رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫نیشت زدن؟
‫خیلی داغونه؟
‫ببخشید
‫مردم خیلی نگرانن که نکنه ‫این‌جا از گرسنگی بمیرید
‫اگه این رو بذارید روش، ‫می‌شه تاکوی سرخ‌پوستی
‫نمی‌تونی چنین چیزی بگی. ‫نژادپرستانه‌ست
‫دخترها، وقتی یه نفر ‫داره بهتون کمک می‌کنه،
‫کار درستی نیست ‫که اصلاحش کنید
‫خب یه نفر باید این کار رو بکنه
‫عجب سلیطه‌های لوسی تربیت کردیم
‫اونا بچه‌های تو نیستن
‫حق نداری اون‌طوری ‫باهاشون حرف بزنی
‫منظورم اونا نبودن، ‫خودت رو می‌گفتم!
‫و خواهرت. ‫سفر تفریحی که نیومدیم!
‫شوهرم مُرده!
‫پدرتون مُرده!
‫جایی که چادرها هستن، ‫یه کلبه بسازیم
‫و یه کلبه‌ی دیگه که آشپزخونه داشته باشه، ‫جایی برای دور هم جمع شدن
‫می‌خوام این‌جا خاکش کنم
‫الان دیگه این‌جا خونه‌ی منه. ‫منم همین‌جا می‌میرم
‫می‌دونی وقتی اون مُرد ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫کل خانواده همراه اون مُردن
‫« مـدیـسـون‌هـا »
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫هر بار از شهر خارج می‌شی
‫این دخترها دردسر درست می‌کنن، ‫به خدا همین‌طوره
‫خب، ربطی به خارج شدنم ‫از شهر نداره
‫هر وقت موقع تعطیلات ‫میام سفر چنین اتفاقی می‌افته
‫اگه الان با سهام‌دارها توی بوستون ‫توی جلسه می‌بودم،
‫هیچ مشکلی پیش نمی‌اومد
‫خب، مشکل پیش اومده، ‫و تو هم این‌جا نیستی
‫یه لحظه صبر کن. بمون
‫- داره برف میاد ‫- برف؟
‫- ماه ژوئن؟ ‫- ماه ژوئن
‫نظر ماهی‌ها چیه؟
‫کلاً سطح آب رودخونه برای ‫ماهی‌گیری خیلی بالاست
‫خب، پس چرا…
‫نه، بیخیال. یادم اومد
‫کلبه‌ها خودشون از خودشون ‫محافظت نمی‌کنن
‫دقیقاً همین‌طوره
‫آره، نمی‌تونم مجبورت کنم ‫پرده‌های این‌جا رو عوض کنی،
‫اما هزاران کیلومتر سفر می‌کنی
‫تا یه سطح چوبی رو رنگ‌آمیزی کنی
‫خب هر وقت که دلت بخواد ‫می‌تونی پرده‌ها رو عوض کنی
‫چیزی که نمی‌تونی من رو به انجام دادنش ‫مجبور کنی، اینه که نظر بدم
‫آره، وقتی خودت داری ‫حرف من رو ثابت می‌کنی
‫نمی‌تونم باهات بحث کنم، عزیزم
‫متوجه نشدم داشتیم بحث می‌کردیم. ‫خیلی صحبت دلنشینی بود
‫می‌شه لطفاً برگردیم ‫سر موضوع دردسرها؟
‫می‌تونیم در مورد هر چیزی ‫که دوست داری، حرف بزنیم
‫امروز با اَبیگیل ناهار خوردم
‫ای وای، اسمش رو کامل گفتی
‫آره. بهم اطلاع داد که اون و دالاس
‫می‌خوان طلاق بگیرن
‫خب، همین‌که این‌قدر با هم ساختن ‫خودش جای تعجب داره
‫از همون اول مشخص بود
‫در واقع، دالاس از وقتی به دنیا اومد ‫محکوم به فنا بود
‫آخه کی اسم یه شهر رو ‫روی بچه‌ش می‌ذاره؟
‫مخصوصاً شهری که تا حالا ‫بهش سفر نکرده…
‫هنوز بهترین بخشش رو نشنیدی
‫دالاس قراره توی آپارتمان بمونه
‫و می‌خواد نفقه‌ی همسر بگیره
‫آره، موفق باشی، دالاس
‫خیلی‌خب، اَبی می‌خواد بره کجا؟
‫خب، می‌خواد در این مورد ‫با تو حرف بزنه
‫به نظرم وقتش رسیده
‫که بذاریم خودش بفهمه ‫می‌خواد زندگیش رو چیکار کنه
‫عزیزم، متأسفانه اون زمان گذشته
‫اگه بندازیمش توی دریا ‫تا غرق بشه یا شنا کنه،
‫فقط بچه‌هاش رو هم ‫باهاش غرق می‌کنیم
‫نمی‌دونم. داشتم به جوونیِ ‫خودمون فکر می‌کردم
‫توی یه آپارتمان خیلی کوچیک ‫زندگی می‌کردیم
‫و هیچ مبلمانی هم نداشت، ‫نودل‌های رامن‌مون رو جیره‌بندی می‌کردیم
‫روزهای خوش قدیم
‫آره، درسته. حاضری اون روزها رو ‫با چه چیزی عوض کنی؟
‫یه آپارتمان با سیستم گرمایشی خوب
‫نه، جدی می‌گم
‫اگه هر بار شرایط زندگی برات سخت می‌شد ‫می‌تونستی بری پیش والدینت،
‫تبدیل به این مرد امروزی می‌شدی؟
‫احتمالاً نه، اما اَبی یه مرد نیست
‫چی… وای، صبر کن، ‫منظورت چیه؟
‫آروم باش، نمی‌خوام بحث کنم
‫آره، خب اون رو بسپار به من
‫پِیج می‌تونه زندگیش رو اداره کنه. ‫یه راهی پیدا می‌کنه
‫اما اَبی اون‌طور آدمی نیست، عزیزم. ‫یه آدم رویاپردازه
‫رویاهای بزرگی داره ولی ‫هیچ انگیزه‌ای برای رسیدن بهشون نداره
‫و حتی اگه فقیر می‌بودیم هم ‫این موضوع تغییری نمی‌کرد
‫پس، من… منظورت چیه؟
‫تا آخر عمرش می‌تونه ‫مثل بچه‌ها زندگی کنه؟
‫مسئولیتش با ماست
‫چون باور نداره
‫که خودش باید مسئولیت‌پذیر باشه. ‫هیچ‌وقت چنین باوری نداشته
‫نه، منظورت «نظم» داشتنه
‫نه، عزیزم. همون «باور» رو می‌گم. ‫اول باید باور داشته باشی
‫چطور می‌خوای نظم داشته باشی
‫برای رسیدن به رویایی
‫که باور نداری می‌تونی بهش برسی؟
‫می‌تونیم هر چقدر می‌خوایم ‫دوستش داشته باشیم، عزیزم
‫اما نمی‌تونیم کاری کنیم ‫خودش رو دوست داشته باشه
‫نمی‌ذاری این قضیه رو ‫بندازم گردن خودمون
‫آره، خیلی بهش سخت نگیر، عزیزم
‫خودش به اندازه‌ی کافی به خودش ‫سخت می‌گیره، و مشکلش هم همینه
‫و فقط خودش می‌تونه حلش کنه
‫این… فوق‌العاده‌ست
‫سوسیس یا پنکیک؟
‫- هر دو تا ‫- هر دو تا
‫از کِی تا حالا دخترهام ‫اشتهاشون باز شده؟
‫- صبحونه می‌خوای؟ ‫- چیا داریم؟
‫سوسیس گوزن یا پنکیک
‫یا خدا
‫دوراهی خیلی سختیه
‫گوشت‌خوار درونت رو بپذیر
‫یا با هیولای گلوتن روبه‌رو شو
‫نمی‌دونم کِی تو
‫تبدیل به خانم «خانه‌ی کوچک ‫در چمنزار» شدی
‫آدم ریاکار آشغال ‫که رژیم آبمیوه می‌گیری
‫هی. دیوونه شدی؟
‫پیش دخترهام اون‌طور حرف نزن
‫اوه، دخترهات. ‫انگار صاحب‌شون هستی
‫عزیزم، باید این مخلوط ‫جوش شیرین رو امتحان کنی
‫چشمم رو ببین
‫من برم یه دوری بزنم
‫دخترهام رو ببر، باشه؟
‫می‌شه بعد از صبحونه بریم؟
‫می‌تونید الان برید
‫یالا
‫وای، توی دردسر افتادم. ‫می‌خوای چیکار کنی، اَبی؟
‫می‌خوام مجبورم کنی خم بشم…
‫دیگه هیچ‌وقت
‫پیش دخترهام اون‌طور حرف…
‫دیگه هیچ‌وقت دستت بهم نخوره
‫شما دخترها پرخاشگری دوست دارید؟
‫چون قراره شاهدش باشید
‫مشخصه همه‌مون
‫کامل فراموش کردیم ‫چرا این‌جا هستیم
‫یا شاید هم من مادر خیلی بدی بودم
‫و به شما دو نفر یاد ندادم
‫که باید به خودتون ‫یا هر کس دیگه‌ای
‫احترام بذارید و عشق بورزید
‫این‌جا خونه‌ی شما نیست
‫خونه‌ی منه
‫و برعکس اون یکی خونه‌م…
‫اگه این‌جا کثیف‌کاری کنید،
‫خودتون کامل تمیزش می‌کنید
‫کِید؟ منم اِستیسی
‫شرمنده که مزاحمت شدم،
‫اما باید ماشین پاول رو
‫از کلانتری بردارم و…
‫می‌خواستم بدونم…
‫مطمئنی؟
‫ممنون
‫باید بگم خیلی خوش‌حالم که می‌بینم
‫حداقل برای یه چیزی اشتیاق دارید، ‫حتی اگه تنفر از همدیگه باشه
‫کاش می‌تونستم کاری کنم
‫حتی نصف این احساسات‌تون رو
‫به‌خاطر از دست دادن پدرتون نشون بدید
‫من جارو می‌کنم. ‫تو تی می‌کشی؟
‫آره
‫با میز و ظرف‌ها شروع کنیم؟
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫نه
‫راسل، فکر نکنم
‫چی شد؟
‫خیلی احساساتی هستن، راسل
‫نمی‌دونن باید کجا خالی‌شون کنن
‫اگه جای تو بودم ‫یه‌کم بهشون فضا می‌دادم
‫تا سر تو خالی‌شون نکنن
‫آره، قبلاً تجربه‌ش کردم
‫اصلاً خوشایند نیست
‫آفرین
‫عجب
‫عالی نیست؟
‫عجب پاتوق مردونه‌ی بی‌نظیری
‫اصلاً چطور اون همه وسیله رو ‫با نردبون آوردن بالا؟
‫باحال نیست؟
‫نمی‌دونم کار درستیه ‫که این بالا باشیم یا نه، دخترها
‫نمی‌دونم کف این‌جا چقدر محکمه
‫اون‌قدر محکم هست ‫که یه میز بیلیارد روشه
‫- خب… ‫- این چیه؟
‫خب، اون…
‫یه‌جور بازی کامپیوتری قدیمیه
‫یعنی از غرب وحشی؟
‫از…
‫خب، از غرب متمدن و جدید که نیست
‫ممنون
‫هوم. شاید بهتر بود
‫چندین سال پیش مثل سگ ‫همدیگه رو کتک می‌زدن
‫اَبی، همراهم بیا
‫پِیج، مراقب دخترها باش، ‫خیلی مراقب‌شون باش
‫چشم، خانم
‫کارتی که دخترهات برای ‫همسایه‌ها درست کردن رو بیار
‫یا خدا
‫ممنون که اومدی
‫خواهش می‌کنم. شرمنده که کثیفه. ‫باهاش کارهام رو انجام می‌دم
‫نه، ما با کثیف‌کاری ناآشنا نیستیم
‫پس خیلی احساس راحتی می‌کنید
‫شرمنده
‫بیا
‫آره
‫- ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫دخترهام برای تشکر کردن ‫یه چیزی درست کردن
‫از من تشکر نکن. ‫من کاری نکردم
‫اما همسرم خیلی خوش‌حال می‌شه
‫اگه وقت دارید می‌تونیم بدیمش بهش
‫وقت داریم
‫- سلام، عزیزم ‫- سلام، مامان‌خانم
‫امیدوارم حسابی ازش کار بکشید
‫مثل سگ گله‌ست
‫وقتی خسته‌ست خیلی ‫حرف ‌گوش‌کن‌تر می‌شه
‫ببینیم چیکار می‌تونیم بکنیم
‫دخترهام این رو برات درست کردن
‫مسخره‌ست، اما می‌خواستن ‫بابت غذا تشکر کنن
‫خب، اصلاً مسخره نیست. ‫ممنون
‫تاکوهای سرخ‌پوستی رو دوست داشتید؟
‫اونا معمولاً خوش‌مزه‌ترین ‫غذاهای پیک‌نیک هستن
‫اونا رو نگه داشتیم برای آخر سر
‫ما هم همین کار رو می‌کنیم
‫کِید می‌گه دخترمون ‫هم‌سن دختر شماست
‫خیلی خوش‌حال می‌شم ‫با هم آشنا بشن
‫آره، نمی‌دونم قراره چقدر بمونیم،
‫- اما باید… ‫- عالی می‌شه
‫این‌جا اوضاع مدرسه چطوره؟
‫مثل قدیم‌ها همه‌شون ‫توی یه کلاس می‌نشینن
‫برای کوچیک‌ترها خیلی خوبه ‫چون بچه‌های بزرگ‌تر کمک‌شون می‌کنن‌
‫و برای بزرگ‌ها هم خیلی خوبه
‫- چون کمک کردن رو یاد می‌گیرن ‫- اوهوم
‫قبل از شام برمی‌گردم
‫عجله‌ای نیست. ‫من که جایی نمی‌رم
‫- خداحافظ ‫- دوستت دارم
‫چطور با هم آشنا شدید؟
‫موقع گاوبازی
‫من سوار اسب‌های وحشی می‌شدم ‫چون احمقم،
‫اون توی مسابقات اسب‌دوانی بود
‫چون از یه خرگوش هارد وحشی‌تره
‫روحمم خبر نداره الان چی گفت
‫فکر کنم منظورش اینه ‫که برای هم ساخته شدن
‫بله، خانم. ‫دقیقاً منظورم همین بود
‫شرمنده
‫مشکلی نیست
‫سلام، رفیق
‫هنوز اون زرد که سه تا ‫پای سفید داره رو داری؟
‫نه، دارمش. ‫ولی مطمئن نیستم بخوایش
‫توی فضای باز خوبه،
‫اما قبل شروع مسابقه توی محفظه ‫می‌رقصه برات
‫خوشش از اون محیط نمیاد
‫- می‌تونم بیام امتحانش کنم؟ ‫- آره، هر وقت که بخوای
‫آخر هفته میام
‫با خودت آبجو نیاری. ‫وگرنه همسرم هر دو تامون رو می‌کُشه
‫قول نمی‌دم
‫می‌تونم یه سوالی بپرسم؟
‫بله، خانم
‫الان داشتید در مورد چی حرف می‌زدید
‫یه اسب
‫یه اسب رقاص؟
‫درسته
‫باشه
‫باید از گواهی فوت یه کپی بگیرم
‫باشه
‫مؤسسه‌ی تدفین باید…
‫اوه
‫ببخشید
‫این نیست
‫براتون پارکش کردیم جلوی ساختمون
‫ممنون
‫براتون دعا می‌کنیم، خانم کلایبرن
‫دعا می‌کنید؟ برای چی؟
‫برای آرامش
‫تأثیری ندارن
‫می‌خوای بهش بگم بره؟
‫از این‌جا به بعدش رو خودمون می‌ریم، ‫اما ممنون
‫راه رو بلدید؟
‫توی گوشیم پیداش می‌کنم
‫یعنی نه
‫چطوره دنبالم بیایید؟
‫باشه
‫پسر، این‌جا واقعاً
‫مردها رو یه جور دیگه ‫تربیت می‌کنن، نه؟
‫پدرت تنها مردی واقعی‌ایه ‫که تا حالا دیدی،
‫پس مطمئن نیستم بتونی ‫مقایسه‌ای بکنی
‫باشه، می‌دونی چیه؟
‫برای این عشق سرسختانه ‫‏۲۰ سالی دیره
‫واقعاً هم همین‌طور نیست؟
‫برای همین ازم خواستی بیام؟
‫امروز صبح خودت رو خالی نکردی؟
‫باشه، می‌دونی چیه؟ ‫باشه، مامان
‫بزن کنار، خودت رو کامل خالی کن
‫برنامه‌ت چیه؟
‫- برنامه‌م؟ ‫- آره
‫توی نیویورک، برای آینده
‫نمی‌دونم، بچه‌هام رو بزرگ کنم؟
‫اون رو هر جایی می‌تونی انجام بدی
‫روی خودم کار کنم؟
‫عزیزم، یعنی چی؟
‫نمی‌دونم
‫سعی کنم خوش‌بختی رو پیدا کنم
‫کسی رو پیدا کنم ‫که خوش‌حالم می‌کنه
‫نمی‌دونم. دوست‌پسر پیدا کنم؟
‫- نمی‌دونم، سعی کنم… ‫- روحتم خبر نداره
‫نه
‫باید پیش من بمونی
‫نه. نمیام به آپر ایست ساید
‫اون‌جا همه متأهلن و…
‫- نه، نه، نه، این‌جا رو می‌گم ‫- این‌جا؟
‫بهت گفتم می‌خوام چیکار کنم
‫- مامان ‫- اَبی،
‫تا حالا توی عمرت هیچ‌وقت ‫به چالش کشیده نشدی
‫- مامان ‫- این برات یه چالشه
‫مامان، بس کن
‫و تو هم دقیقاً به چالش نیاز داری
‫نمی‌تونی توی مونتانا زندگی کنی ‫در حالی که لوله‌کشی آب هم نداره
‫لوله‌کشی آب داریم. ‫فاضلاب نداریم
‫چطور می‌خوای این‌جا زندگی کنی؟ ‫این‌جا هیچ دوستی نداری
‫فروشگاه خرید مواد غذایی ‫چند ساعت با خونه فاصله داره،
‫و زمستون می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای با تبر چوب بشکونی؟
‫می‌دونم ناراحتی. ‫همه‌مون ناراحتیم
‫نمی‌دونم چطور می‌خوام ‫یه ازدواج ناموفق رو پشت سر بذارم
‫حتی نمی‌تونم درک کنم پشت سر گذاشتن ‫یه ازدواج بی‌نقص چطوره،
‫اما این پشت سر گذاشتن نیست
‫به این می‌گن قایم شدن
‫توی نیویورک یه عالمه دوست داری
‫خانواده‌ت اون‌جا زندگی می‌کنه
‫همه‌ی خیریه‌هایی که خیلی…
‫بحث در مورد کاری که من می‌خوام ‫انجام بدم دیگه به پایان رسیده
‫این بحث در مورد کاریه ‫که تو می‌خوای انجام بدی
‫و من در نتیجه‌ش چیکار می‌کنم
‫خونه‌ت رو می‌فروشم، ‫که البته خونه‌ی خودمه،
‫به عنوان متولی،
‫دیگه نمی‌ذارم پولی بهت داده بشه
‫می‌خوای توی نیویورک زندگی کنی؟ ‫خودت یه کاریش بکن
‫بچه‌هام چی؟
‫یه مدرسه‌ی شبانه‌روزی انتخاب کن. ‫خودم هزینه‌شون رو می‌دم
‫آره، و پدرشون باید
‫- بخشی از تصمیم‌گیری باشه ‫- نه، نه، نه
‫خونه‌ی اون رو هم می‌فروشم
‫دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه ‫مفت‌خوری کنه
‫دو گزینه داری: پیش من بمونی،
‫یا خودت بری زندگیت رو بسازی
‫مگه چیکار کردم
‫که این‌قدر ازم متنفری، مامان؟
‫اَبی، درک نمی‌کنی
این کاری که دارم می‌کنم نهایت عشق و علاقه‌ست
‫بذار پیاده شم
‫می‌خوام از این ماشین لامصب پیاده بشم. ‫می‌خوام از این ماشین لامصب پیاده بشم!
‫یعنی چی؟ کجا می‌ری؟!
‫لعنتی
‫سلام، رفیق، سرت شلوغه؟
‫آره، توی جاده‌ی ۸۹ ‫نصف بارم جا مونده
‫می‌تونی در خونه تحویلش بدی؟
‫ممنون، رفیق. آره
‫یه بزرگه
‫یه اتاق استراحت براش هست
‫دقیقاً بیرون سالن تئاتر
‫و نمایش ساعت ۸:۵۲ تمام می‌شه
‫بعدش برای جلسه‌ی پرسش و پاسخ ‫می‌بریمش بیرون،
‫و قراره ۲۵ دقیقه طول بکشه
‫اگه دوست داشت عکس بگیره، ‫می‌تونه بگیره
‫و بعدش می‌بریمش به کلاب «سوهو»
‫تا ازش پذیرایی بشه
‫نه، من نمیام
‫یکی از اعضای خانواده‌م فوت کرده
‫ممنون
‫- هی، زدیش ‫- بیا
‫سرده؟
‫خیلی عالیه
‫اوه، سرده
‫یا خدا، خیلی خوبه
‫خیلی‌خب، یالا
‫بزنید
‫شاید هم سه تا
‫یا خدا
‫اون یه راه‌حل دائمی ‫برای یه مشکل موقته
‫من…
‫من… نمی…
‫می‌دونی تجربیاتی با این راه‌حل دارم؟
‫پدرم اون راه‌حل رو انتخاب کرد
‫چیزی که در مورد خودکشی وجود داره ‫و هیچ‌کس در موردش حرف نمی‌زنه…
‫اینه که مسریه، می‌دونی؟
‫قبل از این‌که از شرش خلاص بشیم، ‫برادر و عموم رو هم با اون راه‌حل از دست دادیم
‫هرگز چنین کاری نمی‌کنم. فقط…
‫دخترهام بدون من دووم نمیارن
‫همین‌الان هم به زور زنده‌ان
‫وقتی یه خرس رو غافل‌گیر کنی ‫اونا خیلی به کار میان،
‫اما فقط برای همون کار خوبن
‫آره
‫نظرت چیه بذاری من نگهش دارم
‫تا وقتی که از دست یه خرس ‫خیلی عصبانی بشی؟
‫باشه
‫وقتی پدرم فوت کرد،
‫چیزی که بیشتر از همه‌چیز ‫غافل‌گیرم کرد، کاغذبازی‌های کوفتی بود
‫انجام اون کاغذبازی‌ها باید ‫وظیفه‌ی یه شخص دیگه‌ای باشه
‫آره
‫وظیفه‌ی تو باید این باشه ‫که فقط دلتنگش بشی
‫آره
‫این بار من پشت سر تو میام
‫فقط توی مسیر ۲۸۷ بمون ‫تا وقتی به جاده برسی
‫باشه
‫ممنون
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
‫اما من…
‫آم…
‫سلام، عزیزم. یه لحظه صبر کن، باشه؟ ‫دارم می‌رم بیرون
‫حالت خوبه؟ یه عالمه بهت ‫زنگ زدم و پیام دادم، و من…
‫دوست من هستی؟
‫دوست…؟ اِستیسی، البته
‫قبل از این‌که جواب بدی ‫خیلی خوب فکر کن
‫اِستیسی، تو بهترین دوست منی
‫پس سوار هواپیما شو. ‫بهت نیاز دارم
‫آدرس رو برام بفرست،
‫فردا صبح می‌بینمت
‫نه
‫امکان داره یه نفر بتونه ‫ماشین اجاره‌ای رو برام بیاره؟
‫خودم طرف رو برمی‌گردونم
‫باشه، می‌دونی چیه؟
‫نظرت چیه پول دو تا ‫ماشین اجاره‌ای رو بدم،
‫و یه نفر با ماشین ‫پشت سر اون یکی بیاد؟
‫می‌دونی چیه؟
‫بذار از اول شروع کنیم. ‫نظرت چیه…؟
‫یه لحظه
‫کار خیلی خطرناکیه
‫نه بابا!؟
‫کار خیلی قانونی‌ای هم نیست
‫می‌خوای دستگیرم کنی؟
‫ممکنه بتونید یه ماشین اجاره‌ای
‫بیارید اداره‌ی پلیس؟
‫ممکنه؟
‫من یه فکری دارم ‫که ناگواریش کمتره
‫نظرت چیه برسونمت؟
‫- اون کار رو می‌کنی؟ ‫- بله، خانم
‫بشینم عقب؟
‫اگه شروع کنی ‫به دردسر درست کردن
‫امروز همه‌ی دردسرهام رو ‫درست کردم
‫برای هر دو تامون خبر خوبیه
‫ممنون
‫نزدیک مزرعه‌ی مِیسون زندگی می‌کنید؟
‫واقعاً؟
‫جایی که کِید کار می‌کنه؟
‫اوه. آره، کِید
‫کِید گاوچرون
‫واقعاً همین‌طوره
‫این‌جا همه همدیگه رو ‫می‌شناسید، ها؟
‫خب، دستاورد خیلی بزرگی نیست
‫وای، پسر
‫شرمنده
‫اگه تسلی خاطر باشه،
‫داری توی بدترین حالتم می‌بینیم
‫آدم‌های زیادی رو توی ‫بهترین حالت‌شون نمی‌بینم، خانم
‫کارم این‌طور نیست
‫بذار یه چیزی رو بگم،
‫اگه یکی از عزیزانم رو ‫توی شهر نیویورک از دست داده بودم…
‫خیلی بیشتر از شما خودم رو گم می‌کردم
‫توی این ماشین هیچ آهنگی نداری؟
‫تنها چیزی که نداره همون آهنگه
‫اما می‌تونم آژیر رو روشن کنم،
‫و مثل دیوونه‌ها رانندگی کنم ‫اگه حالت رو بهتر می‌کنه
‫ارزش امتحان کردن داره
‫پسر، مردم خیلی سریع ‫از سر راهت کنار می‌رن، نه؟
‫آره، آژیر چنین تأثیری داره
‫فکر نکنم برای داشتن چنین قدرتی ‫جنبه و اخلاق درست داشته باشم
‫اسمت چیه؟
‫اَبی
‫مشکلی نداری، اَبی
‫هی، می‌تونیم…
‫می‌تونیم تاکوهای مردم بومی رو بخوریم. ‫نظرتون چیه؟
‫همه‌ی لازانیاها رو خوردیم؟
‫آره. لازانیا تموم شده
‫توی فریزر چی هست؟
‫آم…
‫هر چیزی که توی فریزر هست ‫سم هم داره
‫خیلی‌خب، بیایید همون تاکوها رو بخوریم
‫مامان کجاست؟
‫آم…
‫چراغ کلبه‌ش روشنه
‫الان برمی‌گردم
‫اِسپری دافع خرس رو ببر
‫اگه یه خرس بیرون می‌بود، ‫به نظرم می‌دیدمش
‫سلام، با اَبی تماس گرفتی. ‫یه پیغام بذار
‫مامان
‫بهمون نگفتی برگشتی
‫باید برگردم و خواهرت رو پیدا کنم
‫خونه‌ی همسایه‌هاست
‫کدوم همسایه‌ها؟
‫همون گاوچرون
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد
‫گاوچرون دنبال من اومد
‫الان که اون‌جاست
‫داریم شام آماده می‌کنیم. ‫گرسنه‌ت نیست؟
‫چطور تونسته اون کار رو بکنه؟
‫کلمات «خوش‌تیپ» ‫و «یونیفرم» رو شنیدم
‫شام چی داریم؟
‫تاکوها. جرأت نداریم ‫اسم‌شون رو بیاریم
‫بی‌صبرانه منتظرم تا دخترها با آشپز اون تاکوها آشنا بشن
‫امروز توی رودخونه شنا کردیم
‫واقعاً؟ چطور بود؟
‫اون پایین خیلی حس خوبی داشت
‫و بعدش راسل با جوش شیرین ‫یه چیزی برام درست کرد
‫معلوم نیست چه عفونت ‫قارچی‌ای ممکنه گرفته باشم،
‫اما ورمش که خوابیده
‫واژنم تقریباً به حالت اول برگشته
‫خدایا
‫باید این رو بگم، پِیچ،
‫جوابی که انتظار داشتم نبود
‫چیکار می‌کنید، دخترها؟
‫این رو توی کلبه‌مون پیدا کردیم
‫اینترنت کار نمی‌کنه
‫چرا مامان رو از ماشینت انداختی پایین؟
‫- چون دهن پِیج رو سرویس کرد؟ ‫- هی
‫اولاً، مساوی شد. ‫دوماً، حرف زشت نزن
‫من ننداختمش پایین. ‫مادرتون خودش دوست داشت پیاده بشه
‫خودش که این‌طور نگفت
‫خب، رابطه‌ش با حقیقت ‫هنوز مثل قبله
‫خیلی‌خب، فکر کنم آماده‌ست
‫تونی…
‫سگ رو بیخیال شو
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫- یه نیزه درست می‌کنم ‫- هی،
‫یه‌کم کمک نمی‌کنی؟
‫هی، پسرها!
‫- بگیر، عزیزم ‫- ممنون
‫- بگیر ‫- ممنون
‫همون یه بار بگی کافیه!
‫ممنون، مامان‌خانم
‫خواهش می‌کنم
‫موقع پیچیدن، دست اسب رو ‫عوض کن، کایلا
‫انگار اسب دیگه نای راه رفتن نداره
‫بیا ببریم بشوریمش ‫و بهش غذا بدیم
‫خب، شما کاری به ما نداشته باشید، ‫باید بچه‌های شیطون رو آروم کنیم
‫- یا خدا ‫- اِسپِید، نه
‫مار رو ول کن. ‫کاری به کارت نداره
‫بازم از اون موجودات این‌جا هست؟
‫باید از خدات باشه ‫یه عالمه ازشون اطرافت باشه
‫چرا؟
‫جوندگان دیگه نزدیکت نمی‌شن
‫اگه جوندگان نباشن، ‫مار زنگی هم نیست
‫خوبه که فهمیدم
‫به نظر می‌رسه اونا… ‫باید بریم؟
‫بچه‌ها رو می‌خوابونن ‫و برمی‌گردن بیرون
‫ممنون. بچه داری؟
‫دو تا پسر
‫چند سالشونه؟
‫‏۱۴ و ۱۱
‫من چون توی ۲۰ سالگی توی نیویورک ‫باردار شدم، همه شماتتم می‌کردن
‫این‌جا برات مناسبه
‫همسرت کجاست؟
‫فوت کرد
‫- متأسفم ‫- نه…
‫چندین سال پیش بود
‫سرطان؟
‫یه موتور چهار چرخ افتاد روش
‫اون… باهاش از تپه‌ای بالا می‌رفت ‫که اصلاً نباید اون‌جا می‌رفت
‫اما کسی حریفش نمی‌شد
‫خیلی سرکش و هیجانی بود
‫تو چی؟
‫شوهر سابقم… کامل زنده‌ست
‫ولی کاش مُرده بود
‫از ته دلت نمی‌گی
‫من… شوخی می‌کنم، من…
‫نباید این حرف رو می‌زدم. من…
‫پدر خوبیه؟
‫سوال جالبیه
‫خب سوال مهمی هم هست. ‫اون نصف ماجراست
‫جالبه که به پرسیدنش فکر کردی
‫چیزی که جالبه اینه که…
‫جواب ندادی
‫امیدوارم پدر خوبی باشه. ‫به‌خاطر بچه‌ها
‫داره دیر می‌شه
‫می‌خوای ببرمت خونه؟
‫خیلی دوست دارم،
‫اما فعلاً همون مزرعه‌ی کناری کافیه
‫خب، پس می‌ریم مزرعه‌ی کناری
‫ممنون
‫چیه؟
‫چی چیه؟
‫چیکار…؟
‫خب مگه نمی‌خوای برگردی؟
‫- آره ‫- خیلی‌خب
‫- اما یه جا موندی ‫- منتظر تو هستم
‫اوه. می‌خوای من اول برم
‫و بعدش منم همراهت میام. ‫روال کار این‌طوره
‫باشه. آره. فقط…
‫هنوز دارم قوانین این‌جا رو ‫یاد می‌گیرم، پس…
‫فهمیدن‌شون خیلی سخت نیست
‫آره
‫- ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫وای، ممنون
‫چقدر قراره توی دره بمونید؟
‫سوالیه که جوابی براش ندارم
‫یه سوال دیگه هم دارم. ‫کِی قراره برگردید؟
‫اینم یه سوال دیگه‌ست ‫که جوابی براش ندارم
‫چرا؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫می‌دونم مشکلات زیادی داری،
‫و الان زمان مناسبی…
‫زمان‌بندی مناسب چیزی نیست ‫که ازش برخوردار باشم
‫باید هر وقت فرصتی پیش میاد ‫ازش استفاده کنم
‫من دارم سعی می‌کنم همین رو بفهمم
‫چیز زیادی برای فهمیدن نیست. ‫جوابم مثبته
‫من که هنوز سوالی نپرسیدم
‫ولی جواب من هنوزم مثبته
‫باشه
‫این بخشیه که پسر روستایی
‫به یه‌کم تشویق نیاز داره. ‫خودکار داری؟
‫- آره ‫- چیزی داری که روش بنویسم؟
‫خیلی‌خب، پس من…
‫عالیه
‫نه، یکی دیگه از اونا نیاز دارم
‫یا خدا
‫خیلی‌خب
‫بهتره بری،
‫وگرنه به زور می‌برمت توی اصطبل
‫تهدیدی نیست که باعث بشه بخوام فرار کنم
‫آم…
‫من دیگه برم… ممنون…
‫آسیبی که دخترهام دیدن رو ‫جبران کنم
‫بعد از این‌که یه قبرستون طراحی کنیم ‫و یه مراسم بگیریم،
‫دیگه خیلی وقتم آزاده، ‫پس بهم زنگ بزن
‫حتماً
‫یا خدا، خیلی خوشگله
‫خوشگل بودنش رو نمی‌دونم، ‫اما هیکل خوبی داره
‫اما خب به‌خاطر کارشه دیگه، ‫پس لطفاً بزرگش نکنید
‫خیلی بانمکه، مامان
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫توی خیابون پیداش کردی؟
‫- در واقع اون من رو پیدا کرد ‫- خیلی پرحرارت بود
‫شما چیکار می‌کنید؟
‫مرد جذاب
‫درد نداره؟
‫سفت‌تر
‫باید در مورد آستانه‌ی تحمل دردت ‫مطالعه و تحقیق بشه
‫با پاشه بلند ۳۰ بلوک پیاده‌روی کن
‫بعدش بهم بگو ماساژ ‫باعث درد گرفتن پا می‌شه
‫همون حرفت رو قبول می‌کنم
‫قاضی هیچ نفقه‌ی همسر
‫یا نفقه‌ی فرزندی تعیین نکرد
‫چرا باید تعیین کنه؟ ‫هر دو تاشون بیکارن
‫گفت دخترها هر وقت ‫پیش یکی‌شون باشن
‫خود طرف باید هزینه‌شون رو بده
‫و شهریه‌ی مدرسه رو هم ‫باید تقسیم کنن
‫نمی‌دونم، یا توی مدرسه‌ی دولتی ‫ثبت‌نام‌شون کنن
‫اون اتفاق نمی‌افته
‫خب شاید باید بیُفته
‫توی گرینیچ ویلج؟ ‫بیخیال، عزیزم. ببین،
‫به نظرم این یه پیروزیه ‫چون دادگاه نمی‌گه باید چیکار کنیم
‫فقط باید زمانی که ‫دخترها می‌رن پیش باباشون
‫کسری رو پوشش بدیم
‫توی کل عمرش یه روز هم کار نکرده
‫اگه کمکش نکنیم،
‫دمش رو می‌ذاره روی کولش ‫و می‌ره. کی می‌دونه؟
‫نوجوون‌های ۳۵ ساله کجا می‌رن؟
‫اوه، لس‌آنجلس. ‫می‌رن که بازیگر بشن
‫پس بچه‌هاشون رو ازشون می‌دزدیم
‫مرد خوبیه
‫یه آدم مفت‌خور و بی‌هدفه، ‫اما آدم خوبیه
‫تقریباً تقصیر خودمون هم هست. ‫مقصریم. ما…
‫خودمون تشویقش کردیم
‫الان هم داری تشویقش می‌کنی
‫اگه همیشه موقع زمین خوردن ‫به داد اَبی برسیم،
‫هیچ‌وقت یاد نمی‌گیره ‫خودش از سر جاش بلند شه
‫محض رضای خدا، ‫الان دیگه ۳۳ سالشه
‫باید بذاریم زمین بخوره
‫عزیزم، نمی‌تونم
‫شاید بزرگ‌ترین بچه باشه، ‫اما خب هنوزم بچه‌مه
‫و نمی‌تونم
‫نمی‌تونم چنین خطری بکنم
‫بلند کردنش وقتی زمین می‌خوره…
‫وظیفه‌ی منه
‫بهت گفتم، عزیزم
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال