کجا رفت؟ چطور نتونستی ببینیش؟
همین الان پیداش کن!
کدام شب؟ چند سالم بود؟ یادم نیست.
مردی مرا گرفت و نزد تو آورد.
چقدر کوچک بودیم. یادت هست؟
مثل سگ زیر بارون خیس شده بودم.
من را کنار بخاری گذاشتی.
اون موقع بود که برای اولین بار دیدمت.
صورتت، چشم‌هایت، دست‌هایت.
اون لحظه همه چیزت رو تحسین کردم.
انگار تمام زندگیمو تو چشمات دیدم
آینده‌ات، زنی که الان هستی،
دختری که تا آخر عمرم دوستش خواهم داشت.
ما با هم ارتباط چشمی داشتیم.
گفتم "بسیار خب، این دختر سرنوشت منه،
شاید سرنوشت شوم من، هر چه که باشد».
اما اشتباه است. خیلی اشتباه است، می‌دانم.
من این را بهتر از هر کسی می‌دانم.
یاسمین، هر روز با این از خواب بیدار می‌شدم.
هر وقت یادت میفتم دلم میخواد گلومو پاره کنم.
به هیچکس هم نمیتونستم بگم.
این داشت بیشتر و بیشتر از درون منو میخورد.
بنابراین، شروع به نوشیدن کردم. خیلی زیاد نوشیدم.
نوشیدم و فکر کردم.
با خودم فکر کردم که آیا قرار است متفاوت باشد؟
منظورم اینه که، اگه منو پیدا نکرده بودی،
اگر جلوی آن بخاری احساس گرما نمی‌کردم.
اگر به من رحم نمی‌کردی، کاش مرده بودم.
اونوقت دیگه کسی ما رو خواهر و برادر صدا نمیزد.
اما این اتفاق افتاد، یاسمین.
اتفاق افتاد.
این خیلی اشتباهه. خیلی زشته.
اگر این داستان کس دیگری بود، به صورتش تف می‌انداختم.
اما من کاری از دستم برنمی آید.
من فقط نمی‌توانم.
ما از نظر خونی یکی نیستیم، اما...
یاسمین، من شرمنده‌ام. خیلی شرمنده‌ام.
نمی‌دانم به چه کسی بگویم یا چه بگویم.
متنفرم از اینکه وقتی بهم نگاه می‌کنی سرم رو برگردونم.
من مثل یه آدم درست و حسابی رفتار می‌کنم، اما بزرگترین اشتباه رو می‌کنم. می‌دونم.
بهت نگفتم ولی امتحان داشتم.
برای قلبت.
همه چیز با هم جور در می‌آمد.
دکتر گفت «مطابقت داره».
خودم را آماده کردم.
اما نمی‌دانستم چطور باید بمیرم.
به خدا ترسیدم.
ترسیدم و شرمنده شدم. یه جورایی عقلم رو از دست دادم.
اما من آن را می‌خواستم.
یاسمین، می‌خواستم مفید باشم.
برای اولین بار تو زندگیم دلم خواست یه کار مفید انجام بدم.
اما این دیگه آخرشه.
در پایان روز، قلب گناهکار من معنایی خواهد داشت.
هر چیزی که نتوانستم به تو بگویم، در وجودت خواهد بود.
همه چیز مال توست. همه چیز برای توست.
یادت هست، درسته؟ من بهت گفتم "همه چیز من".
گفتم که می‌توانم روحم را به تو بدهم.
الان وقتشه.
فقط برای تو، قلب تپنده‌ام را به تو می‌دهم، یاسمین.
به جای قلب خسته، خفه و بی حوصله ی تپنده ات،
قلبم را به تو می‌دهم.
تا زمانی که بخواهی زنده باشی، خواهد تپید،
من به تو قلبی می‌دهم که هر کاری بخواهی انجام می‌دهد.
بهتر از قلب پیرمردی که ما نمی‌شناسیم
چقدر طول میکشه تا بزنه، دختر.
قلب من یه ماشینه، آره!
به هر دکتری که اینو بهت میگم بگو.
مدارک و این چیزا،
همه چیز زیر کاناپه تاشو است.
یاسمین. وقتی رسیدم از تولای عذرخواهی می‌کنم.
خودت که منو می‌شناسی، من عمداً این کار رو نکردم.
قسم می‌خورم، عمدی نبود.
اگه دلت خواست منو نبخش لعنتی.
من نتونستم آدم خوبی باشم.
هیچ کس مجبور نیست مرا ببخشد.
من مردی نیستم که دوست داشته شوم یا بخشیده شوم.
یاسمین، خیلی دوستت دارم. خیلی زیاد. بیشتر از هر چیزی.
یاسمین، پودر کمتری به خمیرها اضافه کن.
موقع خواب پنجره گوشه اتاق را ببندید.
و چاقو رو همونطور که بهت یاد دادم تکون بده، باشه؟
اگه کسی اذیتت کرد، برو گردنش رو بزن.
خدا مرا خواهد سوزاند، می‌دانم.
گناه من بهای سنگینی برای پرداخت دارد.
اما تو برای من از زندگی بزرگتری.
دوستت دارم. پس، خداحافظ.
سلام!
کسی اون بیرون هست؟
پسر.
میشه لطفا اگه آب هست برام بیاری؟
آیا شما؟
همچون آب، متبرک باشید.
متشکرم.
حالت خوبه؟ / حالت خوبه؟
احساسی شبیه به فشردن دارد.
قلبت؟
عادیه.
زود خوب شو.
مشکل شما چیست؟
ریه‌ها
تو این سن؟ ​​داری سیگار می‌کشی؟
سرطان ربطی به سن و سال ندارد.
با این حال، شما برای آن به جوانان نگاه می‌کنید.
پیر یا جوان. همه چیز آنجاست.
سن مهم نیست، درسته، اما چند سالته؟
نوزده.
این یه دروغه. من دارم می‌بینمش. راستش رو بگو.
خب... راستش، ۱۸.
اما فردا، تولدمه. می‌تونم بگم ۱۹ سالمه.
میشه گفت.
پس، روز تولدت عمل جراحی خواهی شد.
همون روز. برنامه‌ای داری؟
خب، این هیچ تغییری ایجاد نمی‌کند
اما خانواده‌ام می‌خواهند که من آن عمل جراحی را انجام دهم.
من داخل و خارج می‌شوم.
گوش کن چی میگم. چرا اینو میگی رفیق؟
دیگه اینو نگو. جدی میگم. از کجا میدونی؟
دکمه را فشار دادی؟ چه اتفاقی افتاد؟
من فشار آوردم اما به آن نیازی ندارم. این مرد به من کمک کرد.
باشه. پانسمانت رو چک می‌کنم.
بهتره الان برم.
زود خوب شو. -زود خوب میشی.
اشکالی نداره، هنوز همونجاست.
-هست، درسته؟ شل شده یا... -هست. باشه. زود خوب شو.
متشکرم.
چه خبره؟
احساس می‌کنم دارم شبیهش می‌شوم.
خب، تو خوب به نظر می‌رسی. کاملاً خوب.
اگر اینطور می گویید.
خب، چی باعث شده این موقع دیروقت اینجا باشی؟
برایت گل یاس گرفتم.
چون شب‌ها شکوفه می‌دهند؟
شما اینطور گفتید.
منو مسخره کردی؟
خیر.
منظورم این نبود.
کاش یه رستوران باز و بدون دخل پیدا کرده بودی
و مقداری با مقدار زیادی پودر برای من گرفت.
دارم از گرسنگی می‌میرم. تو این بیمارستان لعنتی غذا نمی‌دن.
دفعه بعد کتلت می‌خورم و دکترها مرا کتک می‌زنند.
و از بیمارستان بیرونم کردن.
از این روز به بعد، مراقب قلبت خواهی بود.
بزرگ شو.
از شما بسیار سپاسگزارم.
خواهش می‌کنم.
نه فقط این. منظورم این است که،
از همه چیز متشکرم.
بهت گفتم که کمکت می‌کنم.
-میدونم. اما... -خب، من دکترهای اینجا رو میشناسم.
و عمل شما به خوبی انجام شد.
بیخیال بقیه شو.
خدا را شکر، همه چیز درست خواهد شد.
حداقل می‌تونم اینقدر مفید باشم، درسته؟
حالا چه کار خواهی کرد؟
خب... یه کم وقت تلف می‌کنم و بعد می‌خوابم.
چه کار دیگری می‌توانم انجام دهم؟
نه. منظورم این است که وقتی بیرون بیایی چه کار خواهی کرد؟
تولدت مبارک.
-ممنون. -یاسمین.
بوراک
نوزده ساله شدی. برات بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم.
برای چند ساعت.
احتمالاً خواهید گفت "من 20 سالمه".
آب بنوشید.
متاسفم.
بنشینید و بنوشید. آن را به طور معمول بنوشید.
چه اتفاقی افتاده؟
حالت خوبه؟ / حالت خوبه؟
یه نفر رو میارم.
-ریه داره فشار میاره، درسته؟ ببخشید... -کسی رو خبر نکن.
چه اتفاقی افتاده؟
به خاطر تو.
به خاطر من چی؟
وقتی لمس کردی...
من لمس کردم و این نفست را بند آورد.
پسر، مگه دوست دختر نداری؟ این همه آدم امروز اینجان.
همه خانواده؟
من فقط اونا رو دارم.
تو پسر بامزه‌ای هستی. چرا دوست دختر نداری؟
دقیقاً...
مگه هیچوقت به آینه نگاه نمیکنی؟
آیا من طوری به نظر می‌رسم که دلم بخواهد به آینه نگاه کنم؟
حالا یه سوال ازت میپرسم و دوست دارم باهام روراست باشی.
چون من فقط یه بار سوال میپرسم.
چند تا دختر عکس بدنشون رو برات فرستادن؟
یا
چند تا دختر ازت خواستن که بفرستیشون؟
-هیس، بگو. -برای یه بار هم که شده جواب میدم.
صفر.
منظورم اینه.
چرا انقدر گیر دادی به "منظورم همینه".
چرا؟ چون من صادق هستم و منظور واقعی‌ام همین است.
دیروز، شما هم همین کار را کردید.
سنم را به تو گفتم اما باور نکردی.
چرا؟
هیچ‌کس. هیچ‌کس نیست، باشه؟ هیچ‌کس. نه.
هیچ‌وقت هیچ دوست‌دختری نداشتم. هیچ‌کس از من عکس نخواست.
هیچ کس به من دست نزد.
وقتی از من پرسیدی، نمی‌دانستم چه کار کنم.
حالا فهمیدی. خوشحالی؟
واقعاً کسی بهت دست نزده؟
خیر.
من اینجا همینجوری دارم میمیرم.
ممنون که یادآوری کردی.
تو در حال مرگ نیستی، آرام باش. چون تحت عمل جراحی قرار گرفته‌ای.
هیچ کاری از پیش نمی‌برد.
من آن را داشتم چون پدر و مادرم آن را می‌خواستند.
منظورت چیه؟
صدای صحبت دکترها را شنیدم. کارم تمام شد.
همه جا پخش شد.
-چیکار می‌کنی؟ -باشه، هیس.
باشه، آروم باش.
-ولش کن. -ولش کن.
منظورم اینه.
تولدت مبارک، بوراک.
ممنون از انتخاب ما.
بازار اوزگونوغللاری.
به تخفیف بخش کدو سبز نگاهی بیندازید.
از خرید خود لذت ببرید.
چیست؟
فکر می‌کردم رژیم غذایی سالمی داریم.
ماه‌ها گذشته. یه بار که کسی رو نمی‌کشه.
عالیه.
یه کم سکوت کردی
چه کار کنم؟ کسی نیست که با او حرف بزنم.
و اعصابت آروم میشه.
کسی نیست که دعوا کند.
همینجوری بیکار نشستی خونه؟
من مریض هستم.
تو مریض نیستی. مسخره نکن.
قصد نداری دوباره سر کار بری؟
فحشا، ها؟
نه، هر چیزی. شاید یه کار دیگه. می‌تونی یه کار دیگه بکنی.
منظورم اینه که، به برگشتن به سر کار فکر نمی‌کنی؟
نمی‌دانم.
من قبلاً هیچ کار دیگری در زندگی‌ام انجام نداده‌ام. نمی‌دانم.
تو که کمال رو می‌شناسی.
حالا چرا اسم اون عوضی رو میاری؟
-باشه. لعنت بهش. -آره؟
وقتی تو را با گوخان دید، مثل عاشق و معشوق بودی.
مثل یک قرار ملاقات.
وقت گذشته.
آیا آن را به عنوان یک شغل در نظر می‌گیرید؟
یعنی من حتی چای هم نخواهم خورد
با گوخان در ازای مبلغ زیادی. من شک دارم.
منظورم گوخان نیست، ژنرال.
این مورد وجود دارد.
با یک دوست دختر. بهش میگن "تجربه دوست دختر".
حتماً آن را شنیده‌اید.
من به یک قرار ملاقات می‌روم. من پول می‌گیرم.
دقیقاً. اما افراد مختلف.
منظورم آدم‌های باکلاس است. یک هفته، پانزده روز، شاید یک ماه.
آنها شما را انتخاب می‌کنند و به تعطیلات می‌برند.
چرا به تعطیلات نمی‌روی؟
من تعطیلات را دوست ندارم. خسته‌ام می‌کند.
کورای، نقشه‌مون چیه؟ دلال محبت جدید من می‌شی؟
این یک پیشنهاد کمک است.
مثل همیشه.
آدم‌های متفاوت. زندگی متفاوت.
متشکرم.
واقعاً، قابل تقدیر است.
منظورم اینه که خیلی کمک کردی.
نیازی به این کار نیست.
خامه‌ات تمام شده؟ - یه کم دیگه دارم.
من می‌توانم کرم شما را همراه با قرص‌هایتان تجویز کنم.
داره سریع خوب میشه. خیلی هم خوبه. - درسته.
علامت قرمزش هم دارد محو می‌شود.
بله، رفته است.
بعد از بخیه‌ها، معمولاً جای بخیه باقی می‌ماند
اما ما زخم را خوب پوشاندیم.
آیا این پوشش اجباری است؟
ما از آن برای موارد بیشتر استفاده خواهیم کرد.
از آب پرهیز کنید.
الان برات نسخه می‌نویسم. -آره.
-زود خوب شو. -خیلی ممنون.
-پرستار الان میاد. -باشه.
-سلام. -سلام.
-دکتر گفت پانسمان. -بله.
بیا ازش بگذریم.
و این را بچسبانیم.
اینجا، اینجوری.
باید کاملاً بچسبد، طوری که آب به آن نرسد.
-برای اینکه بچسبونمش. -بله، بچسبونمش.
من می‌بینم.
در حالی که لمس می‌کنی، به من بگو که آیا نرم است یا نه.
اسم من یاسمن هست، رفیق.
اگر جرأت دارید، با تدبیر به این نوزاد دست بزنید.
نمی‌فهمم، چه اتفاقی دارد می‌افتد؟
اگه پول تو جیبت باشه بهم دست میزنی رفیق.
در غیر این صورت، شما آن نعوظ را بدون دلیل نخواهید داشت.
این کد است. حالا گورتو گم کن.
احمق! ببین چیکار کردی!
شما یک شغل دارید!
و تو اینو خراب کردی.
این برای چیست؟
برای اینکه ظاهر خوبی داشته باشد.
همین الان هم خوب است.
بیشتر افراد برای پوشاندن زخم، خالکوبی می‌کنند.
ما آن را به نمایش می‌گذاریم.
اینجوری بهتر نیست؟
می‌خوای دور جای زخم رو پر کنه، درسته؟ مثل پیچک.
بله، بله.
آیا تو از آن‌هایی هستی که شب‌ها، وقتی خورشیدی نیست، شکوفه می‌دهند؟
چی؟
یاس‌ها شب‌ها شکوفه می‌دهند، می‌دانی.
مثل به چالش کشیدن هر گل دیگری.
لجباز، یه مبارز. این شغل مورد علاقه‌ات هست؟
کورای، ازم پرسیدی بعدش چیکار کنم؟
بهش فکر کردم و هیچ ایده‌ای ندارم.
اما دیگر این‌طوری در خانه نمی‌نشینم. حوصله‌ام سر رفته.
بالاخره می‌تونیم نفس بکشیم. به خاطر خدا، من از زندگیم نهایت استفاده رو خواهم برد!
همین الان موقعیت مکانی‌ات را برای من بفرست! دارم می‌آیم.
همه دارن به من نگاه می‌کنن؟
چون تو خیلی زیبایی.
خالکوبی کردی؟
ها... حالت خوبه؟
آیا آنها گل یاس هستند؟
شما به عنوان افراد ثروتمند دور هم جمع می‌شوید
برای هر دورهمی لعنتی، محض رضای خدا؟
برای چی لعنت؟
-یه پرتاب. -چه پرتابی؟
-اولین مجرد پسرم. -پسرت؟
بله. بهت که گفتم.
آه!
من در مورد او به شما گفتم.
مگه نه؟
امید. پسرم.
بابا. میشه لطفا به پسرات بگی؟
من نورها را از بالا می‌خواهم، نه از کناره‌ها.
ساعت‌هاست دارم سعی می‌کنم بهشون بگم!
بهشون میگم انجامش بدن. بیا اینجا، فقط بیا.
-ها؟ -بیا، بیا، بیا.
-باشه، صبر کن. -باشه.
یاسمن. پسرم، اوموت.
از آشنایی با شما خوشبختم.
سلام اما...
سلام اما... چی؟
نمی‌دانم.
انتظار یه سورپرایز کوچیک رو داشتم اما...
سورپرایز؟ چه سورپرایزی مثلاً؟
نمی‌دانم. پدرم خیلی از «یاسمن» تعریف می‌کرد و
انتظار یه آدم دیوانه وار-خیره کننده تر رو داشتم!
بیشتر "دیوانه وار" است. می بینم...
البته، شما من را به عنوان یک خانم مهربان در یک خانه در نظر گرفتید.
امروز، من اینطورم.
یه کم. اما به تو مربوط نیست.
هرچند کمی شیطون هستم.
-شیطون، ها؟ -اوموت!
بابا، این اشتباهه؟ یه جوری حرف میزنی انگار چیزی نمیدونی.
پسر لوس و بی‌عرضه نباش.
من هیچ کاری نمی‌کنم.
پسرم، وقتی از خانه بیرون رفتیم بهت چی گفتم؟
بزرگ شو.
بابا، اشکالی نداره، اما فکر می‌کنی این حق منه؟
-لعنتی... -من فقط می‌پرسم،
فکر می‌کنی این حق منه؟
باشه، مثل بچه‌ها رفتار نکن چون اون بچه‌ست.
پسر گلت داره با ما بازی می‌کنه.
او دلش خوش می‌خواهد. بگذارید خوش بگذراند. امروز روز اوست.
طوری رفتار خواهد کرد که انگار از من خوشش نیامده است.
او طوری رفتار خواهد کرد که انگار ناامید شده است، طوری که من احساس ناامنی کنم.
اینکه من نقص‌هایی دارم. اینکه سعی می‌کنم کاری کنم که او از من خوشش بیاید.
اینکه بهش پایبند بمونم و هیچوقت سعی نکنم ولش کنم.
همینو می‌خوای، درسته؟
اما یک نصیحت فروتنانه از من به شما.
اون پسرای آلفای بی‌عرضه‌ای که تو اینستاگرام دنبالشون می‌کنین،
حرف‌هایشان برای شکار ما کافی نبود.
از نگاه دخترها، این حتی کمی غم‌انگیز به نظر می‌رسد.
اما یه لطفی در حقت می‌کنم.
به خاطر لطف بزرگی که پدرت به من داشت.
ضمناً، این مکان کمی کسل‌کننده است.
گذشته از این...
من در دنیای خودم اسم و رسمی دارم.
آیا من به اندازه کافی شیطون هستم؟
شاید. اما اگر امتحان نکنیم، نمی‌توانیم بگوییم.