رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫آنچه گذشت...
‫فقط قصد داشتیم یه کنسرت اجرا کنیم.
‫باید صدایی شبیه به ‫نزدیک شدن مرگ داشته باشه،
‫شبیه به ظهور زندگی.
‫باید خون‌آشام باشی تا بتونی بشنویش.
‫- ما می‌خوایمش. ‫- بیشتر بساز.
‫درباره من چی می‌دونه؟
‫اینکه تو سال ۱۷۹۴ مردی.
‫اونو به اسم گابریلا می‌شناختم.
‫لستات با مادرش هم‌بستر می‌شه.
‫یه چیز هست که من ‫بیشتر از هر چیز دیگه‌ای
‫ازش وحشت دارم، و اون تنهاییه.
‫تو این حس رو از من می‌گیری، لویی.
‫۵۲ ساله که دارم تماشات می‌کنم.
‫می‌خوام خالقت باشم، ‫کمکت کنم زیر آفتاب قدم بزنی.
‫کلی جادوگر اون‌ پایین خیابون،
‫تو خونه خواهرهای میفر هستن.
‫ما صحنه‌هایی رو بازی کردیم.
‫من کلودیا صداش می‌کردم.
‫خودشه؟
‫داری بهش صدمه می‌زنی.
‫من دارم به لویی صدمه می‌زنم؟
‫من رسوندمش خونه.
‫من مجبورش کردم تبدیلش کنه.
‫نمی‌دونم چرا به خودم زحمت می‌دم.
‫هیچ‌وقت قضیه درباره من نبوده!
‫تو لستات رو به اون ترجیح دادی،
‫بارها و بارها.
‫تو اونو به تاریکی نفرین کردی.
‫شما دارید به شکست‌خورده‌ها گوش می‌دید،
‫آلبوم ۵۲، روی اول.
‫در تقاطعِ من‌های متعددم...
‫لکنتی، میمون،
‫بازیگر، نگهبان،
‫توریست،
‫منزوی،
‫ستاره راک، ‫[لستات خون‌آشام]
‫عروسک‌های ماتریوشکای هویت...
‫یک دوره سکون وجود داره، ‫یک خواب زمستانی با ردای کهنه.
‫پاییز ۲۰۲۵ ‫یکی از همین دوره‌ها بود.
‫اون زمان، ‫فکر می‌کردم این پایانی بر
‫صندوقچه خداحافظی لستاته.
‫اما من اینجام، ‫دارم براتون دیکته می‌کنم،
‫هنوزم لستاتم.
‫به خانه موقتم در مونترآل برگشته بودم،
‫دوباره اون‌طرف خیابون،
‫از گروه خون‌آشامم مخفی شده بودم،
‫و به طرز عجیبی دوباره داشتم ‫یه اجرای یادبود رو
‫واسه خودم و گوش‌های خون‌آشامی‌ای ‫تمرین می‌کردم که
‫آلبوم رو براشون بازسازی کرده بودم.
‫دقیقاً دو سال پیش بود که گروهمون شکل گرفتیم.
‫حالا یه کوارتت تاریک و بااستعداد بودیم.
‫اما خودکشی اون زمان مرموز لری
‫با پیوند ما گره خورد، و الکس خون‌آشام شد
‫مرکز خاموش یک تجدید دیدار جن‌زده.
‫سحرخیزهایی مثل ما کم هستن.
‫باید از این شروع زودهنگام ‫به نفع خودت استفاده کنی.
‫شهر از همین الان پر از خون‌آشامه.
‫تو تمرین می‌بینمت.
‫سلام.
‫بازم منم، توی ماشین، ‫در راه فرودگاه مویسانت.
‫اگه پشیمون شدی...
‫که باید هم پشیمون شده باشی...
‫قبل از اینکه از بخش امنیتی رد بشم بهم بگو.
‫چون اگه سوار اون هواپیما بشم...
‫داشتم به پیام صوتیت گوش می‌دادم.
‫گمرک چطور بود؟
‫- هنوز توشم. ‫- ای وای.
‫مجوز ورود رو باید سریع بگیری.
‫هنوز واسه قرار نیمه‌شب پایه‌ای؟ ‫- پایه‌ام.
‫یه راننده فرستادم که ‫تو بخش تحویل بار منتظرت باشه،
‫و یه اتاق هم تو هتل ‫اوبرج دو ویو پورت
‫واسه راحتیت گرفتم.
‫وسایلی رو که درباره‌ش حرف زدیم داری؟
‫آره.
‫باشه پس.
‫دو ساعت زمان نیاز دارم ‫که تو اتاق تنها باشم.
‫کلید رو بذار بمونه.
‫آلبوم بین فانی‌ها با شکست مواجه شده بود،
‫اما آهنگ‌ها به سرعت تبدیل به نمادی برای
‫اون جنبش فاجعه‌بار، یعنی تحول بزرگ شدن.
‫و حالا ۵۰ هزار خون‌آشام داشتن ‫به مونترآل سرازیر می‌شدن
‫تا اجرای زنده منو بشنون.
‫آخرین هدیه لستات به گابریلای خون‌آشام.
‫تعهدات انجام شد.
‫موفق باشید و همگی از دم دهنتون سرویس، ‫هر جا که هستید.
‫آینده، سرگرمی جدید من.
‫بعدی کیه؟
‫بعدی چطوریه؟
‫داشتم کارهای نیمه‌تموم رو سروسامان می‌دادم،
‫از کما در‌آمدم و حس زنده بودن می‌کردم.
‫یا شاید هم همه‌ش به خاطر اون بود.
‫فکر نمی‌کنم باید این کار رو بکنیم.
‫فکر بدیه.
‫فکر افتضاحیه.
‫تابوت ناخوشایند بود؟
‫آره، من این روزها ‫زیاد تو تابوت نمی‌خوابم.
‫- برند هستنسه. ‫- بحث تابوت نیست.
‫تابوتش خوبه.
‫باید لغوش کنیم.
‫شام رو لغو کنیم؟
‫نه شام رو، اون زن رو.
‫- همون فکر بد رو. ‫- آره.
‫چون باید شام رو هم لغو کنیم.
‫اون که ایده خودت بود.
‫اون این همه راه رو واسه کنسرت اومده.
‫اونم فکر بدیه. ‫اون رو هم لغو کن.
‫۵۰ هزار نفر، لویی.
‫اگه دوازده نفر هم می‌اومدن، باز باید می‌رفتی.
‫می‌خوام اینو لغو کنم.
‫نشاسته ذرت رو یادت میاد؟
‫- هی. ‫- جلوی در «رویال رو»؟
‫شام رو لغو کن. ‫تسویه حساب رو لغو کن.
‫بیا داخل بمونیم و جواب ‫زنگ التماس‌آمیز در رو بدیم.
‫چیزی شده؟
‫درک امروز ۵۰ تا آهنگ داد بیرون.
‫آره، دیدمش.
‫تو سریال دگراسی ازش خوشم می‌اومد.
‫یه سریال کابلی بود، ‫اون زمان که هنوز تلویزیون کابلی بود...
‫می‌دونی، اگه من تو یه تابوت
‫سفارشی‌ساز هستنس بیدار می‌شدم،
‫اولین چیزی که به میزبانم می‌گفتم این بود،
‫«ممنون، شریدان.»
‫من شریدان صدات نمی‌کنم.
‫کلارنس.
‫من لستات رو ترجیح می‌دم.
‫- لستات مرده. ‫- باشه.
‫فردا می‌ری پشت میکروفون و می‌گی،
‫«ما خون‌آشام کلارنس اودبادی هستیم.
‫بیایید بیشتر بسازیم؟»
‫فکر بدیه.
‫فکر خیلی بدیه.
‫- اما از طرفی... ‫- نه، نه، نه.
‫- یه جورایی خوبه. ‫- نه، نه، نه.
‫هیچ خیری ازش درنمیاد.
‫با بند بند انگشتام حسش می‌کنم.
‫یه احتمال سومی هم وجود داره،
‫اینکه هیچ اتفاقی نیفته.
‫می‌دونی، این چیزها همیشه جواب نمی‌دن.
‫دور میز می‌شینی ‫و فکر می‌کنی که یه سرمایی حس می‌کنی
‫یا چشم یه نفر می‌پره.
‫در حالی که واقعاً تقصیر رادیاتوره ‫یا به خاطر بیش از حد قهوه خوردنه،
‫و هیچ اتفاقی هم نمی‌افته.
‫اونوقت اون جادوگر یا احضارکننده، تقصیر رو
‫- می‌اندازه گردن انرژی ناهمگام یه نفر. ‫- شاید همینه.
‫اما با این حال، شب سرگرم‌کننده‌ایه.
‫- قضیه همون بخش جادوگریشه. ‫- من از جادوگرها خوشم نمیاد.
‫باهاشون کنار نمیام.
‫و تو سراغ بدترین نوع جادوگر رفتی.
‫مریک فرق داره.
‫اون مثل بقیه نیست.
‫اون و عموش هم لنگه همدیگن.
‫تو عموش رو از کجا می‌شناسی؟
‫یه مدت کوتاه با هم تو یه باشگاه کتاب‌خوانی بودیم.
‫تو باشگاه کتاب‌خوانی بودی؟
‫با کورتلند میفر؟
‫و مریک هم بود.
‫شهردار ناگین هم بود.
‫جیمز کارویل هم بود.
‫همه ازش متنفر بودن.
‫ماه‌ها از زمانی که با وحشت بهم زنگ زده بود می‌گذشت.
‫و تمام تلاشش رو کرده بود ‫که از اون دختر دور بمونه...
‫فرودیا، همون‌طور که من صداش می‌کردم.
‫اما اون زخم باز بود،
‫و اون فکر بد تکامل پیدا کرده بود،
‫از پیام‌ها و تماس‌های تلفنی و ارتباطاتی که
‫من در نیواورلئان حفظ کرده بودم.
‫می‌دونی، کتاب خاطراتت رو تو اون باشگاه خوندیم.
‫همه عاشق تام اندرسون بودن.
‫توپیکا!
‫اون دیالوگ من بود، می‌دونی که. ‫من گفتم توپیکا.
‫منو اینقدر دست‌کم نگیر.
‫هوشمندانه بود که این هفته انجامش دادی.
‫همه دارن همرنگ جماعت میشن.
‫♪ نه، امروز موهات بد حالت شده؟ ♪
‫وقتی خوندنت تموم بشه، ‫نصف این شهر رو می‌کشن.
‫همین الانش هم داره اتفاق می‌افته. ‫من شروعش نکردم.
‫نه، ولی تو الان چهره اصلیش هستی.
‫از قوانین پنج‌گانه اطاعت کن.
‫جمله‌ی «چارلی براون مواد می‌گیره» ‫با حرف من جور درمیاد.
‫- بیشتر بساز! ‫- بیشتر بساز!
‫این بزرگترین تجمع ما
‫در تاریخ جهانه، و اونا اومدن منو ببینن.
‫تو می‌تونی واسه یه لحظه هم که شده، ‫به عنوان یه دوست،
‫بگی، «ببین گل کاشتی.
‫تبریک می‌گم.»
‫هی.
‫- لم، تقریباً رسیدیم. ‫- لم؟
‫- چه دنج و راحته. ‫- بهشون بگو ساده نگه‌ش دارن.
‫لمی، لمی، لمی. ‫قربونت برم، لم.
‫آره.
‫باشه. منم همین‌طور.
‫تو هم همین‌طور؟ ‫چی «تو هم همین‌طوری»؟
‫منم دلم برات تنگ شده، ‫یا منم دوستت دارم، یا...
‫واقعاً قراره این کار رو بکنیم؟
‫فکر می‌کنم می‌تونم همین‌طوری ‫که هستم ادامه بدم.
‫واسه فرودیا پول بفرستم.
‫یه بار این کار رو کردم، شماره‌ش رو بلاک کردم.
‫و بعد وقتی با یه شماره جدید بهت زنگ زد، ‫جواب دادی.
‫- نمی‌دونستم خودشه. ‫- می‌دونستی.
‫کاملاً می‌دونستی.
‫اون تو رودخونه استیکس غوطه‌ور شده.
‫احتمالاً شیرجه زده توش و پروانه شنا کرده.
‫عصبانی میشه.
‫شاید کلودیا هم دلش بخواد ‫یه خداحافظی با تو داشته باشه.
‫چرا مهربون شدی؟
‫از این کار خوشم نمیاد.
‫می‌تونیم درباره نزدیکی
‫رستورانت به خونه من حرف بزنیم.
‫این... مصداق بارز فاجعه هم‌زمانیه.
‫مسیو پیت، از حضورتون در امشب
‫بسیار خوشحالیم.
‫مهمونتون از قبل رسیده.
‫و مسیو لیونکور، چه افتخاری.
‫آقای بلک‌وود.
‫متوجه‌م. ‫بله، از این طرف لطفاً.
‫می‌تونم پالتوتون رو بگیرم، آقای بلک‌وود؟
‫- بیشتر بساز. ‫- بیشتر بساز.
‫بیشتر بساز.
‫تیلور و تراویس. تبریک می‌گم.
‫هنوز تاریخ تعیین نکردید؟
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫لطفاً صدای لری رو کم کن.
‫کجا بودیم؟
‫فکر کنم اواسط کل‌کل کردنت با ما
‫درباره طوفان اودت بودید.
‫داشتم امتحان می‌کردم ‫ببینم شما دوتا گوش می‌دید یا نه.
‫روبروی همدیگه نشستید ‫و پیوندها دارن دوباره برقرار می‌شن.
‫طوفان اودت، درجه ۳.
‫بعد از یه غیبت ۷۷ ساله بهش چی گفتی؟
‫دقیق یادم نمیاد.
‫اون به تو چی گفت؟
‫من هیچی نمی‌شنیدم. طوفان بود.
‫آره، منم فقط تظاهر می‌کردم که می‌فهمم چی می‌گی.
‫منم همین‌طور.
‫فقط کلی سر تکون دادم.
‫شما عوضی‌ها.
‫من واسه پایان مستندم هیچی ندارم.
‫یه چیزی بهم بدید.
‫همین که اومد خودش کلی بود.
‫- همین؟ ‫- آره، حتماً.
‫منم تیتراژ رو روی فیلم
‫به رگبار بستنش توسط ریدلی پخش می‌کنم.
‫بدون «هیچ زباله‌ها کجا می‌رن»؟
‫می‌تونم پوسترش رو ببینم.
‫«تمام چیزی که چاردا کلاپک می‌خواست عشق بود،»
‫و بعدش هم بچسبونش روی ‫یه زخم تبخال بزرگ.
‫هیچ سوال مچ‌گیری بزرگی نداری؟
‫حالا که بهش اشاره کردی، یه دونه دارم.
‫می‌دونستم به این راحتیا بی‌خیال نمی‌شیم.
‫مبهم بودن عشق خون‌آشامی، ‫این واسه تو یه قضیه‌ایه، لویی؟
‫آیا عشق دلیل این بود که تو و آرماند
‫هیچ‌وقت متوجه مچ‌گیری‌های من نشدید؟
‫من سعی کردم بهت احترام بذارم، دنیل.
‫سعی کردم تو افکارت سرک نکشم.
‫ممنونم ازت.
‫ممنونم که به حریم خصوصی من احترام می‌ذاری، لویی.
‫مچ‌گیری و این حرف‌ها رو ول کن.
‫ما واسه آخرین هنرنمایی با میکروفون
‫و پایان دنیا اینجا هستیم.
‫امتیاز ۳ از ۱۰ سایت پیچفورک
‫عبور از یه راکر خاص ‫به پادشاه تاریکی رو آسون‌تر می‌کنه؟
‫من به تحول بزرگ یه سرود هدیه دادم.
‫دیگه به اونا و تو بستگی داره ‫که باهاش چیکار کنید.
‫مسیح چکش و میخ‌ها رو می‌بینه و می‌گه،
‫«کلیدهای ماشینم رو فراموش کردم.»
‫امان از دست شما دوتا شایعه‌پراکن.
‫و شریدان بلک‌وود... ‫اسم احمقانه‌ایه...
‫اون بعدش قراره چی کار کنه؟
‫استراحت؟
‫من داشتم خواب جنگل‌ رو می‌دیدم.
‫جنگل؟
‫هر شب این ماه خواب کدو تنبل‌ها رو می‌دیدم.
‫یه کلبه درست کنار یه جنگل دارم.
‫و هر شب با کاغذ و قلم توی یه مسیر قدم می‌زنم
‫و آواز پرنده‌ها رو یادداشت می‌کنم.
‫می‌تونم یه دهه این کار رو بکنم.
‫از یه راکر خاص تا پرنده‌نگاری.
‫البته که حوصله‌م سر می‌ره.
‫به‌سختی راه خودم رو ‫به دنیای بیداری پیدا می‌کنم.
‫تو سالن استراحت یه هتل، یه کار واسه نواختن ‫آهنگ‌های ساندوهایم و ساکاموتو پیدا می‌کنم.
‫کسی رو می‌شناسی ‫که هتل داشته باشه؟
‫آقایون، هدیه‌ای از طرف سرآشپز،
‫چیزی که واسه ‫این شب خاص نگه داشته بود.
‫یه پیش‌غذای اشتهاآور.
‫فرانسین لوسین لاشاپل.
‫اون در واقع، یکی از نوادگان دور
‫خاندان لیونکوره.
‫مهاجرانی که سال ۱۷۴۹ اومدن مونترآل.
‫یه طعم لطیف و گل‌مانند.
‫عصر بخیر.
‫مادمازل.
‫هنوز با سوفیا می‌پری؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید.
‫چطور؟
‫هنوز باهاش آشنا نشده؟
‫فکر کنم امشب قراره ببینمش.
‫سوفیا. ‫اون تو دهه ۱۹۸۰ دیدتش.
‫می‌تونم با اون اپل‌های بزرگ لباسش تصورش کنم.
‫باید پرسید قضیه برنزه‌شدنت چیه، دن؟
‫زیاده‌روی کردی و بازم ‫ساعت بیدار شدنت از تابوت رو رد کردی؟
‫آقایون، آقای دو لاک، نوش جان.
‫با یه نفر آشنا شدم.
‫چی؟
‫- اوه. ‫- خب...
‫مه عشق.
‫برنزه‌ای از جنس ‫«هر چی تو بخوای، عزیزدلم».
‫به افتخار دنیل مالوی،
‫سرگذشت‌نویس ما، مستندساز ما،
‫فرزند رهاشده عشق مشترک سابقمون،
‫همه این چیزها با هم.
‫آماده‌ای همنوعت رو بخوری؟
‫عجیب به نظر می‌رسید.
‫دن؟
‫همیشه همین‌طوره.
‫آدم نچسبیه.
‫اون همیشه گارد ‫«تو فکر می‌کنی از من بهتری» رو داره.
‫و ما بهتر هستیم.
‫تظاهر به چیزی غیر از این خسته‌کننده‌ست.
‫یه پایان بهش بدهکار بودم.
‫و واسه هر دوتامون خوب پیش رفت.
‫ورود تو احتمالاً اونجا رو ترکوند.
‫می‌تونستی حس کنی که ‫سعی می‌کنه ذهنمون رو بخونه؟
‫وارد ذهن من شد.
‫- خدای من، لستات! ‫- عاشقتم، لستات!
‫- برو. ‫- نه.
‫بذار یکم بچشنش. ‫چرا که نه؟
‫آرتورو، می‌شه لطفاً بایستی؟
‫♪ این یه آهنگه ♪
‫♪ واسه همه ناخوش‌های زیبا ♪
‫♪ داغون باش ♪
‫♪ کلم باش ♪
‫♪ وقتی پرده می‌افته، ‫بار اضافی باش ♪
‫♪ این هیچ جنایت لعنتی‌ای ‫از روی هوس نیست ♪
‫♪ شکسته باش ♪
‫♪ دوست‌نداشتنی باش ♪
‫♪ گم‌گشته و غیرقابل‌بخشش باش ♪
‫مرگ ساختگی شریدان کلارنس،
‫تو واقعاً یه کاری کردی.
‫تبریک می‌گم.
‫ممنون بابت تابوت هستنس.
‫می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫آره، ریسکش رو می‌پذیرم.
‫تو کتاب دن، ‫که نیازی نیست درباره‌ش بحث کنیم...
‫- بحث سر کتاب نیست. ‫- می‌تونیم درباره کتاب بحث کنیم.
‫موضوع اصلی نیست.
‫وقتی رسیدی پاریس،
‫من یه روح بودم.
‫و همراه تو و آرماند کنار رود سن قدم می‌زدم.
‫یه عکس رو هم خوردی.
‫و اون ذهنِ آشفته‌ات بود که داشت بالا می‌آورد؟
‫احساس گناه.
‫احساس گناه شریک شدن تو یه تابوت ‫و بریدن گلوت،
‫یا احساس گناه اینکه تو یه زباله‌دانی نابود شدی،
‫یا اون یکی جور نابود شدن.
‫نمی‌دونستم کدومشه.
‫تو هم تو اون سال‌ها منو می‌دیدی؟
‫اون آهنگ‌ها ممکنه یه چند تا ‫خاطره‌ی قدیمی رو توی وجودم بیدار کرده باشه.
‫همینه.
‫نه، این داستان توئه.
‫همه این چیزهایی که حس می‌کنم، ‫اما تو هیچ‌وقت بروز نمی‌دی.
‫نه.
‫همه اون چیزها.
‫منو کشوندی به چندتا اپرا؟
‫اونا واسه من خاطرات فوق‌العاده‌ای هستن.
‫و حتی یک بار هم نگفتی، «هی، لویی،
‫- من قبلاً روی صحنه می‌رفتم. ‫- وقتی می‌گی کشوندی...
‫من نقش یه دلبر به اسم للیو رو بازی می‌کردم.
‫من و دوست‌پسر سابقم با هم
‫یه گروه تئاتر مرگبار راه انداختیم.»
‫من می‌خواستم طوری باهات زندگی کنم که انگار
‫از اون مرداب بیرون کشیده شدم، ‫با شش‌های تازه،
‫فقط و فقط واسه تو.
‫من، تو، آنتوانت.
‫- صدایی که می‌تونستم باهاش هم‌بستر بشم. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫راستش این بی‌انصافیه. ‫اوقات خوبی باهاش می‌گذشت.
‫و متن کتاب از اینکه اونو
‫کوچیک‌تر از چیزی که بود نشون بده، لذت می‌برد.
‫عدالت واسه آنتوانت.
‫تو مجبورش کردی انگشتش رو قطع کنه.
‫خودش این کار رو کرد.
‫فکر می‌کرد این هدیه کمک می‌کنه ‫دوباره رشد کنه.
‫- خیلی بی‌ملاحظه بود. ‫- تو بازیچه‌ش کردی.
‫واسه اینکه تو رو از افسردگی بیرون بکشم.
‫- و بعدش هم واسه تنبیه. ‫- چرا؟
‫- من خون آکاشا رو دارم. ‫- نه، قضیه خون نیست.
‫قضیه کاریه که با اون خون می‌کنی.
‫دفعه بعدی می‌خوای باشگاه‌های ورزشی ‫خون‌آشامی راه بیندازی؟
‫باشگاه اکوینوکس خون‌آشام‌ها؟
‫قضیه کاریه که با اون خون می‌کنی.
‫چرا؟
‫چون، لویی،
‫من یه هیولام.
‫لجن!
‫لستات!
‫خوبم.
‫خودشه؟
‫خودشه.
‫می‌خوای معرفیم کنی؟
‫خودت از پسش برمیای.
‫فکر کنم متوجه نیستی.
‫- این چیه؟ ‫- دقیقاً. چائو.
‫عصر بخیر.
‫سلام، مرد جذاب.
‫سوفیا، درسته؟
‫لویی معروف.
‫لویی بدنام.
‫هر چی گفته یک‌چهارم تا نصفش دروغه.
‫پس یک‌چهارم تا نصفش هم راسته.
‫اشکالی نداره کنارت بشینم و تماشا کنم؟
‫- بفرمایید. ‫- الکس، بنواز.
‫نه، باید تمرین کنیم.
‫- بخونش. ‫- اسنر.
‫فقط بخون.
‫بخون!
‫♪ تو خیابون‌های توکیو ♪
‫♪ یا اون‌ پایین تو لندن همیشه بیدار ♪
‫♪ با انتخاب آهنگ و تصویر توی آینه ♪
‫♪ دارم با خودم می‌رقصم ♪
‫اون خجالتیه.
‫♪ وقتی هیچ‌کس دیگه‌ای تو دیدرس نیست ♪
‫جای اون بودن سخته.
‫♪ خب، خیلی منتظر ارتعاش عشقم موندم ♪
‫♪ و دارم با خودم می‌رقصم ♪
‫♪ با خودم می‌رقصم ♪
‫تو همونی هستی که نمایش رو راه انداخته؟
‫یکی از چندین نفر.
‫۵۰ هزار تا از ما با هم تو جنگل‌.
‫چی می‌تونه خراب بشه؟
‫آره، گفت که تو گفتی
‫فردا رو بهتره لغو کنه.
‫مهم نیست من چی فکر می‌کنم.
‫کاری رو که بخواد انجام می‌ده.
‫شاید تو همونی هستی که نباید بره.
‫و چرا اونوقت؟
‫اونا دارن از سراسر دنیا میان...
‫دبی، پاریس، دیترویت.
‫تو کلی تحسین‌کننده داری، اما بقیه هم هستن.
‫♪ و چیزی واسه اثبات نیست ♪
‫♪ و دارم با خودم می‌رقصم ♪
‫فکر...فکر کنم اگه نرم ناراحت می‌شه.
‫فکر کنم اگه تو صدمه ببینی، ‫اون بیشتر ناراحت می‌شه.
‫باید کنارم بایستی.
‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫♪ تله ♪
‫خیلی خب، دیگه بسه. بیایید تمرین کنیم.
‫داریم سعی می‌کنیم بفهمیم که می‌خوایم
‫این یکی رو اجرا کنیم یا نه، آقای دو لاک، ‫دوشیزه وچه.
‫سالمندر بهش می‌گه یه... ‫چی بهش گفتی؟
‫نمک بی‌خود.
‫و اون خون‌آشام کله‌شق، اونم دودله.
‫سم حق رای نداره. ‫الکس خون‌آشام هم رای ممتنع می‌ده.
‫پس بریم سراغش، حذف می‌شه؟
‫ما واسه یه آهنگ بی‌رحمانه، دنبال حقیقت بی‌رحمانه‌ایم.
‫♪ وای ♪
‫♪ می‌تونم حسش کنم ♪
‫♪ کشش ریسمانم رو ♪
‫♪ از یه دست دور و بی‌قرار ♪
‫♪ وای ♪
‫♪ چقدر بهش نیاز دارم ♪
‫♪ فقط واسه اینکه بدونم اون‌بیرونی ♪
‫♪ و با تمام توانت داری می‌کشی ♪
‫♪ اون ستاره تلخ رو بهم نشون بده ♪
‫♪ من می‌خوامش ♪
‫♪ اون عشق بی‌رحم رو بهم بده ♪
‫♪ من همه‌ش رو می‌خوام ♪
‫♪ من اون شهاب‌سنگم ♪
‫♪ اون ‌بالا ♪
‫♪ که وقتی دارم سقوط می‌کنم ♪
‫♪ اسمت رو روی غبار می‌نویسم ♪
‫سازهای زهی، می‌تونید بیشتر مایه بذارید.
‫♪ وای ♪
‫♪ می‌تونم حسش کنم ♪
‫♪ تک‌تک اتم‌ها مثل یه سیاره گرگرفته‌ان ♪
‫♪ که دارن علیه خورشید طغیان می‌کنن ♪
‫♪ اون ستاره تلخ رو بهم نشون بده ♪
‫♪ من می‌خوامش ♪
‫♪ اون عشق بی‌رحم رو بهم بده ♪
‫♪ من همه‌ش رو می‌خوام ♪
‫♪ من اون شهاب‌سنگم ♪
‫♪ اون‌ بالا ♪
‫♪ که وقتی دارم سقوط می‌کنم ♪
‫♪ اسمت رو روی غبار می‌نویسم ♪
‫♪ اون ستاره تلخ رو بهم نشون بده ♪
‫♪ من می‌خوامش ♪
‫♪ اون عشق بی‌رحم رو بهم بده ♪
‫♪ من همه‌ش رو می‌خوام ♪
‫♪ من اون شهاب‌سنگم ♪
‫♪ که دارم پرواز می‌کنم ♪
‫♪ و وقتی دارم سقوط می‌کنم ♪
‫♪ اسمت رو روی غبار می‌نویسم ♪
‫شما دارید شکست‌خورده‌ها گوش می‌دید،
‫آلبوم شماره ۵۵، روی اول.
‫♪ من خوب می‌شم ♪
‫♪ بیفتید تو خط ♪
‫♪ من خوب می‌شم ♪
‫♪ بیفتید تو خط ♪
‫♪ یه نفر به مشکل خورده ♪
‫♪ مثل یه معشوق نگون‌بخت ♪
‫[اینو دیدی؟ مصاحبه با لستات خون‌آشام]
‫♪ من ♪
‫♪ مال من ♪
‫- دیدم داشتی با گوشیت ور می‌رفتی. ‫- من داشتم...
‫داشتی با گوشیت ور می‌رفتی.
‫داشتم نگاه می‌کردم ببینم وضع
‫رستوران تو بقیه شب چطور بوده.
‫بی‌ادبیه.
‫آره، درسته.
‫عالی بودی.
‫اجرات عالی بود. نباید این کار رو بکنی.
‫فکر بدیه.
‫ساعت ۱۱ هست.
‫یه ساعت وقت داریم تصمیم بگیریم.
‫می‌شه یه لحظه بیای؟
‫شما دوتا چطور با هم کنار اومدید؟
‫تو ماشین بهت می‌گم.
‫- خداحافظ، جذاب. ‫- خداحافظ.
‫از سوفیا خوشش اومد.
‫از گوشیش خوشش می‌آد.
‫شالت رو روی نیمکت پیانوم جا گذاشتی.
‫داری قلمروت رو مشخص می‌کنی؟
‫اومدم یه سلامی بکنم.
‫تو تابوت بودی.
‫دیدم همراه داری.
‫واسه همین شالت رو جا گذاشتی؟
‫و چندتا کتاب کوچیک واسه سفر.
‫وسایلت رو جمع کردی؟
‫وقتی نمی‌دونم کجا دارم می‌رم، نمی‌تونم جمع کنم.
‫کادیس.
‫تو کادیس چی هست؟
‫مردم خواب‌آلود و مست،
‫موج عظیمی از بیشتر آفریدن،
‫یه اتاق با یه چشم‌انداز ‫که بشه همه ‌چی رو از اون بالا تماشا کرد.
‫اتاق اچ‌بی‌او هم داره؟
‫آرماند اومده شهر.
‫حسش کردم.
‫سعی می‌کنه اوضاع رو به هم بریزه.
‫شاید باید بیارمش روی صحنه،
‫بذارمش روی زانوم و پنج‌تا شلاق بهش بزنم،
‫به خاطر اون پنج قانون بزرگ.
‫شاید باید...
‫- یکم به الکس محبت نشون بدی. ‫- از یه حضور علنی دوری کن...
‫مادرش می‌تونه به کارش بیاد.
‫می‌گم آرتورو بعدش بیارتت به آشیانه هواپیما.
‫یادت نره وسایلت رو جمع کنی.
‫برگردیم خونه، آرتورو.
‫حتماً، آقای لیونکور.
‫فکر کنم باید لغوش کنیم.
‫پس اون یه ساعت چی شد؟
‫این چیه؟
‫اینو از کجا آوردی؟
‫یه لینکه که یکی واسم فرستاده.
‫یه لینک؟
‫این توی اینترنته؟
‫خب، مشخصه که از اون ویدیوهای فیکه.
‫هی، خوره‌های سینما، خون‌آشام‌دوست‌ها،
‫و شایعه‌پراکن‌های دارک وب.
‫رفیقتون، دنیل مالوی
‫با یه کلیپ جنجالی دیگه
‫از مستند در دست انتشارم برگشته،
‫مصاحبه با لستات خون‌آشام.
‫خب، پس اولین بار کی ‫دوست‌دخترش، سوفیا رو دیدی؟
‫سال ۱۷۹۳، وقتی من و لستات
‫تئاتر خون‌آشام‌ها رو راه انداختیم.
‫همه اون موقع اونو به عنوان ‫گابریلا خون‌آشام می‌شناختیم،
‫مادر لستات.
‫عجب.
‫و حالا اینجاست، دو ماه بعد از «قتلش»،
‫داره بین ضبط آلبوم پس از مرگش استراحت می‌کنه
‫تا روی کاناپه استودیوی
‫بون ساسکواچ با مامانش حال کنه.
‫خب، اینم از جوابت.
‫بدیهیه که واسه همین ‫دنیل حالش گرفته بود.
‫داشته روی این کار می‌کرده... ‫این رو می‌فرستاده...
‫این جعل هوش مصنوعیه.
‫اون کسی که الان دیدم مادرت بود؟
‫اون سوفیا بود.
‫خیلی خب. سوفیا مادرته؟
‫مادرم مرده.
‫بذار این‌طوری بگم.
‫داری با همون رحمی می‌خوابی که
‫نه ماه اول زندگی فانیت رو توش گذروندی؟
‫از نظر آناتومی، رحم هست...
‫- ماشین رو نگه دار. ‫- دهانه رحم هست.
‫- و زهدانه... ‫- داری دهانه رحم رو رد می‌کنی؟
‫ماشین رو نگه دار. کفش‌هام!
‫یه موضوع ساده نیست، لویی.
‫ماشین خراب‌شده رو نگه دار.
‫لویی! لویی!
‫لعنتی! لعنتی!
‫لویی.
‫آدم جایی که غذا می‌خوره کثافت‌کاری نمی‌کنه،
‫و از دری که اومده بیرون، دوباره وارد نمی‌شه.
‫توی این دنیای وحشی خدا ‫دیگه چی واسه بحث کردن هست؟
‫داشت می‌مرد، لویی. ‫من اون موهبت رو بهش دادم.
‫نه. نه، این یه اصله. یه چیز پایه‌ایه.
‫نه، این یه مجموعه پیچیده و
‫چندوجهی از شرایط خاصه.
‫نه، هیچ شرایطی وجود نداره ‫که به این ختم بشه، «آره،
‫می‌فهمم چطور ممکنه همچین اتفاقی بیفته.»
‫داری خیلی زود قضاوت می‌کنی.
‫«بیا مونترآل. آواز خوندنم رو ببین.»
‫راستی، با رفیقم آشنا شو ‫که باهاش رابطه با محارم دارم.
‫این دیگه آخرشه‌... ‫یه فریبکاری تمام‌عیار در حد آرماند.
‫راهت رو نکش نرو و اسم اونو نیار.
‫منو با اون مقایسه نکن.
‫این چه فرقی با اون داره؟
‫این یه دروغ قرنه.
‫تو پرتره اونو توی نیواورلئان، ‫بالای تابوت‌هامون آویزون کردی.
‫- روان‌پریشیه. تو مریضی. ‫- ما موجودات غیرطبیعی هستیم!
‫و این... این همون روح
‫نیمه‌انسانیته که هر وقت می‌خوای
‫توی یه بحث برنده بشی، راحت رو می‌کنی!
‫واسه خوابیدن با مادرت چه استدلالی داری؟
‫مریضیه.
‫شاید منشأ تمام مریضی‌هات باشه.
‫اما خدای من.
‫تو...تو بی‌مقدمه به من زنگ می‌زنی...
‫برو پیش یه متخصص!
‫و می‌گی داری به یه دختر پول می‌دی
‫تا نقش کلودیا رو بازی کنه!
‫داری به یه دختر پول می‌دی ‫تا نقش مادلین رو بازی کنه!
‫و من چی می‌گم؟
‫می‌گم تو مریضی، لویی؟
‫اینو مرض می‌بینم؟ نه!
‫من یه ماه و نیم وقت گذاشتم تا تو رو
‫از یه جنون غیرقابل‌تصور بیرون بکشم،
‫اونم درست وسط فروپاشی خودم!
‫- بهت پیشنهاد سرپناه دادم. ‫- خیلی خب.
‫بهت این فرصت رو دادم
‫تا حساب عذاب‌وجدان فلج‌کننده‌ت رو برسی.
‫من بهت...
‫من...
‫- خیلی خب. ‫- من بهت...
‫اشکالی نداره. ‫اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫اشکالی نداره. ‫اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫درست میشه.
‫متاسفم. متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫چه شب مسخره‌ای بود.
‫پس سوفیا مادرته.
‫گابریلا مادرم بود.
‫فقط...
‫که الان یه خون‌آشامه؟
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫اوضاع رو تو ذهنم حلاجی کنم.
‫فقط دارم درباره اون می‌پرسم.
‫اون توی قرن اشتباهی به دنیا اومده بود.
‫زندگی تلخی داشت.
‫یه جور نزدیکی و صمیمیت بین ما بود.
‫وقتی داشتم بزرگ می‌شدم، اون تنها کسی بود
‫که بهم محبت نشون می‌داد.
‫مادر مهربون و دلسوزی نبود،
‫اما به خاطر اون بود که می‌تونستم
‫یه زندگی بزرگتر خارج از اوورنی رو تصور کنم.
‫خب، اون پسرعمویی هم که دست‌مالیم می‌کرد
‫بهم یه دلار می‌داد.
‫- لویی. ‫- متاسفم.
‫بگو، ادامه بده.
‫هیچ اتفاقی نیفتاد تا وقتی که اومد پاریس،
‫موهای بلوندش مثل استخون سفید شده بود ‫و بدنش از بیماری رنج می‌کشید.
‫داشت می‌مرد.
‫چند ساعت بیشتر وقت نداشت.
‫آره، درکت می‌کنم.
‫پس قبلش هیچ‌وقت خبری نبوده؟
‫مادرت بهت می‌گفت شیطان.
‫هیچ‌وقت باهام سکس نداشت.
‫بعدشم تو رو واسه مرگ پال مقصر دونست...
‫خودت می‌فهمی که رابطه داشتن
‫با خانواده قراره یه چیزهایی رو توی سرت به هم بریزه.
‫که اون‌وقت تو هم مقصرش رو من دونستی.
‫بی‌خیالش شدم. ‫من حرفم رو پس گرفتم.
‫- اشتباه کردم. ‫- مقصر، مقصر.
‫اگه بتونیم مقصر رو پیدا کنیم، ‫اگه سر تقصیر توافق کنیم،
‫اون‌وقت همه ‌چی مشخص می‌شه، ‫اینکه چرا این هستیم و چرا این کارها رو می‌کنیم.
‫من این هرج‌ومرج رو رهبری می‌کنم.
‫اون یکی از اون چندین اره‌برقی‌ایه ‫که دارم باهاشون معرکه می‌گیرم.
‫یه کوه واسه بالا رفتن، ‫چه خون‌آشام باشه چه نباشه.
‫می‌تونی...
‫متوجه شدی توی ویدیو
‫دنیل زیر نور آفتاب بود؟
‫برنزه‌شدنش رو می‌گم.
‫گوشیم رو توی ماشین جا گذاشتم.
‫می‌شه یه چک کنی ‫ببینی همه‌جا پخش شده یا نه؟
‫یه هفته مسخره‌شدن، ‫و بعدش دیگه هیچ‌کس یه ذره هم اهمیت نمی‌ده.
‫قضیه چیه؟
‫اون لستات بود.
‫لستات مرده.
‫واسه تو اهمیت داره.
‫شاید.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫من خودم الان تو بد مخمصه‌ای گیر کردم.
‫و به رفتاری که همین الان داشتم افتخار نمی‌کنم.
‫ببخشید.
‫باید لغوش کنیم.
‫احتمالاً باید لغوش کنیم.
‫یا اینکه...
‫امیدوارم ناراحت نشی،
‫وقتی بیرون بودی واسه خودم یه فنجون چای دم کردم.
‫خواهش می‌کنم، خونه خودتونه.
‫خونه خودتونه.
‫اینجا دیگه شده اتاق جادوگری پاپا لگبا.
‫لویی دو پوینت دو لاک، مریک ساحره.
‫احوال شما؟
‫مادر بزرگ ارنستین سلام می‌رسونه،
‫می‌گه پسرهای دو لاک طوری از جلوی ایوانش
‫سر بالا رد می‌شدن که انگار کسی ‫نمی‌دونست پولشون از تن‌فروشی به دست اومده.
‫جوون، احمق و فانی.
‫بهش می‌گفتن فاحشه محبوب شیطان.
‫باید از خود نیواورلئان بیرونش می‌کردن.
‫اون باید برادرم پال بوده باشه، پال دو لاک.
‫شنیدی، مادر بزرگ؟
‫اون یکی برادرش بود.
‫بشینید.
‫پاها خارج از خط باشه.
‫ممنون از صبوریت تو این چند ماه گذشته.
‫خیلی عمیق به این موضوع فکر شده.
‫همه ارواح می‌تونن سرکش باشن،
‫اما اون‌هایی که ‫به‌زور از زندگی بیرون کشیده شدن...
‫یه دختر سوخته، یه هیولای بی‌مادر،
‫که توسط قاتل‌هاش احضار شده.
‫من اونو نکشتم.
‫فکر کنم منظورش دادن اون موهبت به کلودیا بود.
‫من فکر کردم...
‫فکر کردم داری درباره پاریس حرف می‌زنی.
‫منظورت این بود که من اونو کشتم.
‫- من همچین چیزی نگفتم. ‫- نه، منظورت همین بود.
‫وسایل شخصی.
‫توی این می‌نوشت.
‫توی این مرد.
‫لاغراندام.
‫زانوها روی سنگ‌فرش، صورت کبود،
‫مثل یه هلو قاچ‌خورده.
‫مادلین.
‫این لباس رو دوخته بود؟
‫عاشق کلودیا بود.
‫اینا جواب می‌دن.
‫می‌تونم با این وسایل صداش کنم.
‫پاپا لگبا، مریم عذرا،
‫میکائیل فرشته، جبرئیل فرشته،
‫من بدون برکت شما نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫مریم عذرا، فرشتگان، پاپا لـ...
‫شما دوتا با هم دارید بدشانسی میارید، ‫دروازه رو می‌بندید.
‫امشب چه اتفاقی واستون افتاده؟
‫- خب، ما یه... ‫- خیلی چیزها.
‫- صندلی‌هاتون رو جابه‌جا کنید. ‫- ساعت ۲، ساعت ۱۰.
‫مریم، فرشتگان، پاپا لگبا.
‫صدات می‌زنم، سرور خون.
‫من مریک میفر هستم.
‫صدات می‌زنم.
‫دروازه‌ها رو باز کن.
‫تو اسم من رو می‌دونی، پاپا.
‫تمام ارواحی که جوابم رو می‌دید، ‫پسر حام، ماما یو،
‫بارون سامدی، بلانک دانی.
‫خونم رو بهتون می‌دم.
‫منو به روح خوانده‌شده برسونید.
‫از توی اون مغاک، روح کلودیا رو بیرون بیارید،
‫که توسط زندگان خوانده شده، زامبی بزرگ.
‫من مریک میفر هستم.
‫قسم به مادر مرده‌م، اونو پیشم بیارید.
‫اون که اسمش کلودیاست رو پیدا کنید و بیرون بیاریدش.
‫پرتش کنید بیرون.
‫من روح کلودیا و فقط کلودیا رو
‫صدا می‌زنم تا پایین بیاد، ‫از مغاک بیرون بیاد و خودش رو نشون بده!
‫چه غلطی داری می‌کنی، سلیطه احمق؟
‫خیلی وحشیه.
‫اون...خودش بود؟
‫خوشش نیومد....
‫اون بالا بره، پایین بیاد، خشم تو وجودشه.
‫برش گردون.
‫مجبورم مبلغ پاکت رو بیشتر کنم.
‫واسم یه دندون‌پزشک بالاشهر پیدا کن.
‫آره، آره. برش گردون.
‫نمی‌تونستی منو روی دیوار نگه داری.
‫مگه نه، ددی لو؟
‫من لستاتم.
‫لویی اونجاست.
‫درست در این باره فکر نکرده بودی، مگه نه؟
‫سعی کردم بدون تو ادامه بدم.
‫من اینجام، کلودیا.
‫اونا منو از روی صحنه کشیدن پایین.
‫تو رو از من جدا کردن.
‫و...و من نمی‌تونم رهات کنم.
‫این قضیه تو همه چی هست.
‫می‌خواستم اونو پاک کنم.
‫می‌خواستم اون خداحافظی‌ای رو بکنم که نتونستم بکنم
‫و بهت بگم...
‫امیدوارم یه ذره... ‫یه ذره آرامش پیدا کرده باشی.
‫دوباره برگشتی پیشش؟
‫متاسفم، کلودیا.
‫مادلین اینو دوخته بود.
‫گفت توش باشکوه به نظر می‌رسم.
‫کلمه‌ش همین بود. باشکوه.
‫تو آویزونش کردی به دیوار، ‫لباسی رو که توش سوختم.
‫قصدم این بود بهت ادای احترام کنم.
‫آره، این همون چیزیه که می‌خوام باشم،
‫بنزین موتور خوددلسوزی تو.
‫به معذرت‌خواهی‌های غم‌انگیزه خودت گوش کن.
‫من مردم.
‫مُرده!
‫می‌دونم.
‫شب‌هایی بود که می‌خواستم بیام پیشت.
‫می‌دونم، می‌دونم. می‌دونم، می‌دونم.
‫روی پشت‌بوم‌ها دویدن، پیرهنت رو جر دادن،
‫انگار که توی یه فیلم خاک‌برسری هستی.
‫می‌شنیدم که داری صدام می‌زنی.
‫من صدات نمی‌زدم، سلیطه احمق.
‫اگه می‌خواستم پیشم باشی،
‫آرماند رو روی پله‌ها کله‌پا می‌کردم.
‫بذار یه حقیقت رو بهت بگم، پسر غمگین.
‫تو حتی سوگلی من هم نبودی.
‫اونو بیشتر دوست داشتم.
‫اون می‌دونست کیه.
‫تو حتی خالق منم نیستی.
‫تو حتی از خون منم نیستی.
‫خالق من اونه.
‫من حتی به جای اون، ‫به مسموم کردن تو فکر کرده بودم.
‫می‌دونی چرا این کار رو نکردم؟
‫چون یه حکاکی کوچیک روی قفسه سینه‌ت هست
‫که می‌گه تو یه برده‌ای.
‫می‌دونستم می‌تونم روت حساب کنم ‫که دنبالم راه بیفتی،
‫مثل یه سگ احمق هرجا که رفتم،
‫تا وقتی که بتونم دکت کنم
‫و برم سراغ کسی که بیشتر لایقمه.
‫تو اصلاً چه خری هستی؟
‫اصلاً نمی‌شناسمت.
‫آره؟
‫اون چیزی که باید به خاطرش ازم تشکر کنی چی؟
‫آره، فکر می‌کنه شکار کردن بروس معنایی داشته.
‫خوندن صفحه‌های دفترچه خاطرات دختر بچگیم، ‫اونم با هفت دهه تاخیر.
‫فکر کردی من می‌خوام نه یکی، ‫بلکه دوتا مرد که ازشون متنفرم
‫منو بهونه کارهای کثیفشون کنن؟
‫با اون قیافه‌های گریون، خاطراتم رو می‌خونید
‫انگار که اون اتفاق‌های لعنتی واسه خودتون افتاده؟
‫این رو فرو کن تو اون کله پوکت.
‫من ازت متنفرم!
‫بیشتر از هر چیزی ‫و هر کسی که تا حالا شناختم،
‫بیشتر از بابام که تنهام گذاشت،
‫بیشتر از عمه‌م که شلاقم می‌زد،
‫بیشتر از بروس که دست‌درازی بهم کرد،
‫بیشتر از اون دارودسته خون‌آشام‌ها که ‫فریبم دادن و سوزوندنم!
‫تا اعماق وجودم ازت متنفرم.
‫کلودیا.
‫خاطرات رو بسوزون!
‫این لباس رو بسوزون!
‫دیگه اسم منو نیار!
‫و تو، عمو لس.
‫- بله؟ ‫- «بله»؟
‫اون کینه‌ت رو رو کن.
‫یه جور خوشحالی رو حس می‌کنم،
‫از اینکه می‌دونم چقدر خوب ‫توی نیواورلئان ضایعت کردم،
‫چطور نقشه قطار رو واسه این برده اینجا چیدم.
‫«لستات گفت کاری بدتر از تجاوز ‫باهام می‌کنه، ددی لو.»
‫خوب جواب داد، مگه نه؟
‫قطار، آنتوانت، تام اندرسون، گلوی بریده،
‫ملکه سیاهت رو گرفت ‫و باهاش فرار کرد اون‌ور اقیانوس.
‫و سلیطه کثیفی که هستی،
‫انتقام توی مغزت باد کرد.
‫چقدر مرگم رو تمرین کردی، آنتوانت؟
‫آقای اندرسون، تک‌تک خط‌های اون نمایش رو
‫فقط واسه تفریح با اون من‌درآوردی‌هات
‫که توی نمایشنامه نبود حفظ کردی.
‫بریدن گلو!
‫اگه منم بودم همین کار رو می‌کردم.
‫آره، دست روی دست می‌ذاشتم و تماشا می‌کردم
‫که چطور زیر تشویق‌های کرکننده زغال می‌شی.
‫فقط... فقط من اون کله‌پوک رو نجات نمی‌دادم
‫و وسط طوفان منتظر بغل کردنش نمی‌موندم.
‫لباس روی دیوار.
‫آهنگ روی رادیو.
‫چندرغاز به یه ساحره آس‌وپاس پول دادن ‫تا من رو
‫از اون خراب‌شده ناکجاآبادم بکشه بیرون.
‫مادلین چی؟
‫شما دوتا واسه اونم همدیگه رو بغل کردید؟
‫شما دوتا دارید اونو توی نشاسته ذرت برمی‌گردونید؟
‫چون من اینجا نمی‌بینمش.
‫و اونور هم نمی‌تونم پیداش کنم!
‫تنها چیز خوب توی این زندگی تاریک و...
‫سیاه من،
‫و من نمی‌دونم اون کجاست!
‫و تک‌تک ثانیه‌های لعنتی اون ناکجاآباد رو
‫دارم دنبالش می‌گردم!
‫کجاست؟
‫چرا اینجا پیش من نیست؟
‫مادلین! مادلین!
‫مادلین!
‫منو بشنوید، ای ارواحی که به من پاسخ می‌دید.
‫دروازه رو ببندید.
‫پاپا لگبا.
‫مریم عذرا.
‫میکائیل فرشته، جبرئیل فرشته.
‫آره.
‫این دیگه پرونده اون قضیه رو کاملاً بست.
‫ما رو از دودلی درآورد.
‫اون لحظه، وقتی که...
‫«اون چیزی که باید به خاطرش ازم تشکر کنی چی؟»
‫آره.
‫نمی‌دونستم همچین چیزی توی وجودمه.
‫باید یکم روی خودم کار کنم.
‫توی اواخر قرن هجدهم، کار کردن روی خود
‫چیزی نبود که کسی انجام بده.
‫یا حتی اوایل قرن بیستم.
‫مگه آدم‌ها چه‌کار می‌کردن؟
‫به زندگی ادامه می‌دادن، می‌رفتن کپه‌شون رو می‌ذاشتن، ‫بیدار می‌شدن، به دیوار مشت می‌زدن.
‫- روی نیمکت‌ها می‌نشستن. ‫- غصه‌هاشون رو با هم تقسیم می‌کردن.
‫اون اینو نداره.
‫نه.
‫نه مادلینی هست،
‫نه آرامشی.
‫فکر کنم ما باید این بار رو به دوش بکشیم.
‫می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫البته.
‫فکر می‌کردی قسر در می‌ری؟
‫قضیه سوفیا و گابریلا رو می‌گم.
‫اون.
‫نمی‌دونم.
‫من آوردمش توی اتوبوس.
‫من اونو آوردم پیش تو، ‫یا تو رو بردم پیش اون.
‫پرتره‌ش رو توی اتاقمون ‫توی نیواورلئان به دیوار زدم.
‫به هر حال، وسط اون بلبشو و دعوا، ‫نکته فوق‌العاده‌ای بود.
‫ممنونم.
‫معلومه یه جایی توی این تشکیلات ‫خودتخریبی که قلبم رو
‫توش نگه می‌دارم، می‌خواستم ‫این قضیه فاش بشه.
‫اما اونجایی که واسه خودم ‫مثل یه معما می‌مونم
‫اینه که چرا الان می‌خواستم فاش بشه،
‫شب قبل از اینکه برم روی صحنه،
‫یک ساعت قبل از اینکه ساحره برسه.
‫چرا من اینقدر فعالانه و جنون‌آمیز ‫دنبال شکست می‌گردم؟
‫شاید این فقط بار سنگین خون‌آشام بودنه.
‫مرگ رو با چی جایگزین می‌کنی؟
‫وقتی پایانی در کار نباشه، ‫اصلاً واسه چی باید زندگی کرد؟
‫شاید این همون روشیه که باهاش ‫شبهات رو سر پا نگه می‌داری.
‫باید یکم روی خودم کار کنم.
‫اون آهنگ‌ها در مورد منن؟
‫بیشترشون.
‫تو یه رستوران باز کردی، ‫در سه فرسخی خونه من
‫چون...
‫آره.
‫اگه دوباره فقط ما دوتا بودیم...
‫چون، آره، آخه دیگه کی ‫ما رو قبول می‌کنه...
‫یه محوطه کاروان‌نشین.
‫نوادا، یوتا، بیابون.
‫چندتا صندلی تاشو.
‫کاشتن چندتا جعبه گل.
‫چه گلی شب‌ها شکوفه میده؟
‫گل مغرب.
‫توی بیابون پرنده هست؟
‫همه جا پرنده هست.
‫می‌تونه قشنگ باشه.
‫می‌تونه باشه.
‫دراکولای سمسار‌ داره سرک می‌کشه.
‫الکس؟
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫♪ کله‌م داره دور خودش می‌چرخه ♪
‫♪ یعنی انگشت‌های پام ‫دوباره زمین رو لمس می‌کنن؟ ♪
‫♪ هر طنابی رو دار بزنید ‫هر ساحره‌ای رو بسوزونید ♪
‫♪ اما هیچ‌وقت دستتون ‫به این سلیطه موخرمایی نمی‌رسه ♪
‫♪ آره ♪
‫- باید کنسلش کنیم. ‫- شام رو کنسل کنیم؟
‫- نه شام رو، اون رو. ‫- اون ایده افتضاح رو.
‫آره.
‫دور یه میز بشینید و با خودتون فکر کنید
‫که داری یه سرمایی رو حس می‌کنی، ‫یا چشم یه نفر داره می‌پره.
‫ایده احضار روح واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫این چیزی نیست که بخوای بری دنبالش.
‫چیزی نیست که دلت بخواد ازش باخبر بشی،
‫و اینجا جایی نیست که بخوای پات رو بذاری.
‫من از ساحره‌ها خوشم نمیاد. ‫میونه‌م باهاشون خوب نیست.
‫حق کاملاً با لوییه.
‫ایده وحشتناکیه.
‫و چرا این کار رو می‌کنن؟
‫چون اونا لویی و لستاتن و کله‌خرابن،
‫و نمی‌تونن از افتضاح‌ترین گزینه ممکن بگذرن.
‫دست دوستی سمت ‫بدترین نوع ساحره دراز کردی.
‫مریک فرق داره.
‫اون مثل بقیه نیست.
‫اون و اون عموئه، جفتشون لنگه همن.
‫اولین باری که اومدم نیواورلئان،
‫راننده بهم گفت، «بذار یه نصیحت بهت بکنم.»
‫بهم گفت، «سمت جادو جنبل نرو، منم نرفتم».
‫من یه فاصله محترمانه رو باهاش حفظ می‌کنم.
‫بذار روشن بگم، من بهش احترام می‌ذارم.
‫اما خودمو درگیرش نمی‌کنم.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫باید کنسلش کنیم.
‫احتمالاً باید کنسلش کنیم.
‫حرکت، صدا، اکشن.
‫اولین باری که فیلمنامه سکانس احضار روح رو گرفتم،
‫فکر کنم داشتیم یه سکانس دیگه رو ‫ضبط می‌کردیم.
‫بعد همه توی لوکیشن می‌چرخیدن و می‌گفتن،
‫«قسمت ششم. سناریو قسمت ششم اومد.»
‫و من با خودم گفتم، ‫«وای خدای من، باشه، عجب چیزیه.
‫کلودیا، بخونش. بخونش.»
‫مدام می‌خوندمش و با خودم می‌گفتم، ‫«این فوق‌العاده‌ست،
‫و بالاخره وقتش رسید.»
‫اون داره. ‫می‌تونم با این اشیاء صداش بزنم.
‫من هنوز عزادار کلودیام. هنوز به خاطرش عصبانیم.
‫و اینجوریه که بالاخره اون فرصت پیدا می‌کنه ‫همه چی رو بگه،
‫سفره دلش رو باز کنه
‫و اونو بکوبونه تو صورت دوتا مردی ‫که بیشتر از همه ازشون متنفره،
‫متنفر اما در عین حال بیشتر از همه دوستشون داره.
‫روح، کلودیا، که توسط زندگان
‫فراخوانده شده رو از آن شکاف بیرون بیاور.
‫راستش همه‌مون یه جورایی مبهوت شده بودیم،
‫چون با خودم می‌گفتم، ‫«وای خدای من، کلودیا اینجاست.»
‫لباسی رو که سوزوندم، به دیوار آویزون کردی.
‫اما واسه ادای احترام به تو بود.
‫آره، این همون چیزیه که من می‌خوام باشم؛
‫بنزین موتور خوددلسوزی تو.
‫من خیلی عمیق رفتم توی حس ‫و چندتا برداشت رفتیم،
‫و خودم ازشون راضی بودم
‫و بقیه هم ازش راضی بودن.
‫اما گفتم من هنوز انرژی دارم، ‫پس می‌شه بیشتر ضبط کنیم؟
‫و جین گفت، حتماً. و انجامش دادیم.
‫و بعدش، آره، انگار رسیدیم به یه ‫سطح کاملاً جدید از خشم.
‫مادلین چی؟ ‫شما دوتا واسه اونم همدیگه رو بغل کردید؟
‫چون من اینجا نمی‌بینمش!
‫تنها چیز خوب توی این زندگی تاریک و سیاه من!
‫وقتی من و سَم روی صندلی نشستیم ‫و بازی دلینی رو تماشا می‌کردیم،
‫با خودمون گفتیم، «این بی‌نظیره».
‫سکانس نسبتاً سختی واسه فیلمبرداری بود.
‫خیلی غم‌انگیز بود.
‫فکر می‌کردم قراره یه حس تدافعی نسبت به لویی
‫و لستات داشته باشم، ‫اما هر چی سرمون اومد حقمون بود.
‫واسه لستات و لویی، این یکی از اون مواردیه
‫که واقعاً با مشکل روبه‌رو شدن،
‫و به نظرم این اتفاق خیلی باحالیه.
‫به اونا یه جور آرامش خاطر میده، ‫از این جهت
‫که کلودیا به خاطر کاری که باهاش کردن و اینکه
‫اونو در اولویت قرار ندادن، ‫کاملاً ازشون متنفر بود،
‫و اون داره توی جهنم زجر می‌کشه.
‫لستات!
‫- خودشه؟ ‫- خودشه.
‫جنیفر ایلی. اون معرکه‌ست.
‫و گابریلا یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های من در طول تاریخه.
‫- می‌خوای معرفیم کنی؟ ‫- خودت از پسش برمیای.
‫من از کار کردن با جیکوب مبهوت شده بودم.
‫وقتی دیدم در نقش لویی وارد شد، ‫واقعاً حس کردم که،
‫«وای خدای من، تو لویی هستی.»
‫سلام. ‫مرد جذاب، هوم؟
‫سوفیا، درسته؟
‫فکر کنم گابریلا از طرف لویی احساس خطر می‌کنه،
‫و همچنین به عنوان یه معشوقه ‫حسادت می‌کنه.
‫اونم یکی دیگه از نوچه‌های لستاته.
‫منظورم اینه که، تعداد زیادی از ما وجود نداره.
‫فکر کنم لویی کلاً یه حس ناخوشایندی پیدا کرد.
‫اون واقعاً با قضیه خلق ‫خون‌آشام‌های بیشتر موافق نیست.
‫۵۰ هزار تا از ما با هم توی جنگل.
‫- چه اتفاق بدی ممکنه بیفته؟ ‫- آره، اون اینو گفت.
‫تو گفتی که بهتره کنسرت رو لغو کنه.
‫مهم نیست من چی فکر می‌کنم.
‫اون کاری رو که بخواد انجام میده.
‫به نظرم آهنگ عشق بی‌رحم خیلی ترانه قشنگیه.
‫یادمه اولین باری که شنیدمش،
‫ماه‌ها قبل از این بود ‫که فیلمبرداری رو شروع کنیم.
‫با خودم گفتم، «وای، این فوق‌العاده‌ست.
‫قراره کجای این سریال پخش بشه؟
‫اصلاً چطور جور در میاد؟»
‫و این حس بهت دست میده که انگار ‫واقعاً مطمئن نیستی داره اینو
‫واسه کی می‌خونه. ‫داره واسه گابریلا می‌خونتش؟
‫داره واسه لویی می‌خونتش؟ ‫و بعد، می‌دونی،
‫آخرش واقعاً داره اون آهنگ رو ‫واسه لویی می‌خونه.
‫یه جورایی مثل یه سرود بی‌نقص ‫واسه داستان عشق اوناست.
‫اون حس فوق‌العاده وجود داره
‫که اون مهم‌ترین آدم توی اتاقه،
‫و بعد یهو دیگه نیست.
‫♪ اوه ♪
‫♪ می‌تونم حسش کنم ♪
‫♪ تک‌تک اتم‌ها مثل یه سیاره مشتعل ♪ ‫دارن علیه خورشید طغیان می‌کنن ♪
‫زود باش.
‫تیلور و تراویس، تبریک می‌گم.
‫هنوز تاریخی تعیین نکردید؟
‫مالوی کاملاً راضیه که اونجا ‫توی رستوران بشینه،
‫و بذاره با اون رفتار رو مخشون
‫دستش بندازن.
‫آدم باید بپرسه. ‫قضیه این برنزه‌شدن تَن دَن چیه؟
‫اون می‌تونه اونجا بشینه و بگه، آره،
‫هر چقدر دلتون می‌خواد مسخره‌م کنید،
‫با این آفتاب‌سوختگی خیلی عجیب شدم.
‫از این جهت که لویی می‌فهمه ‫یه چیزی فرق کرده،
‫آخه اون شبیه خرچنگ شده.
‫مه عشق.
‫برنزه هر چیزی که تو بخوای، عزیزم.
‫فکر کنم لویی و لستات
‫قطعاً متوجه خصومت دنیل نمی‌شن.
‫آماده‌ای همنوعت رو بخوری؟
‫اونا مثل همیشه به زورگویی بهش ‫ادامه می‌دن،
‫و به نظرم این رابطه واسه اونا ‫کمتر از چیزی که واسه اون عیانه،
‫واضح و آشکاره.
‫پایان قسمت ششم بسیار تکان‌دهنده‌ست.
‫هیچ حسی وجود نداره، ‫مگه اینکه من دیوانه باشم،
‫که بتونید پیش‌بینیش کنید.
‫دراکولای سمساری‌ داره سرک می‌کشه.
‫با خودم گفتم، ‫وای، داریم این کار رو می‌کنیم.
‫داریم می‌ریم اون سمتی.
‫دوتا قهرمان ما، ‫دوتا شخصیت اصلی ما،
‫در پایان قسمت ششم سرشون رو قطع می‌کنیم.
‫یه قسمت کامل هنوز باقی مونده.
‫- چه خبره؟ ‫- الکس؟
‫فکر کنم از همون اول نشانه‌های کوچک ‫زیادی وجود داشته
‫که نشون می‌داد لستات قراره سرش رو به باد بده.
‫اما این واقعیت که مالوی علیه لویی شده،
‫به نظرم خیلی تکان‌دهنده بود.