رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
قانون اساسی ایتالیا، ماده ۸۷
«رئیس جمهور، رئیس دولت است»
«و نمایانگر وحدت ملی است»
«او می‌تواند به خانه‌ها پیام بفرستد.»
«او انتخابات مجلس‌های جدید را اعلام می‌کند»
«و اولین ملاقات آنها را رقم می‌زند.»
«او اجازه تسلیم به مجلسین را می‌دهد»
«از لوایح دولت»،
«او قوانین را وضع می‌کند»
«و احکام و مقررات قانونی صادر می‌کند.»
«او خواستار همه‌پرسی مردمی است»
«در مواردی که قانون اساسی پیش‌بینی کرده است»،
«او مقامات دولتی را منصوب می‌کند»
«در مواردی که قانون پیش‌بینی کرده است»،
«او دیپلمات‌ها را تأیید و می‌پذیرد،
«معاهده‌های بین‌المللی را تصویب می‌کند،
«در صورت لزوم، با اخذ مجوز از مجلسین»
«او فرماندهی نیروهای مسلح را بر عهده دارد،
«ریاست شورای عالی دفاع را که به موجب قانون تعیین شده است، بر عهده دارد.»
«اعلام وضعیت جنگی با تصمیم مجلسین»
«او ریاست شورای عالی قضایی را بر عهده دارد.»
«او نشان افتخار جمهوری را اعطا می‌کند.»
«او می‌تواند عفو صادر کند و مجازات‌ها را تخفیف دهد.»
آرورا،
دلم برات تنگ شده،
رئیس جمهور د سانتیس، شما سیگار می‌کشید،
نه،
شما شواهد را انکار می‌کنید،
در قانون، شواهد بدیهی نیستند،
می‌دانم، به «دی سانتیس» نوشته شده،
بابا، باید بهت یادآوری کنم که تو فقط یه ریه داری؟
نه، چون فقط دو تا داشتم،
چه برنامه‌ای داری؟
بررسی برخی از بندهای فرعی لایحه‌ای که باید امضا کنید،
- چه صورتحسابی؟ - شما کاملاً خوب می‌دانید،
از برادرت ریکاردو خبری شده؟
او از نقل مکان به مونترال خوشحال است، می‌گوید زیباست،
تو او را می‌شناسی، او همه چیز را زیبا می‌بیند،
فردا وارد ترم سفید می‌شویم،
شش ماه دیگه و تو به خونه برمی‌گردی،
حالا، حتی اگر می‌خواستم، نمی‌توانستم خانه‌ها را منحل کنم،
آیا آنها را منحل می‌کنید؟
نه، دیگر نیازی نیست،
مشکل حل شد، همه چیز مثل قبل شد،
درست است؟
نه،
هنوز تو دفتری، ژنرال؟
وقتی من کار نمی‌کنم، رئیس جمهور،
حوصله‌ام سر می‌رود،
من هم همینطور،
شش ماه دیگر به خانه برمی‌گردی،
اما ما هنوز هم می‌توانیم اعلام جنگ کنیم، درست است؟
وسوسه‌ام نکن،
پدربزرگ من در سپاه آلپینی والپولیسلا بود،
بخش بزرگی، که اکنون توسط مردی شایسته رهبری می‌شود،
ما او را بشکه می‌نامیم،
به خاطر جثه‌اش،
آیا شما هم لقبی دارید، ژنرال؟
من مادیان شب هستم،
چرا؟
به خاطر اسمم:
لانفرانکو ماره،
و من؟
آیا من لقبی دارم؟
هیچ کس جرات نمی کرد،
چه اتفاقی برای شجاعت مثال‌زدنی آلپینی‌ها افتاد؟
بعضی‌ها تو را صدا می‌زنند
بتن مسلح،
- لقب قشنگیه، - تو اینطور فکر می‌کنی؟
مطمئن نیستم،
ساعت ۵ بعد از ظهر،
جلسه هفتگی با نخست وزیر،
ساعت 7 عصر، شام با دوستت، کوکو والوری،
انتظار می‌رود رئیس جمهور پرتغال در تاریخ ۲۱...
پروتکل می‌خواهد بداند که آیا این منوی پیشنهادی را دوست دارید یا خیر،
"مدال بادمجان، Sole meunière،،"
شوخی می‌کنیم؟
- کینوا و ماهی بخارپز، - عالی،
سردبیر مجله ووگ مایل است بیانیه‌ای در مورد مد دریافت کند،
مد یک بخش صنعتی برجسته در ایتالیا است.
نه بابا،
- در سال‌های اخیر ،،، - ببخشید، رئیس جمهور،
مجله ووگ نمی‌خواهد بیانیه رسمی در مورد صنعت مد منتشر کند،
نظر شما را می‌خواهند
در مورد اینکه وقتی کت و شلوارت را نپوشیده‌ای، دوست داری چه بپوشی،
عنوان پیشنهادی «ظرافت رئیس جمهور» است.
همسرم شیک‌پوش بود،
عالی،
من مودبانه درخواست را رد می‌کنم،
چیز دیگه ای هم هست؟
ارتباط با مهندس جوردانو هنوز در حال بررسی است،
او در مدار ایستگاه فضایی است،
- چه مدت است که او در مدار بوده است؟ - یک سال،
- چقدر مونده تا برگرده؟ - شش ماه،
ما تا پایان دوره من وقت زیادی داریم،
از این رو،
عالی،
و اپوزیسیون؟
مثل همیشه، وانمود به عصبانیت،
خب، بعد از سال‌ها سختی و رنج، همه چیز خوب پیش می‌رود،
به لطف شما کشور امن است،
و من بی‌اهمیت شده‌ام،
که چیست، چیست،
نمی‌گویم بی‌ربط،
شما هنوز باید لایحه مربوط به حق اتانازی را امضا کنید،
حالا که صحبتش شد، پاپ می‌خواهد من را ببیند،
اگه این کارو نمیکرد عجیب بود،
امضاش می‌کنی؟
مشاوران حقوقی من در حال بررسی نکات حیاتی هستند،
آیا شش ماه کافی خواهد بود؟
رئیس جمهور، قانون خوبی است،
برای شام پیش من و دخترم بمانید،
یکی از دوستان قدیمی مدرسه‌ام هم آنجا خواهد بود،
کوکو والوری، او بامزه است،
- با کمال میل، - یک شام سبک،
دخترم سعی می‌کند مرا زنده نگه دارد
با تبدیل کردن من به یک زاهد،
من برای نوشتن دفترچه راهنمای شما خیلی زحمت کشیدم، رئیس جمهور،
۲۰۴۶ صفحه، ما دانش‌آموزان قبلاً آن را «هیمالیا، K3» می‌نامیدیم،
- اما K3 وجود ندارد، - دقیقاً، صعود به آن غیرممکن بود،
خب، این ایده را بیان می‌کند،
حقوق جزا یعنی همین،
مقیاس‌بندی غیرممکن،
کتابچه راهنمای حقوق جزا
اگر بپرسم، منظورتان از غیرممکن چیست؟
برای اثبات حقیقت،
سر و کله زدن با ایتالیای کوته‌فکر و خسته‌کننده‌ات تموم شد؟
می‌بینی؟ کوکو خیلی بامزه‌ست،
درسته، فقط عوضی‌ها بامزه‌ان، و من هر دو رو دارم،
انگار دوباره جوون شدی!
دوری حق داشت سیگار کشیدن و پاستا خوردنت رو کنار بذاره،
- جولیو مالربا، - کوکو والوری، تقلید از یک منتقد هنری،
ابداً، شما یک موسسه هستید،
پس به من بگو چرا قدیمی‌ترین دوستم، که الان رئیس دولته،
به من موزه‌ای برای مدیریت نداده است؟
در حیطه اختیارات من نیست،
طبق اصل ۸۷ قانون اساسی
شوخی کردم، همه موزه‌ها را آتش می‌زنم،
نخست وزیر، من ۵۶ ساله که این بنای یکپارچه رو می‌شناسم،
کوکو، بیا در مورد من حرف نزنیم،
من کسل کننده ترین سوژه ای هستم که می شناسم،
من او را دوست دارم، او همیشه حقیقت را می‌گوید،
هم‌میزنشین‌های روز اول دبیرستان،
او همه چیز را به من مدیون است،
من او را به آرورا، بهترین دوستم، معرفی کردم،
بدون من او هرگز شجاعت خواستگاری از او را نداشت،
آرورا زیبا بود،
او ذائقه‌ای اکتسابی برای مهربان بودن داشت،
به لطف من، دوریِ شگفت‌انگیز از راه رسید،
- ریکاردو رو دیدی؟ - نه، من این افتخار رو نداشتم،
- او در کانادا زندگی می‌کند، - چه کار می‌کند؟
- او موسیقی کلاسیک می‌سازد، - مزخرف!
او برای ستاره‌های پاپ آمریکایی آهنگ می‌نویسد و از همه ما بیشتر درآمد دارد،
جشنواره رقص معاصر چه زمانی آغاز می‌شود؟
بهت خبر میدم،
آیا از اینکه شش ماه دیگر از این موزه می‌روید، خوشحالی؟
و در میان کتاب‌های قانونتان به خانه بروید؟
- اعتراف می‌کنم که خوشحالم، - او حرف نمی‌زند، اعتراف می‌کند،
او یک کاتولیک تمام‌عیار است و من یک بی‌خدای تمام‌عیار،
به همین خاطر با هم کنار می‌آییم، درسته؟
اوگو رومانی، وزیر دادگستری شما،
تو کلاس ما هم بود، می‌دونستی؟
بله، چون رومانی علاقه زیادی به عکس‌های قدیمی کلاس دارد،
- او آنها را جمع می‌کند، - این همه شور و اشتیاق،
اوگو یکی دیگر از دوستان قدیمی من است،
اما او سال را تکرار می‌کرد، او یک سال بزرگتر شده است،
خوش تیپ اما احمق،
وزیر شدنش.
معمایی است مانند کفن تورین،
- اما آیا او صلاحیت دارد؟ - خیلی،
من به تو اعتماد ندارم،
شما سیاستمداران رابطه‌ی هیستریکی با حقیقت دارید،
- من هم سیاستمدارم، - نه، تو حقوقدانی،
- بچه که بودیم... - دیگه بسه ماقبل تاریخ،
در عوض، جدیدترین خبر در دنیای هنری درخشان شما چیست؟
این یه سردخونه‌ست، در مقایسه با اینجا مثل ایبیزا می‌مونه،
همه ادعای هنرمند بودن دارند
اما ارزش انگشت کوچک دِ چیریکو را ندارند،
من شاگرد استاد بودم،
از نظر فیزیکی هم خیلی از من خوشش می‌آمد، من ۲۱ سالم بود...
سال‌هاست که او افسانه معشوقه دِ چیریکو بودن را دامن می‌زند،
کوکو، بس کن، اینجا جایش نیست،
دقیقاً همین جاست، تحت پوشش اسرار دولتی است،
دیر یا زود اسرار دولتی به مالکیت عمومی در می‌آیند،
لطفا، اجازه دهید من در مالکیت عمومی باشم! ​​نمی‌توانم صبر کنم!
برای تولدت چیکار میکنی؟
هیچی،
طبق معمول پر از سورپرایز!
رژیم یه چیزه، اما تو داری از گرسنگی میمیریش،
من میرم، با چند تا دلال مجارستانی شام میخورم،
- یه شام ​​دیگه؟ - این شام نبود، یه پیشنهاد بود،
- نخست وزیر، باعث افتخار بود، - مایه افتخار من بود،
- عزیزم، فردا بهت زنگ می‌زنم، - بیرون می‌بینمت،
- چطور پیداش کردی؟ - پدرت فناناپذیره،
برای تولدش به یک هدیه نیاز دارم، - برای بتن مسلح: یک کلنگ،
- چی نگرانت می‌کنه؟ - اون همه چیز رو توی دلش نگه می‌داره،
- تو هم همینطوری، - از چه نظر؟
تو سفت و سخت هستی، نمی‌دانی چگونه استراحت کنی،
از من الگو بگیرید،
من با وجود ۲۲ کیلو اضافه وزنِ سرسام‌آور، سبک هستم،
اما او زیر بار مسئولیت، تحت فشار است،
و شما؟
- حرفی داری؟ - فقط شب بخیر،
رپ گوئه رو دوست داری؟
احمقانه است!
از ترجیع‌بندهای موسیقی مدرن بیزارم،
مالربا دستش را می‌بوسد،
آیا او به نظر شما چاپلوس نبود؟
می‌دونستی لقب من بتن مسلحه؟
همه می‌دانند،
چرا هیچ‌وقت بهم نگفتی؟
نمی‌خواستم ضمیر ناخودآگاهت رو تحریک کنم،
تماس خوبی بود،
دادخواست‌های عفو
- به من نگو... - اما من بهت میگم...
دو درخواست عفو که ارزش بررسی دارند،
اخیراً ما از این جنبه‌ی مسائل غافل شده‌ایم،
وزیر دادگستری آنها را ارتقا می‌دهد،
من و دفترم به اتفاق آرا در مورد پرونده آرپا موافقیم،
پرونده روکا پیچیده‌تر است، نظر ما منفی است،
آیا از عهده‌اش برمی‌آیید؟
شما خانم گالو و تیمی از حقوقدانان را دارید، چرا من؟
دوروتیا، تو حقوقدانی هستی که پدرت برایت احترام زیادی قائل است،
- بعد از او، - ناگفته پیداست،
با احترام به رئیس جمهور پرتغال،
سرهنگ،
آیا من هم آنقدر پیر به نظر می‌رسم؟
نه، رئیس جمهور،
حرفم را باور می‌کنی؟
من همیشه به تو ایمان دارم،
اما اخیراً، وقتی دعا می‌کنم
خوابم می برد،
برای چند دقیقه، سقوط می‌کنم،
و من هرگز خواب نمی‌بینم،
دوست داری خواب ببینی؟
خیلی زیاد،
دوست دارم یه چیزی برام پیدا کنی،
چی؟
عنوان یک آهنگ،
هیچ‌وقت نتونستم فراموشش کنم، آرورا،
من هرگز از رفتنت نگذشتم،
الان هشت سال گذشته،
تو مرا بیوه، تنها، پیر، رها کردی،
بی‌فایده و فرسوده،
و زندگی، بدون تو،
دیگر مرا هیجان‌زده نمی‌کند،
اما بیایید در مورد من صحبت نکنیم،
می‌دونی،
من کسل کننده ترین سوژه ای هستم که می شناسم،
بیا از تو حرف بزنیم،
من فقط یک بچه بودم،
خانواده‌ام تازه از استان‌های ناپل نقل مکان کرده بودند،
من شما را از مزرعه‌مان دیدم و یک فکر دقیق مرا تحت تأثیر قرار داد:
او جاودانه است،
برای لحظه‌ای پاهایت زمین را لمس نکرد،
آنها معلق بودند، گویی در جاذبه صفر،
فراموش نشدنی،
آرورا، وقتی یادم می‌آید،
من می‌میرم،
و بنابراین، هیس، هیس، اگه چیزی گیرت نمیاد
در طبقه سی و نهم، در حال کشیدن قلیان
جریان رو گرفتم، دما بالا میره
و حالا همه این دخترا دارن گریه میکنن
از پنجره به بیرون خم شو ای فروشنده من
رویای یه بنتلی رو دارم، با یه کلیو تو ماشین شش سیلندر میرم
رویای پول و یک اهداکننده قلب
دخترای مغرور، بهشون یه کم سخت بگیر
حالا دارم رویای خودم رو زندگی می‌کنم، انتظار هیچ احترامی ندارم
جدی هستی، داری فکر می‌کنی...
یادته اون شعر کوچولو رو بهت تقدیم کردم؟
اسمش پاییز بود،
خوشت نیومد، حق با تو بود،
من هیچ‌وقت خیلی شاعر نبوده‌ام،
اما تو؟ تو چی بودی؟
لبخندی خلع سلاح کننده،
و بعد چه چیز دیگری؟
دروغ،
بله،
اون دروغ!
آن زمان چقدر آن سایه بر زندگی ما سایه افکنده بود؟
«خیلی وقت پیش بود، بس کن،
«ما عاشق هم بودیم»،
پس چرا زمان منو خوب نکرده، آرورا؟
چرا، از آن روز، ۴۰ سال پیش،
آیا هرگز به جلو حرکت نکرده‌ام؟
من بتن آرمه هستم،
حالا ریشه مخفی لقبم را می‌فهمم،
حالش چطوره؟
او به سرعت در حال بهبودی است،
الویس فناناپذیر است،
سرهنگ، چطور پیداش کردی؟
عنوان آهنگ رو انقدر سریع؟
یک سرباز وظیفه باید همه کارها را بلد باشد،
حتی یک مامور مخفی باشید،
چه اشکالی دارد؟
- وقتی نماز می‌خوانم، چرت می‌زنم، - پس، نماز نخوان،
امروز صبح در مراسم عشای ربانی، کشیش درباره زندگی پس از مرگ صحبت کرد،
شرط می‌بندم گفت زندگی مال ما نیست،
بله، در گذر،
فکر می‌کنم وقتی مُردم،
من هنوز با تو خواهم بود،
نزدیک به تو و برادرت، اما بدون هیچ دخالتی،
این چه فرقی با الان که زنده‌ای داره؟
چرا اینقدر تلخ شدی؟
چون تو هیچوقت دخالت نمیکنی، همیشه محتاطانه رفتار میکنی،
اینگونه بود که با شش بحران دولتی روبرو شدید،
شاید،
فرهنگ قدیمی دموکرات مسیحی بر من سایه افکنده است،
اما دموکرات‌های مسیحی، در مواقع حساس، می‌دانستند چگونه تصمیم بگیرند،
آنها این کار را کردند، اما شما چطور؟
چی می‌خوای ازم بپرسی؟
ما سه ماه است که روی لایحه اتانازی کار می‌کنیم،
من، خانم گالو، تمام تیم حقوقی، روز و شب،
بایگانی کردن، بریدن، اصلاح کردن،
همه اینها برای خشنودی توست،
اما بی‌فایده است، چون تو هرگز آن صورتحساب را امضا نخواهی کرد،
امضای اون لایحه شجاعت می‌خواد که تو نداری،
- نه، اینطور نیست، - پس چطور است؟
داری موضوع رو به تضاد بین شجاعت و ترس تقلیل میدی،
- اما نکته این نیست، - و نکته چیست؟
اگر امضا نکنم، شکنجه‌گر هستم،
اگر امضا کنم، قاتلم،
نکته همین است،
در واقع، معضل همین است،
شما تئوری شیب لغزنده را می‌شناسید، درست است؟
خیلی خب، هولوکاست نتیجه نهایی است
با نیت اولیه‌ای بی‌ضرر و سخاوتمندانه:
برای کاهش رنج بیماران،
اگر قانون‌گذار در مورد A کوتاه بیاید، به مرور زمان در مورد N هم کوتاه خواهد آمد،
اولاً، قابل اثبات نیست و علاوه بر این، اتفاق نخواهد افتاد،
چرا؟
چون به لطف تو، ما از تو بهتریم،
فقط به یک سوال ختم میشه،
- سوالات زیادی وجود دارد، - نه، فقط یکی،
چه کسی مالک روزهای ماست؟
متشکرم، خواهر،
حالا یه چیزی بهم بگو،
با وجود این همه ابر، امروز روز قشنگیه،
لبخند زنان دنیا را تغییر می‌دهد،
اینطور نیست؟
من شما را بسیار خوشبین می‌بینم، پدر مقدس،
دوست من، دوست من،
تو دوست من هستی،
دوست عزیزم،
می‌خوای یه چیزی ازم بپرسی، مگه نه؟
- من می‌توانم تشخیص بدهم، - بله، می‌دانم،
بفرمایید، می‌توانید هر چیزی از یک دوست بپرسید،
احساس تنهایی می‌کنم، اعلیحضرت،
تو سالمندی،
درد و کوفتگی مکرر است،
کارکرد سیاسی و اجتماعی شما رو به اتمام است،
افق نزدیک می‌شود،
سر و قلب فرزندانتان جای دیگری است،
همسرتان فوت کرد،
گذشته باری بر دوش است،
آینده؟
یک جای خالی،
تو قطعاً از صداقت چیزی کم نداری،
دروغ برای کاهنان روستاست،
من پاپ هستم،
با دقت گوش دهید،
آیا از تنهایی رنج می‌بری؟
یا صرفاً طول عمر شما را زمین‌گیر کرده است؟
هنوز هم می‌توانی به یاد بیاوری که احساس سبکی یعنی چه؟
تا حالا سبک شدی؟
نور؟
- نمی‌دونم... - و حالا،
هیچ کس نمی‌داند،
هیچ کس،
خدا سوالاتی مطرح می‌کند و با دقت از دادن پاسخ طفره می‌رود،
او ما را با رمز و راز زنده نگه می‌دارد،
وظیفه ما ارائه پاسخ نیست،
وظیفه علم نیست،
حتی از علم حقوق هم نیست،
که شما نماینده برجسته آن هستید،
به همین دلیل مطمئنم
که آن قانون مرگ را امضا نخواهی کرد،
درست است؟
درسته، دوست من؟
من، تو،،،
هیچ کس نمی‌تواند پاسخ دهد،
- تولدت مبارک، ماریانو، - ممنون، اوگو،
این نسخه اصلیه، سال دوم دبیرستان کلاسیک،
یک نسخه برای خودم نگه داشتم،
- خاطرات خیلی زیادی، - خیلی به یادت بودم،
وزن کم کردی،
وقتی می‌خواهم خودم را رها کنم، دوروتیا به من چای گیاهی می‌دهد،
حالش چطوره؟
طبق معمول، جنگنده،
او مرا متهم می‌کند که شجاعت امضای لایحه‌ی اتانازی را ندارم،
یه مسئله‌ی بغرنج و حساس، دوست ندارم جای تو باشم،
انگار بی‌تحرکی یه ویژگی تاریخی منه،
می‌دونستی لقب من بتن مسلحه؟
می‌توانند هر چه دوست دارند صدایت کنند،
اما شما رئیس جمهور بزرگی برای جمهوری بوده‌اید،
ششمین بحران دولتی که توسط آن احمق بی‌مسئولیت آغاز شد،
شما کار فوق‌العاده‌ای انجام داده‌اید،
همواره پایبند به قانون اساسی،
خیالت راحت شد که داره تموم میشه؟
بله، بی‌صبرانه منتظرم که به خانه بروم،
و برای بازیابی آزادی ات،
در سن ما، آزادی زیاد به درد نمی‌خورد،
گذشته از این، آزادی من آرورا نام داشت،
دلت براش تنگ شده؟
دلم هم برایش تنگ شده،
از من بپرس،
خیلی خب،
وقتی دوره شما تمام شد،
اگر اسم من مطرح شود
به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری، آیا از من حمایت خواهید کرد؟
چه سوالی! ما خیلی وقته که همدیگه رو می‌شناسیم!
- برای همین اومدی؟ - نه تنها،
یه موضوع دیگه هم هست، حساس تر،
می‌خواهم همین الان آن را با شما در میان بگذارم،
برای رفع هرگونه سوء تفاهم،
نمی‌خوام فکر کنی دارم از دوستیمون سوءاستفاده می‌کنم،
من دو درخواست عفو برای شما فرستادم،
یکی در مورد ایزا روکا،
۴۵ ساله، قتل درجه یک،
او نه سال خدمت کرده است،
ایزا روکا ،،،
خواهرزاده‌ی شریک فعلی من است،
می‌دانم، تضاد منافع وجود دارد،
راستش را بخواهی، خسته‌ام،
بررسی دادخواست‌ها را به دوروتیا واگذار می‌کنم،
به عنوان یک حقوقدان، او الان خیلی از من تیزبین‌تر است،
مگه قرار نبود امشب کینوا بخورم؟
ما برای تولد شما استثنا قائل خواهیم شد،
- تا حالا به ازدواج مجدد فکر کردی؟ - هرگز،
- چرا؟ مامان خوشحال میشه، - فکر نکنم،
- او به من گفت، - در هر صورت، من خوشحال نخواهم شد،
چرا ریکاردو دیگر موسیقی کلاسیک نمی‌نویسد؟ او خیلی خوب بود،
چون او مثل تو موسیقی پاپ دوست دارد،
هدیه تو،
- این چیه؟ - یه هدست برای گوشیت،
با سی دی نمیشه ادامه داد،
- من نمی‌دانم چگونه از آن استفاده کنم، - لابارو به شما کمک خواهد کرد،
من هیچکدومتون رو نمی‌شناسم،
من و ریکاردو هم تو را نمی‌شناسیم،
در مورد شما چطور؟
آیا تا به حال ازدواج خواهی کرد؟
آیا به درخواست‌های عفو نگاهی انداختید؟
نه، من می‌خواهم تو آن را مدیریت کنی،
حالا که وقت آزاد بیشتری داری، چرا این کار را نمی‌کنی؟
سال‌هاست که قاضی نیستم،
یک قاضی تمام عمرش قاضی می‌ماند،
دارم فکر می‌کنم مهندس جوردانو توی کپسول فضاییش داره چیکار می‌کنه،
احتمالاً خواب است،
خوابیدن بدون جاذبه نباید آسان باشد،
یا شاید هم هست،
پشه‌ها،
یک سرباز وظیفه باید همه کارها را بلد باشد،
آرورا،
چرا چهل سال پیش به من خیانت کردی؟
آرورا،
چرا، در روز تشییع جنازه‌ات
آیا این حس مشخص را داشتم که معشوقت آنجاست؟
هرگز نخواستی اسمش را فاش کنی
اما حضورش را حس کردم،
آرورا، او آنجا بود،
داری چیکار میکنی؟
داری کنترلت رو از دست میدی، برگرد سر جات،
برگرد سر جایت،
آیا به درخواست‌های عفو رسیدگی خواهید کرد؟
دارم پرونده‌ها رو بررسی می‌کنم، بله،
نظر شما در مورد آنها چیست؟
مورد ایزا روکا من را تحت تأثیر قرار داد،
اما از نظر اخلاقی بی‌ربط است، زیرا
بخشیدن او یک قمار است،
- فکر نمی‌کنم بابا... من می‌شناسمش...
باید او را ملاقات کنی،
منظورت چیه؟
برو به ملاقاتش در زندان، او در تورین است،
- این به شما تصویر واضح‌تری می‌دهد، - نیازی نیست،
تصویر قانونی را می‌توان از پرونده‌ها استنباط کرد،
فایل‌ها همه چیز نیستند،
آدم‌هایی هم هستند،
فکر می‌کنی بابا لایحه‌ی اتانازی رو امضا می‌کنه؟
من اینطور فکر نمی‌کنم،
اما اگر من جای او را بگیرم،
من انجامش میدم،
«ایزا روکا، متولد رم،
در ۹ اکتبر ۱۹۸۰،
به جرم قتل درجه یک همسرش، آلیسیو پیکونه، محکوم شد.
آلسیو پیکونه، متولد رم، در ۲ آگوست ۱۹۷۵،
«او ۱۵ سال ایزا روکا را سرکوب کرد، تهدید کرد و کتک زد.»
کریستیانو آرپا، متولد تورین، در ۳ فوریه ۱۹۵۱
معلم تاریخ در دبیرستان کلاسیک در مونکالیری، تورین،
محکوم به قتل درجه یک
از همسرش دیانا دلا راجیونه، که از آلزایمر رنج می‌برد،
«می‌خواهم از دانش‌آموزانم به خاطر همبستگی‌شان تشکر کنم،
اما فکر نمی‌کنم لایق بخشش باشم،
«من به اندازه کافی خوب نبودم»
باهات تماس گرفتم چون برنامه‌ام یادم نیست،
دو ساعت دیگه سفیر لیتوانی رو به حضور خواهید پذیرفت،
درست است، فراموش کرده بودم،
یادتون باشه، چهارشنبه افتتاحیه رقص معاصره،
سردبیر مجله ووگ،،،
عالی،
من برای جلسه آماده خواهم شد،
خیلی خب، پس،
مثل همیشه جلسه پرباری بود،
شاید آخرینِ ما،
دوره من رو به پایان است،
مال من هم،
- پست بعدیت چیه؟ - نمی‌دونم،
اما تصمیم گرفتم یک سال مرخصی بگیرم
و در رم بمانم، تا بالاخره بتوانم از شهر دیدن کنم،
و از آنجایی که دوره شما نیز رو به پایان است،
شاید، اگر برایتان مهم باشد،
شما می‌توانید بناهای تاریخی را که تاکنون نتوانسته‌ام ببینم به من نشان دهید،
به زودی ما دو شهروند آزاد خواهیم بود،
- این یک ایده عجیب و غریب است، - با این حال، این یک ایده است،
نزدیک بود یادم بره بهت بگم...
موی کوتاه به تو می‌آید،
همون طرز راه رفتن تو، آرورا،
آرورا، اون موقع چی پوشیده بودی؟
چی مد شده بود؟
ما فقط بچه بودیم،
الویس؟
چه اشکالی دارد؟
حالش خوب بود،
او دوباره دچار عود بیماری شد،
بیا او را زمین بگذاریم،
نه، او را زنده نگه دار،
رئیس جمهور،
او در عذاب است،
من تصمیم گرفته‌ام،
از من بپرس،
آیا می‌خواهید آخرین پیش‌نویس در مورد اتانازی را بخوانید؟
هایلایتر نارنجی،
اینجا،
عالی،
ماده ۴، بند ۱:
گمراه کننده، بس کن،
روشن کردن معنای رنج و عذاب
عبارت «فقط در مواردی که قانون پیش‌بینی کرده است» اضافه شود.
اضافه کردن «مشروط به نظر پزشکی کتبی»
«و همچنین یک نظر دوم،»
ماده ۵، بند ۱:
گمراه کننده، بس کن،
رنج و عذاب را روشن کن،
توضیح رنج و عذاب،
اگر به طور جدی به این نکات توجه کنید،
امضایش را در نظر خواهم گرفت،
- بابا، من... - بریم سراغ درخواست‌های عفو،
«کریستیانو آرپا، ۷۳ ساله،
۳۵ ساله ازدواج کردم، بچه ندارم،
معلم تاریخ دبیرستان،
همسرش، که هفت سال از آلزایمر رنج می‌برد،
او برای مراقبت از او درخواست بازنشستگی زودهنگام داد،
یک سال پس از به دست آوردن آن، او را خفه کرد،
«دیگر قادر نبودم»
تا حملات مداوم خشم و خشونت او را تحمل کنم،
او درخواست عفو نکرد، شاگردان سابقش درخواست کردند،
او ۱۵ سال است که در زندان است،
او اعتراف کرد و گفت که لیاقت بخشش را ندارد،
شاکیان نامه‌های عاشقانه ضمیمه کردند
معلم در دوران بیماری همسرش به او نامه نوشت،
او دیگر کتاب نمی‌خواند، به ندرت غذا می‌خورد،
او برای وقت گذرانی در حیاط بیرون نمی‌رود،
او هیچ بازدیدکننده‌ای نمی‌خواهد،
«او دارد خودش را به حال خودش رها می‌کند تا بمیرد»
نظر شما چیست؟
بابا، چه اشکالی داره؟
امروز، من حقیقت را از نزدیک دیدم،
قانون همیشه آن را از دور نشان می‌دهد،
ما یک اتاق برای شما رزرو کرده‌ایم تا در آن منتظر بمانید، خانم،
متشکرم،
حالتون چطوره؟
من با شوهرم تو دانشگاه آشنا شدم،
بعد از اولین بوسه، غش کرد،
بلافاصله، من او را بیشتر از خودم دوست داشتم،
هیچوقت نباید کسی رو بیشتر از خودت دوست داشته باشی،
می‌دانم،
تو هیچی نمیدونی،
چرا که نه؟
چون تو آزادی،
تو هم همینطور خواهی بود،
اگر در خواب ۱۸ ضربه چاقو به شوهرت نزده بودی،
مجبور بودم،
- مجبور بودی؟ - او به بیماری لاعلاجی مبتلا بود،
او از چه چیزی رنج می‌برد؟
از وسواس‌هایش،
- شوهرت سالم بود، - نه،
او شکسته بود،
او از درون شکسته بود،
آزادش کردم،
- من سزاوار عفو هستم، - با این نظریه به جایی نمی‌رسی،
تو هیچی نمیدونی چون هیچوقت عاشق نشدی،
بسه دیگه، تو هیچی از من نمیدونی،
تو یه احمقی، من همینقدر می‌دونم،
چرا اومدی اینجا؟
برای انجام یک تلاش،
اما اینکه تو دوست‌داشتنی نیستی کمکی نمی‌کند،
عفو از روی بخشش اعطا می‌شود نه از روی همدردی،
عفو کافی نیست، به بهانه قانونی نیاز دارد،
تو هیچ کدام را نداری،
اتانازی،
من شوهرم را از بیماری لاعلاجش رهایی دادم،
اتانازی بود،
در ایتالیا ما قانونی در مورد اتانازی نداریم،
به عنوان یک عامل تشدید کننده، به نظر می‌رسد که شما معشوقی داشته‌اید،
البته من یک معشوق داشتم،
کمترین کاری که از دستم بر می‌آمد،
شوهرم موهایم را در خواب سوزاند،
او مرا در زیرزمین حبس کرد و چراغ را خاموش کرد،
البته من یک معشوق داشتم،
من هم نیاز به نفس کشیدن داشتم،
نفس نمیکشی خانم،
حداقل یک توبه نامه صادقانه بنویس،
- اگر طلب بخشش کردی-- - از کی؟
از خدا؟
تحت این شرایط رئیس جمهور
تو را نخواهد بخشید،
اما او این کار را خواهد کرد،
چرا باید این کار را بکند؟
چون رنج کشیده‌ام،
و پدرت این را می‌داند،
نفس نمی‌کشم،
می‌دانم،
من به یک قهوه نیاز دارم،
حتماً، خانم،
مارکو، ولش کن،
اگرچه ممکن است برعکس فکر کنید،
او از ملاقات شما خوشحال شد،
- تو...؟ - بله، من هر روز اینجا میام،
- برای ملاقاتش؟ - نه،
شما فقط می‌توانید هفته‌ای یک بار با زندانیان ملاقات کنید،
- پس چرا اومدی؟ - من؟
منتظرش هستم،
اون نیست،
- پس، کیه؟ - به آرورا قسم خوردم که هیچ‌وقت بهت نگم!
به چی قسم خوردی؟ تو یه آتئیست هستی!
بهش قول دادم!
اون قول اعتبار نداره، آرورا مرده،
حالا باید بهم بگی!
من اسم معشوقه همسرم را می‌خواهم!
چهل ساله دارم فکر می‌کنم!
گورتو از سرم گم کن!
شما نمی‌توانید با رئیس جمهور اینطور صحبت کنید،
به جرم اهانت به دولت دستگیرم کنید، اما هرگز آن اسم را به زبان نمی‌آورم!
سلام، ریکاردو،
من چطورم؟
سوال پشتیبان دارید؟
بابا؟
حالش خوبه،
او فقط روزی یک نخ سیگار می‌کشد
و بعد از ۷ سال اقامت در کاخ کویریناله، او از رفتن به خانه می‌ترسد،
امروز با ایزا روکا آشنا شدم،
او به من گفت که من یک احمق هستم،
اما من آزرده خاطر نشدم،
گفت من تا حالا کسی رو دوست نداشتم،
و من آزرده خاطر نشدم،
میگه من نفس نمیکشم
و این من را شکست،
از درون مرا شکست،
بله، ریکاردو، دیر یا زود به دیدنت خواهم آمد،
در کافه، با شریک جدیدش آشنا شدم،
او تمام روز را بیرون سلول او می‌گذراند،
چه کاری انجام می دهند؟
منتظرش هستم،
تغییرات خوبن؟
دولت پیشنهادات شما را پذیرفته است،
الان میتونی امضا کنی،
چرا این مرد، کریستیانو آرپا،
خواندن و دریافت بازدیدکننده را متوقف کنید؟
چرا زندگی کردن را متوقف کرده است؟
- داری بحث رو عوض می‌کنی، - حق با توئه،
به توصیه اوگو، به ملاقات ایسا روکا در زندان رفتم،
از آداب و رسوم پیروی نمی‌کند،
اما تو گفتی که باید حقیقت را از نزدیک دید،
نه، گفتم که اتفاقی دیدمش،
- من از تشریفات خسته شده‌ام، - می‌توانم این را درک کنم،
از ایزا روکا برایم بگو،
شوهرش سال‌ها او را شکنجه داد،
او را در زیرزمینی بدون نور حبس می‌کرد،
موهایش را می‌سوزاند، کتکش می‌زد،
اما او او را در خواب کشت،
۱۸ ضربه چاقو،
این قتل درجه یک است،
می‌دانم،
آیا او توبه کرده است؟
- آیا او توبه کرده است؟ - بله، بله،
بلد نیستی دروغ بگی،
او با کشتن او این را حفظ می‌کند
او او را از یک اختلال روانی لاعلاج رهایی بخشید،
- برای او این اتانازی است، - ما قانونی برای اتانازی نداریم،
و با این حال، او سزاوار بخشش است،
- به یک بهانه قانونی نیاز دارد، - می‌دانم،
با این حال، او سزاوار عفو و بخشش فراتر از هرگونه شک و تردید معقول است،
عیسی روکا خواهرزاده‌ی شریک وزیر دادگستری است،
- اوگو؟ - بله، اوگو رومانی،
من و اوگو از دبیرستان با هم دوست بوده‌ایم،
اگر این عفو ​​را اعطا کنم، افکار عمومی مرا نابود خواهد کرد،
بوروکراسی،
همه از آن متنفرند چون همه چیز را کند می‌کند،
اما برای همین است،
- برای چیست؟ - برای جلوگیری از تصمیمات عجولانه،
به زمان بیشتری برای تأمل نیاز دارم،
مشکل در اتصال صدا وجود دارد،
ما نمی‌توانیم با مهندس جوردانو صحبت کنیم،
اون نمیدونه که ما به هم وابسته ایم،
مهم نیست، من می‌مانم و مدتی او را تماشا می‌کنم،
«عشق من،
پشت ظاهر فرهیخته و جدی‌ای که ساخته‌ام،
متوجه شده‌ام که همیشه یک هدف واحد مرا در بر گرفته است:
عشق،
عشق بیکران من به تو،
امروز این عشق غیرممکن شده است،
به همین دلیل است که به زودی، دیگر نخواهی بود،
بنابراین، من دیگر نخواهم بود،
سعی می‌کنم به خودم اجازه زندگی بدهم،
منتظر ملاقات مرموز بعدی ما،
آنچه جهان با کلمه ای زیبا می نامد:
فراتر،
«همیشه مال تو، کریستیانو»
- میشه یه جوک برات تعریف کنم؟ - نه،
حیف، چون خنده‌دار بود،
یکی می‌خوای؟
تو بودی،
من چه کار کردم؟
تو چهل سال پیش معشوقه آرورا بودی،
ماریانو؟
اگر این ترفندی است که به کار گرفته‌ای
که به من بگویی به ایزا روکا عفو نمی‌دهی، مرا عفو کن،
میشه مستقیم بهم بگی،
تو بودی،
گوش کن، با وجود خطر بی‌احترامی به دولت،
تو عقلت رو از دست دادی،
چطور می‌تونی همچین فکری بکنی؟
من از دبیرستان بهترین دوستت بودم،
تو بودی،
می‌دانم،
اوگو،
وقتی پدرم سیگار می‌کشد به چه چیزی فکر می‌کند؟
درباره مادرت،
مادرم؟
بله،
از من بپرس،
چرا رهایش نمی‌کنی؟
چون از من نخواسته بود،
- کجا میری؟ - من اینجا دیگه کاری ندارم.
گذشته از این، سال‌هاست که به تعطیلات نرفته‌ام،
من به مونترال می‌روم تا ریکاردو را ببینم،
من هم می‌توانم بیایم، قرن‌هاست که او را ندیده‌ام،
نه، من و ریکاردو تصمیم گرفته‌ایم
برای گذراندن وقت با هم، به عنوان خواهر و برادر،
داری منو به خاطر امضا نکردن تنبیه می‌کنی.
اون صورتحسابی که خیلی بهش اهمیت می‌دادی،
مهم نیست،
اوگو رومانی وقتی جای تو را بگیرد، آن را امضا خواهد کرد،
اوه، بله؟ من خیلی مطمئن نیستم،
چرا اینقدر به اون قانون علاقه داری؟
این چه جور سوالیه؟
اگر دنیا دیگر تو را هیجان‌زده نمی‌کند،
نمی‌توانی انتظار داشته باشی دیگران از آن هیجان‌زده نشوند،
داری میری که منو تنبیه کنی،
تو هیچی نمیفهمی،
چی رو باید بفهمم؟
نمی‌خوام وقتی داری برای همیشه از کویریناله میری اینجا باشم،
درسته، من هیچی نمی‌فهمم،
من هیچ‌وقت نفهمیدم برادرت کیه،
تو که هستی،
نمی‌دانم آیا شما دوستانی دارید،
یک دوست پسر، یک دوست دختر،
تنها چیزی که در مورد تو می‌دانم این است که هر روز حقوق می‌خوانی،
و اینکه من زندگیم رو فدای مراقبت از تو کردم؟
حتی اینو هم نمیدونی؟
اما حالا دیگر به من نیازی نداری،
راستش را بخواهی، تو هیچ‌وقت به من احتیاج نداشتی،
تمام چیزی که همیشه به آن نیاز داشته‌اید «زمان بیشتر برای تأمل» بوده است،
دوره شما رو به پایان است، پدر،
کی قراره در مورد چیزی تصمیم بگیری؟
به زودی،
تو هم هیچی از من نمیدونی،
من می‌دانم چه چیزی را به من اطلاع دادی،
چهل سال پیش،
مادرت
با مرد دیگری به من خیانت کرد،
هیچ‌وقت ازش نگذشتم، لعنت بهش!
در تمام عمرم هرگز فحش دادنت را نشنیده‌ام،
من هم نه،
چی بگم بابا؟
چهل سال پیش بود، از مرور زمان گذشته،
وقتشه که خودتو بازیابی کنی، یه تغییراتی ایجاد کنی،
من باید برم، هواپیما داره حرکت می‌کنه، وقتی فرود اومدم بهت زنگ می‌زنم،
گیج شده‌ام،
یک فضانورد در فضا گریه می‌کند و سپس به اشک‌هایش می‌خندد،
کوکو والوری آماده است تا موزه‌ها را به آتش بکشد،
اما اسمی را که می‌خواهم بشنوم فاش نمی‌کند،
او نمی‌خواهد به یک دوستی قدیمی خیانت کند،
اما مگه اون دوست من هم نیست؟
یه زن زیبا ازم خواست باهاش ​​برم بیرون،
او را می‌بینم که دور می‌شود، آزاد، شادمان،
بنابراین، من یک نگاه اجمالی می‌بینم
از آنچه شادی از آن ساخته شده است،
و نور حتی آنقدرها هم عالی نبود،
من زیاد غذا نمی‌خورم، حتی کمتر سیگار می‌کشم،
با این حال، ریه‌ای که ندارم، درد می‌کند،
بچه های من،،،
کارها را بدون من سازماندهی کرده‌اند،
آنها باهوش هستند،
آنها آینده را می‌دانند، من حتی گذشته را نمی‌دانم،
و بعدش بهترین دوستم هست،
من...
من او را رنجانده‌ام، بدتر از آن، او را تحقیر کرده‌ام،
یه مرد هم هست
که دیگر نمی‌خواند، که کسی را نمی‌بیند،
او چه می‌داند؟
او چه می‌داند که من نمی‌دانم؟
مرد دیگری هر روز بیرون زندان منتظر شریک زندگی‌اش است،
در باران، در سرما، در گرما،
من هر روز به همسرم فکر می‌کنم،
من او را می‌پرستیدم،
و من از او متنفر بودم، او به من خیانت کرد،
و با این حال من همچنان او را دوست داشته و به او احترام گذاشته‌ام،
حتی با اینکه تنها ایده معقولی که به ذهن رسید
قرار بود او را بکشم، اما این کار را نکردم،
چرا؟
در آخر، این اسب، پدر مقدس،
داره میمیره،
ما همه با هم از این اسب رنج می‌بریم،
می‌دونی چی داری دوست من؟
چی؟
گریس،
و آن چیست؟
اگر به آنجا رسیدیم، ما را اسکن کنید
جمله را بنویسید. برادران به پشت خود سوار شدند.
ده سال در سر، سه سال با آیفون، چهار سال در جیب
خداحافظ خرده فروشی، هورا، سباستین اینگروسو
بلک امریکن اکسپرس و گلد ویزا، همه چیز را نابود می‌کنند
دو نیمه فیلیپینی با کفش‌های کتانی فیلیپ پلین
مه بنفش در آسمان، حساب‌های بانکی‌ام پر شده است
یو، وقتی رپ میخونی
جوجه‌ها دارن گریه می‌کنن و بنابراین، هیس، هیس
اگر چیزی دستگیرت نشود
در طبقه سی و نهم، در حال کشیدن قلیان
جریان رو گرفتم، دما بالا میره
و حالا همه این دخترا دارن گریه میکنن
از پنجره به بیرون خم شو ای دلال من
و حالا همه این دخترا دارن گریه میکنن
رئیس جمهور،
- الویس... - من به زمان بیشتری برای فکر کردن نیاز دارم،
لازم نخواهد بود،
لازم نیست این تصمیم را بگیری،
الویس درگذشت،
از علل طبیعی؟
بله، به دلایل طبیعی،
جناب رئیس جمهور، شب افتتاحیه در لا اسکالا در میلان برگزار می‌شود،
خوب،
اما اول می‌خواهم به جایی بروم که آرورا را ملاقات کردم،
زندانی که آرپا توش زندانیه نزدیک اونجاست،
- می‌خوام باهاش ​​حرف بزنم، - از آداب و رسوم پیروی نمی‌کنه،
از رسم و رسوم خسته‌ام،
معمولاً این شکل از شورش در ۱۸ سالگی ظاهر می‌شود،
ببخشید، رئیس جمهور،
منشی، می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم،
چه کسی مالک روزهای ماست؟
هیچ کس نمی‌داند،
بیایید سعی کنیم بفهمیم،
از پشت بام‌های مورد اعتماد روستا
آلپینی‌های شجاع رفته‌اند
آنها قدرت و شجاعت را نشان می‌دهند
از جوانی استوارشان
آنها دانشجویان خوش‌قیافه‌ای از آلپ هستند
در جوانیِ نیرومند
از قلب‌های قوی و جسورشان
غروری شکست‌ناپذیر را در خود می‌دمد
ای آلپینوی دلاور
همیشه از مرز دفاع کنید
و آنجا در مرز
پرچم همیشه بالاست
نگهبان، نگهبان
دفاع از خاک ایتالیا
جایی که عشق لبخند می‌زند
و خورشید مهربان‌تر می‌درخشد
آنجا، در میان جنگل‌ها و دره‌ها
آنجا، در مه سرد و یخ
آنها با قدرت کلنگ‌هایشان را به زمین می‌زنند
و مسیرها کوتاه‌تر به نظر می‌رسند
و آنگاه که خورشید می‌سوزد و گرم می‌کند
قله‌های کوه و اعماق
آلپینوی شجاع محافظت می‌کند و نگاه می‌کند
آماده پرسیدن «چه کسی آنجا می‌رود؟»
ای آلپینوی دلاور
شما همیشه از مرز دفاع می‌کنید
و آنجا، در مرز
پرچم همیشه بالاست
نگهبان، نگهبان
دفاع از خاک ایتالیا
جایی که عشق لبخند می‌زند
و خورشید مهربان‌تر می‌درخشد
هیچ‌کس از اینجا عبور نخواهد کرد
استعفا می‌دهم.
دو هفته قبل از پایان دوره‌ام،
چرا، رئیس جمهور؟
چون از این طریق،
به عنوان سناتور مادام العمر
من حق دارم برای رئیس جمهور بعدی جمهوری رأی بدهم،
رئیس جمهور، اجازه می‌دهید از شما تعریفی بکنم؟
لطفا،
تو خیلی خیلی باهوشی،
بله،
من هم این را شنیده‌ام،
من قبلاً اینجا زندگی می‌کردم،
و او از آنجا عبور کرد،
چرا این دو صندلی اینجا هستند؟
دقیقاً نمی‌دانم،
آقای شهردار،
نظر شما در مورد درخواست عفو برای آرپا چیست؟
این نمونه‌ای از چگونگی اتحاد جامعه برای یک هدف است،
آرپا نسل‌ها دانش‌آموز را در این شهر آموزش داد
و او همیشه مورد احترام و محبت بود،
همه متأثر شدند
ضمناً آرپا از همسر بیچاره‌اش که آلزایمر داشت مراقبت می‌کرد،
دادخواست عفو توسط همه شهروندان امضا شد،
همه آنها؟
این تعجب‌آور است،
تقریباً همه آنها،
- چه کسی امضا نکرد؟ - فقط دو نفر،
آنها چه کسانی هستند؟
همسرم
و من،
- چرا؟ - اینجا شهر کوچکی است،
از تو نپرسیدم شهر چقدر بزرگ است،
پرسیدم چرا شما دو نفر امضا نکردید،
همسرم هیچ‌وقت از کریستیانو آرپا خوشش نیامده است.
- و او اضافه می‌کند... - چه چیزی اضافه می‌کند؟
به قول همسرم
آلزایمر نبود که باعث حملات شدید خشم او می‌شد،
اما این فقط نظر همسرم است،
پس چی بود؟
همسرم ادعا می‌کند که آرپا مدتی با زن دیگری رابطه داشته است،
چرا کریستیانو آرپا خودش را به کام مرگ می‌فرستد؟
نمی‌دانم،
همسرت در موردش چی میگه؟
او معتقد است که این یک تاکتیک است
تا تو را به حرکت درآورند،
برای افزایش شانس دریافت عفو،
او همچنین اضافه می‌کند،،،
چی؟
اینکه کریستیانو آرپا خیلی باهوش است،
- این فقط نظر اونه، - نظر تو چیه؟
همسرم هم خیلی زرنگه،
اگر اشتباه شده باشد چه؟
چی؟
به اینجا می‌آیم،
ملاقات با کریستیانو آرپا در زندان،
در تلاشی برای نزدیک شدن به حقیقت،
میشه رک و راست حرف بزنم؟
دیوانگی است،
اما شما یک حقوقدان بزرگ هستید، می‌توانید حقیقت را دریابید،
بهش سخت نگیر، پشتش رو به دیوار تکیه بده،
ژنرال، این جنگ نیست،
حیف،
تا حالا کار احمقانه‌ای کردی؟
یک بار،
من اتاق پسرم آنتونیو را بررسی کردم،
توی یک کشو، توی یک جامدادی،
من یک مفصل پیدا کردم،
من آن را دود کردم،
و آیا تاثیری هم داشته؟
نه،
چون من بلد نیستم نفس بکشم،
و شما؟
من هیچ‌وقت شجاع نبوده‌ام،
شما حقوقدانان و ما نظامیان
فکر می‌کرد که قانون و انضباط
ما را از این وظیفه آزاردهنده خلاص می‌کرد
از داشتن حساسیت،
اما اینطور پیش نرفت،
می‌خوای ایزا روکا رو هم ببینی؟ اون هم اینجا بازداشته،
من نیازی نمی‌بینم،
جناب رئیس جمهور، ما یک اتاق برای شما رزرو کرده‌ایم تا در آنجا منتظر بمانید.
نه، من با بقیه منتظر می‌مانم،
شما تاریخ درس دادید؟
دلت برای تدریس تنگ نشده؟
من هرگز چیزی یاد ندادم،
من فقط با اشتیاق آنچه را که در کتاب‌ها نوشته شده بود، اجرا کردم،
دانش‌آموزانم از من قدردانی می‌کردند چون بازیگر نسبتاً خوبی بودم،
فقط تو مدرسه بازی می‌کردی یا تو خونه هم بازی می‌کردی؟
ببخشید، اما جواب دادن به این سوال فایده‌ای نداره،
اگر بازیگر خوبی باشی، هیچ‌وقت حرفت را باور نمی‌کنند،
جواب هر چه که باشد،
- میگن معشوقه داشتی، - این درست نیست،
من قصد محاکمه تو را ندارم،
متشکرم،
خدا را شکر، حکم من در مدت کوتاهی صادر شد،
فوراً خودم را تسلیم کردم،
این یک شرایط تخفیف دهنده نیست،
نه، اما این یک واقعیت است،
گفتی لیاقت بخشش نداری،
به نظر نمی‌رسد علاقه‌ای به بازیابی آزادی خود داشته باشی،
در سن من، آزادی زیاد به درد نمی‌خورد،
- آیا همسرتان آلزایمر داشت؟ - مرحله آخر،
زندگیش جهنم واقعی بود،
و مال من هم،
پس تو او را کشتی تا از رنج کشیدن نجاتش دهی؟
- نه، من او را از روی عشق کشتم، - از روی عشق،
من این داستان را بارها شنیده‌ام،
هر بار که نمی‌فهمم،
عشق به عنوان بهانه‌ای برای مرگ،
برای من، عشق جشن زندگی است،
کاملاً حق با شماست،
اما متاسفانه نکته این نیست،
نکته برای شما چیست؟
نکته این است که همیشه پایبندی به اصول آسان نیست،
خلاصه، شما عفو نمی‌خواهید؟
همه در شهر من آن را می‌خواهند،
نه همه،
در نامه‌ای که چند روز قبل از خفه کردن همسرتان به او نوشتید،
تو میگی، "سعی میکنم به خودم اجازه بدم زندگی کنم،"
اما حالا نظرت عوض شده،
داری میذاری خودتو بکشی،
ادعا می‌کنی که من دارم نقش بازی می‌کنم؟
نه، من یک ناهماهنگی تشخیص می‌دهم،
و ناهماهنگی‌ها منجر به شک و تردید می‌شوند،
به همین دلیل است که نوشتن یک کتابچه راهنمای حقوق جزا به ۲۰۴۶ صفحه نیاز دارد،
اما من هیچ ناهماهنگی نمی‌بینم،
رها کردن خودت برای زندگی، مانند رها کردن خودت برای مردن است،
چرا میذاری خودتو بکشی؟
چون فقط میخوام فراموش کنم
و دوباره روشن شوم،
«سرد، گرم می‌شوی،
تاریکی، تو روشن می‌کنی،
من گم شده‌ام،
تو مرا خواهی یافت،
نه الان،
فردا،
یک، ده،
«صد پاییز»،
ما رو از دست اون احمق عجول نجات دادی!
آقای رئیس جمهور، شما ما را نجات دادید!
استقبال گرمی که در لا اسکالا از شما شد را دیدید؟
کشور تو را دوست دارد،
به زودی آنها عاشق اوگو رومانی خواهند شد،
داری در مورد چی چرت و پرت میگی؟
مگر نمی‌دانستی؟
اوگو می‌خواهد رئیس جمهور شود،
پروردگارا!
قبل از بازنشستگی، نمی‌توانستید یک لایحه را امضا کنید؟
که قطعاً جاه‌طلبی را در کشور ما ممنوع می‌کند؟
چی شده عزیزم؟ چه اشکالی داره؟
خط خوبی بود،
وقتی نماز می‌خوانم، خوابم می‌برد،
خوش به حالتون، من به دو تا قرص خواب آور نیاز دارم،
آرورا هر شب خواب می‌دید
و صبح‌ها برایم گزارش‌های مفصل و سورئال تعریف می‌کرد،
مرا مسحور کردند،
آیا تا به حال خواب دیده‌اید؟
هرگز،
آیا مایلید؟
خیلی زیاد،
دوست داری چه خوابی ببینی؟
آرورا؟
نبود جاذبه،
باشه، بهت میگم،
اوگو نبود،
تو قبلاً اینو بهم گفتی و من باور نکردم،
ماریانو، اوگو نبود،
پس کی بود؟
من،
تبریک می‌گویم،
بعد از عذرخواهی میگم نه قبلش لطفا
یه فیلمِ پخش شده تو سرم، مثل فیلمِ کلاکرز شیر شکلاتی می‌نوشم
یه عالمه پول نقد مثل یه دابل هاپر
کابوس ایتالیایی اگر بی‌پول هستید
یک هدف قرمز مثل متال گیر سالید
به دریا نگاه می‌کنم و دریایی از پول می‌بینم
تو صدا رو زیاد میکنی، من درآمد رو زیاد میکنم
اگر به آنجا رسیدیم، ما را اسکن کنید
جمله را نامگذاری کنید
برادران سوار بر اسب شدند
اتانازی
ما خیلی با هم خوب کنار نمی‌آمدیم،
اما ما آنقدر باهوش بودیم که آن را پیش خودمان نگه داریم،
نه،
ما زرنگ نبودیم،
ما شیک و زیبا بودیم،
اگه پیاده برم خونه مشکلی پیش میاد؟
هفت ساله که قدم نزدم،
مشکلی نیست، حلش می‌کنیم،
عالی،
اگر دروغ گفته باشد چه؟
سازمان بهداشت جهانی؟
کوکو،
در مورد چی؟
من هرگز با اطمینان کامل نخواهم فهمید که معشوق همسرم چه کسی بوده است،
میشه یه انتقاد بکنم؟
بله،
اما مهربان باش،
شما بیش از حد به حقیقت اهمیت می‌دهید،
این یک عادت حرفه‌ای عجیب و غریب بین قضات است،
اما حالا که بازنشسته شده‌ای،
رئیس جمهور، امشب چه برنامه‌ای دارید؟
من یک پیتزا سفارش می‌دهم،
من یک هدیه کوچک به شما داده‌ام،
کجاست؟
به موقعش پیداش می‌کنی،
یک زره‌پوش می‌داند چگونه چیزها را پنهان کند،
برای جلوگیری از ابراز احساسات در ملاء عام،
یک زره‌بان می‌داند چگونه همه کارها را انجام دهد،
سلام؟
این ماریانو دِ سانتیس است،
رئیس جمهور سابق جمهوری،
اوه، لعنت!
مرا ببخش،
بخشیده شدی،
اما شما شماره من را دارید؟
من به خودم اجازه دادم که از خانم کافیرو بپرسم، آیا اشتباه کردم؟
کاملاً برعکس،
آیا شما هنوز سردبیر مجله ووگ هستید؟
- البته، - خوبه،
آیا هنوز به آن مقاله علاقه دارید؟
در مورد نحوه لباس پوشیدن یک رئیس جمهور سابق در اوقات فراغتش،
یا خیلی دیر شده است؟
دیر شده؟ معلومه که نه،
خوب،
آماده پاسخگویی به سوالات شما هستم،
بله،
بیایید شروع کنیم،
آقای رئیس جمهور، یادتان هست وقتی پسر بودید چطور لباس می‌پوشیدید؟
البته،
فراموش کردن را دوست ندارم،
من از به یاد آوردن خوشم می‌آید،
انکار نمی‌کنم که من هم آرزو داشتم باشم
یکی از آن مردهایی که با پوشیدن کت قرمز و شلوار سفید راحت هستند،
اما هیچ‌وقت جرئتش را نداشتم،
می‌دانی، خانم، من همیشه اینطور بوده‌ام
مردی خاکستری و کسل‌کننده،
من همیشه مرد قانون بوده‌ام
و من اصلاً از آن بدم نمی‌آید،
همسرم در این زوج، خوش‌برخوردترین فرد بود،
و این باعث خوشحالی من شد،
او عاشق ...، قرمز، زرد، کرم، بود
در تابستان، آبی روشن،
بله، آبی روشن،
آبی روشن با تمام ظرافت‌هایش،
چقدر عالی،
در زمستان، سبز،
بله،
همانطور که می‌دانید، خوب به نظر رسیدن با لباس سبز آسان نیست،
و با این حال، آرورا در رنگ سبز خیره کننده بود،
سپس یک روز،
تنها چند روز قبل از فوتش،
او یک سنجاق سینه روی ژاکت آبی‌اش داشت،
بنابراین به او گفتم،
«نه، آرورا، با یه سنجاق سینه روی ژاکتت خیلی خانومانه به نظر میای.»
و او، شگفت‌زده،
«چرا؟
«مگه من خانوم نیستم؟»
در آن لحظه، پاسخ عجیبی به ذهنم رسید،
گفتم،
«تو دختر منی،»
عجیب و غریب نبود،
دلخراش بود،
بله، دلشکستگی اصطلاح مناسبی است،
در واقع آرورا نخندید،
او چه کار کرد؟
بس کن!
اما من یواشکی متوجه شدم که او متأثر شده است،
متوجه شدم که زیاد در مورد خودم بهت نمیگم،
مهم نیست،
شنیدن صحبت‌های شما در مورد همسرتان فوق‌العاده است،
بهت علاقه داره؟
خیلی زیاد،
ببینید، خیلی ساده،
آرورا زن کاملی بود،
زن ایده‌آل برای من،
چرا؟
چون او هرگز مرا فراموش نکرد،
هر چقدر وقت لازم دارید، رئیس جمهور،
منتظرت می‌مانم،
تو واقعاً نکته‌سنج و نکته‌سنج هستی،
می‌دونی، خانم؟
متشکرم، رئیس جمهور،
و به همین دلیل است که می‌خواهم به شما یک نکته کوچک بدهم،
این نقطه اوج دوران حرفه‌ای من خواهد بود،
قبل از ترک کویریناله،
می‌خواستم آخرین صورتحساب را امضا کنم،
آن که سمت راست اتانازی است،
هنوز کسی نمی‌داند،
این واقعاً نقطه اوج دوران حرفه‌ای من است،
پاپ چگونه با آن برخورد خواهد کرد؟
فکر نمی‌کنم بد برداشت کنه،
پاپ دوست من است،
بگذار فکر کنم که او در هر صورت خوشش نخواهد آمد،
خب،
اجتناب‌ناپذیر است، ما نقش‌های متفاوتی داریم،
پاپ باید در برابر خدا پاسخگو باشد،
من، به فرزندانم،
چی شما رو متقاعد کرد؟
این واقعاً یک سورپرایز است،
همه فکر می‌کردند که به عنوان یک کاتولیک،
به عنوان مردی که به تعادل و سازش تمایل دارد،
بدون امضا کردن، برای مدتی بازی می‌کردی،
وظیفه را به جانشین خود واگذار کردن،
چی شما رو متقاعد کرد؟
دخترم،
او مرا متقاعد کرد،
او یک حقوقدان بزرگ است،
چون او توانست اصول مرا زیر پا بگذارد،
شما هم یک حقوقدان بزرگ هستید،
حالا یه چیز پیش پا افتاده بهت میگم خانم،
زمانی هست که بچه‌ها باید از والدینشان پیروی کنند،
اما زمان بعدی هم وجود دارد
وقتی والدین باید از فرزندانشان پیروی کنند،
بعلاوه، دخترم یه چیز اضافه داره،
شور و اشتیاق،
که به دلایل پیری، از دست داده‌ام،
دوباره علاقه‌ات رو پیدا کردی؟
برای شور و اشتیاق دیر شده،
اما ،،،
من چیزی پیدا کرده‌ام که شبیه آن است،
گریس،
لطف، زیباییِ شک است،
پس امضاش کردی، تصمیم گرفتی، حتی اگه شک داشتی،
مگه همیشه همین کارو نمیکنیم؟
هر روز؟
یقین‌های ساختگی،
بله، رئیس جمهور، این کاریه که ما هر روز انجام میدیم،
به این میگن شجاعت،
یک روز، دخترم دوروتیا از من پرسید،
«چه کسی مالک روزهای ماست؟»
جواب خیلی واضحه،
آنها از آنِ ما هستند،
اما به طور متناقضی،
یک عمر برای فهمیدنش کافی نیست،
آرپا، زود اومدی،
مگه مرخصی روزانه‌ات ساعت ده شب تموم نمی‌شد؟
سلام، دوروتیا،
سلام، ریکاردو،
سلام، بابا،
داری چیکار میکنی؟
خوردن شام،
چی؟
کینوا،
برایش پیتزا آوردند،
تو مثل مادرت هستی،
چگونه؟
- تو منو می‌شناسی، - راستش نه،
هرگز تصور نمی‌کردم که به ایزا روکا عفو بدهید،
و انگیزه،
«دفاع شخصی پیشگیرانه»
یک تعمیم واقعاً جسورانه از اصل دفاع از خود،
دفاع از خود در برابر زندگی‌ای که جهنم بود،
اما او او را در خواب کشت،
او بیدار می‌شد و به شکنجه دادنش ادامه می‌داد،
- او می‌توانست فرار کند، - نه،
او نمی‌توانست،
چرا که نه؟
چون او را دوست داشت،
این به معنای فرار از زندگی واقعی‌اش می‌بود،
او چاره دیگری نداشت، به همین دلیل ما او را بخشیدیم،
چرا آرپا را عفو نکردی؟
روایت او گمراه‌کننده بود،
از چه نظر؟
همسرش را دوست نداشت،
از کجا میدونی؟
من با او صحبت کردم،
او شکسته بود،
از درون شکسته،
فراتر از هرگونه شک و تردید معقول،
بابا،
دوست داری آخرین آهنگی که نوشتم رو بشنوی؟
باشه،
ایزا روکا و شریک زندگی‌اش، شش ماه پس از اعطای عفو، از هم جدا شدند،
کریستیانو آرپا، پس از آنکه درخواست عفوش رد شد،
دوباره درخواست داد، این بار به نام خودش،
اوگو رومانی با اختلاف یک رأی رئیس جمهور نشد،
شایعه شده که رأی ماریانو دِ سانتیس بوده،
دوروتیا د سانتیس در یک کلاس رقص ثبت نام کرد،
هر روز صبح، ماریانو دِ سانتیس به عنوان سناتور مادام‌العمر به دفترش می‌رود،
عصر، او در خانه منتظر می‌ماند،
او منتظر دوستش کوکو والوری است تا یک شام سبک بخورد،
از رو کمر لعنتیم بلند شو،
برای کلودیو
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال