‫در خدمتـم. ‫آقا؟
‫چیزی شده؟ ‫شما...
‫چیزی نیست. ‫ببخشین.
‫الان خوبـم.
‫جسارتاً اینجا دست‌شویی دارین؟
‫لطفاً فضا رو تمیز نگه دارین.
‫چَشم.
‫بنازم.
‫هم شدم رئیس انجمن مودارها
‫و هم مشتری‌ش.
‫همه‌ی این‌ها رو می‌خوام.
‫الان بهتریـن؟
‫تا حالا این‌قدر خوب نبودم.
‫راستی کلیدهاتون رو یادم نره...
‫گم شو کنار، پیری!
‫دست‌ها بالا.
‫پول‌ها رو بریز توی کیسه.
‫این کار رو نکن، پسر.
‫- این وسط یکی آسیب می‌بینه. ‫- آره، جناب‌عالی.
‫- باشه باشه. ‫- پس دهنت رو ببند.
‫- خفه‌خون بگیر! ‫- کیفت رو بگیر و برو!
‫- همه‌ش همینـه؟ ‫- آره.
‫- گاوصندوق چی؟ ‫- گاوصندوق نداریم.
‫یعنی چی که ندارین؟
‫چون اینجا گُه‌دونیـه!
‫ای وای...
‫چه مرگتـه؟
‫عالی بود!
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
[ بـوروز ]
(قسمت چهارم: «میوه‌ی ممنوعه»)
‫سلام، سام.
‫من بازداشت شدم؟
‫نه بابا. ‫ما فقط...
‫فقط نگرانت هستیم، سام.
‫آخه هنوز چند روزه ‫که اومدی و پشت‌سرهم
‫توی موقعیت‌های ناجور قرار می‌گیری.
‫قضیه‌ی ادوارد که تقصیر شما بود.
‫حق داری.
‫ولی شما هم نصف‌شب وارد سالن ختم شدی.
‫می‌خواستم با دوست خوبم خدافظی کنم.
‫دوستی که کلاً چند روز می‌شناختیش؟
‫سام، خبر دارم اون‌شب ‫به پرستارهای اورژانس چی گفتی.
‫گفتی یه «جونور» جک رو کُشته؟
‫ولی گزارش پزشکی قانونی رو دارم
‫که نوشته حمله‌ی قلبی بوده.
‫مسئول کفن‌ودفن هم می‌گه ‫روی جسد علامت‌هایی دیده
‫که نشون می‌ده نصف‌شب داشتی ‫با جسد جک یه کارهایی می‌کردی.
‫دارم کم‌کم نگران می‌شم، سام.
‫اشتباه برداشت نکنین.
‫خب بگو موضوع چی بوده.
‫کمکم کن ماجرا رو بهتر بفهمم.
‫داشتم...
‫دنبال مدرک می‌گشتم.
‫مدرک... برای اثبات به قتل رسیدنِ جک؟
‫آره.
‫سام، نظرت چیـه...
‫نظرت چیـه یه سر بیای عمارت...
‫ازت چندتا آزمایش بگیریم؟
‫من توهم نزدم، لامصب‌ها!
‫داستان «چوپان دروغ‌گو» رو شنیدی؟
‫چی؟
‫یه نسخه از داستان ‫توی یه روستا جریان داره
‫که اطرافش یه جنگل تاریکـه.
‫یه پسربچه‌ی بازیگوش ‫توی روستا زندگی می‌کرد
‫که پاتوقش زیر ‫درخت‌های بزرگ جنگل بود.
‫یه روز...
‫پسربچه متوجه می‌شه
‫که یه گرگ از توی ‫تاریکی داره نگاهش می‌کنه.
‫پسربچه می‌ترسه و فرار می‌کنه.
‫می‌ره به اهالی روستا ‫می‌گه یه گرگ دیده.
‫اهالی هم طبیعتاً باور می‌کنن.
‫سریع یه گروه شکار می‌فرستن به جنگل.
‫ولی به جنگل که می‌رسن...
‫می‌بینن خبری از گرگ نیست.
‫فرداش هم این ماجرا تکرار می‌شه...
‫و همچنین فرداش.
‫تا چند روز این ماجرا تکرار می‌شه
‫تا این‌که اهالی مطمئن می‌شن
‫که پسربچه دروغ می‌گه.
‫از یه جا به بعد...
‫پسره می‌تونست بیخیال بشه.
‫گرگه هم هیچ‌وقت ‫جرئت نمی‌کرد از جنگلش بزنه بیرون.
‫پسربچه می‌تونست توی روستا
‫زندگی طولانی و خوبی داشته باشه...
‫ولی غرورش
‫بهش اجازه نداد.
‫می‌خواست ثابت کنه ‫که داره حقیقت رو می‌گه.
‫واسه همین راهیِ جنگل شد
‫و گرگ...
‫یه لقمه‌ش کرد.
‫متوجه منظورم هستی، سام؟
‫پایان داستان رو نگفتی.
‫مطمئنـی؟
‫آخرش اهالی روستا ‫انتقام پسربچه رو می‌گیرن
‫و گرگه رو می‌کُشن.
‫خب دیگه.
‫من تلاشم رو کردم.
‫تکلیف من چیـه؟
‫شما... آزادی.
‫به همین راحتی؟
‫ما پلیس نیستیم، سام.
‫فقط می‌خوایم کمکت کنیم.
‫خصومتی نداریم.
‫توی مراسم ختم ادوارد می‌بینمت.
‫صبر کن ببینم...
‫ادوارد مُرد؟
‫نمی‌دونستی؟
‫همون روزی که اومدی دیدنش، ‫شب توی خواب مُرد.
‫حال خوبی نداشت.
‫همه‌ش...
‫می‌گفت هیولا می‌بینه.
‫همه‌ش خودش رو
‫توی موقعیت‌های ناجور می‌نداخت.
‫و پایانش هم مشخص بود.
‫چه حیف واقعاً.
‫رنه؟
‫به‌به، اوغور به‌خیر.
‫همچنین.
‫حالت خوبـه؟
‫یه‌کم گلوم می‌خاره.
‫- جایی می‌ری؟ ‫- آره، کلاس دارم.
‫آها راست می‌گی.
‫بعدش چی‌کاره‌ای؟
‫امشب منظورتـه؟
‫- ببخشین. ‫- خواهش.
‫آره، بریم با هم یه فیلم ببینیم.
‫هنوز یه شام ازت طلب دارم.
‫امشب نمی‌تونم.
‫نوسوتروس واسه یکشنبه مراسم داره.
‫یکشنبه که اصلاً نمی‌تونم.
‫فردا شب بیا همین‌جا.
‫دست‌پخت خودم رو بچشی.
‫احساس می‌کنم... فاز سِرمخفی گرفتی.
‫یعنی چی؟
‫می‌ترسی دوست‌هات تو رو با من ببینن.
‫«سِرمخفی»... خوشم اومد.
‫ولی جواب من نشد.
‫من اولین زن مُسنی هستم ‫که باهاش رابطه داشتی؟
‫چه فرقی داره؟
‫وقتی با هم باشیم، ‫نگاه مردم بهمون عوض می‌شه.
‫هزارتا حرف درمی‌آرن.
‫خب کون لق‌شون.
‫همیشه همین رو می‌گین.
‫پس من اولین «مَرد جَوون» نیستم.
‫باور کن رفتن به مراسم نوسوتروس
‫ارزش دردسرهای بعدش رو نداره.
‫- یعنی من ارزش ندارم دیگه؟ ‫- همچین حرفی نزدم.
‫آره، ولی اون‌قدر شعور دارم ‫که منظورت رو بفهمم.
‫پاز. ‫پاز.
‫ای شیطون‌بلا.
‫صبح به‌خیر، خوشگله.
‫واسه شیفتم بیدارم نکردی.
‫از سام خبری نشد؟
‫خیر. ‫خبری نیست.
‫از آرت چی؟
‫واسه‌ش دَه‌تا پیام گذاشتم.
‫اگه چیزیش شده باشه چی؟
‫- شاید اون جونور... ‫- نگران نباش.
‫امن‌ترین جا برای آرت همون بیابونـه.
‫حداقل از این هیولا دور می‌مونه.
‫دیشب تازه فهمیدیم هیولاها ‫واقعی هستن و تو این‌قدر خون‌سردی؟
‫آره...
‫ولی نه در اون حد.
‫وضع‌مون به جایی رسیده
‫که باید شیفتی کشیک بدیم ‫و چاقو قایم کنیم.
‫خدا به‌خیر کنه.
‫سام.
‫- سام! ‫- سام!
‫چطوری؟
‫وای خدا رو شکر!
‫خوش‌حال شدم...
‫- قیافه‌ت داغون شده. ‫- من هم دل‌تنگت بودم.
‫تعریف کن چی شد؟
‫راحت آزادت کردن؟
‫بریم داخل صحبت کنیم.
‫پس... بلین از هیولا خبر داره؟
‫- فکر کنم لاپوشونی می‌کنه. ‫- خب چرا؟
‫چون باید خونه‌هاش رو بفروشه.
‫پس به مردم بگیم.
‫- باور نمی‌کنن. ‫- پلیس چی؟
‫اون‌ها هم باور نمی‌کنن.
‫فکر می‌کنن یه‌مشت سالمند ‫خل‌وچلـیم و توی عمارت حبس‌مون می‌کنن.
‫بالاخره باید ‫به همسایه‌هامون هشدار بدیم.
‫- حداقل به دوست‌هامون... ‫- نباید به کسی بگیم!
‫هرکی حقیقت رو بدونه، به خطر می‌افته.
‫بلین رسماً تهدیدم کرد.
‫می‌خواد چی‌کار کنه؟ ‫دوباره من رو از سالن اجتماعات بیرون بندازه؟
‫ادوارد رو کُشته.
‫ای وای.
‫چرا؟
‫چون می‌خواست بهم کمک کنه.
‫- بنده‌خدا. ‫- نه، این‌جوری نمی‌شه.
‫این درست نیست.
‫یه‌چیزی داره از ما تغذیه می‌کنه ‫و باید یه غلطی بکنیم.
‫خودم می‌کُشمش.
‫می‌کُشیش؟
‫- آره. ‫- چجوری بُکشیمش؟
‫شما نه، فقط من.
‫بلین از شما دوتا خبر نداره.
‫بهتره همین‌طوری بمونه.
‫پیاده شو با هم بریم، پهلوون.
‫آره، هر سه‌تا با هم هستیم.
‫تا لحظه‌ی مرگ، سام.
‫که با توجه به سن‌مون، زیاد دور نیست.
‫ببخشین‌ها.
‫چطوری، آرت؟ ‫خوش‌تیپ کردی.
‫مدل موت رو عوض کردی؟
‫من رو که می‌شناسی.
‫همیشه با مُد روز هماهنگ می‌شم.
‫مراقب خودت باش، رفیق.
‫جونم!
‫بیا ببینم.
‫واسه کُشتن این جونور، ‫اول باید پیداش کنیم.
‫ازش چی می‌دونین؟
‫یه جونور موذیـه که ‫شب‌ها یواشکی می‌آد بالاسر مردم.
‫چجوری می‌آد توی خونه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- از کجا می‌آد؟
‫- اطلاعی ندارم. ‫- چه شکلیـه؟
‫عع... چندتا پا داره.
‫- عجب. ‫- یعنی مثل عنکبوتـه؟
‫- نه زیاد. ‫- خیلی خوب.
‫باید چیز کنیم...
‫کاری کنیم بیاد سراغ ما.
‫می‌خوای دعوتش کنم با هم فیلم ببینیم؟
‫هارهار. ‫نه اتفاقاً.
‫- واسه شام بیاد. ‫- واضح‌تر بگو، والی.
‫دیشب خوابم نمی‌برد ‫و یه‌کم مطالعه کردم
‫و با توجه به اون قسمت ‫از حلق‌مون که سوراخ شده...
‫فکر کنم جونوره ‫از مایع نخاعی‌مون تغذیه می‌کنه.
‫همون مواد اطراف مغزمون؟
‫باریکلا... پس یه‌چیزهایی بلدی.
‫وقتی ذره‌ذره این مواد رو برمی‌داره...
‫اولش متوجه نمی‌شیم.
‫ولی در طولانی‌مدت دچار ‫آسیب مغزی می‌شیم
‫و انواع بیماری‌های عصبی.
‫مثل بیماری مکس‌ول.
‫آفرین. ‫دقیقاً.
‫دوست عزیزمون داره سال‌های ‫باقی‌مونده‌مون رو از ما می‌گیره.
‫سال‌ها؟
‫اگه فقط یه‌ذره ‫مایع نخاعی داشته باشم...
‫می‌تونم براش طعمه بذارم.
‫و متأسفانه...
‫مایع نخاعی چیزی نیست ‫که توی مغازه‌ها بفروشن.
‫پس از کجا بیاریم؟
‫عمراً!
‫فکرش هم نکن!
‫قبلاً این کار رو کردی؟
‫آره بابا، تا دلت بخواد.
‫ای وای.
‫خب، اول از همه...
‫می‌خوام یه‌کم لیدوکایین بهت بزنم.
‫باشه.
‫بگو آآآ.
‫آآآ.
‫خب.
‫آفرین، سام. ‫همین‌طوری بمون.
‫این هم از این.
‫صبر می‌کنیم تا اثر کنه.
‫لیدوکایین درد رو کم می‌کنه، درستـه؟
‫دقیقاً.
‫ای وای... ‫راستی سام...
‫می‌دونستی والی دکتر معروفی بوده؟
‫عکسش روی جلد مجله‌ی تایم رفته.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫آمارت رو درآوردم.
‫فضول‌خانم.
‫آره، توی دهه ۸۰ بخشی از ‫یه تیم کوچیک بودم
‫که تلاش می‌کرد چاره‌ای ‫برای بیماری ایدز پیدا کنه.
‫البته فکر کنم نتیجه‌ی ‫آزمایشات رو همه می‌دونن.
‫خب دیگه بی‌حسی اثر کرد.
‫- باشه. ‫- بگو آآآ.
‫به اروپا فکر کن.
‫- دست من رو فشار بده. ‫- تکون نخور.
‫آخرشـه.
‫- تمام. ‫- آفرین، سام.
‫- تموم شد. ‫- مایع نخاعی قشنگی داری.
‫قربانت.
‫حالا طعمه آماده‌ست. ‫نقشه چیـه؟
‫من یه نقشه دارم، ولی یه‌سری ‫تجهیزات می‌خوام و یه راننده.
‫خودم می‌برمت. ‫با ماشین تو بریم، والی؟
‫حتماً.
‫خیلی خوب.
‫- پسر خوبیـه. ‫- یه حیوون پلشتـه.
‫درست حرف بزن.
‫خودم یه روز سربه‌نیستش می‌کنم.
‫- جرئت داری، بکن! ‫- می‌کُشمش!
‫دستت به پادلز من نمی‌خوره!
‫- کاش مشکل فقط سروصداش بود. ‫- اینجا چه خبره؟
‫سگ ایشون جلوی ‫خونه‌ی من خرابکاری می‌کنه.
‫پادلز فقط توی حیاط ‫خودم تخلیه می‌کنه.
‫- درست تربیتش کردم! ‫- اجازه ندارین بیاین این پشت.
‫می‌خوام فوراً با هنک حرف بزنم!
‫چه خبرتونـه؟
‫مگه نگفتم دیگه اینجا پیداتون نشه؟
‫هر دفعه سر ما رو می‌خورین!
‫حقشـه همین‌الان ببرمتون بیرون و...
‫آروم باش، هنک.
‫ما با ساکنین‌مون ‫این‌طوری حرف می‌زنیم؟
‫ببخشید، رئیس.
‫خیلی ازتون عذر می‌خوام.
‫اخیراً هنک تحت فشار ‫روحی زیادی بوده...
‫هرچند دلیل نمی‌شه.
‫- حالا با ایشون... ‫- پاز هستم.
‫پاز ازتون اظهاریه می‌گیره.
‫نگران نباشین. ‫از بهترین نگهبان‌هامونـه.
‫ممنون.
‫هنک، بریم پایین. ‫باهات حرف دارم.
‫پایین؟
‫چَشم.
‫بفرمایید.
‫رنه! شرمنده.
‫پیامت رو دیدم.
‫چی شده، عزیزم؟ ‫حالت خوبـه؟
‫خوبـم. ‫تو چت شده؟
‫آخه نوشته بودی «کمک فوری».
‫آها!
‫آره.
‫- یه پسره هست... ‫- یه پسره؟
‫- آره. ‫- ای خدا.
‫آخ آخ...
‫تا رسیدم اینجا، نصف‌جون شدم، دختر.
‫فکر کردم یه مشکل جدی پیش اومده.
‫البته به‌جز بستنی‌ای ‫که ریخته روی سینه‌ت.
‫ببخشین که ناامیدت کردم.
‫نه بابا... شرمنده.
‫آخه اوضاع خودم یه‌کم به‌هم‌ریخته‌ست.
‫تعریف کن.
‫باشه بعداً.
‫حالا این پسره همون نگهبان جَوونـه
‫که امروز صبح ‫با ناراحتی از خونه‌ت دراومد؟
‫باور کن...
‫من فقط براش حد و مرز تعیین کردم.
‫- دور خودت دیوار چیدی. ‫- و اون یه‌هو شاکی شد.
‫پس مثل بچه‌ها باهاش رفتار کردی ‫و تعجب کردی چرا مثل بچه‌ها قهر کرده.
‫ای بابا.
‫از این پسره خیلی خوشم می‌آد، والی.
‫با بقیه‌شون فرق داره.
‫پس وقتشـه یه تکونی به خودت بدی.
‫اگه طرف فرق داره، ‫تو هم باید تغییر کنی.
‫از زندگی‌ت لذت ببر.
‫برو یه اتاق هتل رزرو کن
‫و تا خود صبح سکس کن.
‫نظر من رو می‌خوای؟
‫یه هتل از شهر سِدونا انتخاب کن.
‫جودی!
‫خونه‌ای؟
‫ریدم به قبرت، جک.
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫سام.
‫سام، رسیدیم.
‫آخ، شرمنده.
‫یه‌هو خوابم برد.
‫مثل مَرد داشتی خروپف می‌کردی.
‫بیدارت نکردم که استراحت کنی.
‫اینجا خونه‌ی کیـه؟
‫دخترم.
‫فقط یه‌سری وسیله می‌خوام.
‫طول نمی‌کشه.
‫اوه اوه، داستان این‌همه تلویزیون چیـه؟
‫من و دخترم قبلاً ‫این‌ها رو تعمیر می‌کردیم.
‫محض سرگرمی.
‫علاقه‌ی مهندس‌هاست.
‫عجب.
‫ظاهراً لوله‌های پرتوی کاتُدی توی ‫این تلویزیون‌ها با خون اون هیولا ور می‌ره.
‫واسه همین می‌خوام...
‫با چندتا تلویزیون ‫و یه‌سری دم‌ودستگاه دیگه...
‫یه‌جور سلاح بسازم.
‫این همسرتـه؟
‫اسمش لیلی‌ـه.
‫خوشگلـه.
‫بابا خوش‌تیپ!
‫چقدر کنار هم قشنگـین.
‫به روح اعتقاد داری؟
‫اگه دو روز پیش می‌پرسیدی، ‫می‌گفتم نه.
‫ولی الان...
‫از وقتی اومدم بوروز، ‫حضورش رو حس می‌کنم.
‫انگار همیشه
‫نزدیکم وایستاده.
‫از مراسم ختم جک به بعد، ‫همه‌ش یه‌چیزهایی می‌بینم.
‫چیزهای جزئی
‫و غیرممکن.
‫دیشب زنم رو دیدم.
‫دیدی؟
‫انگار می‌خواست یه‌چیزی بهم بگه.
‫الهی بمیرم، سام...
‫بابا؟ ‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫ایشون کیـه؟
‫عع...
‫همسایه‌شـم. ‫سلام.
‫بابات اومده بود تلویزیون برداره.
‫توی ماشین منتظرتـم.
‫چرا سر کارِت نیستی؟
‫یادم رفته بود وسایل ‫تحقیق کودی رو بردارم...
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم چندتا تلویزیون قدیمی بردارم.
‫واسه چی؟
‫یه پروژه‌ی کوچیک.
‫عجب.
‫برات صدتا پیام گذاشتم ‫و زنگ‌هام رو هم جواب نمی‌دی.
‫تازگی سرم شلوغ شده.
‫ولی ظاهراً واسه همسایه‌های خوشگل ‫و تلویزیون قدیمی وقت داری...
‫- اشتباه متوجه شدی. ‫- پس درستش رو بهم بگو.
‫نمی‌تونم.
‫باشه.
‫- من دیگه برم. ‫- صبر کن، کلِر.
‫فقط تو داغ‌دیده نیستی، بابا.
‫سلام. می‌خواستم ببینم ‫واسه آخر هفته اتاق خالی دارین؟
‫اجازه بدین.
‫بله داریم.
‫عع!
‫واقعاً؟ ‫پس...
‫تخت سلطنتی هم داره؟
‫عالیـه.
‫ممنون.
‫روبه صحرا باشه.
‫نه استخر.
‫ببخشین، چیزه...
‫یه موضوعی پیش اومد. ‫دوباره بهتون زنگ می‌زنم.
‫ای مرتیکه‌ی موذی.
[ چهره‌یاب ]
[ مدیر زندان در حادثه‌ی آتش‌سوزی جان باخت ]
‫میلتون هازِر؟
[ ۲۱ نوامبر ۱۹۷۵ ]
‫چی می‌خوری؟
‫آنکل نیرِست.
‫اصلاً برام آشنا نیست.
‫پس بذار آشنات کنم.
‫نوش.
‫مواظب باش غرق نشی.
‫آره واقعاً.
‫والی!
‫ما اومدیم!
‫توی اتاق‌خوابـم!
‫خدایا... ‫چی‌کار می‌کنی تو؟
‫طعمه آماده‌ست...
‫یه‌کم زیبایی بهش اضافه کردم
‫که جونور عزیزمون بیشتر وسوسه بشه.
‫واجب شد برات یه همسر پیدا کنیم.
‫پس دستگاه بخور ‫مایع نخاعی رو می‌گیره
‫و ازطریق طعمه توی هوا پخش می‌کنه.
‫بله و وقتی جونور می‌آد بو بِکشه...
‫ما حمله می‌کنیم.
‫شما به کجا رسیدین؟
‫- سلاح آماده‌ست؟ ‫- یه ماشین پُر از تلویزیون قدیمی داریم.
‫- و این‌ها. ‫- اسباب‌بازی؟
‫با آهن‌رباها می‌تونم ‫ذرات تلویزیون رو
‫به اشعه تبدیل کنم.
‫مثل تفنگ لیزری؟
‫آره، یه‌جورهایی.
‫کودکی، یادت به‌خیر.
‫خوشگلـن، نه؟
‫- الان می‌آم. ‫- کجا می‌ری؟
‫می‌خوام یه سلاح واقعی بیارم.
‫- وای، این رو ببین. ‫- آره.
‫عالیـه.
‫اومدم.
‫صبر.
‫گم شدی، فرزندم؟
‫شما تیم هازر هستین؟
‫خونه‌م فروشی نیست.
‫نه، اومدم درباره‌ی...
‫پدرتون بپرسم.
‫اسمش «میلتون هازر»ـه.
‫شماها تموم نمی‌شین؟
‫یعنی چی؟
‫تو اولین بچه‌ای نیستی ‫که اومده سراغ من
‫تا درباره‌ی باباجونش بپرسه.
‫مرتیکه همه‌جا توله پس انداخته.
‫حالا تا اینجا اومدی...
‫داخل هم بیا، ولی جوابی پیدا نمی‌کنی.
‫امیدوارم با لیموناد خالی ‫مشکلی نداشته باشی.
‫دکترم می‌گه نباید شکر بخورم.
‫حالا سؤالات رو بپرس.
‫سریال «قاضی جودی» ‫۲۰ دقیقه دیگه شروع می‌شه.
‫یه قسمتش رو ندیده نذاشتم.
‫ظاهراً شما و پدرتون ‫میونه‌ی خوبی نداشتین.
‫حالم ازش به هم می‌خورد.
‫این چیـه؟
‫تاریخچه‌ی خونواده‌مون.
‫واسه همین اومدی دیگه.
‫چه سالی مُرد؟
‫۱۹۷۵.
‫موقع مرگش از الانِ من کوچیک‌تر بود.
‫با ماشینش وسط بیابون ترکید.
‫جسدش اون‌قدر بَد سوخته بود ‫که نشونش ندادن.
‫و توی زندان کار می‌کرد، درستـه؟
‫از یه نگهبان معمولی ‫رسید به ریاست زندان.
‫بعدش هم من اومدم روی کار
‫و با آقای خنده‌رو آشنا شدم.
‫- آقای خنده‌رو؟ ‫- لقبیـه که زندانی‌ها براش گذاشتن.
‫فقط موقع کتک‌زدنِ بقیه لبخند می‌زد.
‫می‌خواستم کارهاش رو گزارش بدم، ‫ولی خب بابام بود دیگه.
‫این مَرد رو می‌شناسین؟
‫نه، نمی‌شناسم.
‫با چشم‌های خودم دیدم ‫با آدم‌ها چی‌کار می‌کرد.
‫نسل ما نفرین‌شده‌ست.
‫امیدوارم همه‌مون
‫هرچه سریع‌تر منقرض بشیم ‫تا مردم از دست‌مون خلاص بشن.
‫زمان هم که بگذره...
‫فراموش می‌شیم و تمام.
‫دوست دارم از نو شروع کنم.
‫بعداز مدرسه و شروع کسب‌وکارم...
‫اون کنارم بود.
‫وقتی بچه‌هام دانشجو شدن ‫و من دیگه «بابایی» نبودم...
‫اون کنارم بود.
‫وقتی کمرم داغون شد ‫و مجبور به بازنشستگی شدم...
‫اون باز هم کنارم بود.
‫جودیِ عزیزت رو می‌گی؟
‫تک‌ستاره‌ی آسمونم.
‫کهکشان‌ها هم عوض بشن، ‫اون سر جاش می‌مونه.
‫ولی عاشق یه مَرد دیگه شد ‫و حالا من موندم و من.
‫چی خاکی به سرم بریزم؟
‫معلومـه دیگه.
‫تنبیهش کن.
‫تنبیه؟
‫به‌خاطر بلایی که سرت آورد.
‫سکس‌شون برام مهم نیست.
‫منظورم سکس نبود.
‫درباره‌ی عشق حرف می‌زنم.
‫عشق واقعی.
‫عشقی که...
‫حدومرز نداره.
‫بالاتر از هر چیزیـه.
‫تو همچین عشقی داشتی
‫و اون لکه‌دارش کرد.
‫از بین بردش.
‫بهت از پشت خنجر زد.
‫حالا...
‫تو از جلو بهش خنجر بزن.
‫مجازاتش کن.
‫تو...
‫حالت خوبـه؟
‫ببخشین.
‫کمک.
‫کمکم کن.
‫سنگ‌های نگینی.
‫ای هنکِ لاشی.
‫حروم‌زاده قفلی زده ‫روی ماجرای بچه‌ی گم‌شده.
‫من چه‌می‌دونم چرا اِسکار دزدی می‌کنه.
‫شاید سنگ‌های براق دوست داره...
‫الان بهت زنگ می‌زنم.
‫موش‌های لامصب.
‫یا خدا.
‫ای بابا.
‫گفتم این‌قدر پیگیر نباش، رفیق.
‫هوا داره تاریک می‌شه.
‫به کجا رسیدی، سام؟
‫تقریباً تمومـه.
‫خیلی خوب.
‫همه‌ی دَروپنجره‌ها قفل شد.
‫هیچ راه فراری نیست.
‫به‌جز همین دَرِ بالکن.
‫مانکن عزیزمون هم حاضره.
‫به‌محض این‌که وارد بشه، ‫با تلویزیون‌های سام می‌ترکونیمش.
‫باید شیفت‌های چهارساعته بذاریم.
‫یکی توی دست‌شویی با کنترل توی دستش.
‫یکی هم خونه‌ی روبه‌رو می‌خوابه ‫و نفر سوم حواسش به اونـه.
‫و این چرخه تکرار می‌شه.
‫شاید روزها یا هفته‌ها زمان ببره.
‫جودی، مطمئنـی خونه قرنطینه‌ست؟
‫آره.
‫ولی یه‌چیزی اومده داخل.
‫غیرممکنـه.
‫این روزها هرچیزی ممکنـه.
‫- می‌خوای با این چی‌کار کنی؟ ‫- شلیک می‌کنم.
‫وایستا، جودی!
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫طبق نقشه پیش می‌ریم.
‫داره شارژ می‌شه.
‫خب.
‫خدای من!
‫یه‌هو چی شد؟
‫فیوز پرید، ولی باتری اضافه دارم.
‫خب شاید...
‫اینجاست.
‫نگاه نکن.
‫بالای کمده.
‫چی‌کار می‌کنه؟
‫ما رو نگاه می‌کنه.
‫تلویزیون‌ها رو بچرخون.
‫چی؟
‫به‌سمت اون بچرخون.
‫ولی... ‫انگار نمی‌دونی داره نگاهت می‌کنه.
‫نمی‌دونم؟
‫آره دیگه.
‫یا خدا.
‫خدایا...
‫ای وای.
‫نه نه نه... داره یه حرکتی می‌زنه.
‫تقریباً آماده‌ست.
‫سریع باش، سام.
‫وقت نداریم.
‫بزن!
‫نشد که.
‫خدای بزرگ!
‫زدمش. ‫فکر کنم زدمش.
‫- نذارین در بره. ‫- زدمش.
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال