‫نرو,
‫دوستت دارم، عزیزم,,, اما دیرت شده,
‫۱۰ روز دیگه می‌بینمت,
آنچه در پارادایس گذشت
‫مردم باید بدونن ‫که بازمانده‌هایی وجود دارن,
‫آدم‌هاشون ممکنه هنوز اون بیرون زنده باشن,
‫و بعدش چی؟ راه می‌افتن دنبالشون؟
‫هر غلطی که اسمش رو بشه گذاشت جست‌وجو,
‫اسم من تری راجرز-کالینزه,
‫اینجا با چندتا بازمانده دیگه‌ام,
‫آدما دارن دوباره می‌سازن,
‫همسرت اون بیرون زنده‌ست، خاویر,
‫می‌تونم کمکت کنم پیداش کنی,
‫کالینز، اون داره راه رو نشونت می‌ده,
‫جونش رو پای این کار داد,
‫این فقط درباره‌ی همسرت نیست,
‫باید بدونیم اون بیرون چه خبره,
‫باید بدونیم کی‌ها باقی موندن,
‫دارم میام، عزیزم,
‫اگه داری به غرب می‌ری، ‫چرا داری میری سنت‌لوئیس؟
‫چون نمی‌خوای از رودخونه بری ‫تو آرکانزاس,
‫می‌بینی اونجا رو؟
‫هنوز چندتا منطقه‌ی خطرناک هست,
‫بیا اینجا,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اینجا سسنا نوامبر ۵۵۹۱۰۸ هست،
‫در ارتفاع ۱۰ هزار پا، ‫فقط با ابزارهای مکانیکی پرواز می‌کنم,
‫هدینگ نصفه,
‫قطب‌نمام یه‌کم عجیب رفتار می‌کنه,
‫تا حدی با محاسبه‌ی مسیر جلو می‌رم، ‫ولی یه‌کم زنگ زدم,
‫به‌نظر میاد مسیر شرق-جنوب‌شرقی باشه,
‫اینجا سسنا نوامبر ۵۵۹۱۰۸,
‫باز هم می‌گم، اگه کسی اون بیرونه، ‫لطفاً جواب بده,
‫دارم توی یه جور طوفان تگرگ پرواز می‌کنم,
‫اگه کسی اینو می‌شنوه، ‫اسم من خاویر کالینزه,
‫دارم به آتلانتا پرواز می‌کنم ‫تا همسرم، دکتر تری راجرز-کالینز رو پیدا کنم،
‫که یه پیام رادیویی از جایی ‫نزدیک مرکز شهر فرستاده,
‫تری، اگه اینو می‌شنوی، ‫بچه‌ها در امانن,
‫اونا توی یه پناهگاه در کلرادو هستن،
‫نزدیک ۳۹ درجه شمالی، ‫۱۰۵ درجه غربی,
‫تری، پرزلی، جیمز، دوستتون دارم,
‫میدی! میدی! میدی!
‫زمین, زمین, زمین,
‫زمین, زمین,
‫یه نفر زمین افتاده! یکی زمین افتاده! [مرکز تمرینات سرویس مخفی - سال 2004]
‫بهیار! اینجا!
‫تکون نخور,
‫افسر آموزشت گفت داشتی رکورد ‫مسیر آکادمی رو می‌شکستی,
‫ببخشید, ضدحال شد,
‫رکورد خودش بود,
‫برای اون بده، ‫چون من هنوز قراره بزنمش,
‫احتمال آسیب رباط هست, ‫با MRI نظر رو قطعی می‌کنیم,
‫ولی نیاز به جراحی داره,
‫بعدش هم زانوت هست,
‫دچار دررفتگی کشکک شدی,
‫– می‌تونم ببینمش؟ ‫– لازم نیست
‫– اون تصویر بیاد تو ذهنت, ‫– آره,
‫برای جا انداختن، ‫باید ساق پات رو نگه دارم,,,
‫رونت رو خم می‌کنم، ‫بعد پات رو صاف می‌کنم,
‫به لبه‌ی خارجی فشار میارم ‫تا کشکک سر جاش برگرده,
‫از کجا بفهمم جا افتاده؟
‫یه صدای «تق» می‌شنوی,
‫پس منتظر صدای تق باشم؟
‫تو چیزی نمیشنوی,
‫برای این کارت بی‌حست می‌کنیم، خاویر,
‫این چیزی نیست که بخوای حسش کنی, ‫باور کن,
‫باشه,
‫چهارسرت رو شل کن, گوش بده برای صدای تق,
«پارادایس» «قسمت دوم: مِی‌دِی »
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اون کیف منه,
‫شنیدی چی گفتم، پسر؟ ‫این وسایل منه,
‫کتاب‌هام، نقشه‌هام,
‫نصف عمرم توشه, هی!
‫برش گردون, هی، بده,,,
‫اونا کی‌ان؟
‫هی! هی، هی!
‫هی!
‫لعنتی,
‫گندش بزنن,
‫لعنت!
‫برو، برو! تکون بخور!
‫داخل قایقه؟
‫باید به زانوم برسم,
‫وای,
‫چیز دیگه‌ای می‌خواین، ‫آقای کالینز؟
‫امکانش هست یه پتو اضافه داشته باشم؟
‫– یه گرمش، برای پایین تخت؟ ‫– آره، حتماً,
‫یه چیز دیگه, می‌شه این ژله‌ی ‫آلبالویی رو عوض کنم؟
‫با یه طعم دیگه؟
‫برای مردی که اصرار داشت ‫حین جراحی زانو بیدار باشه،
‫فکر نمی‌کردم این‌قدر نازک‌نارنجی باشی,
‫مادرم همیشه می‌گفت ‫بیمار خوبی نیستم،
‫چون صبر ندارم,
‫می‌دونم، می‌دونم,
‫از ژله‌ی آلبالویی هم از بچگی بدم میاد,
‫آنفلوآنزا داشتم، ‫مامانم آلبالویی بهم داد،
‫معده‌م هم این‌جوری شد,,,
‫– یه طعم دیگه میارم, ‫– خیلی ممنون,
‫از یک تا ده، ‫الان دردتون چنده؟
‫شاید پنج؟
‫اگه همین بمونه، ‫امشب شاید مرخص بشین,
‫– خدا رو شکر, ‫– ها ها,
‫نمی‌دونم چه طعم‌هایی دارین،
‫ولی اگه سبز یا زرد داشتین،
‫رتبه‌بندیم می‌شه ‫سبز، زرد، پرتقالی,,, لعنت,
‫لیموییه,
‫نمی‌خوایش؟
‫چیزی که می‌خوام اینه که ‫جراحیم انجام بشه و از اینجا برم,
‫آره، من که مال خودم رو کردم,
‫بازسازی مینیسک,
‫بله، شنیدیم, همه شنیدن,
‫من خاویرم، خوشبختم,
‫تری,
‫باعث افتخاره,
‫همه‌چی حله، پرستار,
‫هم‌اتاقیم مال خودش رو داد، ‫ولی اینو هم برمی‌دارم,
‫می‌دونی، حالا که فکر می‌کنم، ‫درد زانوم
‫بیشتر نزدیک هشته,
‫پس شاید بهتر باشه یه کم بیشتر بمونم,
‫هیچ شانسی نداری,
‫می‌بینیم,
‫اون کیف منه,
‫غذا رو می‌تونیم شریک بشیم، ‫ولی وسایلم رو لازم دارم,
‫خواهش می‌کنم، وسایلم رو می‌خوام,
‫بچه‌ها، من,,,
‫آب می‌خوام,,,
‫و باید به زانوم برسم,
‫ممنونم,
‫اون مردایی که مشعل داشتن کی بودن؟
‫باید برگردم پیش هواپیمام,
‫باید زانوم رو جا بندازم,
‫نمی‌خوام بترسونمتون، ‫ولی خیلی درد داره,
‫احتمالاً جیغ می‌زنم ‫و از درد بیهوش می‌شم,
‫می‌تونی اون بند رو ‫از توی کیف بیاری؟
‫بند، لطفاً,
‫ممنونم,
‫هی، هم‌اتاقی,
‫چیکار می‌کنی؟
‫اون پشت هستی؟ ‫امیدوارم لباس پوشیده باشی,
‫می‌دونی این پرده ‫بی‌دلیل اونجا نیست,
‫من فقط تازه از قدم‌ زدن برگشتم,
‫دکتر گفته باید شروع کنم ‫حرکت کردن و انداختن وزن روی زانو,
‫اسمش رو گذاشته آمبولیشن,
‫به‌سلامتی,
‫یه جشن تولد ‫تو ایستگاه پرستارهاست,,,
‫کیک هم دارن,
‫باحاله!
‫می‌تونم یه تیکه برات بیارم, ‫یه کم آمبولیشن بیشتر,
‫نه، خوبم, ‫حالا اگه اجازه بدی,,,
‫این کارت‌ها برای چی‌ان؟
‫– دارم درس می‌خونم, ‫– چی می‌خونی؟
‫دارم دکترای ‫زیست‌شناسی سلولی، ‫مولکولی و ارگانیسمی می‌خونم,
‫و من به شریک درس‌خوندن هم احتیاج ندارم,
‫احتمالاً بهترین تصمیمه,
‫– خب، فکر کنم بهتره پرده رو ببن… ‫– اوه,
‫– خدایا, ‫– گرفتمش,
‫تو… تو احتمالاً نباید
‫– خم بشی, ‫– نه، اسمش آمبولیشنه,
‫– یادت هست؟ ‫– فقط پرستار رو صدا کن,
‫این چیه؟
‫Amanita phalloides؟
‫آمانیتا فالوئیدِس,
‫«آما-نیت-یا»… ببین، تلفظش یه‌کم قاطیه، ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫خوشت میاد، یه نوع قارچه,
‫یه گونه‌ی مهاجمِ قارچ,
‫هی,
‫لازم نیست این کارو بکنی… خوبم,
‫من… خوبم,
‫برای چی اینجایی؟
‫اسکولیوز مادرزادی,
‫کمردرد همیشه همراهم بوده، ‫کل زندگیم،
‫ولی دکتر می‌گه از فردا دیگه ‫جزو گذشته می‌شه، پس,,,
‫استرس داری؟
‫آره, یه کم,
‫خب، مطمئنم تحت عمل دستای امنی هستی,
‫ممنون,
‫هی، شاید وقتی هر دوتامون ‫دوباره رو پامون وایسادیم،
‫می‌تونیم… یه قهوه بخوریم یا یه چیزی,
‫– مثل یه قرار؟ ‫– آره,
‫بعدش یه قرار دیگه؟
‫و یکی دیگه؟ بعدش چی؟
‫ازدواج؟ بچه؟
‫پنجاه سال بعدی رو صرف این می‌کنیم ‫که داستان آشناییمون رو تعریف کنیم،
‫این‌که توی اتاق جراحی بیمارستان ‫همدیگه رو دیدیم؟
‫داستان بامزه‌ای می‌شه,
‫باشه، ولی مشکلش اینجاست,
‫بعد از این‌که دکترام تموم بشه، ‫میرم برزیل
‫برای یه موقعیت پژوهشی تحت حمایت WHO,
‫بعدش برمی‌گردم آمریکا و سازمان ملل،
‫قبل از این‌که برم سراغ شغل رؤیاییم،
‫که سال‌هاست روش چشم دارم، توی NIH,
‫این همه مخفف!
‫ازدواج تو آینده‌ی قابل پیش‌بینی من نیست,
‫و هرچند اعترافش برای بعضی زن‌ها ‫محبوب نیست,,,
‫حتی مطمئن نیستم بچه بخوام,
‫پس منظورت اینه که,,,
‫نمی‌ذارم برنامه‌ی زندگیم ‫از مسیرش خارج بشه
‫به‌خاطر یه مرد خوش‌تیپ ‫روی تخت بیمارستان
‫که یه پتو انداخت روی پام,
‫پس ممنون، ‫ولی اگه می‌تونی، لطفاً الان بری,
‫«مرد خوش‌تیپ»,
‫می‌رم برات کیک بیارم, زود برمی‌گردم,
‫تری,
‫بیا اینجا,
‫چقدر بیهوش بودم؟
‫پنج دقیقه؟
‫پنج ساعت,
‫می‌شه یه کم دیگه آب بدی؟
‫ممنون,
‫خاویر,
‫اسمم خاویرِ,
‫ما انگلیسی می‌فهمیم,
‫باشه, معلومه که می‌فهمین,
‫– اسمت چیه؟ ‫– من دنیلم,
‫خوشوقتم، دنیل,
‫این‌ها دوستامن,
‫و اون خواهر کوچیکمه,
‫زیاد حرف نمی‌زنن,
‫می‌تونم کیفم رو پس بگیرم؟
‫کتاب‌هام و عکس‌هام توشن,
‫برام مهمن, وسایل کیفم رو لازم دارم,
‫بدون وسایل کیفم، ‫نمی‌تونم به جایی که می‌رم برسم,
‫ممنونم,
‫ببین… این نقشه‌ی جنوب‌شرقه,
‫داشتم می‌رفتم آتلانتا، جورجیا,
‫یه دکل رادیویی ‫تو این مختصات هست
‫که می‌خوام بهش برسم,
‫وقتی هواپیمام سقوط کرد، ‫فکر می‌کنم خیلی نزدیک شهر بودم,
‫شما… می‌دونین الان کجاییم؟
‫آرکانزاس؟ مطمئنی؟
‫اون چیه دستت؟
‫می‌شه ببینم؟
‫من پدرشونم,
‫اون دخترمه، پرزلی، ‫و اون پسرمه، جیمز,
‫می‌پرسه اونا مردن؟
‫نه, کاملاً زنده‌ان,
‫گم شدن؟
‫نه، اونا جایی هستن که من ازش اومدم,
‫من… من همون‌جا گذاشتمشون,
‫– در امنیته؟ ‫– آره,
‫شما چطور رسیدین اینجا؟
‫ما تو یه تیم مسافرتی با هم بودیم,
‫به‌جز خواهر کوچیکم,
‫با اتوبوس رفتیم مسابقه,
‫همون روزی بود که اتفاق افتاد,
‫مربی‌هاتون و خانواده‌هاتون چی شدن؟
‫همه‌شون مردن,
‫هی، این کتابِ موردعلاقه‌ی پسرم بود,
‫می‌تونم برات بخونمش, ‫دوست داری؟
‫می‌پرسه وقتی مُردی، ‫می‌تونه ژاکتت رو برداره؟
‫باشه,
‫شاید بی‌خیال کتاب شیم,
‫تو گفتی همه‌چی خوب پیش رفت, ‫گفتی عمل موفق بود,
‫همین‌طوره, این عارضه اسمش هست
‫کاهش بینایی پس از عمل، ‫و خیلی نادره,
‫ممکنه چند ساعت طول بکشه
‫یا حتی چند روز ‫تا بیناییت برگرده,
‫ولی… برمی‌گرده، درسته؟
‫جوانی, سالمی,
‫قدم‌به‌قدم جلو می‌ریم، باشه؟
‫صبح می‌بینمت, سعی کن استراحت کنی,
‫می‌خوای حرف بزنی؟
‫لطفاً… فقط تنهام بذار,
‫می‌دونی، وقتی همسرم رو پیدا کنم، ‫می‌خوام برش گردونم کلرادو،
‫پیش بچه‌هامون,
‫شما هم می‌تونین با ما بیاین,
‫جای امنیه، قول میدم,
‫اونجا عادیه؟
‫دیگه نمی‌دونم عادی یعنی چی، دنیل,
‫ولی خوشحال می‌شیم بیاین,
‫باید از دوستام بپرسم,
‫اونا اینجا رو دوست دارن,
‫پیدا کردن غذا و آب، ‫گرم موندن، سخته,
‫ما جاهای دیگه‌ای هم می‌ریم,
‫هی، دنیل…
‫چرا اون مدام چشم‌هاش رو ‫باز و بسته می‌کنه؟
‫می‌گه وقتی چشم‌هاش رو می‌بنده،
‫می‌تونه صورت پدر و مادرش رو ببینه,
‫این کارو می‌کنه ‫تا یادش نره چه شکلی بودن,
‫می‌دونی داستانش درباره‌ی چیه؟
‫داستان یه پسر کوچولو به اسم جیمزه,
‫که حتی بعد از این‌که ‫پدر و مادرش رو از دست می‌ده
‫و خانواده‌ش باهاش بدرفتاری می‌کنن,,,
‫بازم راهی برای دوست پیدا کردن ‫پیدا می‌کنه,
‫برای پیدا کردن آدمایی ‫که براش مهمن,
‫و تسلیم نمی‌شه,
‫«تا وقتی چهار سالش بود، جیمز…»
‫لعنتی,
‫چوب رو بنداز,
‫– تو از همون هواپیمایی، نه؟ ‫– آره,
‫– خلبانی؟ ‫– آره,
‫– کسِ دیگه‌ای باهات بود؟ ‫– نه، تنهام,,,
‫از کجا اومدی؟
‫خوب به نظر میای، ‫انگار با دارو و مراقبت نگهت داشتن,
‫من آدمای اردوگاه پناهنده‌ها رو دیدم، ‫اونا اصلاً شبیه تو نیستن,
‫کلرادو, من اهل کلرادوام,
‫قراره اون بچه‌ها رو ‫ببری همون‌جا؟
‫آره، دقیقاً,
‫چند روزه دارم تعقیبشون می‌کنم,
‫اون مرد بدی بود, ‫داشت دنبالتون می‌اومد,
‫ببخشید… من… مجبور بودم ‫یه کاری بکنم,
‫خیلی بد زخمی شده,
‫نه، خوبم, خوبم,
‫خوبم,
‫شـ,,,
‫تو,,, کمکم می‌کنی؟
‫- بیداری؟ ‫- فکر کنم,
‫خدای من!
‫- بیدار شو, ‫- باشه، صبر کن,
‫دست بردار از پرت کردن آشغالا سمتم,
‫هی,
‫چی شده؟
‫نمی‌بینم، و بطری آبم رو ‫هم پیدا نمی‌کنم,
‫معمولاً اینجا بود، کنار ‫کرم دستم,,,
‫- و بالم لبم, ‫- باشه,
‫- دستمال کاغذی, ‫- آره,
‫فلش‌کارت‌ها, و اینم یخ‌هام,
‫پس بطری آبم کجاست؟
‫- معمولاً همین‌جاست, کجاست؟ ‫- نمی‌دونم,,, واقعاً نمی‌دونم,
‫کجاست؟ این پتو هم ‫مدام از رو پام می‌افته,
‫باشه، باشه، آروم باش, ‫آروم، باشه؟
‫دکتر گفت این فقط ‫چند روز طول می‌کشه، پس آروم باش,
‫- می‌خوای آروم باشم؟ ‫- آره,
‫آرومی می‌خوای؟
‫این‌جوری چطوره؟
‫همه‌چی خوبه؟
‫همه‌چی خوبه,
‫- بده، بذار من بردارم, ‫- نه، نه، خودم می‌گیرم,
‫می‌شه یه کم یخ دیگه ‫بیارید، لطفاً؟
‫آره، حتماً,
‫ببخشید,
‫اینم بطری آبت,
‫ببخشید,
‫اشکالی نداره,
‫حالت خوب می‌شه,
‫فقط,,, فقط همه‌چی تاریکه,
‫باشه، من لازم دارم که,,,
‫باید درباره‌ی یه چیز دیگه ‫با من حرف بزنی,
‫- درباره‌ی چی؟ ‫- هرچی,
‫غذای مورد علاقه‌ت یا,,,
‫تیم ورزشی محبوبت، ‫کتاب مورد علاقه‌ت,
‫- فقط باهام حرف بزن، لطفاً, ‫- باشه، گرفتم,
‫غذای مورد علاقه‌م فرنچ‌توسته,
‫تیم ورزشی محبوبم,,,
‫سنت‌لوئیس کاردینالزه,
‫کتاب مورد علاقه؟
‫راستش خیلی اهل کتاب نیستم,
‫- حتی یه دونه کتاب هم یادت نمیاد؟ ‫- چرا، یکی یادم میاد،
‫ولی وقتی پای «مورد علاقه» میاد وسط، ‫چیزی به ذهنم نمیاد
‫مثل فرنچ‌توست یا کاردینالز,
‫- نمی‌خوام الکی از خودم دربیارم, ‫- اشکالی نداره، می‌تونی به من دروغ بگی,
‫من هیچ‌وقت به تو دروغ نمی‌گم,
‫باشه,,, فکر می‌کنی ‫بیناییم برمی‌گرده؟
‫می‌دونم که برمی‌گرده,
‫لعنتی,
‫الو؟
‫هی، بچه‌ها؟
‫هی,
‫الو؟
‫کیفم کجاست؟ وسایلم کجاست؟
‫نه، نه، نه, نه، نه، نه,
‫لعنتی,
‫دیروز وقتی شیفتم تموم شد، ‫تو داشتی می‌رفتی خونه,
‫گفتم بمونم,
‫خوابیدن روی اون صندلی ‫برای زانوت خوب نیست,
‫- می‌تونم یه سؤال بپرسم؟ ‫- نمی‌تونم بهت چیزی بگم,
‫الان دیگه ول نکن,
‫چیزی می‌خوای برات بیارم؟
‫قهوه خوبه,
‫می‌دونی چی؟ منم باهات میام,
‫باشه,
‫تـتری؟
‫تری؟
‫زود باش,
‫تری؟
‫چیزی می‌بینی؟
‫دکتر گفت اولش ممکنه ‫شکل‌ها و سایه‌ها رو ببینم,
‫- می‌بینی؟ ‫- نه,
‫هیچی نیست, فقط تاریکه,
‫سیاهی مطلق,
‫داری وسایلمو به‌هم می‌ریزی؟
‫کتابت و یه عالمه کارت داشتی,
‫فقط خواستم از سر راه بردارمشون,
‫دارم میارمش نزدیک,
‫- پیشم می‌مونی؟ ‫- آره,
‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫آره,
‫محکم نگه دار,
‫منو کجا میبری؟ ‫باید پیداش کنم,
‫کیو؟ اسمت چیه؟
‫باید برم آتلانتا,
‫آتلانتا؟
‫امروز که خبری از آتلانتا نیست، آقا,
‫اما,,, تری,
‫تری اسمشه؟
‫تـ,,, تری,
‫چیزی می‌بینی؟
‫نه,
‫می‌دونی که لازم نیست اینجا باشی؟
‫می‌دونم,
‫چیزی می‌بینی؟
‫این کارته؟
‫منظورت چیه؟
‫این‌که مطمئن می‌شی ‫هرچیزی که لازم دارم رو دارم؟
‫آره,
‫خوبه دوباره می‌بینمت,
‫می‌تونی ببینی,
‫دارم کم‌کم می‌بینم,
‫کجام؟
‫اگه بگم، باور نمی‌کنی,
‫باید برم آتلانتا,
‫از وقتی پیدات کردم، ‫مدام از آتلانتا حرف می‌زنی,
‫هی، هی,
‫این بچه‌ها؟
‫با تو توی هواپیما بودن؟
‫اونا بچه‌های من نیستن, نه,
‫اونا تو کلرادو هستن,
‫تو یه پناهگاه زیرزمینی تو کلرادو هستن,
‫باید,,, تو کلرادو ‫بازمانده‌ها هستن,
‫ولی همسرم، تری,,,
‫تری,,,
‫بیا اینجا,
‫باید برم آتلانتا، پس اگه ‫میشه فقط به حرفم گوش کن,,,
‫نه، تو به من گوش کن, ‫تو قرار نیست بری آتلانتا,
‫تو قراره ما رو ببری کلرادو,
‫صبر کن, صبر کن,
رسانه اینترنتی مای موویز MyMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال