جلو
‫ولش کنید! بذارید همونجا که افتاده بمونه
‫اون کجاست؟
‫ایموند تک‌چشم. ‫می‌دونیم که اینجا بوده.
‫جناب، دیگه داره اعصاب‌خردکن میشه
‫به‌نظرم خودم باید شخصاً ‫به ملکه پیغام بفرستم
‫اون اینجا نیست
‫- کلاً اینجا نبوده ‫- دروغ میگه
‫آوازه‌ات به گوشم خورده، جادوگر
‫جادوگر کجا بود؟ ‫اون ابلهی بیش نیست
‫طردش کردن و آواره‌ست. ‫عقلش هم دست‌خورده.
‫ولی گمونم کُسش زیاد دست‌نخورده باشه
‫چطور جرئت می‌کنید زیر سایه‌ی ‫قلعه‌ی خودم، اینطوری باهام حرف بزنید؟
‫چندین هفته‌ست که با هیچ زنی نخوابیدم
‫می‌خوام بُکنمت و همسر اسیرم بشی
‫آخ!
‫انگار بهتر شدی
‫می‌تونیم اعلی‌حضرت رو توی اسوس مخفی کنیم ‫تا موقعی که زمان مناسب برای برگشتنش برسه
‫ولی الان تحت نظریم. ‫بیشتر از این نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫- همین حرف زدنت امنیتش رو به خطر میندازه… ‫- گذشتن از اقیانوس
‫پر از دزدان دریایی، ‫اژدها و توفان، بعدش چی؟
‫اونجا خرما بخوریم و عود دود کنیم در حالی که
‫- وستروس خاکستر میشه؟ ‫- اعلی‌حضرت الان حال و توان جنگیدن نداره
‫گرمای براووس رو هم نمی‌تونه تحمل کنه
‫- میمون‌ها به تنهایی… ‫- شگفت‌زده‌ام می‌کنی، لنیستر
‫عجب حساسیتی نسبت به خارجی‌ها داری
‫من با این جماعت زندگی کردم. ‫یادت رفته؟ باهاشون هم‌سفره شدم
‫باهاشون جنگیدم، همه‌چیز رو ‫باهاشون شریک شدم، حتی…
‫خب؟
‫می‌دونم چجور آدمایی هستن
‫توی براووس، همه‌ی مقدمات رو فراهم کردم
‫تا بتونیم همونطور که ‫در شأن اعلی‌حضرت هست، زندگی کنیم
‫- می‌تونیم مطمئن بشیم که… ‫- ناسلامتی اون پادشاهه، لریس
‫پادشاه مُهره‌ات نیست که نگهش داری، ‫هر وقت به کارت اومد خرجش کنی
‫- یه سری افراد همراهم آوردم… ‫- مزدورن
‫ظاهرشون داد می‌زنه که ‫پول زیادی هم براشون ندادی
‫فقط باید برسونیمش لنیس‌پورت، ‫اونجا در امانه
‫از اونجا می‌تونیم هر نیرویی که برامون ‫مونده رو فرا بخونیم و فرمان بدیم
‫آره، معلومه که اگه کسترلی راک ‫مقر جدید پادشاه بشه
‫لنیسترها کلاهشون رو می‌ندازن بالا
‫حتی الان هم به فکر بالا کشیدنِ خودتی؟
‫معذرت می‌خوام، ‫از خود گذشته‌ترین خدمتکار دنیا
‫من وسط دریا به‌خاطر هدف مشترکمون ‫جونم رو به خطر انداختم
‫گرگور هستی، نه؟
‫انگار اون لحظه‌ای که اعلی‌حضرت ‫مقام دست پادشاه رو بهت داد من نبودم
‫فقط می‌تونی «اعلی‌حضرت» صدام کنی
‫یه روح خبیث اینجاست. ‫این کار آدمیزاد نیست.
‫خجالت بکش، ند. ‫ما شوالیه‌ایم، نه بچه.
‫ولی این بزدل‌ها رو پیدا می‌کنیم و ‫یه درس حسابی بهشون می‌دیم
‫ما شکارچی هستیم، نه طعمه
‫- اقلاً شکارچی‌ها پول می‌گیرن ‫- اون بیرون امن نیست!
‫بسه!
‫من و شما نگهبان و پاسدارِ
‫بزرگ‌ترین سیتادل در تمام وستروس هستیم
‫کرسی حکمرانی یک فرمانروایی قدرتمند
‫اگه نگهبانان شهر نباشن، ‫اگه ما نباشیم،
‫فریاد های شورش و بهم‌ریختگی ‫توی این خیابون‌ها طنین‌انداز میشه
‫کوچه‌های بارانداز پادشاه ‫پر از فساد و تباهی میشه
‫الان ازتون می‌خوام به سوگندهایی که ‫در قبال شهر و تاج‌وتخت خوردید پایبند بمونید
‫به ملکه‌تون اعتماد کنید، بهتون ‫قول شرف میدم که بابت فداکاری‌هاتون
‫دو برابر پاداش بگیرید
‫آره! آره!
‫و در سال‌های آینده، ‫وقتی دورن بالاخره تسلیم بشه…
‫وقتی امپراتوری بزرگ رینیرا پر و بال بگیره و
‫هفت پادشاهی بشه نُه‌ پادشاهی،
‫بشه دوازده پادشاهی، ‫بشه والریای جدید
‫وقتی برگردم و ارابه‌هام ‫از ابریشم و نقره لبریز باشه،
‫اولین کسی که
‫توی جشنِ غنیمت‌ها شریک میشه کیه؟
‫ما می‌شیم!
‫به گروه‌های سه و چهار نفره تقسیم بشید!
‫هیچکس تنهایی کشیک نده
‫وودگارد، اووترام، نظارت بر ‫میدان بازار به عهده‌ی شماست
‫انگار لرد فلی‌باتم هنوز ‫کاملاً از یادها نرفته
‫یه نفر رو دستگیر کردیم، سرورم
‫توی کوی رودخانه
‫پس اون اولین کسیه که مجازات میشه
‫به خط شید!
‫سپت سنگی اون طرف تپه‌ست!
‫چیه؟
‫ریورلندی‌ها از آب رد شدن
‫پل رو هم پشت سرشون به آتیش کشیدن
‫دیگه نمی‌تونیم پیشروی‌شون رو ‫به تعویق بندازیم
‫پس شکست خوردیم
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫چند نفر دیگه؟
‫کی همراهت بود؟
‫فقط من بودم. قسم می‌خورم
‫- خودم به تنهایی اقدام کردم ‫- به دستور کی؟
‫بهتون که گفتم، هیچوقت چهره‌اش رو ندیدم
‫زبونت رو ببُرم یا چشمت رو در بیارم؟
‫چشم
‫گفت از طرف پادشاه دستور داره! ‫خواهش می‌کنم!
‫گفت پادشاه ازم خواسته ‫این کار رو بکنم
‫پس اگان بوده
‫نه
‫ببینید
‫توی چکمه‌ام
‫گفت این هدیه رو دیرون تارگرین داده
‫برای کشتن خائن‌هایی که ‫به سلطنتش خیانت کردن
‫نه!
‫نه! نه! خواهش می‌کنم!
‫هیچکس نمی‌تونه بگه
‫تمام تلاشت رو نکردی
‫شاید این بهترین اتفاقی بود که ‫می‌تونستیم بهش امیدوار باشیم
‫کارمون رو کردیم و زنده برگشتیم
‫حالا شاید بهتر باشه بریم تامبلتون و
‫بفهمیم اورمند چه نقشه‌ای کشیده
‫بابت پیشنهادت ازت ممنونم، سر گواین
‫ولی راهی که باید برم ‫از قبل مشخص شده
‫اون‌وقت چی…
‫اون راه چیه؟
‫با قایق از رودخونه رد می‌شیم
‫یا شنا می‌کنیم
‫ممانعت از پیشروی‌شون ‫یه هدف منطقی بود، سر کریستون، ولی…
‫الان باید بفهمی که اونا دستِ بالاتر رو دارن
‫چه کار دیگه‌ای ازمون ساخته‎ست؟
‫باهاشون می‌جنگیم
‫رو در رو باهاشون درگیر می‌شیم
‫نصف نیروهایی که باهامون ‫روانه شدن رو دیگه نداریم
‫به ازای هر نفر از ما، ‫۲۰۰ تا سرباز ریورلندزی هست
‫که… تو…
‫اینطوری با پای خودمون به قتل‌گاه می‌ریم
‫هدفت همین بود، نه؟
‫تمام مدت
‫سرنوشت ما از اول معلوم بود، سر گواین
‫وقتی راه افتادیم، محکوم بودیم…
‫به مرگ و شکست
‫من بهت پناه دادم
‫یا اقلاً امیدش رو
‫گفتی بیام نوکر خاندان‌تون بشم
‫من هم ممنونم
‫ولی من تمام عمرم نوکر بودم
‫به سبزها یا سیاه‌ها
‫من هویتم رو با این سوگندها تعریف کردم
‫با وفاداری بی‌قید و شرط
‫اشراف هم تا وقتی که براشون خوشایند بود ‫ازم تعریف می‌کردن و بهم ارزش می‌دادن
‫ولی دیگه نمیذارم کوچیکم کنن
‫نمی‌خوام خوار و ذلیل برگردم
‫طردشده باشم
‫من بزرگترین جنگجوی این قلمرو هستم
‫مرگم هم باید توی همین مرتبه باشه
‫با چشم باز
‫با کمر راست
‫باشکوه در نبرد
‫دیگه بالاخره آدمِ اونا نباشم
‫آدمِ خودم باشم
‫از این حماسه ترانه بسازن
‫خود ملکه آلیسنت هم اونا رو می‌شنوئه
‫برنامه اینه که ناوگان رو ‫توی دریفت‌مارک دوباره بسازیم،
‫ولی زمان می‌بره
‫منابع ولاریون ته کشیده
‫وضعیتی که خیلی خوب باهاش آشنام
‫همسر ملکه شرفیاب شدن، سرورم
‫شاهزاده‌ی من
‫بهای تحقیر ما
‫- این چیه؟ ‫- بپرس این کیه
‫دیرون تارگرین جوان
‫اورمند اعلام کرده اون پادشاهه
‫باید موقعی که فرصتش رو داشتیم ‫اونا رو می‌سوزوندیم
‫ما خیلی سختی کشیدیم
‫خیلی عذاب کشیدیم
‫این رو خوب می‌دونم
‫با اینکه الان توی تاریکی گیر کردیم
‫خسته و بی‌جون
‫ولی ناامید نمی‌شیم
‫برگرد توی رخت‌خواب
‫اون یه چیزی می‌شنوئه
‫هفت خدایان حتی الان هم مراقب ما هستن
‫نگاه کن
‫باشد که دوشیزه به ما بینش بدهد
‫زیرا راهی که در پیش داریم، ‫به برکت آراسته است
‫بگذار جنگجو شمشیر خویش را بر ما ارزانی دارد،
‫تا در عزم‌مان لغزش نیفتد
‫و آهنگر…
‫بیاید بریم
‫بگذار آهنگر ما را به نیروی خویش ‫مبارک گرداند
‫پیرزن چراغ راه ما می‌گردد
‫چرا که راه ما، طریق حق و درستی است
‫سر لوتر
‫مراقب باش
‫مادر تسلی‌بخش دل‌هایمان است
‫پدر سایه‌ی حفاظتش را بر سرمان می‌گستراند
‫نه. نه، مسدود شده
‫باید برگردیم
‫راه برگشتی نیست، در بسته شده!
‫نه، نه، نه، نه، نه! نه!
‫و غریبه…
‫« ضیافتی برای خائنان »
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫غریبه نیز ما را در پناه آرامش قرار می‌دهد
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال