رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
دشمن اکنون در دروازه‌های مسکو آشکار است،
یکی آلمانی صحبت می‌کند و یونیفرم پوشیده است،
اما دشمنی که شکارش خواهی کرد
پنهان است،
آنها می‌توانند ظاهری اسلاوی داشته باشند،
آهنگ‌های روسی‌مان را بخوانیم،
ودکا را لیوانی بنوشید
و مدارک کاملاً مرتب و منظم داشته باشید،
وظیفه تو این است که آنچه پنهان است را آشکار کنی
بدیهی،
کسی را می‌شناسید؟
نه،
- بیشتر، - نه،
- و حالا؟ - نه،
بیشتر،
حالا؟
بیشتر، خودت رو جمع و جور کن، گروهبان،
- بیشتر، - نه،
- قبل از جنگ شغل شما چه بود؟ - پرورش دهنده محصولات کشاورزی،
- بیشتر، - نه…
- آنها را می‌شناسید؟ - نه،
- الان؟ - نه،
بیشتر،
مثل گندم و کاه میمونه، مور، گروهبان،
- نه... - بیشتر!
بابا…
عکس داری؟
از کسی که نزدیک است؟
دخترم،
عالیه، شناسایی بچه‌ها سخت‌تره،
ببین و به خاطر بسپار،
ابروها،
- «ابروها» چی؟ - ابروهای دخترت، چه شکلی هستن؟
بلند، کوتاه، ضخیم، قوس‌دار، صاف؟ پاسخ دهید،
- مثل اینها، - اشتباه، آنها دگرجنسگرا هستند،
- بینی؟ - معمولی، معمولی،
اشتباه، مستقیم است،
با یک صفحه بینی برجسته،
به سوی تحقیر گرایش داشتن،
دشمن همه جا تو را احاطه کرده،
درون تو نیز،
ایست،
ایوان میشنکو
بیبی، هانهوز، گلادیاتور،
متولد ۱۹۰۵،
ماه آگوست بود، گرم و به ظاهر بی‌پایان،
جنگل‌ها گسترش می‌یابند، مزارع متروکه و روستاهای سوخته را می‌بلعند،
لاشه‌های لشکرهای درهم‌شکسته آلمانی را در بیشه‌ها پنهان کرده بودند،
سربازان ما به جلو غلتیدند، غیرقابل توقف،
به سوی مرزهای رایش هزار ساله،
عملیات یکی پس از دیگری:
رعد و برق ژانویه نزدیک لنینگراد، باگراتیون در بلاروس…
فقط یک ضربه دیگر، یک حمله دیگر،
و پیروزی از آن ماست،
اما آگوست تمام نمی‌شد…
یک سال خونین دیگر تا پایان جنگ،
مسکو صحبت می‌کند…
پیامی از دفتر اطلاعات شوروی،
گزارش عملیاتی، ۱۷ آگوست ۱۹۴۴،
در طول روز…
پنجشنبه، ۱۷ آگوست ۱۹۴۴
... نیروهای ما در حالت تهاجمی بوده‌اند،
ارتش جبهه دوم اوکراین به پیشروی خود ادامه می‌دهد…
خیلی خب! دفترچه سفرت، فاکتورها،
و یک اعتراف کامل،
ستوان!
بیا اینجا،
دومی، رفیق سرگرد،
سرنیزه را درست کن،
ما با سرنیزه حمله می‌کنیم، رفیق ستوان ارشد؟
طبق قوانین وظیفه پادگان، یک نگهبان باید طبق برنامه آماده شود،
- گرفتی؟ - بله، آقا،
ستوان!
ستوان…
- من منتظرم، می‌دونی، - اخراج شده، سرجوخه،
ستوان ارشد تامانتسف، فرماندهی ترانزیت و مانع، لیدا
ما عجله داریم، تمبرها رو می‌خوای؟
- درست است، - می‌بینم،
کاغذها را رد و بدل کنید،
بفرمایید، من فقط می‌روم مافوقم را بیاورم،
یک مقام بالاتر؟ فقط خودت آن را مهر کن،
هیچ کاری از دست کسی بر نمی‌آید، افسران ارشد، از سرگرد به بالا، شخصاً بازرسی می‌شوند
توسط کاپیتان،
پس بهش زنگ بزن،
اسلحه را مرتب کن،
رفیق کاپیتان! میشه منو برسونی؟
به ایستگاه قطار لیدا؟
نه، اون یارو رو می‌بینی؟
او کاپیتان پادگان است،
او اجازه می‌دهد، تو سوار ماشین می‌شوی،
رفیق سروان، یه سرگرد خیلی نگرانه،
می‌بینم، خب؟
می‌خواهد خارج از نوبت بازرسی شود،
تو این کار را می‌کنی،
آن یکی، کمی از خود راضی، مانند یک شاه ایرانی،
می‌ترسم که عصبانی شوم، شاید تو باید این کار را بکنی، پاول واسیلیچ؟
من باید چرا؟
تو تحصیلات عالیه داری، فرهنگ تراوش می‌کنه، می‌دونی،
- به نوعی خوبش، منظورم اینه که، - رفیق کاپیتان...
- ببین، یه صف هست! - خوبه که فهمیدم!
نصفش را خالی کن،
رفیق کاپیتان! ستوان بلینوف،
- طبق دستور، در مسیر لیدا، - بعداً، ستوان،
- بدون اجازه شما سوار ماشین نمی‌شوم، - الان سرم شلوغ است،
من هم ولخرجی نمی‌کنم، کاپیتان! دستور من این است که در لیدا باشم،
ضربه مغزی شدی یا یه همچین چیزی، ها؟!
بله، از بیمارستان مرخص شدم،
کمی صبر کنید، ستوان، من این را مرتب می‌کنم،
منتظر خواهم ماند!
خودت را از پا در بیاور،
- کاپیتان آلیوخین، - منتظرم گذاشتی، کاپیتان،
ما را بررسی کنید،
همسرم
و پسر،
یه بچه جلو؟
او را کجا رها می‌کردم؟
پدر و مادر همسرم فوت کردند، من یتیم هستم،
نمی‌تونستم بچه رو بذارم پرورشگاه، نه؟
از سال ۱۹۴۱ با ما بوده، در حال عقب‌نشینی و حالا در حال حمله،
مدارک فرماندهی ارتش و رفیق بریا، همینجا،
آیا لوبوف اینجا فرماندهی را بر عهده دارد؟
منظورت سرلشکر لوبوف، رئیس امنیت منطقه عقبه؟
- بله، او، - درست است،
من فقط نگاه می‌کنم،
- مقصد؟ - اونجاست،
از راننده بخواه پیاده شود،
انجامش بده،
حالا بیا،
بفرمایید،
همین؟ میشه بریم؟
ساکت…
میشه بریم؟
یک لحظه،
دستور میگه شما دارید محموله‌های طبقه‌بندی‌شده حمل می‌کنید،
انجام می‌دهد،
نشانش بده،
نمیشه این کارو کرد، یه دلیلی داره که مخفیه، دزدکی نگاه کردن ممنوعه،
پس من نمیتونم بذارم تو رد بشی،
دوباره گفتی اسمت چی بود؟
ما معرفی‌ها را انجام دادیم، کاپیتان آلیوخین،
آلیوخین، درست است... من به خاطر خواهم سپرد،
لطفا این کار را انجام دهید، همچنین به یاد داشته باشید که طبق قوانین پادگان
من می‌توانم هر سربازی، حتی یک سرهنگ، را دستگیر کنم.
بار را نشان دهید
و در راه خودت باش،
یه کم زیادی از خود راضی هستیم، نه؟
حتی برای یک فرمانده گشت،
بریم، گروهبان،
نه، شما این کار را نمی‌کنید!
بهش شلیک کن!
برگرد!
آتش را نگه دارید!
این یه عملیات اسمرشه! زنده دستگیرش کن!
بیا پایین! بیا پایین!
«روی زمین!» - «صبر کن!» - «اسمرش» کار می‌کنه!
بیرون،
ایست! اینجا میدان مین است!
مامانم کجاست؟!
تفنگ را زمین بگذار،
ایست! مین‌ها آنجا هستند!
ایست!
محموله، مدارک افسری بود، با کدهای مخفی جدید که دیروز صادر شده بود،
ساعت ۸ صبح، سیگنال KAO برای مدت کوتاهی با سیگنالی رو به محو شدن روی آنتن رفت،
KAO یکی از شرکت‌های ماست، درسته؟
این است،
فکر کردی ده روز گذشته دنبال کس دیگه ای بودی؟
نه، رفیق سرهنگ دوم، ما دنبالشونیم،
به احتمال زیاد، این باتری‌ها و کاغذها برای آنها در نظر گرفته شده بودند،
خیلی سر و صدا راه انداختی، انگار که پیشوا رو گرفتی،
و آنها فقط پیک هستند،
«دو خرابکار با لباس ارتش سرخ.»
- معلوم شد، یه خانواده اونجا هستن، - ستوان، نمی‌تونم برم اونجا،
- دیگر نمی‌توانم صبر کنم، - رفیق ستوان!
آلکسیف، بگذار رد شود،
ستوان بلینوف،
در راه لیدا،
پس به راهت ادامه بده،
رفیق سرهنگ دوم، کاری از دستت بر نمی‌آید،
این یکی مدارکم را پس نمی‌دهد،
من به این موضوع رسیدگی می‌کنم، سرهنگ دوم،
این رفیق ضربه مغزی شده، مستقیماً از بیمارستان،
سیگنال KAO از کجا ردیابی شد، سرهنگ دوم؟
پسر، تو خیلی سریعی! مثل یه جارو برقی!
حتی کلاه‌ها رو هم عوض کردیم، ها؟
اینجا،
شیلوویچی، آنجا جز جنگل چیزی نیست،
این یک هفته جستجو است،
- من به مرد نیاز خواهم داشت، - من هیچ مردی ندارم،
و شما به خوبی از این موضوع آگاه هستید، کاپیتان،
ستوان، بیا اینجا،
نام تو،
آندری استپانوویچ
- پنکیک؟ - بله، آقا،
من سرهنگ دوم پولیاکوف هستم،
رئیس واحد ویژه ضد اطلاعات،
شما به گروه کاپیتان آلیوخین منصوب شده‌اید،
به عنوان افسر عملیات،
رفیق سرهنگ دوم، من باید به واحد خودم برگردم!
به تکالیف ادامه دهید،
بچه رو بردن بیمارستان،
خب، شما لیوان‌ها را دیده‌اید، آنها را شناسایی کنید،
با همدستان و پلیس‌هایی که بازداشت کرده‌ایم شروع کنید،
یکی باید هویتشون رو مشخص کنه،
کاپیتان، منتظر گزارش شما ساعت ۲۱ هستم.
شانس،
تامانتسف!
همینجا، کاپیتان،
ستوان را در جریان امور قرار دهید - مین‌ها، رویه‌ها، همه چیز،
دستور شما اجرا خواهد شد، رفیق کاپیتان!
ستوان!
کاپیتان دستور داد جلسه توجیهی برگزار شود،
اول توضیح بده که خرابکارها چطور بچه‌دار شدند،
او را از جایی برداشتم،
یتیم، احتمالاً،
نه مثل اینکه این روزها کمبودی وجود دارد،
خب، ما جنگلی به اندازه فرانسه داریم،
پر از آشغال‌هایی که بعد از پیشروی خط مقدم ما فرار نکردند،
آکوویتسی…
می‌دونی اونا کی هستن؟
من انجام می‌دهم،
ارتش خانگی، لهستانی‌ها،
درست است، ملی‌گرایان لیتوانیایی، پلیس محلی هم وجود دارند،
آلمانی‌ها در حال عقب‌نشینی، راهشان را سد کردند،
به علاوه خرابکاران مجهز به رادیو…
- چند تا هستن؟ - صدها نفر،
نه، اونایی که رادیو دارن،
معمولاً سه یا چهار،
ما سوار بر اسب در حال حرکت هستیم…
و بیرون…
یا آنجا،
آن حرامزاده‌ها از میان شاخه‌ها نگاه می‌کنند،
شمارش کامیون‌های عبوری،
جهت‌هایشان، شماره سربازان، شناسه واحدها…
سربازی ماشین استودبیکر خود را کنار می‌زند،
برای گرفتن نشتی به جنگل قدم می‌گذارد
و تمام،
رفته،
خیلی خب، جلسه توجیهی تموم شد،
من برنامه خواب دارم، همین،
مامان؟
چرا این گره‌ها را می‌زنی؟
به خاطر اسم‌هاست... حافظه‌ام بد شده،
آنها به من کمک می‌کنند تا به یاد بیاورم،
نمی‌بینی؟
من نمی‌توانم،
نمی‌تونم ببینم... نمی‌تونم ببینم!
من که نمی‌بینم!
قضیه خیره شدن چیه؟
رفیق ستوان ارشد، تو در خواب فریاد زدی،
چی جیغ زدم؟
هیچی، فقط جیغ زد،
ما اینجاییم،
هدف، جستجوی جنگل است،
آهنگ‌های تازه پیدا کنید،
بخش‌های خود را مطالعه و حفظ کنید، آنها ... خواهند بود.
کامنکا، دوکودوو و در امتداد رودخانه نمان،
- گرفتی؟ - بله، آقا،
ما دنبال چه هستیم؟
- ازت خواستم توضیح بدی، - خب، دادم،
به شیوه‌ای سبک، با ضرباتی پهن،
اون روش رو عوض کن!
خیلی خب، بخش بلینوف رو تقسیم می‌کنیم... بقیه‌ش به مال تو اضافه می‌شه،
از جمله گنیلتسی و اولخوفکا،
این یه بخشِ فوق العادست،
ما به پیام رمزگشایی شده نیاز داریم،
این نقطه شروع ماست، نه پرسه زدن در جنگل،
پاول واسیلیچ، تو می‌ترسی از ستاد مرکزی درخواست رمزگشایی کنی؟
و از مسکو می‌ترسند، پس بگذارید من زنگ بزنم!
من به رتبه‌بندی‌ها اهمیتی نمی‌دهم، این یه بازی لعنتی نیست!
تمام شد؟
ما دنبال یک سایت قطره‌ای هستیم،
خرابکاران رادیو حمل نمی‌کنند، خیلی خطرناک است، آنها امواج را ارسال می‌کنند، سپس آنها را پنهان می‌کنند،
تخته‌های شانه و کلاه‌ها را بردارید، کاغذها را هم بگذارید،
سلاح‌ها را از دید دور نگه دارید، و همیشه تیز بمانید!
آیا این واضح است؟
بیا ساعت‌ها رو تنظیم کنیم، مال من میگه ۱۰:۲۷
ما تا ساعت 7 بعد از ظهر جستجو می‌کنیم،
بعد از اون دیگه تو جنگل نمون، شنیدی چی گفتم؟
شانس،
از من در مورد آهنگ‌ها پرسیدی…
خب، خرابکارها آموزش دیده‌اند که هیچ اثری از خود به جا نگذارند،
اما انسان پرنده نیست، نمی‌تواند پرواز کند، می‌دانی،
همیشه چیزی جا می‌ماند،
از همه مهمتر، این را به خاطر داشته باشید:
هر کسی که از جنگل می‌آید یا به آن می‌رود، مظنون است!
یک شهروند عادی شوروی آنجا کاری ندارد،
چرا در عقب از تخته‌های کناری استفاده نشده است؟
اگر کشته شوی، آنها نمی‌توانند از یونیفرم تو استفاده کنند،
تو برو آنجا،
حرکت،
یادت باشه، همه اطلاعات زیر پاست،
تا حالا تو جنگل بودی رفیق؟ - حتماً،
با پدر و مادرم، کنار خانه روستایی‌مان،
آیا همین است؟
این است،
اصلاً چرا دارم می‌پرسم؟
پیاده نظام، ملکه‌ی میدان‌ها،
- اهل کجایی؟ - مسکو،
این بد است…
درست…
جنگ گذشت…
با این حال، گه باقی می‌ماند،
ساکت!
- اونجا... تو کی هستی؟ - ایوان...
بیایید ببینیم…
این زخم بدی است، ایوان،
آیا من خواهم مرد؟
همه ما این کار را خواهیم کرد،
گناه می‌کردی، ها؟
و تو ممکنه کی باشی؟ یه پلیس، ها؟
بفرمایید،
حالا محکم بگیرش،
لعنت به من، رفقا…
پیداش کردم…
رفیق کاپیتان،
پیداش کردم…
رفیق کاپیتان!
- چیه؟ - یه پلیس اینجاست،
سعی کرد بهم شلیک کنه، بیا، لطفا!
بفرمایید، کاپیتان!
در آنجا،
این خیار را در بوته‌ها پیدا کردم، در بوته‌ها رها شده،
تلخ اند!
آنها کبریتی را در خزه فرو کردند،
کمی خاکستر هم، تنباکو،
و آنجا…
راهی برای عقب‌نشینی،
آنها ریل‌ها را با تنباکو و فلفل آسیاب شده پوشاندند…
- حرفه‌ای‌های واقعی، - همین؟
چه چیز بیشتری نیاز دارید؟
پاول، اونا اپراتورهاي راديو هستن!
پلیس روی مسیر فلفل نمی‌پاشد!
در یک مسیر، نه،
اما روی سوسیس و گوشت خوک، آسان،
مردم محلی عاشق گوشت خوک فلفلی‌شان هستند،
من چیز اصلی را به شما نشان نداده‌ام!
اینجا،
- این بریدگی برای چیه؟ - یه آنتن،
من لال هستم، حقیقتاً،
خب؟
آیا من یک نابغه هستم؟
تنها نابغه رفیق استالین است،
و تو، اوگنی،
یک غول هستند،
اون کیه؟
یه هرزه،
- آیا بخش خود را پوشش داده‌اید؟ - نه،
- چرا؟ - گم شدم؟
چه سیرکی... سیرکی سوار بر اسب،
رفیق سروان، من دو افسر را دیدم که از جنگل بیرون آمدند،
- کجا؟ - در یک روستا،
- میشه روی نقشه نشون بدید؟ - بله،
همین اطراف... اینجا،
شومینه،
- چی شده؟ - اونا از جنگل اومدن بیرون،
به مزرعه رسید و یک کیف دستی به کشاورز داد...
سپس تیراندازی شروع شد... فکر کردم به ستوان حمله شده است،
وحشت کردم، دویدم و گم شدم…
رفقا، بیایید غذا بخوریم،
رفیق کاپیتان،
ادامه بده، اولین لقمه رو بخور، حقته،
ستوان، کاسه‌هایی توی کامیون هست،
در پشت،
جعبه مهمات،
مأموران…
افسران! از مزرعه!
من به آنها مثل یک کل در ذهنم نیاز دارم،
- چرا؟ - چون دارم از گرسنگی می‌میرم!
من غذا می‌خوام، می‌بینی؟!
و حالا باید آنها را شناسایی کنیم،
سوار کامیون شو،
ولش کن، خیزنیاک،
- چی؟ این همه سوپ؟! - اون یارو رو هم بپوش،
یه کم زیادی خوب میسوزه،
- چی ریختی اونجا؟ گازوئیل؟ - دیوونه شدی؟!
بعداً با چکمه‌ات می‌خوای گاز بگیری؟ - بلند شو!
ای ولگردِ اسکله! اراذلِ دماغ‌پریده!
- حرامزاده… - کاپیتان،
بهش بگو مواظب حرف زدنش باشه،
من یه ستوان ارشدم، نه یه آدم معمولی.
خب، ستوان ارشد…
بیا اینجا،
برو پیش کامنکا و از کشاورز سوال کن،
بلینوف می‌گوید آن دو برایش یک ساک دستی جا گذاشته‌اند،
در صورت نیاز، مالک را به لیدا بکشید،
از طریق فرمانده اونجا با من تماس بگیر، فهمیدی؟
- آره، - پس شروع کن،
خیلی خب، بریم!
خیلی برای غذای من کافیه!
رفیق تامانتسف، سرعتت را بیشتر کن!
بیا دیگه، آشغالِ آشغال!
بیا عزیزم!
همین حالا! بیرون!
همه خوبن؟
پنکیک؟
خیزنیاک؟
من خوبم،
کل کامیون خراب شده،
اوکولیچ، صاحب مزرعه، یک حرامزاده درجه یک است!
گفت که یک ماهه هیچ ماموری رو ندیده!
- داره دروغ میگه، - معلومه که داره دروغ میگه،
افسران مشابهی امروز صبح در پادگان حاضر شدند،
اما فرمانده نام‌ها را به خاطر نمی‌آورد،
برو دنبالشون بگرد، تو ایستگاه قدم بزن،
- بله، آقا، - من به NKVD خواهم رفت،
بریم، خیزنیاک!
این خرابکاران جنگل در شهر چه می‌کنند؟
چه چیزی برای مخابره کردن وجود دارد؟ گزارش‌هایی در مورد جوجه تیغی‌ها؟
تمام اطلاعات در شهر، در ایستگاه،
به روشنی دزدیدن یک پوشه مخفی از دفتر مرکزی،
قطارهای تانک دیده شدند، سربازان شمرده شدند، شماره لشکرها شنیده شد،
تمام چیزی که واقعاً برای به خطر انداختن حمله نیاز دارید،
- شانس آوردی، ستوان، حسش می‌کنی؟ - نه،
چون تو یه سرباز پیاده احمقی!
سه ساعت پیش کی بودی؟
- یه افسر، - منم همینطور، تفاوت رو می‌بینی؟
من این کار را می‌کنم، یک ستاره‌ی متفاوت،
خب، تو عصبانی هستی، اما ذهنت هنوز درگیره،
به این زیبایی نگاه کن! چه قدرتی!
آیا کسی به نام اوکولیچ اتفاقاً از اینجا عبور کرده است؟
از مزرعه کامنکا؟
- اوکولیچ؟ - اوکولیچ،
نه،
تو واقعاً باید خونه‌ش رو بگردی، شاید داره اجناس دزدی می‌خره،
لعنت...
- چرا نمیری؟ - کاری که ما می‌کنیم این نیست،
با این حال، همیشه از کمک کردن خوشحال می‌شوم،
چیز دیگه ای هم هست؟
من همه چیز را می‌خواهم،
همدستان، پلیس، هر مظنونی،
همه چیز از منطقه شیلوویچی،
فقط یک مورد در شیلوویچی وجود دارد،
پاولوفسکی، قبلاً پیشخدمت آلمانی‌ها بود،
بفرمایید، - متشکرم،
این چیست؟
آنها سعی کردند آن را یواشکی به سلول پیرمرد ببرند،
درون یک پای،
«خدا کمکت کنه! ما حالمون خوبه، یولیا و دختره سالم هستن.»
یولیا کیه؟
فکر نمی‌کنی سوالام زیاده، کاپیتان؟
شما بچه‌های SMERSH مطمئناً کارتون راحته،
ارتش شما را به عنوان NKVD و NKVD را به عنوان ارتش می‌بیند،
بنابراین شما همیشه در بازی هستید، اما هرگز مسئول چیزی نیستید،
- کمک می‌خوای، سرگرد؟ - لعنت بهش!
پسرش را از دست داد، آن یکی،
شما چطور؟ خانواده‌ای دارید؟
یک برادر، پدر و مادر هم، شما؟
فقط مادرم،
او رفته است، اما
مطمئناً با من خیلی مشکل داشت،
اگر آن عوضی‌ها واقعاً اینجا هستند، مدارکشان باید بی‌عیب و نقص باشد،
تمام کدهای جدید سه روز گذشته موجود است،
اسناد از کجا هستند؟ چگونه آنها را تهیه می‌کنند؟
دوست جوان من! این عوضی‌ها توسط حیله‌گرترین افراد حمایت می‌شوند
و سرویس اطلاعاتی قدرتمند در جهان،
درست بعد از اسمرش، جعل کاغذ براشون مثل یه بازی بچه‌گانه شده،
و کدها؟ هر سه روز یکبار تغییر می‌کنند، درست است؟
اینها مشکل‌ساز هستند،
مدارک از خارج از کشور می‌آیند، اما باید اینجا پر شوند،
در پادگان یا ستاد،
صبر کن، یه جاسوس آلمانی تو ستاد فرماندهی هست؟
نظر شما چیست؟
اون حرومزاده همینجاست، داره ریشه‌ها رو اره می‌کنه
از پیروزی ما،
گوش کن…
همینجا صبر کن، تکون نخور،
فقط صبر کن، فهمیدی؟
اگر مظنونین را ببینم چه می‌شود؟
اگه این کارو کردی، فقط به شک کردن ادامه بده! البته از دور، باشه؟!
از آنها دور شو، بلینوف!
دست گرمتان، رفقا!
اسمرش،
برو یه نفسی بکش،
چهار!
پنج!
شش!
هفت!
بفرمایید!
شش!
همه سوار شوید!
سوار شوید! قطار در حال حرکت است!
همه سوار شوید!
راه را باز کنید!
راه را باز کن!
این که نمیشه!
عجوزه!
همین جا توقف کن،
ولدیا…
بچه‌ی من…
دست بردار، عوضی،
مسلح هستید؟
رفقا، به پیش بروید،
حرکت کن،
تکون نخور، من ولودیا نیستم، می‌بینی؟ مگه بچه‌ی تو هم نیستم؟
- سانی… - حالا این…
واقعاً باهوش است،
- بیا اینجا… - حالا اوضاع خوب میشه…
- تو اینجا بشین، - عزیزم…
آیا اینطور است؟
نباید بیشتر بگیریم؟
بریم، بعداً می‌فهمم چی می‌گم،
ایست!
مدارک خود را ارائه دهید،
چطور ممکنه؟
من اینطور گفتم،
و تو کی هستی؟
من…
من اسمرش هستم،
این چیه، ستوان؟
دیشب مشروب خوردی؟
یه جوکر، ها؟
مدارک خود را ارائه دهید،
از پادگان تحویلش بگیر،
بریم، سنتسوف،
سند را برگردان! ایست وگرنه شلیک می‌کنم!
حالا آسان،
آرام باش،
جایتان را به خانم بدهید، ستوان،
اینجا، او را بنشان،
اجازه مرخصی میدین آقا؟
پنج دقیقه دیگه، باید یه زنگ بزنم،
سلام!
سلام، رفیق ستوان ارشد،
- کاپیتان من اینجا بود؟ - نه،
من را به NKVD وصل کن،
خیالت راحت، رفیق ستوان…
مراقب باش،
ارتباطات امن، می‌دونی…
شلوارت را دم دست نگه دار،
لیدا…
مسکو…
یه دقیقه دیگه، گروهبان، باید فرمانده رو ببینم،
پسرت؟ بفرمایید مامان... بگیرش... پاکش کن،
عقب‌نشینی کن، کاپیتان، میشه؟
سانی!
گفتم عقب نشینی کن،
حالا،
از من دورش کن،
آرام باش، نگاه کن،
چرا آن زن را دستگیر کردید؟
ولدیا…
مادرت را هم دستگیر می‌کنی؟
گفتم برو عقب!
بگذار بروم!
دور بمون! برو عقب!
راه را باز کنید! آن را حمایت کنید!
اینجا چه خبره؟!
او سعی کرد از صف خارج شود،
- رفیق کاپیتان! - این چیه اینجا؟!
- توجه! - سر پا بایستید!
دعوایی شده، رفیق سرگرد،
این کیست، کاپیتان آنیکوشین؟
او به فرمانده من، رفیق سرگرد، شلیک کرد،
منظورت چیه که بهش شلیک کردی؟
با شلیک گلوله او را کشتند؟
اگه این کارو بکنه خودم خفه اش می کنم،
زانویش شکست،
نفست را بیرون بده،
من مشروب نمی‌خورم، رفیق سرگرد،
ارتش این روزها…
همه آنها را دستگیر کنید!
شانس،
سلاحت را تحویل بده،
- من یه مظنون دارم، سروان، - کجا؟
او می‌تواند با تو بماند، سلاح تو،
و چکمه‌هایت را مرتب کن، بالاخره تو یک افسری،
اخراج شده، تو دنبالم می‌آیی،
شکرگزار باش، بلینوف، رئیس پادگان دوست قدیمی ماست،
وگرنه تمام شب اینجا گیر می‌افتادی،
کاپیتان، داری منو کجا میبری؟ مدارکم مرتبن، مگه نه؟
خواهیم دید، اگر بودند، عذرخواهی می‌کنیم، سوار کامیون شوید،
من فقط مدارکشان را خواستم، مودبانه،
آره، درسته،
واقعاً مودب،
زانوی مردی را تکه تکه کرد، بعد از یک جنگ تمام عیار بدون حتی یک خراش!
سوار کامیون شو،
خیلی خب، خجالت بکش،
چرا شلیک کردی؟
ترسیده بود که آنها فرار کنند،
- یادت هست کی این اتفاق افتاد؟ - چرا؟
برای گزارش، وقتی آن را می‌نویسید، تأکید کنید که آنها مظنون هستند،
فقط به آن لیوان عصبانی و جاسوس‌مانند نگاه کنید…
اگر واقعاً خرابکار باشند چه؟
بعدش مدال می‌گیری، و ترفیع می‌گیری،
رتبه جدید،
- اینجا فرودگاهه؟ - نه، هیپودرومه،
چی؟
این سیرک برای چیه؟
- یک بازداشتی، - می‌بینم،
چرا SMERSH در نیروی هوایی مستقر است؟
جیره غذایی بهتری دریافت می‌کنند،
- دارم جدی میگم، - جدی؟ مثل یه بندرگاه خانگی میمونه،
آیا سرهنگ دوم پولیاکوف اینجاست؟
- بله، آقا، - مراقب باشید، مراقب باشید…
نامه‌ای برای شما هست، آقا،
امروز صبح آمدم، اما تو رفته بودی، همیشه همینطور است،
لحظه‌ای که می‌روی، خبری خوب یا نامه‌ای هست،
متشکرم،
- میشه سرهنگ دوم؟ - ببخشید! بیاین اینجا!
صندلی خلبان نیست، می‌دونی،
بنشین، بنشین، گفتم
ستوان، زن نباید بنشیند؟
این خیلی بهش میاد، درسته؟
تو کی هستی؟
خلبانان،
من این را می‌بینم،
- به گروه آلیوخین اختصاص داده شده، - حالا داریم صحبت می‌کنیم!
خیزنیاک، کمی استراحت کن،
بله، کاپیتان،
رفیق کاپیتان، اعضای جدید،
- کاپیتان فومچنکو، - ستوان ارشد لوژنف،
کاپیتان آلیوخین، مراقب بازداشت‌شده باشید،
- این کیه؟ - این یکی
بیا دیگه… هاپ!
گروهبان، حرکت کن،
بلینوف، همین‌طوری اونجا نایست، کیفت رو بده اینجا،
گره ها،
خودروهای زرهی در سمت راست، سربازان در واگن‌های باری در سمت چپ،
این گره‌ها کجا هستند؟
آنها آنجا بودند، کاپیتان،
پسرش... گذرنامه و... اعلامیه فوت،
این پسر شماست؟
ولدیا…
پسر شیرین من،
ولدیا…
سانی…
- خیلی ممنونم، - خواهش می‌کنم،
آینه؟
خانم فنسی، ها؟
حدس نمی‌زدم،
تامانتسف…
فکر کنم نان را بررسی کن،
متصدی تدارکات دزده، آرد آشغاله،
انگار این نان خیس خورده،
می‌فهمم، پاول واسیلیویچ،
یه لحظه، سرهنگ دوم، باید ابزار رو بیارم،
لوپوخین! زود باش! یه اسکنه، یه چکش، یه چیزی برام پیدا کن!
بیا! سریع‌تر!
یادداشت‌ها را در نان گذراند، عجوزه پیر!
همان رمز KAO،
کازیمیر پاولوفسکی را می‌شناسی؟
خب؟
حالا حاضری حرف بزنی؟
تو خواهی مرد…
یک مشاهده جالب،
روزی همه ما…
،
به زودی…
هیچ کس آنجا نیست،
اجازه ورود؟
من خیلی متاسفم… بازداشت‌شده…
فرار کرد،
دنبالم بیا،
او را به اینجا آوردم و دست‌هایش را باز کردم، او داخل شد،
من کمی دور شدم، سپس…
یک کامیون بین من و توالت راند،
بلینوف…
همین الان برو بیمارستان لیدا،
کنار اتاق آن کاپیتان زخمی بنشین،
یا بهتر از آن، درون آن،
شانس،
سرهنگ دوم!
سپهبد یگوروف رسیده است!
دیروز در ایستگاه پلیس، زنی را بازداشت کردیم.
رفیق ژنرال، در حال جمع‌آوری اطلاعات در مورد نیروها و زره‌پوش‌ها،
- چه کسی مأمور را تأمین مالی کرد؟ - ستوان ارشد تامانتسف،
این یک مدال است،
دیروز چه کسی در لیدا بود؟
توی پادگان؟
من،
- رفیق سپهبد، - دیگه کی؟
من،
- من بودم، - پس مدالی برای تو نیست،
او یک فونگرام از طریق خط امن به مسکو فرستاد،
به نام من، به اداره کل،
برای رمزگشایی KAO خود خارج از نوبت،
رفیق ستوان ارشد، میشه در مورد کارهاتون توضیح بدید؟
هر چیزی برای جبهه!
هر کاری برای پیروزی!
- اخراج شد، - بله، آقا،
به او بده،
KAO رمزگشایی می‌کند،
گروه «کائو»
اخراج شده،
فقط همینو میگم،
چطور ممکنه... که درست زیر دماغت،
در جنگل‌های شیلوویچی، ولگردهای آلمانی آزادانه پرسه می‌زنند؟
نه کمتر از ۳۰۰۰،
و نه فقط رومینگ،
منتظر دستور هستند…
سه هزار؟
چگونه؟
شما، به عنوان رئیس بخش ویژه، این توضیح را به من مدیون هستید که چگونه،
منتظر چه دستوری هستند؟!
خب، گمان می‌کنم…
- برای اینه که به خودشون نفوذ کنن، - واقعاً که اینطوره؟!
برای عبور، معمولاً از هم جدا می‌شوند
به گروه‌های کوچک‌تر، مثل کاری که در سال ۱۹۴۱ کردیم،
اما آنها در حال گروه بندی هستند،
برای چی؟
سروان، شما ده روزه که روی این پرونده کار می‌کنید و به هیچ نتیجه‌ای نرسیدید،
دلیلش چیه؟
ما هر کاری از دستمون بربیاد انجام میدیم، سپهبد،
ما فرض می‌کنیم که زن بازداشت‌شده با گروه «KAO» مرتبط است،
اون بهت گفت؟
نه، او ساکت بوده، - او ساکت است،
دیگران آزادانه پرسه می‌زنند،
چرا ریشت نتراشیده؟
به هر حال، اگر نمی‌توانید به تنهایی از پس این کار برآیید…
ما کمک خواهیم کرد،
ممنون!
برخیز،
سلام، ستوان... من و کاپیتان داشتیم صحبت می‌کردیم...
ما دوست داریم اعتراف کنیم،
من و کاپیتان... کمی از بالا سرک کشیدیم،
حدود... هفتصد لیتر نفت سفید ضبط شده،
چه نفت سفیدی؟
رادیو کجاست؟
موقع ترک جنگل توی ساک دستی‌ات چی بود؟
ژامبون، یک گراز کوچک،
دوباره می‌پرسم،
رادیو کجاست؟
خب، قضیه همینه… خب، ما جاسوس هستیم، ها؟
بهت گفتم، یه پلیس همیشه پلیسه، بهش بگو سمرش یا گابلین،
ستوان…
ما جاسوس نیستیم…
فقط می‌خواستم سریع پول دربیارم،
شما دزد هستید یا چی؟
اوه، بیخیال، اصلاً چی دزدیدیم؟
مقداری نفت سفید غنیمتی؟ کلی ازش تو پایگاه داریم،
فقط می‌خواستم سریع پول دربیارم،
ما خارج از کشور هستیم، می‌بینی؟ می‌توانیم برای همسرم لباس بخریم،
یا یک کت، می‌بینی؟
خلبانان را بردارید و به شیلوویچی بروید،
در حومه شهر، خانه پدر پاولوفسکی قرار دارد،
پدر…
از این کازیمیر،
خانه بزرگ، دلت برایش تنگ نخواهد شد، آنجا برای پسر کمین کن،
یک سوال سریع، رفیق کاپیتان،
من آماده‌ام که تقریباً همه جا به کک‌ها غذا بدهم،
اما اینجا را برایم روشن کن، میشه؟ نگذار احمق بمیرم،
چرا تصمیم گرفتی پاولوفسکی اونجا ظاهر بشه؟
چون یه نفر به اسم یولیا آنتونیوک همسایه‌مونه،
خدمتکار سابق پاولوفسکی و احتمالاً مادر فرزندش،
یه معشوقه آهنربا نیست، کاپیتان،
و در مورد آن بچه، با توجه به بیوگرافی‌اش،
او به راحتی خوردن یک کاسه فرنی، حاضر بود یک کودک را بکشد،
رفیق کاپیتان…
هر کاری می‌خوای با من بکن، اما من با اونا نمی‌رم!
حتی نمی‌تونن یه بازداشتی رو درست و حسابی بشورن دستشویی!
و این یارو یه آسه، گرگ بدجنس! رفیق کاپیتان!
تو خواهی رفت، سریع مثل باد،
- فقط چون تویی، کاپیتان، - واقعاً فکر می‌کنی این یه لطفه؟
- نه! - نه؟ خیلی خب،
ولش کن، من میبندمش،
- می‌بینمت، - درسته،
رفقای هوانورد!
اسلحه و تجهیزاتت را بردار،
من آن را برای تو نگه می‌دارم،
برو،
- کجا داریم میریم کاپیتان؟ - بیمارستان لیدا،
آب داری؟
من چندتایی پیدا می‌کنم،
یواش برو، باشه؟
من به ریش تراش نیاز دارم،
سعی می‌کنم،
برنامه برای بعد از جنگ چیست؟
برو خونه، سر و سامان بگیر، یه ماشین جدید بگیر،
همه چیز بعد از جنگ نو خواهد شد،
- تو اینطور فکر می‌کنی؟ - البته،
وگرنه جنگ برای چیست؟
چرا این همه رنج؟
برای بهتر شدن اوضاع،
بزن کنار، من میپرم عقب،
ایست!
توی ماشین،
اینجا،
عذاب وجدان داره اذیتت می‌کنه، بلینوف؟
سربازان دیگر را به سمت گرگ‌ها انداخت و یکی از آنها را فلج کرد،
احساس گناه؟
من هستم،
آیا وجدان در SMERSH ممنوع است؟
کجا خواهیم بود…
بدون وجدان؟
من که نمی‌بینم!
ستوان! آروم باش! ساکت!
چی؟
تو خواب جیغ زدی،
صداش بلند بود؟
قابل تحمل، من دهانت را پوشاندم،
متشکرم، کاپیتان،
اوضاع چطوره؟
هیچی، دختره تو حیاطه،
اینجا بده،
دخترک احمق،
زندگی خودش را خراب کرد،
اگر پاولوفسکی تنها بیاید، این کاری است که ما انجام خواهیم داد.
من به شما دو نفر نیازی ندارم، فقط از پشت بوته‌ها تماشا کنید،
- گرفتی؟ - گرفتی؟
پیام رفیق پولیالوف واضح است،
ضدجاسوسیِ خط مقدم... درست از کار افتاد...
تجمع دشمن در جنگل‌های شیلوویچی،
میشه لطفا گسترشش بدید؟
این تجمع برای چیست؟
ژنرال، بشین،
از ژوئن ۱۹۴۱، تقویت قوای آلمان یک هدف را دنبال می‌کند،
- برای نابود کردن ما، - منظورم از نظر استراتژیک است،
از نظر استراتژیک نیز،
ما برای بازی حدس و گمان وقت نداریم،
ما نیروهای دشمن را در جنگل‌های شیلووچی داریم،
بنابراین، ما باید تصمیم بگیریم که چگونه آنها را از بین ببریم،
NKVD، چند نفر می‌توانید بدهید؟
اگر همه لشکرها، حدود ۲۰۰ لشکر، را بسیج کنیم،
ستاد فرماندهی پادگان؟
واحد فرمانده، نگهبانان ایستگاه…
این حدود ۳۰۰ مرد است،
آیا اینطور است؟
بنابراین، این چیزی است که ما در مقابل آن قرار می‌دهیم
نیرویی متشکل از ۳۰۰۰ آلمانی؟
- این چیه؟ - گزارش،
آیا باید از جوهر استفاده می‌کردم؟
دوباره بنویس، ستوان،
تمام جزئیات را بگویید،
به خاطر داشته باشید که آنها نیز مورد سوال قرار خواهند گرفت،
شما هم دارید یکی می‌نویسید؟
درباره من؟
نه،
دارم یه گزارش می‌نویسم که توش یه مرخصی بدون برنامه‌ریزی درخواست می‌کنم،
آیا این اتفاق هرگز می‌افتد؟
نه،
دخترم مریض است،
چقدر بد است؟
زمستان گذشته، همسرم نوشت…
مرد تدارکات
به آنها هیزم نداد…
آنها حکم داشتند،
اما او امتناع ورزید،
تقریباً ۴۰ درجه زیر صفر بود،
دختر…
با کت خز و چکمه‌های نمدی خوابیدم...
اما هنوز هم بدجوری یخ زد،
چرا او امتناع کرد، کاپیتان؟
چون اون یه عوضیه، یه عوضی واقعی،
من این یارو تدارکاتچی رو از قبل از جنگ می‌شناسم…
نامه را گرفتم، مستقیماً به سراغ ژنرال در ستاد فرماندهی دویدم،
با این فکر که «او در تهیه‌ی هیزم کمک خواهد کرد،
راحته، نه؟"
اما اخیراً او…
تنها پسرش تازه کشته شده بود،
و من فکر کردم، این روزها…
میلیون‌ها نفر آنجا هستند که همچنین…
بچه، پدر و مادر، همسر داشته باشید،
من نتونستم انجامش بدم،
به عقب برگشت،
اما امروز... نامه دیگری دریافت کردم،
روماتیسم…
دختره فهمیده،
قبلاً فکر می‌کردم این مشکلِ آدم‌های مسن است، زانودرد، کمردرد...
اما اشتباه می‌کردم، آنها این را در بیمارستان به من توضیح دادند،
این یک بیماری وحشتناک است که هر کسی می‌تواند به آن مبتلا شود،
می‌تواند منجر به نابینایی، فلج و حتی…
هرچند قابل درمانه، درسته کاپیتان؟
من نتونستم انجامش بدم،
همه بچه دارن…
این یکی مال منه،
منظورم این نبود، کاپیتان…
روز خوبی داشته باشید!
ستوان پوتاپوف،
سرهنگ دوم پولیاکوف را کجا می‌توانم پیدا کنم؟
- او در جلسه است، - من یک پیام فوری دارم،
من کاپیتان آلیوخین، معاون عملیات پولیاکوف هستم،
- آیا کافی خواهم بود؟ - احتمالاً،
ما چند خرابکار پیدا کردیم،
بیا بریم،
بلینوف، مسلسل را بیاور،
برگرد و چشمانت را باز نگه دار،
اینجا جاییه که اون افسرها رو دیدی؟
بله،
- بفرمایید، - شما اول بروید،
او اینجاست، یک سروان ضدجاسوسی،
- فقط دو مرد؟ - چند نفرند؟
شش، فکر کنم،
لعنت به این حرامزاده‌ها، خیلی خوب شلیک می‌کنند، دو تا از ما رو هم کشتند،
چطور پیداشون کردی؟
به افسر پلیس گفته شد که صاحب مزرعه را بررسی کند،
خب، ما این کار را کردیم،
از دست این عوضی‌ها خسته شدم!
- اجازه هست؟ - حق نداری،
خیلی قدرتمنده، ممکنه همه رو از پا دربیاره،
- منظور از «همه» کیست؟ - خرابکاران،
خرابکاران؟
انجامش بده!
ایست! برگرد!
نکن!
زنده زنده بگیرشون!
ایست!
همین جا بایست!
بس کن، تو!
زنده‌ای، کاپیتان؟
خب، من هستم،
- چطور شکستیش؟ با سرت؟ - نمی‌دونم؟
ساعت چنده، بلینوف؟!
۱۸:۲۰
ستوان، نگرانی‌ات رو درک می‌کنم، اما در آینده کمتر به شور و شوقت اهمیت بده،
شلیک نکن!
ما تسلیمیم!
چی اونجا پنهان کردی؟
می‌خواستی تمام بلاروس را منفجر کنی؟
خیلی خب، جمعشون کن،
بیرون!
حرکت کن!
- آنها چه کسانی هستند؟ - صاحبان،
- توی زیرزمین قایم شدیم، - ما رو به زور بردن اونجا!
- بس کن! - ما را با اسلحه تهدید کرد!
- بیا اینجا، اوکولیچ؟ - بله،
رهبر کیست؟
او فرمانده است،
- این یکی؟ - بله،
من او و صاحبانش را خواهم برد، برخیز،
پیاده روی،
- اسمت چیه؟ - واسیل اوکولیچ،
چرا دیروز دو مأمور به ملاقات شما آمدند؟
آنها دام و غذا را با نفت سفید معاوضه می‌کنند،
کمبود برق داریم،
با تکیه بر چراغ‌های نفتی،
بنابراین مقداری را با یک خوک معاوضه کردم،
پاولوفسکی را می‌شناسی؟
کدام یک؟ چند تایی هستند،
کازیمیر،
من انجام می‌دهم،
آخرین بار کی او را دیدی؟
دیروز،
کجا؟
در خانه،
- چرا اومده بود دیدنت؟ - خواهش می‌کنم ما رو نکش، خواهش می‌کنم!
خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم ما را نکشید!
او گروهی را آورد،
به ما گفتند کیسه‌هایشان را در چاه پنهان کنیم
و برای حفظ ارتباط،
چون گدای ایستگاه ناپدید شد،
پاولوفسکی را از کجا می‌شناسی؟ پاسخ،
یه برگه برام بیار که نوشته باشه بخشیده میشم...
که من نجات خواهم یافت،
با مهر،
و امضای یک ژنرال،
بعدش حرف میزنیم،
تو نخواهی توانست،
شاهدانی وجود دارند،
تو از نازی‌ها هم بدتری!
تامانتسف…
به این میگن "قطره گوش"،
هرچند او در این کار بهتر است،
اما او حالا حتماً صحبت خواهد کرد،
ما روس هستیم!
این را برای آینده به خاطر داشته باشید،
اگر برای شما وجود دارد…
- شما روس نیستید... - پس ما کی هستیم؟
تو آشغالی،
فرمانده خرابکار پانکراتوف ادعا می‌کند
نیروهای محاصره شده در جنگل شیلوویچی
در حال آماده شدن برای حمله به لیدا هستند،
صبر کن، این پانکراتوف کیه که این چیزا رو بدونه؟!
آیا او از هیتلر تماس‌هایی دریافت می‌کند؟!
از چیزی که گفتی، اون فقط یه آشغال پست ولاسوفِ!
اخیراً در جنگل به او اطلاع داده شد،
توسط مردی با لباس کاپیتانی، یک روس،
پانکراتوف می‌گوید که او همه آلمانی‌ها را رهبری می‌کند،
ای پروردگار، کارهای تو شگفت‌انگیز است! روس‌ها بر آلمانی‌ها فرمانروایی می‌کنند!
چه چرخشی!
آن خرابکاران قصد داشتند چه چیزی را منفجر کنند؟
قطار به سمت لیدا می‌رود،
- کی؟ - صبح،
بنابراین، این نقشه تهاجمی آنهاست،
ریل‌ها را منفجر می‌کنند
تا مانع از حرکت نیروهای کمکی توسط ما شوند،
و پادگان لیدا بیش از دو ساعت دوام نخواهد آورد،
درست است،
اما چرا باید آن را بخواهند؟ این کار آسان‌تر خواهد بود…
دور زدن لیدا مثلاً از جناح چپ
و تقریباً یک خط مستقیم با نیروهای خود دارند،
یک خط مستقیم…
از اینجا تا لیدا یک پرش با تانک است،
این یک رخنه در خط مقدم است،
حمله از دو طرف، ایمن‌سازی تقاطع حمل و نقل،
و حمله‌ی ما دود می‌شود و به هوا می‌رود،
از دو طرف…
این باید همزمان و با علامت باشد،
اما چه کسی قرار بود این سیگنال را بدهد؟
همانطور که خواهد شد،
پاولوفسکی،
کاپیتان عقل و شعور خوبی داره،
تقریباً مثل یک دانشجوی رشته‌ی اصلی،
آیا برمی‌گردی؟
من میام تا هر دوی شما را ببرم،
همین جا بایست!
کاغذهایت را!
مدارکت را نشان بده،
یک… دو… سه… چهار…
اسلحه‌ات رو بنداز! دست‌ها بالا!
لعنت بهش…
حالت خوبه؟
شلیک نکن!
قضیه‌ی نگاه کردن چیه؟ بهت که گفتم!
بیست بار بهت گفتم، «اگه تنها باشه…»
من به شما دو نفر نیازی نخواهم داشت!
سریع، بانداژش کن!
شانس،
رفیق ستوان ارشد…
نگذار او به اینجا بیاید،
او را متوقف کن!
آسوده خاطر،
از جسد عکس بگیرید،
کار عالی،
بدتر از این نمی‌شد،
- زخمی شده؟ - خدای نکرده، داره عزاداری می‌کنه،
اصلاً چرا باید او را این‌طوری اینجا بیاورد؟ آن هم با آن بچه…
طبق پروتکل، سپهبد، او همدست است،
او نوعی همدست است،
دختری فقیر و گمشده،
خب…
از شما انتظار اینو نداشتم کاپیتان،
یونیفرمت رو درست کن!
خیزنیاک، برای دختر غذا ترتیب بده،
شانس،
همه چیز رو بررسی کردی؟
ما این کار را کردیم، کاپیتان،
و این؟ آیا این بیل روی او بود؟
بله،
بیل یک سرباز روی یک افسر…
منم همین فکر رو کردم، چرا یه بز باید پیانو داشته باشه؟
تصمیم گرفت آن را با خود بیاورد،
یه چاقو بهم بده، چاقو!
پاشا؟
- چی شده؟ - برو پیش نقشه برداران،
من به نقشه خاک منطقه نیاز دارم،
و سریع!
نمیتونی؟ اونوقت خودت با یه تپانچه اونجا وایمیستادی!
بهش برس!
من حدس می‌زنم که در مسیر لیدا، آلمانی‌ها از اینجا عبور خواهند کرد، بنابراین…
یه توپ ضدهوایی با خدمه همینجا بذار، برای شلیک مستقیم!
ممنون، سرگرد، می‌توانید بروید،
چه خبر، نیکولای؟
می‌دانم که روزنامه می‌خوانی، حتی روزنامه‌های مرکزی،
چه خبر از مسکو؟ چه حال و هوایی؟
هنوز خدایی اون بالا نیست، فهمیدم؟
نه، هنوز هیچ کدام،
هرچند او این را نمی‌داند،
- میشه، سپهبد؟ - چی شده؟
معاینه دوم، خاک رس را روی بیلچه پاولوفسکی نشان داد،
چی رو فاش کرد؟
خاک لوم، نوعی خاک کمیاب
فقط در یک منطقه از جنگل‌های شیلوویچی یافت می‌شود،
همین جا،
نزدیک محل آخرین ارسال KAO هست،
می‌بینی، نیکولای؟
هنوز فکر می‌کنی خدا وجود ندارد؟
اوضاع بحرانی است، تمام اقدامات احتیاطی را رعایت کنید،
ممکن است هنوز مسئولین تدارکات یا پرسنل اسکان در جنگل باشند،
شما باید به عنوان گشتی پادگان ظاهر شوید،
الان همه جا در جاده لیدا نصب شده‌اند،
حتی یک نقطه یا خط تیره هم وجود ندارد
باید از جنگل شیلوویچی منتقل شود،
برای اینکه باورپذیر بماند،
یک افسر پادگان با شما خواهد آمد،
- کاپیتان آنیکوشین ... - آره ...
به شما یک اپراتور رادیویی اختصاص داده خواهد شد،
اگه تونستی فرستنده‌ی KAO رو گیر بندازی،
شما باید یک پیام را در فرکانس باز ارسال کنید:
«مادربزرگ آمده است!»
گرفتی؟ «مادربزرگ رسیده»،
ادامه بده،
رفقا، افسران، سوار کامیون شوید،
مادربزرگ در راه است،
بده اینجا، پسر خوب! - داری پیام میدی؟!
- ارتباطات؟ - ارتباطات،
سوار شو یا عقب بمون!
عجله کن!
بیا دیگه،
کنار بزن،
بیا، سرعتت رو بیشتر کن،
آنجا…
بیست دقیقه پیش، زودتر از همیشه…
رادیو KAO پخش زنده داشت،
روی آن نوشته شده است… «لومباردها جنگل را ترک کرده‌اند.»
آلیوخین به اندازه کافی سریع نبود،
کوتاه‌ترین مسیر به خاک رس اینجاست،
یه مرداب همین نزدیکی هست، خیلی خیس نیست،
اما هنوز برای ما مفید هستند، آنها به آنجا نمی‌روند،
نمیشه از این محوطه دور زد، بیا اینجا براشون کمین کنیم،
رفیق کاپیتان!
"درخواست تأیید سفارش،"
بله، آقا،
وظیفه ما این است که قبل از پخش، آنها را تهیه کنیم،
آنها همیشه صبح‌ها، در یک ساعت مشخص، پخش می‌کنند،
- همه چیز واضحه؟ - نه، اینطور نیست،
نقش من اینجا چیست؟
کاپیتان، پاسخی از ستاد فرماندهی،
«دستور این است که فوراً برگردید.»
- کجا خاموشش می‌کنی؟ - اینجا،
می‌خواستی چیزی بگی؟
دستور رو شنیدی؟
بله، آقا،
نه، آقا،
- من هم نه، - چی؟
نشنیدمش،
پس بیا بریم،
- آیا او هم خواهد آمد؟ - آیا تو خواهی آمد؟
- کجا؟ - به جنگل،
- آیا باید دستور را تکرار کنم؟ - اگر بخواهی می‌توانی کنار کامیون منتظر بمانی،
یا سعی کن از بزرگراه بری و یه ماشین بگیری، اما شک دارم که بتونی از پسش بربیای،
خیزنیاک!
آماده شو، تو با ما میای،
- چی؟ و کامیون؟ - کاپیتان مراقبش خواهد بود،
گروهبان!
داره میاد!
کاپیتان، بهت دستور میدم که فوراً به فرودگاه برگردی،
- خیزنیاک، بیا، - دارم میام!
به بعد،
همین جا توقف کن،
تو یه احمقی، کاپیتان؟
بعدش چی؟ از پشت بهم شلیک کنی؟
رفیق آنیکوشین، واقعاً باید بیایی،
آیا کنار کامیون است؟ تیراندازی؟
به حرکت ادامه بده،
دست‌ها بالا!
نه، بچه‌ها، دستا بالا!
- شنیدی، کاپیتان؟ - شنیدم،
اون بنزین نبود، نه؟
نمی‌دانم، خیزنیاک،
اینطور فکر نکن،
تامانتسف!
تامانتسف، به من بگو...
اون بنزین نبود، درسته؟
خیزنیاک، برادر من، نمی‌دانم،
من می‌دانم که گلوله‌های توپ، مین، بمب و نارنجک چگونه منفجر می‌شوند،
اما من هرگز صدای انفجار بنزین را نشنیدم،
اینجاست؟
این است،
خیزنیاک، این را بپوش،
تبریک بابت ارتقا،
تو بدجنسی، تامانتسف،
نه، کاپیتان، منظورت چیه؟
اگه پسرا بفهمن، مایه خنده میشم،
چی پسرا؟
راننده ها،
فقط بپوشش،
بیا، گوروشنیکف، آن را حرکت بده،
بلینوف، تفنگ،
اگه همین الان بیان چی؟
نگران نباش، جنگل کمکت خواهد کرد،
صدای جیک جیک پرندگان را می‌شنوی؟
- اونا برای هر کسی جیک جیک می‌کنن، - نه...
پرندگان ما برای آلمانی‌ها آواز نمی‌خوانند،
بیا اینجا، خوب می‌بینی؟
بله،
فقط بهم شلیک نکن، باشه؟ من اونجام،
پس مستقر شو،
خیزنیاک، اینجا بمان،
گروهبان، برو پایین،
همینجا بمون و سرتو بنداز پایین،
اگر صدای شلیک شنیدید، هدف شما مسدود کردن راه خروج آنهاست،
فقط به اندام‌هایشان شلیک کنید،
فکر می‌کنی از پسش برمی‌آیی؟
بله، آقا،
از همه مهمتر، فقط به اندام‌ها شلیک کنید، حتی اگر برای کشتن شلیک کنند،
- بداهه‌پردازی ممنوع، - اشتباه،
اوضاع خیلی غیرقابل پیش‌بینی است،
آن را با گوش بنواز،
اما، شما گفتید…
فراموش کن چی گفتم،
از کله خودت استفاده کن،
نقشه اینه، برگه‌ها رو دو به دو بررسی می‌کنیم،
مرد عقب، جلو را می‌پوشاند،
بلینوف و تامانتسف از چپ و راست ما را پوشش خواهند داد،
- صدامو می‌شنوی؟ - بله،
خیزنیاک…
اگر اتفاقی برای کامیونت افتاد، یک کامیون نو برایت می‌گیریم،
دوج می‌خوای؟
دوج دمدمی مزاج است، قطعات یدکی هم کمیاب هستند،
پس ZIS است،
یک سه محوره،
همراه با یک کاپشن چرمی مخصوص راننده،
و یک قمقمه فولادی کانادایی،
ZIS انجام خواهد داد،
خیزنیاک؟ به صورت جفت، مرد عقبی، مرد جلویی را می‌پوشاند،
برو،
ترتیب را به خاطر داشته باشید، ابتدا مقالات اصلی،
سپس کمکی‌ها، بعد کیسه‌ها،
اگه من یه چیزی از خودم درمیارم، به خاطر اینه که مجبورم، فهمیدی؟
بله،
تو کی هستی؟
۱۳۰مین هنگ ترانزیت و مانع، دفتر فرماندهی،
کاپیتان آلیوخین، مدارک، لطفا
چه کاغذهایی؟
- آلمانی‌ها این اطراف هستند، - سلاح‌ها پایین،
بگذارش زمین،
ساکت!
داری اینو میشنوی؟
مقالات،
نشنیدی کاپیتان؟ جنگل پر از آلمانی‌هاست،
اصلاً چرا باید زحمت کشید؟
- یخ بزن، - هر جا که هستی بایست!
آسان! آسان... برو کنار،
مقالات،
شما بچه ها پشتکار دارید،
یلاتونتسف…
- الکسی، درسته؟ - بله،
چرا تو جنگل بودی؟
ما گم شدیم،
داشتیم به سمت لیدا می‌رفتیم، اما راه را گم کردیم،
لیدا این شکلی نیست،
- اینطور نیست؟ - نه،
خب، بهت که گفتم، ما گم شدیم،
- چرا لیدا؟ - تو روزنامه‌ها نوشته شده،
ببخشید، یه وسیله شخصیه،
دخترم،
«به دستور فرمانده، به دستور او»
همینه که هست،
و تکلیف چیست؟
قضیه این لحن چیه کاپیتان؟
چرا طوری با ما حرف می‌زنی انگار ما سرباز فراری هستیم؟
ما هم مثل شما سرباز خط مقدم هستیم، یا حداقل امیدواریم اینطور باشد،
سربازان خط مقدم در خط مقدم هستند، نه اینکه یواشکی از میان جنگل عبور کنند!
به هر حال، شما به سوال من پاسخ ندادید،
کاغذها را برگردانید،
خیلی خب، ما وسایلت رو میگردیم، و میتونی بری،
آیا این یک جستجو است؟
کی بهت حق داده؟
برای تفتیش یک افسر؟
ما حریم خصوصی نداریم،
و شما، کاپیتان، یک گروهبان نیستید که دنبال یک قالب صابون بگردید...
کسی نگفته که این یک جستجو است،
تو نشون میدی چی تو کیسه‌هاست، و میری،
بیا دیگه،
و اگر امتناع کنیم؟
پس تو با ما میای، به ستاد فرماندهی پادگان،
دعوا کردن سر این موضوع خیلی مسخره میشه، نه؟
بیا اینجا، ستوان،
کیف را بردار،
زیر و رو کن،
بس کن، چیکار می‌کنی؟
کیف را زمین می‌گذارم،
خیزنیاک، لعنت...
بذار من این کار رو بکنم، کاپیتان،
بعداً…
چرا که نه، کاپیتان؟
چاقوی منو می‌خوای؟
داری چیکار میکنی؟
خیزنیاک، اردک!
کیسه را بینداز، خیزنیاک!
پایین، گفتم!
ای حرامزاده!
ایست!
ایست وگرنه شلیک می‌کنم! همینجا بایست!
ایست! بهت شلیک می‌کنم!
دستات پشت سرته!
حالت خوبه، پاول؟
یه لحظه صبر کن، بلینوف!
کاپیتان را باندپیچی کنید،
این یکی را تماشا کنید،
حرامزاده ها…
سر جات بمون، عوضی!
به سلام کردن ادامه بده!
آه، خیزنیاک، خیزنیاک...
برادرِ در گورِ من…
عزیزترین دوست من…
این حرامزاده‌ها تو را کشتند…
کی این کارو کرده، ها؟
تو بودی، آشغال؟!
من اینو تحمل نمی‌کنم، کارتو تموم می‌کنم، کثافت،
او خیزنیاک را کشت!
- او خیزنیاک را کشت! - من این کار را نکردم،
بمیر، ای کثافت!
عقب نشینی کن!
نه! ایست! نکن!
من او را نکشتم!
من او را نکشتم! قسم می‌خورم! من او را نکشتم!
پس کی بود، ها؟! بگو، بگو که به ما شلیک نکردی!
حالا تو هم داری رو در رو به من دروغ میگی، آشغال عوضی!
من حرف می‌زنم! من همه چیز را همانطور که هست می‌گویم!
- خواهش می‌کنم، نه! - علامت‌های رادیوت رو نشون بده! همین الان!
- تو همونی که رادیو کار می‌کنه؟! - من هستم!
- تابلوی اعلانات! همین الان! - ساکت باش!
ساکت باش عوضی! وگرنه زبونتو از ته می‌کشم!
حرف نمیزنی، کثافت؟! ها؟ ازش میترسی، نه؟
نه از من، بلکه از او، ها؟ پس تماشا کن،
لایک! لایک! من لایک!
- آخرین زمان مخابره؟ - نیم ساعت پیش!
پاشا! پاشا...
آنها نیم ساعت پیش مخابره کردند،
پاشا! چه پیامی بود؟!
«لومباردها جنگل را ترک کرده‌اند.»
- نکن... - چی؟!
لومباردها! آلمانی‌ها! آلمانی‌ها...
این یه علامت حمله عمومیه! لطفا منو نکش!
من همه چیز را خواهم گفت! لطفا نگو!
باشه، فعلاً آروم باش، ساکت،
اگر خیزنیاک را نمی‌کشتی...
زنده خواهی ماند، شنیدی؟
باشه، حالا آروم باش، اسمت چیه؟
نه آن که برای آلمانی‌ها است، آن که مادرت استفاده می‌کرد،
سریوزا،
سپس سرگئی،
اینجا گوش کنید…
نگران نباش، سرگئی،
نمیذارم آلمانی‌ها تو رو زنده ببرن،
به ستایش آنها ادامه بده!
شروع کن به فشردن جعبه،
- مال من یا مال او؟ - هر دو،
حالا گوش کن، سریوزا،
تو قراره به آدمات پشت خط بگی...
... که قوم شاعر شما به جنگل بازگشتند،
عملیات لغو شد، فهمیدی؟
این کار را بکن، و زندگی طولانی و شادی خواهی داشت،
اما مواظب باش، ای حرامزاده…
- باید رمزگذاری شده باشه، - پس بهش برس!
زود باش! بیا!
یک مداد؟
باتری تقریباً تمام شده است،
- خب؟! - تقریباً!
پس همین الان آن را منتقل کن!
- اون این کارو کرد، - مطمئنی؟
همانطور که نوشته شده، باتری تمام شده،
حالا شما ارسال می‌کنید، بدون رمزگذاری،
- «مادربزرگ... رسیده،» - به هفت؟
نه، سرباز پیک! شروع کن!
راکیتا تا هفت، تمام،
مادربزرگ... رسیده است،
تمام شد، رفیق ستوان،
دوباره انجامش بده،
چند بار؟
تا وقتی که بی حس شوی،
راکیتا تا سون،
مادربزرگ رسیده است،
رفیق سپهبد!
- چی؟! - راکیتا داره مخابره می‌کنه،
مادربزرگ رسیده!
چی؟!
دوباره داره میاد!
مادربزرگ رسیده!
پاشا! مخابره کردیم!
تمام شد،
پاشا، می‌شنوی؟ ما مخابره کردیم!
- یه لحظه... - چی؟
چی؟ یه لحظه؟ این واقعاً یه لحظه عالیه!
سرگئی کارش خوب بود که آن را فرستاد!
بلینوف، مسلسل خود را بردار،
- چی؟ - گفتم، اون تفنگ لعنتی رو بیار،
این آلمانی‌ها هستند،
کاپیتان را به خندق ببرید، جایی که گروهبان هست،
من تو را پوشش خواهم داد،
حالا بیا،
بیا دیگه،
ایست!
روشنه، سپهبد،
یگوروف گوش می‌دهد!
لعنتی هیچ صدایی نمیشنوم!
یگوروف اینجاست! این کیست؟!
- لوبوف! - چیه؟!
آلمانی‌ها حمله را متوقف کردند! آنها به پشت خط مقدم برگشته‌اند!
بدون حرکت گازانبری! یک بازگشت کامل!
منظورت از پشت خط چیه؟! چرا؟
نمی‌دانم، ژنرال! آلمانی‌ها به من گزارش نمی‌دهند،
مسکو یک شنود رادیویی جدید ارسال کرده است!
کااو خبر داد که لومباردها به جنگل برگشته‌اند،
اما آلمانی‌های لعنتی همینطور دارن میان!
- چطور ممکنه؟! - همینه که هست!
انگار آلمانی‌های من هیچ‌وقت دستور نگرفتند!
باید آلیوخین تو باشد،
او حمله آلمان را متوقف کرد،
- دستورات شما چیه، ژنرال؟ - دستورات من؟!
عمری دراز داشته باشید!
یه آدم شاد، اگه بتونی!
متاسفم، برادر،
اگر اوضاع خوب پیش برود،
ما تو را به درستی دفن خواهیم کرد،
یه پلاک خوشگل هم بذار،
اصلاً اسم کوچیکت چیه؟
آرخیپ خیزنیاک
جمعش کن!
پاشا! پاشا؟
دارم بلینوف رو میفرستم بره، باشه؟
این دختر شماست؟
بگیرش، گرفتمش، بلینوف!
شانس،
بگیر…
بیسیمچی و زندانی رو بگیر! برو به سمت مواضع ما! از اون طرف!
حرکت کن!
زود باش! بزن بریم! یالا!
برو!
نگران نباش، پاشا،
او موفق خواهد شد،
زندانی را هم آنجا ببرید،
او نیست…
دیگر بچه‌ی دماغ‌دریده،
حالا یک سرباز درست و حسابی،
حرامزاده‌ها!
- ژنرال کجاست؟ - اونجا!
رفیق ژنرال! آلمانی‌ها ما را محاصره کرده‌اند،
سفارشات چیست؟
رفقای افسر!
مسلح شوید،
- سرگئی، تپانچه‌ام را بیاور، - بله،
رفیق ژنرال…
با حکم فرمانده معظم کل قوا،
افسران ارشد از شرکت در عملیات تهاجمی منع شده‌اند،
من از آن دستور سرپیچی نمی‌کنم،
ما اینجا حالت تهاجمی نداریم،
ما دفاع می‌کنیم!
بریم!
لعنت!
بیا زمین بازی رو مساوی کنیم،
یک تا ۲۳، چرا محموله را رها کنیم؟ تمام،
۲۳ تا یک، دشمن در محوطه‌ی جنگل دیده شد، تمام،
همگی پایین بیایید!
نترسید، رفقا!
اینا هواپیماهای ما هستن!
برو!
برادران! دنبالم بیایید!
به پیش!
هورا!
سر را صاف نگه دارید…
حرکت نکن…
آنجا…
من اینو نگه میدارم…
روی من،
برای ایمنی،
میدونی چطور ممکنه،
پزشکان قطع خواهند کرد…
یونیفرم به روبان،
شرط می‌بندم که می‌دانی، پاشا، که هر بیماری
می‌تواند توسط خورشید و دریا درمان شود،
بنابراین، وقتی جنگ تمام شد،
بیا من را ببین،
با همسر و دختر،
کمی استراحت کن…
بیرون، زیر نور خورشید،
همه چیز را برای همیشه شفا بده،
همه جا ید هست،
نه آن ماده‌ی قهوه‌ای رنگی که لیتر لیتر روی زخم‌ها می‌ریزند،
نوع هوا، مولکول A،
روح را التیام می‌بخشد،
مامان قبلاً این را می‌گفت،
معلوم شد اسم خیزنیاک...
آرخیپ بود،
سه سال با هم بودن…
به تعداد کمی، مدیون بسیاری ولادیمیر بوگومولوف
براساس رمان لحظه حقیقت
اوت