رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال
من در روستایی بزرگ شدم که پدربزرگ مادری‌ام اهل آنجاست.
با اینکه همه اعضای خانواده خیلی دوستم دارند،
هنوز مطمئن نیستم که اینجا زادگاه من است یا نه.
چون ما فامیلی مشترکی نداریم .
حالا بهار سال ۱۹۹۱ است.
عمه بزرگم -- خب، همسر برادر بزرگتر پدربزرگم،
از دنیا رفته است.
بنابراین عمو بائو و پدربزرگم
می‌خواهم قبر عموی بزرگم لی تا را عقب‌تر ببرم
تا این زوج را با هم دفن کنند.
آنها نیمه شب به سمت قبر می روند .
من هم می‌خواهم بروم، و پدربزرگ بالاخره کوتاه می‌آید و مرا روی کولش می‌گذارد.
توی راه خوابم میبره.
من یک رویای دور و دراز دارم،
که در آن داستان عموی بزرگم، لی تا، را برایشان تعریف می‌کردم .
راستش را بخواهید، لی تا راه و روش خودش را داشت.
به محض اینکه به هر جای جدیدی می‌رسید،
او مردان را برای گدایی به این سو و آن سو می‌فرستاد
برای پیدا کردن ثروتمندترین خانواده.
اگر افرادش غذایی، حتی یک کاسه آب، پیدا می‌کردند،
پس او آنها را غارت نمی‌کرد.
اما اگر خانواده سگ‌هایشان را به سمت افرادش پرتاب کنند،
خب، او قطعاً شب‌ها به آنها دستبرد می‌زد.
چوانگ، تو نمی‌تونی روی تابوت بخوابی.
عمو - بهت گفتم خونه بمونی.
بابا، چوانگ رو ببر اونجا.
اینجا قبلاً قلمرو لی تا بود.
او با این مکان خیلی آشناست.
بس کن چرت و پرت نگو! نگذار آفتاب به استخوان‌هایت بتابد.
زیرانداز را پهن کن. اینجا.
اینجا بالا.
کمی بیشتر. تا آخر.
می‌دونی، اون مخفیانه علیه مهاجمان ژاپنی جنگید.
هیچ‌کس که شکم سیری داشته باشد، چنین زندگی خشونت‌آمیزی را انتخاب نمی‌کند.
مهمونی خوبه. - درسته.
مراقب باش. یه استخون اونجاست.
گونگچانگ، مراقب استخون‌های لی تا باش.
آرام بگیر.
من استخوان‌هایش را نمی‌شکنم.
سوار شو.
- لیدان. - برات چند تا هسته ذرت گرفتم.
سرعت را کم کنید.
باشه. ما کل اسکلت رو داریم.
لی بائو. به درگاه پدرت دعا کن. زانو بزن.
تابوت را بلند خواهیم کرد.
بابا، مامان چند روز پیش ما را ترک کردند.
آمده‌ام تو را به خانه ببرم تا کنار مامان دفنت کنم.
بریم خونه بابا.
لی تا، بریم خونه.
ببین، این گندم از گندم‌های ما بهتر رشد می‌کند
به لطف برف زمستان گذشته
این هدیه‌ای از آسمان است.
جیهوا! جیهوا! کلاه عزایت را سرت بگذار.
مادربزرگ خیلی دوستت داشت. برایش بپوش.
او را مجبور نکنید.
نه، مجبوره. مادربزرگش همیشه عاشقش بود.
او باید آن را بپوشد.
اون فقط یه احمقه. ولش کن.
همه آنها آمده‌اند تا به ما کمک کنند.
صحنه سازی نکن.
نمیتونی عادی باشی؟
بس کن بزنش، بس کن!
اون فقط یه احمقه.
قابل توجه همه اهالی روستا! قابل توجه همه اهالی روستا!
ما یک اطلاعیه داریم
از طرف تیم تنظیم خانواده:
پس‌فردا، صبح،
این تیم معاینات بارداری را انجام خواهد داد.
همه زنان در سن باروری
برای امتحان باید به دفتر روستا بیایید .
غیبت ممنوع!
آروم‌تر - باشه، عمو.
- برو خونه. - باشه.
سلام، لی بائو.
- ممنون از کمکت. - مشکلی نیست.
آخرش هم که احمقه. مجبورش نکن.
همه اش تقصیر توئه.
او نتیجه‌ی من است. معلوم است که من او را لوس می‌کنم.
مادربزرگ
- سردت هست؟ - نه.
چوانگ، به پسرعمویت بگو کلاه سرش بگذارد.
جیهوا، استراحت کن
فقط چوانگ می‌تونه از پس تو بربیاد.
لیدان، بیا ببریمش بیرون بازی کنه.
باشه. بریم.
از او مراقبت کن.
لیدان، کدو رو ازم نگیر.
ببخشید، عمه.
نذار مردم اذیتش کنن. - می‌دونم، مادربزرگ.
- برگشتی - سلام، مادرخوانده.
- تمام شد؟ - بله.
چرا اینقدر جنجال راه انداختن؟
نه، مادرخوانده، یک خانواده باید با هم دفن شوند.
مزخرفه! من یه زندگی پس از مرگ خوب می‌خوام.
لی‌ها خیلی آزاردهنده هستند.
من تمام عمرم به آنها خدمت کرده‌ام.
گورشونو گم کن! دیگه کافیه.
- هیچ کدوم از اعضای خانواده لی خوب نیستن؟ - نه. فقط تو، گونگچانگ.
اما من هیچی ندارم، مادرخوانده.
برای همینه که دلم می‌خواد ازدواج کنی و بچه‌دار بشی.
کی حاضره با یه پیرمرد مجرد مثل من ازدواج کنه؟
- برای شام بمون! - ما برای تو غذا درست کردیم.
- شام بمون! - غذا آماده است.
مواظب قدم‌هات باش. از همه کمکت ممنونم.
برو!
عمو توانجی، کجا داریم میریم؟
- برای اینکه پدر و مادرت رو ببرم - اوه.
چند وقته که دیگه ندیدیشون؟
مدتی.
- دلت براشون تنگ شده؟ - بله.
شیولی!
لازم نیست دنبالمون بیای، توانجی.
خانواده‌ها منتظرند.
- چوانگ کجاست؟ - روی گاری خوابیده.
سوار شو!
یک یوان.
ای پسر خواب آلود.
چوانگ، به مامانت سلام برسون.
این مامانته!
هر روز دلت برایشان تنگ می‌شود، در خواب‌هایت به آنها زنگ می‌زنی.
منو نمیشناسی؟
وزن کم کرده اید؟
خواهر و برادرهای چوانگ کجا هستند؟
آوردن آنها هم هزینه بیشتری داشت.
ولش کن، پول همه چیز نیست.
من اول میرم.
محکم بشین. بریم.
- مامان و بابا چطورن؟ - حالشون خوبه.
- یون کی بچه‌اش را به دنیا می‌آورد؟ - بعد از برداشت گندم.
زین‌مین، دوچرخه را روی ارابه بگذار. می‌توانی آنجا بنشینی.
اشکالی نداره. انجامش میدم.
توآنجی!
خاله پارسال سال نو حالش خوب بود. چرا انقدر زود رفت؟
او درد معده داشت.
لی بائو او را به بیمارستانی در شهر برد.
گفتند روده‌هایش است
و برای ۲۶ مارس وقت عمل جراحی تعیین کرد.
اما لی بائو فکر می‌کرد که آن روز ۲۶ مارس در تقویم قمری است.
بنابراین او را خیلی دیر برد.
هیچ کاری نمی‌توانستند برایش انجام دهند.
وقتی به خانه رسید، تقریباً مرده بود.
چطور ممکن است که او نتوانسته باشد تاریخ را درست حدس بزند؟
می‌دونی... هیچ‌کس تو روستا از تقویم شمسی پیروی نمی‌کنه.
درست است.
چوانگ! خونه مادربزرگت چطوره؟
- بد نیست. - دیگه رختخوابت رو خیس نمی‌کنی؟
- نه. - هنوز؟ چرا کمتر آب نمی‌خوری؟
من این کار را می‌کنم. من هر روز نان خشک می‌خورم.
من حتی سوپ هم ندارم.
پس وقتی به رختخواب می‌روید مراقب باشید. اگر نیاز به دستشویی رفتن دارید، بلند شوید.
من بلند می‌شوم.
پس چطور هنوز رختخوابت رو خیس می‌کنی؟
وقتی بیدار می‌شوم، همه جا را دنبال دستشویی می‌گردم.
وقتی یکیشونو پیدا می‌کنم خیلی خوشحال می‌شم.
«این دفعه دیگه رختخوابم رو خیس نمی‌کنم.»
اگر این حس را دارید، خوب است.
درسته... اما وقتی من جیش می‌کنم،
احساس می‌کنم زیر بغلم گرم شده.
بعد بیدار می‌شوم و می‌بینم که دوباره رختخوابم خیس است.
این نگرانم می‌کند.
نگران نباش. او از این حالت بیرون خواهد آمد.
- شیولی برگشته! - حالت چطوره؟
بسیار خب. به خانه خوش آمدی.
آیا آن شیویینگ است؟
- چوانگ! داری چیکار میکنی؟ - عمه!
- چوانگ، مراقب باش! - مراقب باش.
آروم‌تر - بهش نگاه کن.
عمه! عمه!
چوانگ! فرار نکن! مراقب باش!
این کلاه عزا را سرت بگذار. خیلی عرق کرده‌ای.
- شیولی. - Xiuying. چرا اینجایی؟
مامان می‌خواهد قبل از ورود به روستا آنها را بپوشی.
وگرنه مردم حرف مفت میزنن.
- سلام، شینمین. - سلام، ژیوینگ.
شیویینگ، وقتشه که ازدواج کنی.
عجله‌ای نیست.
تو دیگه جوون نیستی. باید ازدواج کنی.
باشه، باشه.
آه! عمه بیچاره من!
چطور تونستی انقدر زود ما رو ترک کنی؟
لباسی که برات دوخته بودم رو نپوشیدی!
چه زود از میان ما رفتی.
- سلام شیولی! - سلام خاله، چه خبر؟
دارم میرم پایین مزرعه - می‌بینمت.
آه! عمه بیچاره من!
ما را ترک کردی!
لی بائو و برادرزاده‌هایم چطور می‌توانند بدون تو زندگی کنند؟
- مادربزرگ، داری چیکار می‌کنی؟ - دارم جیهوا رو تماشا می‌کنم.
شما ادامه بدید.
خدایا، حاضرم بمیرم تا حالت بهتر بشه.
بیا اینجا. اونجا گرمه پسرم.
- شیولی، از این طرف. - عمه.
عمه بیچاره من!
چطور تونستی انقدر زود از پیشمون بری؟!
چوانگ! برو بابات رو پیدا کن.
همه چیز آماده است. برای تقدیم قربانی آماده شوید.
صاف بذارش. وسط.
بعد، مهمانان شهرستانی وارد می‌شوند.
شو شین‌مین فداکاری می‌کند. لطفا.
چوانگ! چوانگ! بیا
- عمه بیچاره‌ام! - مادربزرگ بیچاره‌ام!
مادربزرگ بیچاره من!
لطفا بلند شو.
عمه بیچاره من!
چوانگ خوب است. او به شیوه‌ی صحیح تعظیم می‌کند.
پدربزرگ و عمویش به او یاد دادند.
پسران عزیز، شکرگزاری کنید.
شماها بیاید اینجا. نذارید بیفته!
روی گندم‌های من راه نرو.
مراقب باشید.
زیرش رو نگه دار.
رو به بالا.
جلو را پایین بیاورید.
یکی بیاد داخل. مستقیم بره داخل.
سمت راستت.
اینو بگیر.
کمی به چپ.
پارچه را به من بده.
تیر و کمان.
گونگچانگ، منو بکش بالا.
برای چی؟ تو رو هم با اونا دفن می‌کنم.
حرومزاده. بس کن!
همه توی صف هستن. بیاین اینجا.
زانو بزن.
تعظیم اول.
تعظیم دوم.
تعظیم سوم.
لطفا بلند شو.
مهمانان، می‌توانید بروید.
- ببندش. - بیچاره مادرم!
بیچاره مادرم! بیچاره پدرم!
پدربزرگ و مادربزرگ، بفرمایید پول معنوی.
پدر و مادرم آمده‌اند تا دوباره با شما باشند.
من اغلب میام و برات پول میسوزونم.
مادربزرگ حالش خوبه، نگران نباش.
حال همه ما خوب است.
تموم شد، بریم.
-بابا، بریم. -بعد از اینکه اینا رو سوزوندیم.
پول را بگیر. آزادانه خرجش کن.
- بریم، چوانگ. - باشه.
- پدربزرگ، بریم خونه. - باشه، باشه.
تو ادامه بده، چوانگ.
به لی تا بیل‌های بیشتری خاک می‌دهم.
- گونگ چانگ - بله؟
بیل را به من بده.
با عمویت برو. برو.
کار همه ما اینجا تمام است.
بله. من نفر بعدی هستم.
چی داری میگی؟
چه اشکالی دارد؟ من را هم کنار برادرم دفن می‌کنند.
لی بائو...
اینجا دفن خواهد شد.
تونجی...
کنار من خواهد بود.
جیهوا و لایدان...
- بعد از لی بائو میاد. - من چی، پدربزرگ؟
نام خانوادگی تو لی نیست. اینجا جای تو نیست.
بعدش کجا برم؟
صبح بخیر. امروز دوشنبه، ۲۷ می ۱۹۹۱ است.
چهاردهمین روز از چهارمین ماه قمری.
شما در حال گوش دادن به «مطالب مهم هفتگی» هستید.
در تاریخ 20 مه، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را تصویب کرد.
عراق باید به کویت غرامت بپردازد
پسرِ فرزندخوانده، تعظیم می‌کند، تشکر می‌کند.
بلند شو. بلند شو.
در ۲۳ مه،
اولین گوسفند آزمایشگاهی جهان از جنین منجمد
با موفقیت به دنیا آمد
در مرکز تحقیقات حیوانات آزمایشگاهی دانشگاه مغولستان داخلی.
این گوسفند نر بود، در زمان مقرر زایمان کرد و وزن آن 3.2 کیلوگرم بود.
این اولین مورد موفق در جهان است.
در ۲۱ مه، منگیستو، رئیس جمهور اتیوپی، استعفا داد و فرار کرد--
آروم باش، یون. روی تخت من دراز بکش.
- اگه دراز بکشم بدتره. - یه کم بشین.
اینجا. به آرامی.
شیویینگ، من برم؟ خیلی جوان به نظر می‌رسی.
اشکالی نداره. عکس من روی کارت شناساییشه.
- همیشه من بوده‌ام. - بله. همیشه شیویینگ بوده است.
چطور شما را معاینه می‌کنند؟
آنها فقط چند سوال می‌پرسند و شکم شما را لمس می‌کنند.
توآنجی برگشت.
توانجی، کارت تنظیم خانواده ما رو داری؟
همین جا.
دارم میرم.
هوا خیلی گرمه. بالاخره می‌تونم این لباس‌ها رو از تنم دربیارم.
- شیویینگ، مراقب باش. - باشه.
آیا دبیر حزب ما کمک خواهد کرد؟
بله، ما از یک طایفه هستیم. او حالش خوب است.
- تشکر کردنت تموم شد؟ - بله، شین‌مین.
یه چیزی بخور. - بذار صورتم رو بشورم.
یک نان بخارپز میل کنید.
آیا آزمون در شهرستان واقعاً سختگیرانه است؟
آیا واقعاً سختگیرانه است؟ البته که همینطور است.
آنها دائماً معاینات را انجام می‌دهند.
بابا. برات لباس نو آوردم.
برای خودت پول پس‌انداز کن.
- امتحانش کن. - من لباس کافی دارم.
مامان، برای تو هم یکی آوردم.
چرا وقتی پول کمتری داری، خرج می‌کنی؟
- برای پوشیدن بیرون خیلی شیکه. - بهت میاد!
فقط برای مراسم رسمی هست
اینو بده به شیویینگ. من براش یه دستمال سر خریدم.
درست همان چیزی که او می‌خواست.
شیولی، تو که همیشه نمی‌تونی چوانگ رو اینجا قایم کنی.
چیکار کنیم مامان؟
شین‌مین نمی‌تواند به عنوان رئیس بخش ارتقا یابد
چون ما توانایی پرداخت جریمه قانون تک فرزندی را نداریم.
اگر آنها می‌دانستند که چوانگ فرزند سوم ماست،
او توسط دولت اخراج خواهد شد.
- توآنجی! - بله؟
من چند تا لباس تو کیفم دارم.
یه چیزی برای شیانگیون و دخترات انتخاب کن.
باشه. انجامش میدم.
بابا، سیگار رو بس کن.
اینجوری سرفه می‌کنی و هنوز سیگار می‌کشی؟
هیچ‌کس نمی‌تواند او را کنترل کند. او به چه کسی گوش خواهد داد؟
او می‌تواند شما را دیوانه کند.
اشکالی ندارد اگر کمتر سیگار بکشد.
- سیگار نکش. - باشه، باشه.
بابا، یکی از همکلاسی‌های قدیمی داره یه کارخانه تو شنژن افتتاح می‌کنه.
چند باری هم از من دعوت کرد که بروم.
دارم به مرخصی بدون حقوق فکر می‌کنم
و با او وارد معامله شدن.
آن را با دقت در نظر بگیرید.
شغل خدمات ملکی شما مادام العمر تضمین شده است.
به راحتی از دستش نده.
چه کسی می‌داند که سیاست بعداً چه خواهد شد؟
مشاغل خدمات ملکی آسان نیستند.
- دخترهای توانجی بیدارند؟ - بله.
مامان داره نگاهشون می‌کنه.
- مادربزرگ. - چوانگ بیدار شده.
چوانگ. چوانگ.
دیشب تا دیروقت بیدار بودیم و داشتیم حرف می‌زدیم.
بلند شو. یه چیزی بخور. وقت مدرسه است.
خیلی دیر خوابیدی.
- دوباره رختخوابت رو خیس کردی! - دوباره رختخوابش رو خیس کرد!
خدای من. او از این حالت بیرون خواهد آمد.
بشین. مادربزرگ برات لباس میاره.
آن را خشک کنید.
میبرمش بیرون خشک بشه
عجله کن.
- صبح. - صبح.
- سلام - Xiuying.
نگذار اسمم را بشنوند.
هی بچه‌ها! پدر و مادرتون کجان؟
برو پایین! اگه بشکنیش، دیگه نمی‌تونی پولش رو بدی.
برو پایین! تو از پسش برنمیای!
- من میرم! - خاله.
بس کن دیگه گول نخور.
- باشه... - عوضی‌ها!
نذار دیگه ببینمت!
اونا فقط بچه هستن. ولش کن.
نگران نباش، چیزی نیست، بریم.
کامیونت حالت خوبه؟
مطمئن نیستم. بعداً بررسی می‌کنم.
بعدی!
یکی نو بخر. خانواده یونگ چانگ پولدارن.
آره، حتماً. دوست نداری سوار کامیون من بشی؟
نمی‌تونم شکایت کنم. - درسته.
بعدی.
گوو شیانگیون
عمو، آیا او اینجا با کسی ازدواج کرده است؟
بله.
- چرا پسره بهش گفت خاله؟ - اونا به هم نزدیکن.
- واقعاً؟ - بله، بله.
- شما دو تا بچه داشتین؟ - بله.
این عجیب است.
بعدی!
- کاملاً معاینه‌اش کن. - باشه.
برو داخل، روی تخت دراز بکش. من تو را معاینه می‌کنم.
مگه معمولاً فقط شکممو فشار نمیدی؟
مطمئنم که باردار نیستم.
اینجا کی مسئوله، من یا تو؟
زود باش. برو اینجا. دراز بکش تا معاینه‌ات کنم.
اونجا دراز بکش. تو یه زن متاهلی.
تو بچه دار شدی. از چی خجالت می کشی؟
زود باش. چی شده؟
آیا مشکلی با کارت تنظیم خانواده شما وجود دارد؟
نه، مشکلی نیست.
دراز بکش. وقت تلف کردن رو بس کن.
خیلی‌ها بیرون منتظرند.
عجله کن!
دراز بکش. شلوارت رو بکش پایین.
آنها را پایین بکشید.
پاهاتو باز کن. پاهاتو باز کن!
- بابا، روغن کنجد کجاست؟ - اینجا.
و فلفل چیلی. خیارشورها را بردارید.
گریه نکن مامان.
یه چیزی بخور عزیزم. یه چیزی بخور.
گیلان، خیار کجاست؟
- مگه زیر در نیست؟ - شیویینگ، فقط استراحت کن.
چوانگ، دستت نسوزه.
باشه. می‌دونم.
خاله، خاله. یه کم آب شیرین بنوش.
من نمی‌خواهم.
فقط یه ذره. من برات درستش کردم.
عمه، عمه.
بلند شو و کمی بنوش.
- شیرینه؟ - بله.
- بنوش. - نه، من آن را برای تو درست کردم.
تو بنوش. من که دیگه بسه.
به آرامی بنوشید.
- چوانگ؟ - بله؟
- ما داریم میریم. بیا اینجا. - اوه!
برو دیگه.
باشه. کافیه.
ما آن را پرورش دادیم، بنابراین لازم نیست آن را بخرید.
- توانجی فشار خواهد آورد. - بگذار من.
- چوانگ، شیویینگ کمی آب خورد؟ - بله.
- مادربزرگ. - داری میری؟
بله. اینجا چند تا سیگار هست.
باشه. تو راه مواظب خودت باش. - مواظب خودت باش.
مادربزرگ. ما داریم میریم.
- خداحافظ دخترم. مواظب خودت باش. - باشه.
- الان داری میری؟ - بله، بله.
- شین‌مین. - لازم نیست ما را بدرقه کنی.
مواظب خودت باش.
من از این گوشت برای مراسم تدفین استفاده نکردم.
- برای بچه‌ها بپزش. - ممنون، کویفانگ.
چوانگ. به حرف مادربزرگ و پدربزرگ گوش کن.
بله.
- قبل از خواب آب کمتری بنوش. - باشه.
خوب درس بخون، باشه؟
بله، انجامش میدم.
به حرف خاله ات گوش کن. - بله.
بابا، مامان، ما برای برداشت محصول برنمی‌گردیم.
ما داریم میریم شنژن.
اشکالی نداره. از لی بائو کمک می‌گیریم.
- با هم انجامش میدیم. - باشه.
نگران نباش.
لازم نیست بری.
- چوانگ، به حرف مادربزرگت گوش کن. - حتماً این کار را خواهد کرد. او پسر خوبی است.
پسر، خوب باش.
کویفانگ، ما رفتیم. برو خونه.
لی بائو. بذار من ببرمش.
- یواش یواش. - باشه.
بده به من. من جلوتر میرم.
- محکم بشین. - باشه.
محکم بنشینید.
- توانجی، برو خونه. - باشه، یواش یواش.
داخلش یه نقاش هست.
او برای مقامات نقاشی می‌کند.
خوبه. یه نگاهی بهش بنداز تو خونه.
از ۵ تا ۲۰ ژوئن، تعطیلات برداشت محصول است.
اما... مدرسه یه قانون داره.
برای شهریه باید 5 کیلوگرم گندم همراه داشته باشید.
تمام تلاشت را بکن.
باشه. برو خونه.
شو چوانگ. بیا اینجا.
این دو کتاب را بردارید.
- ببرشون خونه. - باشه.
- چوانگ! - می آید!
بریم - حتماً.
بیا بریم.
مادربزرگ
فقط مادربزرگت را می‌شناسی.
بگو مادربزرگ!
بستنی! پاپسیکل!
مامان، من یه بستنی یخی می‌خوام.
مامان، من یه بستنی یخی می‌خوام!
با کدام پول؟ مزاحم نشوید.
مامان! من یه بستنی یخی می‌خوام!
از اینجا برو! از اینجا برو!
چرا او را هل می‌دهی؟ چوانگ!
برو با لیدان خونه مادربزرگا بازی کن.
تمام روز دارم تقلا می‌کنم و حتی یه بستنی یخی هم گیر نمی‌آرم.
بستنی یخی، بستنی یخی. تو فقط به غذا فکر می‌کنی.
- مراقب باش، یون. - نگران نباش، برو.
بابا! مامان! وقت غذا خوردنه!
کویفانگ! بائو! وقت خوردن است!
- خاله، برگشتی! - بیا ناهارت رو بخور.
- بیا، ناهار بخوریم. - نه.
- چرا؟ - نمی‌خوام.
مادربزرگ، اجازه نده.
چی شده، لیدان؟
او یک بستنی یخی می‌خواهد، اما مادرش آن را نمی‌خرد.
عمه، بهت میگم.
ما فقیرترین روستای کل دنیا هستیم.
و خانواده ما فقیرترین خانواده روستا هستند.
وقتی بزرگ شدم برات یه بستنی یخی می‌خرم، باشه؟
مومو، بیا بریم.
سلام، قیمت بستنی یخی چنده؟
ده سنت برای پنج سنت.
- ده سنت برای پنج سنت؟ - بله.
این ۲۰ تاست. دو تای دیگر هم اضافه کنید.
باشه، باشه. دست نزن! برو عقب!
اینها را بگیر.
- سه تا... - اینجا.
باشه.
- شش. بفرمایید. - اینها رو نگه دار، مومو.
- یکی دیگه. - ممنون. باشه.
خیلی سرده؟ می‌تونم بغلشون کنم.
تو که نمی‌خری. برو گمشو.
صبر کن. همه با هم می‌خوریم.
- اینجا! - نگاه کن! اینم بستنی یخی!
بیا پاپسیکل بخوریم.
اول یه کم بستنی یخی بخور. ناراحت نباش.
- یکی برای تو. - اون الان خوشحاله.
یکی برای پدربزرگ.
پدربزرگ. اینجا.
مادربزرگ، یکی داشته باش.
خیلی سرده - فقط امتحانش کن.
هوا خیلی سرد نیست.
او قبلاً هرگز آن را نخورده است. او واقعاً آن را دوست دارد.
یواش یواش بهش غذا بده. یه کم نی تو دهنشه.
آن را در دهان خود نگه دارید.
بذار بغلت کنم.
من مومو رو دوست دارم.
- شیرینه؟ - بله. شیرین و سرد.
سرد و شیرین.
بهش یه کم بده. ببین چطور دهنش رو باز می‌کنه.
نه خیلی. هوا سرده. قبلاً هیچ‌وقت سرما نخورده بود.
اون نمیتونه انقدر بخوره.
اون یه کم داره، مادربزرگ.
او چه کار کرد؟
آن را از روی زمین برداشت. رویش کاه بود.
یه نون بهش بده.
نه، نکن. - یه کمش رو هم برای مادربزرگ بذار.
او در هر صورت آن را به جیهوا خواهد داد.
مراقب خودت باش.
یون، بیا برگردیم. مامان، حواست به جیهوا باشه.
حتماً. نگران نباش، برو سر کار. من حواسم بهش هست.
تو حتی بلد نیستی به خانوادت زنگ بزنی.
تو یه احمق به تمام معنا هستی.
- مادربزرگ. - مادربزرگ.
مادربزرگ
گوش کن.
اون مادربزرگ و پدربزرگت هستن.
اون پدربزرگته.
اونجا پدرِ پدرِ پدرِ پدرت و پدرش هستن.
بگیرش؟
یک. دو. سه. چهار. فهمیدی؟
مادربزرگ. مادربزرگ.
جای تعجب نیست که مادر و پدرت غمگین هستند.
تو همین الان هم بیست و چند ساله هستی.
چرا نمی‌فهمی؟
مادربزرگ. مادربزرگ.
مادربزرگ
فقط مادربزرگ! بگو مادربزرگ!
مادربزرگ. مادربزرگ.
- جیانهوا. - بله.
امسال وضعیت تولید گندم شما چطور است؟
۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم.
- بد نیست. - اشکالی نداره.
در مورد شما چطور؟
برای دو فیلد با هم، احتمالاً مثل شما.
خیلی بهتر از تیم تولید.
آن موقع مردم تنبل بودند.
درو قفل نکردی؟
من این کار را کردم!
چطور بازش کرد؟
جیهوا، بس کن، بس کن.
برو بیرون، برو بیرون.
داره بارون میاد! عجله کن! بلند شو! بلند شو!
بلند شو، توانجی! چوانگ! همین حالا بلند شو!
پتو را به داخل بکشید.
توانجی، جارو رو بیار.
مراقب باش. زمین نخوری.
این گوشه رو بکش کنار. همین الان!
- مواظب باش، لیدان. - باشه.
آهسته برو، مراقب باش.
من میرم بپوشونمش.
اینجا یک ورق پلاستیکی است.
- مامان حالت خوبه؟ - درد نداره.
من حالم خوبه.
آن را به آن سمت بکشید.
این یکی تمام شد.
من میرم چکشون کنم.
باشه، پخشش کن.
خدای من!
اون برگه واقعاً افتضاحه.
ازت خواستم یکی نو بخری. چرا گوش ندادی؟
پولش را از کجا بیاورم؟
اگر جوانه بزنند چه؟
برداشت امسال مهم است.
تمام خانواده ما روی آن حساب می‌کنند. ما روی آن حساب می‌کنیم.
دست از شکایت بردار.
کویفانگ
با او بحث نکن.
ادامه بده! بحث رو تموم کن!
جنگ رو بس کن، لی بائو، بس کن.
اون همیشه همینجوریه. دیوونم میکنه.
برو کنار، بعداً بیا بازی کن.
کیف را نگه دارید.
لی بائو. لی بائو.
چی شده آقای وزیر؟ - مالیات غلاتتون رو سریع پرداخت کنید.
الان دارم هماهنگش می‌کنم. امروز تحویلش می‌دم.
دیگران قبلاً پرداخت کرده‌اند. این پرداخت می‌تواند به صورت غله یا پول باشد.
من آخرین نفر در روستایمان نخواهم بود. من به شما غلات خواهم داد.
خودت که وضعیت ما رو میدونی.
ما که نمی‌توانیم همیشه به روستای لیو برویم.
باشه. پس سریع انجامش بده. من میرم به بقیه خبر میدم.
بذار من تو رو بیرون ببرم. - لازم نیست.
عجله کنیم.
- مامان. من نمی‌خوام اینو بخورم. - بذارش تو آشپزخونه.
عمه، عمو.
هی. چوانگ اینجاست.
مامان، گندم من کجاست؟ باید ببرمش مدرسه.
بفرمایید. آماده است.
چوانگ و لیدان، مراقب خودتان باشید.
دور شو.
خیلی آزاردهنده.
جیانگ شیائوپنگ، 5 کیلوگرم.
لیو بو، 5 کیلوگرم.
فشار نیار.
یکی یکی بالا بیایید.
چوانگ. گندمت را به من بده.
بفرمایید. این گندم من و شو چوانگ است، آقا.
خو چوانگ، 5 کیلوگرم.
- لیدان، این گندم توئه؟ - بله. چرا؟
گندم شما جوانه زده است. این غیرقابل قبول است.
از هیچ بازرسی عبور نخواهد کرد.
خنده رو بس کن!
می‌خواهی اخراج شوی؟ حرفت را پس بگیر.
گندم شما خوب نیست.
مالِ منو بگیر!
یکی یکی، اصرار نکن! مثل او نباش.
گندمش خیلی خرابه.
ناراحت نباش. اشکالی نداره.
ناراحت نباش.
اشکالی نداره. ناراحت نباش.
این دفعه مشکل چیه؟
- چرا گندم خوب به من ندادی؟ - چی شده؟
همه تو مدرسه بهم میخندن.
مدیر مدرسه گندم را قبول نمی‌کرد.
خب که چی؟ چیکار می‌تونه بکنه؟
او اجازه نمی‌دهد که او در امتحان نهایی شرکت کند.
پس قبولش نکن. در هر صورت قبول نمیشی.
- هیچ شانسی وجود نداره. - ناراحت نباش.
میذارمش داخل. میذارمش داخل!
- ولش کن - چوانگ، بیا اینجا.
سلام، خاله.
مدیر مدرسه بهت چی گفت؟
گفت یا گندم خوب بیاور یا سه یوان بده.
بفرمایید سه یوان. هزینه لایدان را به مدرسه بپردازید.
باشه.
چرا اینقدر پول داری؟
اینقدر سوال نپرس. فقط برو.
لیدان، نگاه کن. ناراحت نباش.
- لوبیاها خیلی نزدیک به هم هستند. - بله.
باید چندتایی را برداریم.
- پنبه چطوره؟ - خوبه.
چند روز دیگه درستش می‌کنم، خوب میشه.
چوانگ، چمدانت را بستم.
یادت باشد کتاب‌ها را برایم پس بدهی.
باشه. - زود بلند شو.
بلند شو.
- چی شده؟ - هیچی.
اینجا.
- برگشتی. - صبحانه آماده است؟
بله.
- سلام، آقای منشی. - سلام، یونگچانگ. یه سیگار بکش.
نه، ممنون.
- حالت چطوره؟ - خوبم.
- صبحانه خوردی؟ - بله، خوردم.
- بیا داخل حرف بزنیم. - باشه.
هی بچه‌ها! روی کامیون بازی نکنید.
نگران نباش. اونا نمی‌تونن بشکننش.
فوهه! وانگ‌ها اینجا هستند.
- سلام، آقای منشی. - سلام، خانم وانگ.
لازم نیست همه اینها را بیاوری. چیزی نیست.
بیا داخل.
بشین.
یونگ چانگ آنها پدر و مادر Xiuying هستند.
عمو، عمه.
- اونا برادر و پسرعموش هستن. - سلام.
یه سیگار بکش. - نه، ممنون.
یونگ چانگ، بشین.
- گیلان. - بله؟
- شیویینگ کجاست؟ - او در اتاقش است.
خب پس. بذار یه کم حرف بزنن.
- حتماً. - ادامه بده. ادامه بده.
مال خودم رو دارم، ممنون.
Xiuying، Yongchang اینجاست تا شما را ببیند.
برو تو و بشین. - باشه.
هی! ما چند روز پیش همدیگر را دیدیم.
اون موقع می‌دونستم که ازدواج نکردی.
مادربزرگ. من خونه‌ام!
منو یادت نمیاد؟ منو فراموش کردی.
من اونیم که کامیون داره.
چوانگ! بیا کارنامه‌ات را نشانم بده.
نرو - نه، خاله داره منو صدا میزنه.
برو بیرون بازی کن.
- چوانگ، بیا اینجا! - داره منو صدا میزنه.
به خودت نگاه کن.
- این دفعه نمره‌ات چند شد؟ - میانگین من ۹۸ از ۱۰۰ بود.
چرا نمره زبان چینی شما اینقدر پایین است؟
یه آهنگ بود. نمی‌تونی بهش نمره ۱۰۰ بدی.
اگر نمره پایین باشد، نمی‌توانید به دانشگاه بروید.
- باید بیشتر درس بخونی، باشه؟ - باشه...
بگیرش.
مامانت اینا رو از شهرستان فرستاده.
- من اونا رو نمی‌خوام. - چرا که نه؟
اونا کفش‌های قدیمی برادرم هستن.
من آنها را برای شما تمیز کردم.
باشه، پس.
- عمه، او کیست؟ - نپرس.
گورتو گم کن!
ببوسش، ببوسش!
ما برای جیهوا یه گوسفند به عنوان همسر پیدا می‌کنیم.
اونا برادرزاده‌ات رو می‌گیرن!
لعنت بهت!
چی گفتی؟
ولش کن!
بدو!
احمق! چرا هلش دادی؟
هر کسی که به چوانگ دست بزند، جیهوا او را خواهد کشت.
من خوبم، جیهوا.
من حالم خوبه.
بیا بریم خونه.
من میرم. برو خونه!
هی، دونگمی.
شنیدم که مسابقه‌ی شیویینگ به نتیجه نرسید.
او واقعاً ایرادگیر است.
خانواده یونگ چانگ خیلی ثروتمندن و اون هم روابط خوبی داره.
یاجی از روستای لیو حتی ثروتمندتر است.
اما تجارت او تعطیل شده است.
- پس چطور می‌توانیم پول دربیاوریم؟ - می‌توانیم به بیمارستان برویم.
- آیا آنها پول می‌دهند؟ - بیمارستان سیاست خودش را دارد.
خب، نمی‌دانم.
به جیهوا نگاه کن! اون خیلی احمقه!
چی می‌خوای، جیهوا؟
- ولش کن. - داره گوسفندامو می‌ترسونه.
این همسر توست، مراقبش باش.
کویفانگ! کویفانگ!
- کویفانگ! - چی شده؟
پسرت همه جا پنبه‌هایم را بیرون کشید.
به این نگاه کن.
دوباره اون احمقه - آره، جیهوا!
عصبانی نشو. بشین.
- نمی‌کنم! - باشه.
- یه کم برات می‌کارم. - به خوبی قبلیم نمیشه.
چه کار می‌توانم بکنم؟ او یک احمق است.
- تو بگو! - من که بهت گفتم.
من آنها را برای شما دوباره می کارم.
اما آنها هنوز هم به خوبی قبل نخواهند بود!
- پس بهم بگو چیکار کنم. - تو بگو!
- تو به من بگو! - تو به من بگو!
- تو بگو! - همین کافیه!
برو بیرون!
هر روز یه دردسر جدید.
برخیز!
- دیوونت می‌کنه. - بس کن، بس کن.
چطور می‌تونی اینقدر احمق باشی؟
ببین چیکار کردی - نزنش!
پسر بیچاره من.
لعنت! برو جیهوا رو بیار!
سوار شو!
عصبانی نشو عمو.
برو، همین حالا! برو! چوانگ!
از اینجا ببرشون بیرون. هر روز، یه دردسر جدید.
فقط به تو نگاه کنم.
فقط اومدم بهت بگم.
نباید اینقدر محکم بزنیش.
دیگه اونجوری کتکش نزن.
- باشه. من میرم. - دیگه بسه.
صبر کن خاله، غذا آماده است. بفرمایید اینجا بخورید.
من نمی‌خواهم غذا بخورم. من دارم می‌روم.
بذار دوباره پنبه بکارم. ولش کن.
لعنت بهشون!
همه این حرامزاده‌های لی! هیچ‌کدامشان درست و حسابی نیستند.
آنها فقط در خانه شجاع هستند.
چرا بیرون نمیری تا نشون بدی یه مرد واقعی هستی؟
چطور دلت میاد بچه‌ات رو اینجوری بزنی؟
چرا نمیری با بقیه بجنگی؟
اون یه احمقه ولی هنوز پسرته.
تو عاشقش نیستی، ولی من عاشقشم.
بهش فحش میدم.
من اون حرومزاده رو با عصام میزنم.
گریه نکن پسرکم.
پسر خوبیه. چه پسر خوبی.
عزیزم، مامان بغلت می‌کنه. عزیزم، مامان بغلت می‌کنه.
عزیزم، مادربزرگت تو را در آغوش می‌گیرد.
تا وقتی که بزرگ بشی...
بید کوچک، چاقوی برش.
من از بین شما یکی رو انتخاب می‌کنم.
چه کسی را انتخاب می‌کنی؟
ارسال می‌کنم!
بید کوچک، چاقوی برش.
من از بین شما یکی رو انتخاب می‌کنم.
بیا و بخور!
زیکون.
برو خونه.
غذا آماده است.
آیا توآنجی خانه است؟ - گیلان.
- سلام، آقای منشی. - سلام، دونگمی.
من به خاطر بچه اینجام. لازم نیست چیزی بیاری.
فقط برای بچه‌ست. کجاست؟
داخل.
یون. دونگمی اینجاست تا بچه را ببیند.
- وزن او چقدر است؟ - 3.3 کیلوگرم.
خیلی خوش شانس.
ببین چقدر تپل و تپل است.
- شبیه توانجیه هست. - بله.
حتی تصورش را هم نمی‌توانستم بکنم.
دو دختر و یک پسر، آفرین!
- خوب غذا می‌خوری؟ - بله.
بگو برات غذای خوب درست کنن.
من همچین خانواده شوهرهای خوبی دارم.
- توانجی، بیا اینجا - چیه؟
- چیه؟ - چرا یون رو بردی بیمارستان؟
همسر لی گوانگ در زایمان مشکل داشت،
بنابراین نمی‌خواستم این کار را در خانه انجام دهم.
- حالا تیم تنظیم خانواده می‌دونه. - حالا چی؟
با سه تا بچه، نمیشه از عقیم سازی و جریمه اجتناب کرد.
ما باید مستقیماً با دولت آن را حل کنیم.
ما هیچ‌کس از دولت را نمی‌شناسیم. از یونگ‌چانگ بپرس.
اما ما نتوانستیم او را با شیویینگ تطبیق دهیم. چطور می‌توانم از او بپرسم؟
از شیویینگ بخواه از او بپرسد. این تنها راه است.
- نمی‌دانم که آیا او این کار را می‌کند یا نه. - او را متقاعد کن.
راه دیگه ای نیست.
باشه.
- من با شیویینگ صحبت می‌کنم. - باشه.
برق رفته.
چوانگ؟ آیا از تنها قدم زدن در شب می‌ترسی؟
من نیستم. چرا؟
هیچی. هندوانه‌ات را بخور.
معلم گوئو.
- کیه؟ - منم.
شو چوانگ، اینجا چیکار می‌کنی؟
عمه‌ام برایت نامه فرستاده.
اون چی برات نوشته؟
هیچی. حالش چطوره؟
داشت گریه می‌کرد.
معلم گوئو، می‌گویند که شما به جنوب می‌روید.
جنوب چه جذابیتی داره؟
پدر و مادرم هم به شنژن رفتند.
خاله منم میخواد بره.
توضیحش سخته.
کتاب‌های بیشتری بخوانید، تا چیزهای بیشتری بفهمید.
من تو را به خانه می‌برم.
لازم نیست. من چراغ قوه دارم.
- تو که نمی‌ترسی؟ - نه.
اینجا روستای من است. من راه را بلدم.
باشه. پس برو.
باشه.
معلم گو، یادت رفت کتابت را برداری!
همین الان برو خونه.
من خیلی نگران بچه‌ها هستم.
کلی کار هست که باید تو مزرعه انجام بدم. مادربزرگ، زندگی خیلی سخته.
تو کی هستی که میگی سخته؟
من در شش سالگی به عنوان یک عروس خردسال به او داده شدم.
من اولین فرزندم، لی تا، را در ۱۶ سالگی به دنیا آوردم.
در سی سالگی، شوهرم را از دست دادم.
پس از مرگ او، لی تا فرار کرد و به راهزنی پرداخت.
همه، از جمله مأموران دولتی، مرا مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند.
نمی توانید تصور کنید.
من مجبور بودم به تنهایی از تمام خانواده مراقبت کنم.
همه شما به حرف من گوش می‌دهید!
تمام زمین‌ها مال خانواده‌ی من بود.
وقتی پدربزرگم زنده بود، تمام روستا مال ما بود.
اون خیلی مسته.
دوباره مست شدی. مواظب باش پسرم.
- همه باید به حرف من گوش بدن! - درسته. درسته.
من فقط به حرف مامان بابام گوش میدم.
مادرخوانده
لی بائو!
- توآنجی! توآنجی! - چی؟
بیا اینجا! عمویت مست است!
خدای من، تو خیلی با من خوبی.
من هستم. کمتر بنوش، باشه؟
هرچی شما بگید.
بریم خونه. به خودت نگاه کن.
بیا بریم.
باید به حرفم گوش بدی.
لعنت بهش.
مادربزرگ، تو از من هم بدترش رو تجربه کردی.
البته! خیلی بدتر! فقط تحملش کن.
مادربزرگ، این کوره هنوز هم می‌تواند آجر بپزد؟
بله. پدربزرگت دارد آن را تعمیر می‌کند.
وقتی که آماده شد، می‌توانیم از آن استفاده کنیم.
بسیاری از خانه‌های روستا از آجرهایی استفاده می‌کردند که در این کوره پخته می‌شدند.
در طول جنگ آزادی‌بخش، لی تا بازگشت.
وقتی روستا را ویران دید،
او با استاد کایشون صحبت کرد و برای روستا کوره‌ای ساخت.
استاد کایشون کیست؟
استاد کایسون پدربزرگ گونگ چانگ است.
باید او را پدربزرگ پدربزرگ صدا کنی.
او مرد خیلی خوبی بود. حیف شد که مرد.
- چطور مُرد؟ - خب، خانواده‌اش خیلی ثروتمند بودند.
او حتی امتحانات امپراتوری را هم با موفقیت پشت سر گذاشت.
او جاه‌طلب بود.
با او جنگیدند،
آنقدر وحشیانه که دیگر نمی‌خواست زنده بماند.
خودش را در انبار هیزم حبس کرد
و زنده زنده سوختند.
او نمی‌دانست که باد آن شب آنقدر شدید بوده است.
آتش تمام خانه‌هایش را ویران کرد.
اوه! همه خانواده‌اش مردند؟
همه به جز گونگچانگ. آنجا بایستید.
او آن موقع در خانه ما بازی می‌کرد. جانش نجات یافت.
سه یا چهار سالم بود.
مادربزرگت دلش برایش سوخت،
بنابراین او او را بزرگ کرد.
همه اینها تاریخ باستان است. بگذارید بماند.
- دیگه آجری نیست؟ - نه.
آهسته برو. مراقب باش وگرنه زمین لیز می‌شود.
استراحت کنید.
قبل از اینکه در جاده آب بخورید، کمی آب بنوشید.
باشه. انجامش میدم.
بابا
اگر من حرفی دارم، شما نباید آجرها را آتش بزنید.
دیگر کسی آنها را نمی‌خرد. واقعاً چقدر می‌توانی درآمد داشته باشی؟
اگر بیشتر کار نکنیم، چطور می‌توانیم جریمه برادرتان را بپردازیم؟
- خاله. - سلام.
چوانگ اینجاست.
مادربزرگ، چرا داری رشته فرنگی سرخ شده درست می‌کنی؟
پدربزرگ قرار است زغال سنگ حمل کند. او در جاده غذا خواهد خورد.
برات رشته فرنگی سرخ شده درست کردم.
- خیلی کلفتشون نکن. - مگه من آشپزی بلد نیستم؟
شیویینگ، یه کم شکر برام بیار.
اگر خودت را بسوزانی، تاول بزرگی می‌زنی.
برو تکالیفت را انجام بده.
به حرف خاله ات گوش کن. - من این کار را خواهم کرد.
چوانگ، مراقب باش. هوا گرمه. - البته.
بیرون بخورش. خودت رو نسوزون.
آهسته برو.
بگذار من آن را حمل کنم.
اگر خودت را سوزاندی چه؟ بگذار همانجا بماند.
بذار خاله‌ات ببرتش. خودتو نسوزون.
برو بیرون. یه سایه پیدا کن.
مقداری امتحان کنید.
- حالت خوبه؟ - بله.
یه کم دیگه بخور.
یکی دیگه هم اون بالا هست.
اوه! پیداشون کردم.
- اونجا بیشتر هم هست. - اینم سه تا دیگه.
صبر کن. منو بکش بالا.
منو بکش بالا، لیدان.
مادربزرگ، با این سنگ‌ها چه کار کنیم؟
اگر سنگین باشد، ارزش بیشتری دارد.
آیا این تقلب نیست؟
اونا ما رو گول میزنن، ما اونا رو.
آنها با وزن بازی خواهند کرد.
- درسته؟ - باشه.
۱.۵ کیلوگرم.
- اما در مقیاس ما ۱.۴ است. - مال شما اشتباه است.
نمیتونه انقدر دور باشه.
- می‌فروشی یا نه؟ - باشه. باشه.
خیلی جوون به نظر میای، اما خیلی خسته ای.
تا جایی که می‌توانید آن را محکم به داخل فشار دهید.
اینجا نیا، همونجا بمون و استراحت کن.
مگه بهت نگفتم زیاد بار نبر؟ همیشه بهت میگم.
تو هیچ‌وقت به حرف من گوش نمیدی!
اما من قبلاً همیشه این کار را خودم انجام می‌دادم.
فکر می‌کنی هنوز جوونی؟
اما من عمداً این کار را نکردم.
اگر تو بمیری، ما چطور می‌توانیم زنده بمانیم؟
چرا اینقدر اتفاقات بد برای ما می افتد؟
اشکالی نداره.
گیلان!
لازم نیست بیایی.
به محض اینکه لی بائو به خانه رسید، ما آمدیم.
چطور فوهه به این روز افتاد؟ من خوبم.
خدای من! شیویینگ، گاری را به من بده.
مراقب باشید.
بابا، ما یه قراری داشتیم.
وقتی از عمل جراحی بهبود پیدا کنم، آن را با یک گاو نر حمل می‌کنم.
- چرا منتظر من نماندی؟ - من هنوز می‌توانم کار کنم.
کارخانه‌ها حتی نمی‌توانند آجرهایشان را بفروشند،
- چه برسد به مال تو. - چه کار دیگری از دستم برمی‌آید؟
مادرخوانده، شیویینگ داره ازدواج می‌کنه. تو خوشحالی؟
خوب و بد، خوش و ناخوش دارد.
او دیگر با من نخواهد بود. من واقعاً ناراحتم.
- اما وقتشه. - مادربزرگ!
- این کتاب‌ها را از کجا گرفتی؟ - کسی آنها را به من داد.
بگذار من آنها را حمل کنم.
- برات می‌خونمش. - باشه.
«فضیلت والا و اعتبار والا. آقای وانگ، جناب محترم،
باعث افتخار من است که درخواست شما را دریافت کنم،
و من بدون معطلی اطاعت می‌کنم.
تحت هدایت دلال ازدواج،
دو خانواده ما، لی و وانگ
مایل به ورود به اتحاد ازدواج هستند.
ما صمیمانه متعهد می‌شویم و آن را در این سند ثبت می‌کنیم.
ما مشتاقانه این اتحاد را ثبت می‌کنیم
روی این سند ازدواج برای آیندگان.
دختر کوچکم، لی شیویینگ، ساعت ۱:۴۵ بامداد به دنیا آمد.
در بیست و ششمین روز از پنجمین ماه سال ۱۹۷۰ میلادی.
لی فوهه شاهد است که به نشانه احترام تعظیم می‌کند،
در این ششمین روز از هشتمین ماه تقویم قمری، سال ۱۹۹۱ میلادی.
- آیا این قابل قبول است؟ - بله.
- همه چی آماده‌ست. - خیلی خوبه.
شما بهترین خطاط را دعوت کرده‌اید!
مهمان‌ها اینجا هستند.
دستت بهتره؟
سوار شو!
برو به عمه‌ات زنگ بزن.
عمه! عمه!
- چوانگ! - چی؟
بیا! بریم ماهی بگیریم!
نه. من دنبال خاله‌ام می‌گردم.
- خاله. - بله؟
مادربزرگ می‌خواد بری خونه. باشه.
تو برو. من زود برمی‌گردم خونه.
تو اول برو. برو.
اوه، نه! من پام رو بریدم!
- من میرم. - بله؟
- ببرش درمانگاه - بله، البته.
حالت خوبه؟
چطور انجامش دادی؟
- دستت چطوره؟ - خیلی بهترم.
- مزرعه‌ات را شخم زدی؟ - هنوز نه.
اون تراکتور چند بود؟
بالای ۳۰۰۰ یوان.
۳۰۰۰؟! بد نیست!
خیلی سریعتر از گاو نر.
چند گاو نر نمی‌توانند این همه مزرعه را شخم بزنند.
دارم بهت میگم عمو،
در آمریکا، مردم از ماشین‌های بزرگ استفاده می‌کنند.
می‌توان بیش از ۱۰۰۰ هکتار را در روز شخم زد.
واقعاً؟
یک دستگاه آمریکایی می‌توانست کار کل روستای ما را انجام دهد.
بیش از یک روستا!
پس چه کاری برای کشاورزان آمریکایی باقی می‌ماند؟
ولگردی و خوش گذرونی؟!
وقتی شروع به استفاده از آن کنید، متوجه خواهید شد.
مهم نیست چه اتفاقی بیفتد، کشاورزان هنوز باید روی زمین کار کنند.
بابا، تو نمی‌فهمی. من نمی‌تونم برات توضیح بدم.
بیایید فصل اول را بخوانیم
استقامت خوب است
یک "پایان" در آن وجود دارد
باید پشتکار داشته باشی و یاد بگیری که صبر کنی
لرد جیانگ برای گرفتن ماهی پافشاری کرد
او به سن ۸۰ سالگی رسید و جایگاهش را حفظ کرد
سو چین هر روز با درفش خودش را سوراخ می‌کرد
او به مقام بالاترین وزیر شش پادشاهی رسید...
برق برگشته!
چوانگ، بفرمایید، من برای شما جا نگه داشتم.
همه باید طرز فکر خود را تغییر دهند و فعالانه همکاری کنند.
به زودی اقدامات اصلاحی مشخصی ارائه خواهد شد .
تیم اصلاح رسوم تشییع جنازه شهرستان تایکانگ.
داره شروع میشه. - داره شروع میشه!
زنان کارگر مهاجر
نمی‌خوام بدونی
من مهربانم.
نمی‌خوام بدونی
من پاک هستم
اما نمیتونم انکار کنم
احساسی که در قلبم دارم...
«ما یک اتاق در شهر اجاره کرده‌ایم.
آشپزی باعث صرفه‌جویی زیادی در هزینه‌های ما می‌شود.
همه چیز گران است.
آرد به ازای هر پوند ۸۰ سنت قیمت دارد.
سبزیجات هم خیلی گرونه.
من و همکلاسی قدیمی‌ام برای بحث در مورد کسب و کار با هم ملاقات کردیم.
شام بیش از ۲۰۰ یوان برایش هزینه داشت.
دویست یوان، Tuanjie، 200!
«اما من سیر نشده بودم.
از شیولی خواستم که در خانه مقداری رشته فرنگی بپزد.
بابا حالت خوب نیست زیاد سیگار نکش.
مامان، اینقدر کار نکن.
من و شیولی همیشه متاسفیم.
ما از بدو تولد، چوانگ را با تو به جا گذاشتیم.
او بار سنگینی بر دوش توست.
بعد از مراسم خاکسپاری عمه،
آخرین باری که تو را دیدیم،
شیولی تمام راه برگشت را گریه کرد.
اما چاره‌ای نداشتیم.
به همین دلیل تصمیم گرفتیم به شنژن بیاییم.
امیدوارم متوجه شده باشید.
اینجا هوا خیلی گرمه.
لازم نیست کت‌های پف‌دار بپوشیم.
من و شیولی بزرگ شده‌ایم.
ما می‌توانیم از خودمان مراقبت کنیم. نگران نباش.
فعلاً همین.
برای شما دو نفر و مادربزرگ آرزوی سلامتی دارم.
برای شیویینگ در عروسی‌اش بهترین‌ها را آرزو می‌کنم.
داماد شما، شین‌مین. ۱ دسامبر ۱۹۹۱.
شیولی برنمیگرده؟
بیایید دو کیسه آردمان را با هر کسی که به آنجا می‌رود برایشان بفرستیم.
مادربزرگ، می‌دانی چقدر راه است؟
- تا کجا؟ - هزاران مایل.
اوه! این آسان نیست.
چرا اینقدر دور است؟
اونا حتی برای عروسی هم نمیان؟
خیر.
ببین چقدر سفید شده.
نرم است.
قبلاً چنین پنبه‌ای نداشتیم.
امروزه دخترها واقعاً برای عروسی‌شان لباس‌های خوبی می‌پوشند.
آن روزها فقط یک دوچرخه داشتم.
تو از من بهتر عمل کردی. من حتی دوچرخه هم نداشتم!
از اتاق غربی به اتاق شرقی نقل مکان کردم،
از یک تخت کوچک به یک تخت بزرگ. آن عروسی من بود.
تو برای خانواده لی کلی پول پس انداز کردی.
زمانه عوض شده است.
از پریدن روی آن دست بردار! کثیفش می‌کنی.
شیویینگ، یونگ چانگ حتماً به عنوان هدیه عروسی پول زیادی پرداخته است.
بیا در موردش حرف نزنیم.
شیویینگ، موهای چوانگ را به حال خود رها کن.
هونگمی منتظر بوده تا موهایت را درست کند.
- اشکالی نداره - یه لحظه صبر کن.
از این به بعد باید خودت آن را بشویی.
باشه.
بیا داخل و یه چایی بخور.
غمگین مباش.
شیویینگ در هر صورت باید ازدواج کند.
- اول لحاف‌ها رو بردار. - باشه، اول لحاف‌ها رو.
ببین چقدر زیباست.
به خواهرشوهرم نگاه کن.
خیلی زیباست! گل خوبی است.
عروس، وقت رفتنه.
بیا بریم.
هلش بده، تو که جلوشی.
بیاین بچه‌ها. - شوخی نکنین.
- آروم. - محکم فشار بده.
پایین، پایین. زیاد شوخی نکن.
زود باش، زود باش!
چوانگ، بیا اینجا.
من جلو می‌نشینم.
چه ون بزرگی! همه‌اش به لطف شیوئینگ.
چوانگ، تو باید در رو ببندی.
ما مانع رفتنش می‌شویم؟
وانمود کن که داری همین کار را می‌کنی. فراموش نکن.
چرا اینجا هستی؟
بایست، کویفانگ.
یه همچین احمقی.
Xiuying.
همسر خوبی باش.
برو خونه، عمه.
دخترت باید ازدواج کنه. ناراحت نباش.
دیر یا زود، باید او را رها کنی.
سمت چپ. ده سانتی‌متر بیشتر.
باشه، بعدی.
آن را بنویسید.
رئیس یانگ! لطفا کامیونت رو جابجا کن،
- بذار دسته‌ی عروس و داماد برن. - حتماً.
از این طرف، از این طرف.
- سلام، مدیر شیا. - سلام.
دارن چیکار می‌کنن؟ - دنبال نفت می‌گردن.
- خوبه! - آره!
- یه کم سیگار بکش. - ممنون!
دارن چیکار می‌کنن؟ - دنبال نفت می‌گردن.
- مواظب گندم من باش. - تاوان چیزی که له می‌کنند را خواهند داد.
امکان نداره! پرورش دادنش آسون نبود.
چوانگ، در رو نگه دار.
سوار شو.
پیاده شو!
با این سن و سالت، هنوز داری چرت و پرت میگی!
بس کن! بس کن!
خیلی خب، بس کن.
به آسمان و زمین احترام بگذارید.
تعظیم اول.
تعظیم دوم.
آخرین تعظیم.
مراسم تکمیل شد.
رفقا، برید عقب. منفجرش می‌کنیم.
برو عقب، برو عقب.
سیم رو از اینجا رد کن.
چه فایده‌ای دارد؟ آیا می‌توانیم روغن را بخوریم یا بنوشیم؟
آنها تمام گندم ما را له کرده‌اند.
برگرد اینجا! ما آماده‌ایم!
اگر نفت پیدا کنند، ما کارگر کارخانه می‌شویم.
ما پول در خواهیم آورد.
چه کاری از دستت بر می‌آید؟ نفت بنوشی؟
سومی هم روشن نشد.
آیا سیم مشکلی دارد؟
این ماشه. فشارش بده. فشارش بده.
باشه.
توجه!
هیچ کس انتظارش را نداشت.
اما از آنجایی که این اتفاق افتاده است، باید بفهمیم چگونه آن را حل کنیم.
چطور؟ شما به من بگویید.
بارها بهت گفتم. می‌تونیم ببریمش بیمارستان.
فقط بعد از اینکه بیمارستان به ما گواهی بدهد
آیا می‌توانیم آن را به مافوق خود گزارش دهیم؟
عمو Tuanjie، جیهوا چیست؟
برام مهم نیست که گزارشش بدی. تو نمی‌تونی پسر منو ازم بگیری.
- این یه تصادفه. - ما حرفتو باور نمی‌کنیم!
اما حقیقته، قربان.
- گونگچانگ، جیهوا کجاست؟ - هیچ‌کدام از ما نمی‌توانستیم جلویش را بگیریم.
او گوسفندان را دنبال کرد. ما نمی‌توانیم جلویش را بگیریم.
ما فوراً به دنبال پزشک گشتیم.
ما تمام تلاشمان را کردیم.
بذار برای آخرین بار ببینمت!
پسرم رفت!
جیهوا. جیهوا!
پدربزرگ! جیهوا نقل مکان کرد!
مادربزرگ!
بس کن دعوا، دیدم که حرکت کرد!
مادربزرگ، برو نجاتش بده!
لطفا آرام باشید.
این کار فایده‌ای ندارد. باید منتظر مافوق‌هایمان بمانیم.
جیهوا! جیهوا!
منو نترسون.
جیهوا!
مادربزرگ!
پدربزرگ!
عمو!
عمه خانم!
ارسال می‌کنم!
مادربزرگ!
پدربزرگ!
ارسال می‌کنم!
عمو!
عمه خانم!
ارسال می‌کنم!
مادربزرگ!
پدربزرگ!
مادربزرگ!
پدربزرگ!
- مادربزرگ - فوهه! فوهه!
فوهه! فوهه! آمدن
- چی شده؟ - درو باز کن.
چیست؟
سرپرست تیم نفت در دفتر رئیس روستا منتظر است.
اومده که جواب ما رو بده.
- جیهوا چطوره؟ - اون مرده.
پزشک شهرستان بارها معاینه کرده است.
بعدش اونو کنار کوره دفن می‌کنیم. شب‌ها نمی‌تونه بیرون بمونه.
- باشه. - بریم، فوهه، بریم.
لی تیانی، نوبت توئه.
لی تیانی.
چند سالته؟
من در سال اسب به دنیا آمدم.
اونوقت چند سالته؟۷۳؟
بله، بله، ۷۳.
- سلامتیت چطوره؟ - سلامتی؟
من می‌توانم در هر وعده غذایی دو نان بخورم.
شما فقط می‌توانید بگویید «عالی، خوب، متوسط، ضعیف».
که من نمی‌دانم.
بنویسید «منصفانه».
باشه، باشه، «منصفانه» اشکالی نداره. «منصفانه» اشکالی نداره.
- لی فوهه، مامانت اینجاست؟ - بله.
- بذار اول ثبتش کنیم. - ممنون.
آهسته برو.
لی فوهه.
مواظب باش مامان.
بشین، عمه.
اینجا بنشین. روی چهارپایه.
- اون کیه؟ - این مامانمه.
- اسمش تو دفتر خانوار نیست. - دفعه‌ی قبل یادشون رفت ثبتش کنن.
- اسمش چیه؟ - زن وانگ با لی ازدواج کرد.
من اسم کاملت رو می‌خوام. من ندارم.
قبل از ازدواجم، به من می‌گفتند دختر سوم.
- این که فایده نداره. - اسمشو بذار خانم لی-وانگ.
- ما از قبل دو تا خانم لی-وانگ داریم. - پس خانم لی-وانگ شماره سه.
- چند سالشه؟ - ۹۱ سالشه.
- حالش چطوره؟ - می‌تونه از خودش مراقبت کنه.
بعضی وقت‌ها می‌تواند در کارهای خانه کمک کند.
پس به او یک «عادلانه» بدهید.
باشه، می‌تونی اونجا استراحت کنی.
سرعت را کم کنید.
لی فوتانگ، نوبت توئه.
لی فوتانگ.
چند سالته؟
من در سال گوسفند، سال ۸۴، به دنیا آمدم.
- حالت چطوره؟ - خوبم.
من می‌توانم غذا بخورم.
مامان، شیشه رو گذاشتم اینجا. - حتماً.
اجاق گاز هنوز گرم است، برو بخواب.
چوانگ رو فرستادم تا تخت رو گرم کنه.
چوانگ، توی اون شیشه آبنبات هست. به خودت برس.
مامان، بهش آبنبات نده. دندوناش پوسیده میشه.
اون فقط یه بچه‌ست، ولش کن.
باشه، باشه.
چراغ رو خاموش کن. - باشه.
- موقع خواب مواظب باش. - باشه.
- من میرم. - حتماً.
خودتو بپوشون. باشه.
مادربزرگ، از سوزاندن جسدت می‌ترسی؟
البته! همه همینطور هستند.
نترس.
کتاب‌ها می‌گویند که بدن ما هیچ چیز نمی‌داند.
فقط یه مشت سلوله. هر سال جایگزین میشن.
و بعد کجا می‌روند؟
بعضی‌ها توی خاک.
بعضی‌ها توی رودخانه.
بعضی‌ها در باد.
- همه جا. - خوبه.
من تو عمرم هیچ جا نرفتم.
درست تا دریاچه‌ی آیرون باتم.
و تمام.
خوبه که میتونی بخونی.
- بریم بخوابیم. - باشه.
خودتو بپوشون پسرم. - باشه.
چوانگ، تو برای من خوشبختی میاری.
اگر تو نبودی، پاهایم تمام شب سردشان می‌شد.
تو خیلی پسر خوبی هستی.
گونگ چانگ اینجاست.
بخارپز کردن نان‌ها؟
چوانگ، عمو کوچولوت رو نگه دار. گونگچانگ اینجاست.
- آره، با بچه.
اوه، چوانگ او را نگه داشته است.
بذار انجامش بدم. بذار بغلت کنم.
- شاید جیش کرده؟ - بذار ببینم.
- سلام. - سلام، گونگچانگ.
- گونگچانگ اینجاست؟ - بله.
- بچه کجاست؟ - یون او را در آغوش گرفته است.
من اینجام تا پای مادرخوانده رو بشورم.
ببین، همیشه سرم شلوغه. من تو رو بی‌جهت بزرگ نکردم.
ارزشش را داشت.
تو تنها کسی هستی که منو دوست داره.
اون موقع چند سالت بود؟ من مدت‌ها ازت مراقبت کردم.
- من چیزی یادم نیامد. - نه.
- گونگ چانگ، بنشین. - حتما
من حتی تو این همه سال یه سیلی هم نزدم.
پسر بیچاره من.
گونگچانگ، از اون یتیم خوب مراقبت کن.
بهش شیر گوسفند بده.
من آن را برایش در قمقمه گذاشتم.
به موقع بهش غذا بده.
اگر شیر گوسفند کافی نیست، از یون بخواهید به او شیر بدهد.
- اون کارش رو خوب انجام میده. - یون ازش مراقبت میکنه.
تصور می‌کنم که او روزی تو را پدر صدا خواهد زد.
او خانواده واقعی تو خواهد بود.
پدربزرگ، مادربزرگ، لطفاً پول روح را بگیرید.
برای سال نو چینی با ما به خانه بیایید.
همه چیز آماده است.
سال نو شد، به خانه برگرد.
پدربزرگ، لطفا پول روح را بگیر.
برای سال نو چینی به خانه بیایید. ما اینجا هستیم تا شما را به خانه ببریم.
پول را بگیر و به خانه برگرد.
بیا دوباره با هم متحد شویم.
بابا، مامان، دوباره با تمام خانواده دور هم جمع شوید.
به خانه بیا، دوباره با ما متحد شو.
بیایید دوباره در خانه دور هم جمع شویم.
جیهوا، بیا بریم خونه. برای سال نو به خونه بیا.
نگاه کن! لیدان!
- چی؟ - هرچی!
- چی شده؟ - بس کن دیگه، بس کن دیگه.
- همه چیز آماده است. - بله، تمام شد.
- مامان! - شیولی!
شیویینگ، تو الان اینجایی.
- کویفانگ! - مامان!
- چوانگ! - بابا!
عالی به نظر میای.
این یونگ‌چانگ است. این شو شین‌مین است.
ما قبلاً همدیگر را ندیده‌ایم. - سال نو مبارک.
بشین. دارم ناهار درست می‌کنم.
بشین.
ناهار آماده است.
ما خوبیم. ما نزدیک هستیم.
ما خوبیم و به هم نزدیکیم.
وقتی گفتیم «دو» شروع می‌کنیم.
دو. باشه.
چهار. هشت.
من باختم.
دو. باشه.
هشت، هفت.
سه، هفت.
نوش جان.
یه راند دیگه، عمو.
زیاد مشروب نخور، داری رانندگی می‌کنی.
بیخیال، سال نو شده. من هر کاری دلم بخواد می‌کنم.
نگران نباش، نمیذارم مست کنه.
بهش توجه نکن، ادامه بده. یه راند دیگه، عمو!
دو. هشت، هفت. سه، هفت.
- توانجی، بهش بگو کمتر بنوشه. - می‌دونم.
بیا بیرون غذا بخوریم. ولش کن.
چهارپایه داری؟
- با عمه بدرفتاری شد. - چی؟
خاله همین الان مورد آزار و اذیت قرار گرفت.
عمه، کسی اذیتت کرده؟
کی اینو گفته؟
شیویینگ. شما دو تا دعواتون شد؟
- بله. - چرا؟
دفعه اول خونریزی نداشتم.
فکر می‌کرد من با کس دیگری رابطه دارم.
واقعاً؟ تو و معلم گو؟
ما حتی دست همو نگرفتیم!
باشه، بعد از ناهار باهاش ​​حرف می‌زنم.
کمکی نخواهد کرد.
سال نو شد. شاد باشید.
مردها دارند مشروب می‌خورند. بیایید ما هم مشروب بخوریم.
- حتماً! - ما هم؟
بله، بیایید شاد باشیم!
کویفانگ، آماده‌ای؟
Xiuli، من طلاق می خواهم.
حتی فکرش را هم نکن.
فقط پشتکار داشته باش.
بیا، بیا غذا بخوریم.
Cuifang را از اینجا دریافت کنید. - کویفانگ!
سال نو است، به چیزهای ناراحت کننده فکر نکن.
دلش برای پسرک تنگ شده.
فقط دودش هست.
سال نو است، باید خوشحال باشیم.
باشه، خوشحال باش. ما همه با تو هستیم.
- کویفانگ، بنشین. - من خوبم گیلان.
شیولی، بفرمایید شرابتان.
تو باید اینو بنوشی.
می‌دانم که تو مشروب‌خور ماهری هستی.
زیاد تو شنژن بیرون نمیری؟
ما وقت نداریم. خیلی سرمون شلوغه.
ما خیلی زود در کارخانه شروع می‌کنیم،
سپس تا ساعت 10 شب اضافه کاری کنید
شینمین؟
توی شنژن خیلی خسته کننده‌ست.
به عقب برنگرد.
سیاست هنوز ناپایدار است.
نه واقعاً، بابا.
الان همه شرکت‌های خارجی دارند می‌روند آنجا.
اگر این روند ادامه پیدا کند، آینده بسیار خوبی خواهیم داشت.
نگران نباش.
شین‌مین. من هم می‌توانم آنجا بروم؟
چقدر می‌توانم درآمد داشته باشم؟
اگر سخت کار کنید، می‌توانید ماهی ۲۰۰ تا ۳۰۰ یوان درآمد داشته باشید.
- دویست تا سیصد؟ - درسته.
- خیلی زیاده. - آره.
بیا با هم بنوشیم.
پایین به بالا!
مادربزرگ. مادربزرگ.
مادربزرگ
خب، مامانم یه عالمه شیرینی آورده.
می‌توانید آن را در دهانتان آب کنید.
- مامانت؟ - بله.
بیا، یکی بردار. نه، برای توئه.
برای من خیلی باارزشه که بخوام بخورمش.
شما آن را بردارید.
من یکی داشتم.
بفرمایید. - شما ببریدش.
این برای توئه. خیلی باارزشه.
این هم پول خوش شانسی برای شما.
- نمی‌تونم تحملش کنم. - بگیرش.
باهاش ​​کتاب بخر.
پول زیادی نداری. من نمی‌تونم قبول کنم.
فقط بگیرش.
توانجی، اتوبوس اینجاست. ژیائویو کجاست؟
- عجله کن! شیایو! - دارم میام!
لطفا صبر کنید، یک نفر دیگر هم داریم.
با این همه بار و بندیل کجا میری؟
ما می‌توانیم در جنوب پول دربیاوریم.
ما که نمی‌توانیم برای همیشه در روستا بمانیم.
اینجا هیچ راهی برای پول درآوردن نیست. ما در جنوب کار پیدا خواهیم کرد.
ما می‌توانیم آنجا پول دربیاوریم.
من دارم میرم - مواظب خودت باش.
- اون شیایوئه؟ - بله.
سلام، تونجی.
شیائو، تو که نمی‌خوای بعد از ازدواج همسرت رو ترک کنی؟
منو مسخره نکن.
من دارم میرم، مواظب خانواده باش.
نگران نباش.
خانواده خانم لی-وانگ شماره سه.
خاکستر را جمع کنید.
با دستان خود خاکستر را از زیر جمع کنید.
وانگ، یه بیل بهشون بده.
بده به من. بذار امتحان کنم.
تکون نمی‌خوره. خیلی گلیه.
خیلی تنگ است.
گیر کرده است.
پاتو روی پدال گاز بذار، لیدا.
پدال گاز.
محکم قدم بردار.
- از دنده درش آوردی؟ - درش بیار.
کار نمی کند.
خاموشه. - نه.
کار نمی کند.
باید پاتو بذاری رو کلاچ.
آن را از دنده خارج کنید.
همین الان انجامش دادم. نه.
باشه.
ولش کن.
زور بزن. بیا دیگه!
بفرمایید!
خدای من! خراب شد!
- مادربزرگت! - مادرخوانده‌ی من!
از اون کیف استفاده کن!
بیا، فشار بدیم!
رسانه اینترنتی نیوفیلم NewFilm جامعترین سایت فیلم و سریال